Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Έτσι δεν είναι όταν αγαπάς ; Να θες να δώσεις μέχρι να μην έχεις.

                                                                                            
   Της Αγάπης Παπαγεωργίου *



Στις 2 Αυγούστου μπήκα σε έναν βαθύ "ύπνο" και ονειρεύτηκα. Ονειρεύτηκα κάτι εκτός της δικής μου πραγματικότητας ξεφεύγοντας απο την καθημερινότητά μου. Βρέθηκα στην Αφρική σε ένα μικρό χωριό, το Λουγκουζί όπου πήγα με μεγάλη θέληση να προσφέρω αλλα φαίνεται πήρα περισσότερα από όσα είχα σκοπό να δώσω. Πνευματικό ταξίδι ήτανε αυτό. Ήμουν εκεί με άλλα έξι πρόσωπα, όλα αδέλφια μου γιατί μας ένωνε ο σκοπός μας και η πίστη μας.
Έτσι όπως μας άνοιξαν τις καρδιές τους οι κάτοικοι του χωριού έτσι και εμείς κρατήσαμε τις αισθήσεις μας ανοιχτές έτοιμοι να βοηθήσουμε σε ότι μπορούσαμε, αλλά πρωτίστως να δώσουμε χαρά σε όλους εκεί, οργανώνοντας την κατασκήνωση, όπως εκείνη που πηγαίναμε όταν είμασταν παιδιά.


Τόση αγάπη έλαβα, και τόση ψυχική χαρά από τα πρόσωπα γύρω μου, που όλα τα άλλα ανούσια πράγματα και οι ανησυχίες του κόσμου μας έσβησαν απ’ το νου μου. Οι κατασκευές, τα τραγούδια, οι χοροί και οι ομιλίες, τα αθλήματα και κυρίως η προσευχή που σήμαινε την έναρξη και τη λήξη της κατασκηνωτικής μας ημέρας, έκανε τις ευλογημένες αυτές μέρες να κυλήσουν όμορφα και γοργά. Ένιωσα τους ανθρώπους αυτούς αδέλφια μου, αλλά κυρίως ένιωσα ότι αυτό που τους έδινα ήταν πολύ λίγο, κι ότι ήθελα να προσφέρω κι άλλο. Έτσι δεν είναι όταν αγαπάς κάποιον; Τα θες να δωσεις μέχρι να μην έχεις. Να ακούς παιδιά να ζωγραφίζουν, να παίζουν στο γρασίδι και να τραγουδούν "Άγιος ο Θεός" και να ζεις θαύματα απλά αλλά τόσο μεγάλα. Να σε κοιτούν τα παιδιά στην εκκλησία και να χαμογελούν κρατώντας τις κατασκευές που μόλις φτιάξανε, να τα ακούς να ψέλνουν όλα μαζί και να χαμογελά η ψυχή σου. Να ζεις με παιδιά που ξέρουν και τραγουδούν τον εθνικό ύμνο της Ελλάδος και με νέους που διψούν για γνώση ζητώντας απαντήσεις στα ατέλειωτα ερωτήματά τους. Ο Γιάννης και η Κυριακή έκαναν μεγάλη προσπάθεια να βοηθήσουν όσους είχαν ανάγκη ιατρικής περίθαλψης και φαρμάκων. Σαν σύνολο και σαν ομάδα δουλέψαμε όλοι με μεγάλη ευχαρίστηση και χαρά για να οργανώσουμε τις δραστηριότητες της κατασκήνωσης μας. Τα χοροπηδητά και οι επευφημίες των μικρών παιδιών μας έκαναν να καταλάβουμε πόσο χάρηκαν με όλα! Κάθε βράδυ κάναμε τις τελευταίες ετοιμασίες για την επόμενη μέρα. Η Χριστίνα δημιούργησε φοβερές κατασκευές με τα παιδιά, η Στ. Λαμπίδη μίλησε μαζί με τον Γιάννη στους νέους για σημαντικά ζητήματα όπως το αλκοόλ, το κάπνισμα, το aids και τις πρώτες βοήθειες ενώ η Κυριακή μίλησε στις γυναίκες για θέματα μητρότητας. Η Θάλεια οργάνωσε παιχνίδια για τα παιδιά και εγώ τους έμαθα ορισμένα τραγούδια. Τα ελληνικά τραγούδια που τραγουδούσαμε όλοι μαζί στο φορτηγάκι από και πρός το χωριό έκαναν πάντα το ταξίδι μας ευχάριστο. Η συμμετοχή μας ως νονοί και νονές στις βαπτίσεις των κατηχουμένων του χωριού θα ’πρεπε να ήτανε το πιο συγκινητικό κομμάτι της παραμονής μας στο μικρό αυτο χωριό. Τα λευκά άμφια, οι ξύλινοι σταυροί και τα κεριά στα χέρια των νεοφώτιστων που δήλωναν την εισαγωγή τους στην εκκλησία του Χριστού μας με τη δική τους θέληση και την αγνή δυνατή πίστη. Στις 17 Αυγούστου ξύπνησα από το γλυκό αυτό όνειρο. Δεν ήθελα όμως, γιατί ήταν από εκείνα τα όνειρα που δεν θες να τελειώσουν ποτέ. Πήγα για να δώσω και πήρα πολλαπλάσια. Πήρα ψυχικά και πνευματικά δώρα, μαθήματα ζωής από ανθρώπους απλούς αλλά τόσο διαφορετικά πλούσιους. Κατάλαβα πόσο δεδομένα τα έχουμε όλα εμείς, και πόση πίστη εχουν εκείνοι. Η εμπειρία μου στην ιεραποστολή στην Ουγκάντα με έκανε να διψάσω γι’ αυτήν την αγνή ζωή που έζησα εκεί κοντά στο Θεό και το ταξίδι αυτό να το σκέφτομαι αδιαλείπτως με την επιστροφή μου στην Ελλάδα. Ελπίζω και εύχομαι αυτό να είναι το ξεκίνημα πολλών ακόμη ταξιδιών στο λαμπρό αυτό σημείο στην γη.

 *Η Αγάπη Παπαγεωργίου είναι φοιτήτρια  και βοήθησε τον Αύγουστο του 2015 , εθελοντικά στην Ιεραποστολική προσπάθεια της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στην Ουγκάντα.Ο Θεός να την ευλογεί.Ευχαριστούμε "από καρδιάς πολύ

Αὔγουστε, καλέ μου μῆνα, νἄσουν δυὸ φορὲς τὸ χρόνο



Μνήμη ἱερὴ Εὐαγγέλου Κ. Κεχριώτη, Καθηγητή Ἱστορίας
Πυκνώνουν οἱ μνῆμες καὶ μαζύ τους πυκνώνει κι ἡ συγκίνηση, καθὼς ὁ λαμπρὸς μῆνας Αὔγουστος, ὁ τόσο ἐλκυστικὸς καὶ πλούσιος σὲ ἀγαθὰ καὶ εὐλογίες, ἀποχωρεῖ. Καὶ μαζύ του ἕνας χρόνος. Χρόνος, ὅπως τὸν ὑπολόγιζαν οἱ πατέρες μας, ὅπως τὸν ζοῦσε τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησιαστικῆς νηός, αὐτῆς δηλαδή, ποὺ ταξιδεύει στὸ Χρόνο, ἕως τῆς συντελείας τοῦ Αἰῶνος, καί μαζύ της κι ἐμεῖς. Οἱ ὅσοι πιστοί.

Ἀποχωρεῖ, λοιπόν, κι ὁ φετεινὸς ὁ Αὔγουστος καὶ μαζύ του ἀναχωρεῖ καὶ τὸ θέρος, γιὰ νὰ παραχωρήσει, σύμφωνα μὲ τὰ ἡμερολογιακὰ δεδομένα, τὴ θέση του στὸν πρῶτο μῆνα τοῦ τόσο νοσταλγικοῦ καὶ (κάποτε) ρομαντικοῦ φθινοπώρου μὲ τὰ, «δειλινὰ τὰ πένθιμα, τὰ φθινοπωρινά...» (Κ. Οὐράνης).
Κάθε μήνας στὸν ὅλο ἐνιαυτὸ ἔχει τὶς χάρες του. Ὁ Αὔγουστος ὅμως εἶχε κάτι τὸ ξεχωριστό. Μὲ τὰ ἀγαθά του, μὲ τὰ δροσερὰ μελτέμια του, τὶς σοδειές, μὰ περισσότερο μὲ τὸ Ἱερὸ τὸ Πρόσωπο τῆς Παναγιᾶς μας ποὺ τὸν στεφανώνει αὐτὸν τὸν μῆνα καθὼς Ἐκείνη τὸν εἰσοδεύει κι Ἐκείνη τὸν κλείνει. Καὶ μαζύ του τὸ Χρόνο, γιὰ ν᾿ ἀνοίξει ὕστερα μὲ τὸ πάνσεπτο Γεννέθλιό Της τὸ δρόμο γιὰ τὴν ἑπόμενη χρονιά, ὥστε νἄναι εὐλογημένη, πλούσια καὶ καρποφόρα. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τὴ στολίζει μὲ τὴν Ἁγία Της Ζώνη.
π. K.N. Kαλλιανός

 http://anastasiosds.blogspot.gr/

Πώς η Αγία Ζώνη έφθασε στο Άγιο Όρος



Η Τίμια ή Αγία Ζώνη της Παναγίας, αποτελεί το μοναδικό Ιερό Κειμήλιο που σχετίζεται με τον επίγειο βίο της Θεοτόκου. Είναι μια ζώνη που είχε φτιάξει η ίδια η Θεοτόκος από τρίχες καμήλας. Σήμερα το μοναδικό σωζόμενο μέρος της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου στο Άγιον Όρος. Η ιστορία της Αγίας Ζώνης ξεκινά με την Κοίμηση της Θεοτόκου. Σύμφωνα με τις Γραφές η Παναγία τάφηκε φορώντας
την ζώνη αυτή. Έφτασε στα χέρια του Αποστόλου Θωμά με θαυματουργικό τρόπο
Η Αγία Ζώνη φυλασσόταν από χριστιανούς  στην Ιερουσαλήμ, μέχρι την στιγμή που ο Αυτοκράτορας Αρκάδιος την μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Η υποδοχή ήταν μεγαλειώδης και την παρακολούθησαν με κατάνυξη πιστοί από κάθε γωνιά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ο αυτοκράτορας κατέθεσε την Τίμια Ζώνη σε λειψανοθήκη που ονόμασε «Αγίαν Σορόν». Λέγεται πως ήταν θαυματουργή και πως έσωσε την Αυτοκρατορία από μεγάλες καταστροφές. Πλήθος πιστών συνέρρεαν για να την προσκυνήσουν, ζητώντας της να τους λυτρώσει από τα βάσανα και τις συμφορές. Ήταν το καταφύγιό τους, η ελπίδα τους για μια καλύτερη ζωή.
Το 1204, κατά την Άλωση της Πόλης από τους Σταυροφόρους έγιναν λεηλασίες και αρπαγές πολύτιμων κειμηλίων και θησαυρών. Ορισμένα από αυτά, ήταν και κάποια τεμάχια της Αγίας Ζώνης. Ένα μέρος τους διασώθηκε και παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη. Ὁ Άγιος Κωνσταντίνος είχε κατασκευάσει ένα χρυσό σταυρό για να τον προστατεύει στις εκστρατείες. Πάνω του είχε τοποθετηθεί τεμάχιο του Τιμίου Ξύλου, θήκες με Άγια Λείψανα Μαρτύρων, και ένα τεμάχιο της Τίμιας Ζώνης. Κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας εναντίον των Βουλγάρων το Κειμήλιο χάθηκε.
Σε  μάχη εναντίον των Σέρβων, ο βουλγαρικός στρατός νικήθηκε από τον Σέρβο ηγεμόνα Λάζαρο, ο οποίος αργότερα δώρισε το Σταύρο του Αγίου Κωνσταντίνου στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου στο Άγιο Όρος μαζί με το τεμάχιο της Τίμιας Ζώνης. Η άλλη εκδοχή και επικρατέστερη είναι ότι το Κειμήλιο δόθηκε στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Καντακουζηνό, ο οποίος παραιτήθηκε από το αξίωμα και μόνασε στη Μονή.
Στο Ιερό Κειμήλιο καταφεύγουν πολλές στείρες γυναίκες, με την ελπίδα ότι η Παναγία ως μητέρα και αυτή, θα της βοηθήσει να ξεπεράσουν τις δυσκολίες και να αποκτήσουν παιδί.
dogma.gr

Πατερικα Διδαγματα Συγχρονων Γεροντων !

Στην πνευματική ζωή δεν υπάρχει μία συνταγή, ένας κανόνας. Η κάθε ψυχή έχει την δική της μοναδικότητα, ποιότητα, και δεκτικότητα. Να μη θέλουμε να βάλουμε όλον τον κόσμο στο δικό μας καλούπι.
Όσιος Παΐσιος
* * * * * * * * *

Αν έρθει η χάρη του Θεού, όλοι και όλα αλλάζουν, έλα όμως που για να έρθει, χρειάζεται πρώτα να ταπεινωθούμε!
Όσιος Πορφύριos

Χωρίς την ψυχήν μας καθαρήν, δεν έχουμε κανένα όφελος από τη Θεία Κοινωνία. Για αυτό να μη διστάζετε, να μην ντρέπεστε και να εξομολογείσθε. Ότι και αν έχετε κάνει, την πιο μεγάλη αμαρτία, ο πνευματικός έχει την εξουσία από το Χριστό και από τους Αποστόλους με το πετραχήλι του να τη συγχωρήσει.
Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκη
 

Εκφράσεις μέσα απο την Αγία Γραφή που χρησιμοιούμε στην καθημερινότητά μας.

Ήγγικεν η ώρα-έφτασε η ώρα να παραδοθεί ο υιός του ανθρώπου...
 ας όψονται (είς ον εξεκέντησαν):προφητεία Ζαχαρίου και Ευαγγέλιο Ιωάννη, όταν μας αδικούν και εμείς δεν τους δίνουμε σημασία, τους χαρίζουμε 

Χαίρετε!- Χαιρετισμός στις Επιστολές του Αποστόλου Παύλου

Γενηθήτω φως -Γένεσις

(η φωνή αυτού)Φωνή υδάτων πολλών-Η περιγραφή του Ιωάννη του Θεολόγου για τον Χριστό στην Αποκάλυψη

Μνήσθητί μου κύριε εν τη Βασιλεία σου-( απο το ληστή πάνω στο σταυρό)

Βρήκε ο Φίλιππος τον Ναθαναήλ- (όταν κάποιοι ταιριάζουν )

Κρανίου τόπος-( ο Γολγοθάς )

Έρχου και ίδε- ( τον Κύριο, για αυτούς που δεν πιστεύουν)

Άρον άρον-( στα γρήγορα)

Μη μου άπτου-( λόγια του Χριστού μετά την ανάσταση )

Απο τον Άννα στον Καϊάφα- ( όταν δεν βρίσουμε άκρη)

Δευρόν έξω-( απο την ανάσταση του Λαζάρου, όταν ζητουμε κάποιος να φανερωθεί)

Σοι είπας ή σοι λέγεις ( απάντηση του Χριστού τον Πιλάτο )

Όστις θέλει-( απο το Χριστό, χωρίς βία)

Τα τω Καίσαρι τω Καίσαρι και τα Θεώ τω Θεώ-( αποδίδουμε τα πράγματα όπου ανήκουν)

Αγαπάτε αλλήλους-( ο Χριστός στους μαθητές του, το λέμε όταν θέλουμε να ειρησεύσουμε τους άλλους)

Μετά φανών και λάμπάδων- (στην προδοσία του Ιησού, όταν λέμε ότι κάποιος δίνει έμφαση σε κάτι)

Οίνος ευραίνει καρδίαν ανθρώπου-( 103 ψαλμός του Δαβίδ)

Και οι λίθοι κακράξονταί- ( του Ιησού Χριστού, όταν κάτι είναι ολοφάνερο και αμφισβητείται)

Πίσω μου σ’ έχω σατανα-( απο τους πειρασμούς του Ιησού)

(συνέχεια)

Αγρόν-(απο παραβολη του Ιησού, όταν κάποιος αδιαφορεί)

Φωνή βοώντος εν τη ερήμω-( για τον Ιωάννη τον Πρόδορομο)

Την κεφαλη του επι πίνακι-( την τιμωρία κάποιου)

Μη γνωτω η δεξιά τι ποιεί η αριστερα-( διδασκαλία του Ιησού, κατί που πρέπει να μείνει κρυφό)

Σόδομα και Γόμορα-( πόλεις στην Παλαιά Διαθήκη γνωστές για την ακολασία τους)

Έσπειρε ζιζάνια ή σπέρνει ζιζάνια-( απο παραβολη του Ιησού, όταν κάποιος δαβάλει ή κανει τους άλλους να μαλώσουν)

Ούκ έστι προφήτης εν τη πατρίδα αυτούς-( αμφισβήτηση αυθεντίας)

Μετά βαΐων και κλάδων-( είδοσος στα Ιεοσόλυμα, πανηγυρική υποδοχή)

Ο άσωτος υιός-( παραβολή του Ιησού)

Ιούδα Ισκαριώτη-( ο προδότης)

Το πνεύμα πρόθυμο η δε σάρκα ασθενής-( ο Ιησούς στους μαθητές του το βράδυ πριν τη προδοσία)

Νείπτω τας χείρας μου-( ο Πιλάτος, αποποιείτα της ευθύνης)

Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω-( του Ιησού Χριστού)

Τυφλοί οδηγοί τυφλών-( ο Ιησούς για τους Φαρισαίους)

Ουαί υμίν

Ιδέ ο άνθρωπος-( για τον Ιησού)

Τετέλεσται-(πάνω στο σταυρό)

Για τον φόβο των Ιουδαίων

Ειρήνη ημίν-( ο Ιησούς στους μαθητές του μετά την Ανάστασή του)

Επί των τύπων των ύλων-( την Κυριακή του Θωμά)

Των θυρών κεκλεισμένων

Μακάριοι η μη ιδότες και πιστεύσαντες-( του Ιησού Χριστού)

Άρον το κραβατόν σου- ( του Ιησού στον παράλυτο)

Δέρηξε τα ιμάτιά του

Πρόβατο επι σφαγή

Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω

Ταύτα δε έδει ποιήσαι,κακείνα μη αφιέναι.-( πρέπει να ολοκληρώνουμε σωστα τις υποχρεώσεις )

οι διυλιζοντες τον κώνωπα και καταπινετε την κάμηλον-( όταν εθελοτυφλούμε , υποκρινόμαστε ή φτάνουμε στην υπερβολή )

Μανα εξ ουρανού- Το μάνα που έστελνε ο Θεός στους Ισραηλήτες μετά την έξοδο


Ενώνιος ενωπίω- Όπως μιλούσε ο Μωησής με το Θεό στη Σκηνή του Μαρτυρίου

Και ούτε φωνή, ούτε ακρόαση- Μπροστά στον προφήτη Ηλία οι ιερείς του Βάαλ παρακαλούσαν για ολοκαυτωμα της θυσίας τους.

Σληρόν σοι πρός κέντρα λακτίζειν- Κάνεις κακό στον αυτό σου με το να προσπαθείς να κάνεις κακό στος άλλους, ( κλωτσιές σε μυτερά αντικείμενα). Το είπε ο Ιησούς Χριστός στην παρουσία του σε όραμα στον διώκτη Σαούλ τον μετέπειτα Απόστολο Παύλο.

Στήλη άλατος- Ότι έγινε η γυναίκα του Λωτ όταν γύρισε να κοιτάξει πίσω για να δεί τι έγιναν τα Σόδομα και τα Γόμορα παραβαίνοτας την εντολή του Θεού.

Μνήσθητί μου Κύριε- Ο ληστής στον σταυρό.

Οφθαλμόν αντί οφθαλμού- Παλαιά Διαθήκη, η ισότητα στην απονομή της δικαιοσύνης, η ανταπόδοση στο ίδιο μέτρο.

Μωρές Παρθένες-Απο την παραβολή του Ιησού, για αμελείς-αφελείς ανθρώπους ή υποκριτές.

φύλαξε το ως κόρη οφθαλμού- Απο ψαλμό του Δαβίδ

Δεν θα μείνει πέτρα πάνω στην πέτρα.-Ο Χριστός όταν προφήτευσε για την Ιερουσαλήμ.

Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης-ο Εκκλησιαστής Π.Διαθήκη.

Προφάσεις εν αμαρτίαις- Ψαλμός του Δαβίδ, έκφραση για αυτούς που προσπαθούν να δικαιολογήσουν κακές πράξεις που πρόκειται να κάνουν.

Άφες αυτοίς, ού γάρ οίδασι τι ποιούσι- Ο Ιησούς Χριστός επάνω στο σταυρό. Το λέμε σε αυτούς που μας έκαναν κακό και τους συγχωρούμε.

Απολωλός πρόβατο- Από την παραβολή του Ιησού Χριστού.

Περίοδος ισχνών αγελάδων - από το όνειρο του φαραώ που του το εξήγησε ο Ιωσήφ

αποδιοπομπαίος τράγος- Στην Π. Διαθήκη ανάμεσα στις πολλους καθαρισμούς και εξιλεώσεις ο ιερέας έβαζε τα χέρια του πάνω σε έναν τράγο και εξομολογούνταν όλες τις αμαρτίες του λαού οι οποίες πήγαιναν και καθονταν στο κεφάλι του τράγου. Στη συνέχεια ο τράγος οδηγούνταν και αφήνονταν σε ένα έρημο τόπο.- Έτσι λεμε στην καθημερινότητα αυτόν που φορτώνεται χωρίς να φταίει τις αμαρτίες των άλλων και διώχνεται για να καθαριστούν οι πολλοί απο αυτές. Συμβολίζει και είναι τύπος μέσα στην Π. Διαθήκη του μυστηρίου της εξομολογήσεως.

Γης Μαδιάμ- απο την Π. Διαθήκη, αναφέρουμε για ένα τόπο που έπαθε μεγάλη καταστροφή

Χους εί και εις χουν απελεύση.ή
Γη εί και εις γήν απλελεύση.- Ο Θεός στον Αδάμ μετά την παρακοή.

Δράξασθε παιδείας -Ψαλμός

έναντι πινακίου φακής- Παλαια Διαθήκη. Ο Ησαύ αντάλλαξε τα πρωτοπόκια του(τα κληρονομικά δικαιώματα) με τον Ιακώβ για ένα ευτελές πιάτο φακή.

Το χρέος, ο Καλβίνος και ο Θωμάς Ακινάτης

Για «θρησκευτικό πόλεμο πίσω από την ευρωπαϊκή κρίση χρέους» μίλησε ο γάλλος υπουργός Οικονομίας Εμανουέλ Μακρόν τοποθετώντας τον «αυστηρό» προτεστάντη κατά του «ανεκτικού» καθολικού και την ηθικολογία της Μέρκελ κατά των πολιτικών του Νότου
Το χρέος, ο Καλβίνος και ο Θωμάς Ακινάτης
Ιωάννης Καλβίνος εναντίον Θωμά Ακινάτη - «Αφού τα χρήματα δεν παράγουν καρπούς, είναι ανήθικο να επιβάλλεις τόκο όταν τα δανείζεις» υποστήριξε τον 13ο αιώνα μ.Χ. ο ιταλός ιερωμένος Θωμάς Ακινάτης (δεξιά), ο σημαντικότερος θεολόγος του καθολικισμού. Η αντίθετη άποψη εδραιώθηκε τον 16ο αιώνα μ.Χ. από τον προτεστάντη γάλλο θεολόγο Ιωάννη Καλβίνο (αριστερά), ο οποίος θεωρούσε την έντοκη επιστροφή των δανεικών «ηθική υποχρέωση»



 
Δημοσιονομική πειθαρχία, επιτόκια, ελάφρυνση χρέους: οικονομικοί όροι με τους οποίους βομβαρδίζονται καθημερινά οι πολίτες της Ευρώπης. Ο γάλλος υπουργός Οικονομίας Εμανουέλ Μακρόν τους προσέδωσε πρόσφατα ακόμη μία διάσταση, τη θρησκευτική. Συγκεκριμένα, όπως σχολίασε σε ένα συνέδριο διπλωματών στο Βερολίνο, στην Ευρώπη «έχει ξεσπάσει ένας θρησκευτικός πόλεμος για το χρέος», στον οποίο το κυρίαρχο θρησκευτικό δόγμα της κάθε χώρας καθορίζει με ποια πλευρά θα συμπαραταχθεί: με τα τέκνα του Καλβίνου, τους άτεγκτους οπαδούς της δημοσιονομικής πειθαρχίας του ευρωπαϊκού Βορρά ή με τους πιο χαλαρούς Νότιους που πιστεύουν ότι οι αμαρτίες  πρέπει να συγχωρούνται; Το τεκτονικό ρήγμα της Ευρώπης, υποστήριξε ο Μακρόν, εντοπίζεται στα διαφορετικά δόγματα του χριστιανισμού. Από τη μία, ο προτεσταντικός Βορράς του οποίου ηγείται η γερμανίδα καγκελάριος και κόρη πάστορα Ανγκελα Μέρκελ και από την άλλη ο καθολικός - και ορθόδοξος στα Βαλκάνια - Νότος, στον οποίο πολιτισμικά ανήκει και η Γαλλία.

Τα σχόλια του γάλλου υπουργού μπορεί να έγιναν στο πλαίσιο μιας ανάλαφρης, ίσως χιουμοριστικής, συζήτησης για τις γαλλογερμανικές διαφορές σε σχέση με τη δημοσιονομική πειθαρχία, δεν είναι όμως αβάσιμα: περιγράφουν πραγματικές θρησκευτικές διαφορές ως προς το ζήτημα του χρέους, οι οποίες είναι βαθιά ριζωμένες στον πολιτισμό του κάθε κράτους. «Ο προτεσταντισμός ενδεχομένως δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στο να μη χρωστάει ένα άτομο και να είναι αυτόνομο. Οι καθολικοί και οι ορθόδοξοι από πολύ παλιά έβλεπαν το χρέος μερικές φορές ως έναν θετικό δεσμό ευγνωμοσύνης, παρότι ο καπιταλισμός έχει διαβρώσει αυτή την έννοια» είπε στο «Βήμα» ο Τζον Μίλμπανκ, καθηγητής Θεολογίας, Πολιτικής και Ηθικής στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ στη Βρετανία.

«Και η Γερμανία χρειάζεται τη δική της ισορροπία»

«Ενδεχομένως να ισχύουν ακόμη οι διαφορετικές πολιτισμικές προσεγγίσεις ως προς το χρέος, που έχουν τις ρίζες τους στις θρησκευτικές παραδόσεις. Η Γαλλία εντοπίζεται κάπου στη μέση. Οι νοτιοευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν το χρέος περισσότερο ως ένα είδος δεσμού, έναν κοινό σύνδεσμο μέσα στα χρόνια. Οι βορειοευρωπαϊκές χώρες το βλέπουν ως ανευθυνότητα. Παραδοσιακά ο χριστιανισμός γνώριζε ωστόσο ότι το υπερβολικό χρέος μπορεί να αποδειχθεί δηλητηριώδες για όλους. Γι' αυτό περιοδικά πρέπει να διαγράφεται. Ο καπιταλισμός με την τυπικότητα που προκύπτει από το συμβόλαιο το βρίσκει δύσκολο να αποδεχθεί την αναγκαιότητα της γενναιοδωρίας. Στην Ελλάδα πρέπει να επιτραπεί να ξεκινήσει από την αρχή αλλά με μια πιο συνετή προσέγγιση: περισσότερη προσπάθεια για να γίνει η οικονομία πιο παραγωγική αλλά και δίκαιη, χωρίς φοροδιαφυγή από τους πλούσιους. Και η Γερμανία χρειάζεται τη δική της ισορροπία: να ξοδεύει και να εισάγει περισσότερα για να αντιμετωπίσει τη ροπή προς τις εξαγωγές. Αυτή θα ήταν μια χριστιανική προσέγγιση για την Ευρώπη»
προσέθεσε ο καθηγητής Μίλμπανκ.

Για τον Ντέιβιντ Φέργκιουσον, καθηγητή Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, η χριστιανική σκέψη θα μπορούσε να προσφέρει την καθοδήγηση για τη διαχείριση του χρέους. «Αν λάβουμε υπόψη τις διαφορετικές αντιλήψεις για τη δικαιοσύνη, τις επιπτώσεις του υπερβολικού χρέους στους φτωχούς και την ανάγκη να διατηρήσουμε το κοινό καλό για την κοινωνία, τότε η χριστιανική σκέψη θα μπορούσε να μας βοηθήσει να διαχειριστούμε το πρόβλημα του δυσβάσταχτου χρέους. Ωστόσο, δεν πρόκειται ακριβώς για έναν θρησκευτικό πόλεμο για το χρέος, όπως είπε ο Μακρόν, αφού οι οικονομολόγοι και οι πολιτικοί διαφωνούν στη βάση της κοινής λογικής» μας είπε.

Ντάνιελ Φιν: «Εφόσον ζημιώνονται οι φτωχοί,  προκύπτει θεολογικό πρόβλημα»

«Ο ηθικός προβληματισμός για το χρέος στην Ελλάδα είναι διττός: αφορά τόσο τις πολιτικές που προκάλεσαν την κρίση στη χώρα όσο και τις πολιτικές λιτότητας που επιβάλλει η υπόλοιπη Ευρώπη και στοχεύουν στους φτωχούς»
περιέγραψε στο «Βήμα», ο Ντάνιελ Φιν, καθηγητής Θεολογίας και Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο St. John's, στη Μινεσότα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πώς ερμηνεύουν το χρέος τα χριστιανικά δόγματα του καθολικισμού και του προτεσταντισμού;

«Από τη βιβλική εποχή, ο πρωταρχικός ηθικός προβληματισμός που είχαν οι χριστιανοί για το χρέος ήταν η επίπτωσή του στους φτωχούς. Εμείς και οι πνευματικοί μας πρόγονοι δεν ανησυχούμε τόσο για το χρέος όσο για το έντοκο χρέος. Οι χριστιανοί και οι εβραίοι θεωρούσαν ευγενή πράξη να βοηθούν έναν γείτονα δανείζοντάς του το ποσό που χρειαζόταν. Ο αποδέκτης θα το επέστρεφε όταν είχε τη δυνατότητα. Οι Γραφές απαγορεύουν την επιβολή τόκων σε ένα δάνειο και ο πρωταρχικός λόγος είναι ότι σε μια αγροτική οικονομία αυτοκατανάλωσης είναι οι φτωχοί εκείνοι που δανείζονται, όταν η σοδειά δεν είναι καλή, και δεν μπορούν να βγάλουν τον χειμώνα ως τον επόμενο θερισμό.

Η κλασική μεσαιωνική ανάλυση του Θωμά Ακινάτη είχε ως εξής: αφού τα χρήματα δεν παράγουν καρπούς, ήταν ανήθικο να επιβάλλεις τόκο όταν τα δάνειζες. Η απαγόρευση του έντοκου δανεισμού στον χριστιανισμό άρχισε να αλλάζει από τον Ιωάννη Καλβίνο, στα μέσα του 16ου αιώνα. Επέτρεπε τον τόκο μόνο στον δανεισμό μεταξύ ευκατάστατων ανθρώπων, αλλά όχι στα δάνεια προς τους φτωχούς. Οι νόμοι κατά της τοκογλυφίας στην Ευρώπη άλλαξαν με το πέρασμα των αιώνων. Σταδιακά, σχεδόν όλοι οι χριστιανοί επέτρεψαν τον τόκο, όσο αυτός δεν ήταν υπερβολικός και δυσβάσταχτος, ενώ ο όρος "τοκογλυφία" σήμερα αναφέρεται στα υπερβολικά υψηλά επιτόκια».

Μπορεί η σημερινή οικονομική κρίση στην Ευρώπη να αναλυθεί στη βάση των διαφορετικών διδαγμάτων της χριστιανικής ηθικής, όπως είπε ο γάλλος υπουργός Οικονομίας;

«Οχι με την κυριολεκτική έννοια. Υποθέτω ότι ο Μακρόν το είπε αυτό μεταφορικά, εννοώντας ότι οι πεποιθήσεις είναι πολύ βαθιές και πολύ δύσκολο να αλλάξουν, όπως συμβαίνει και με τη θρησκεία. Εφόσον οι πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται στην Ελλάδα προκαλούν ζημιά στους φτωχούς, κάτι που εμφανώς ισχύει, προκύπτει θεολογικό και ηθικό πρόβλημα. Φυσικά, οι φτωχοί σπάνια ευθύνονται για τα οικονομικά προβλήματα μιας εθνικής οικονομίας. Επομένως, ο ηθικός προβληματισμός αφορά τόσο τις πολιτικές που προκάλεσαν την κρίση στην Ελλάδα όσο και τη λιτότητα που επιβάλλει η υπόλοιπη Ευρώπη. Η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε να δανειστεί αντί, για παράδειγμα, να εισπράττει φόρους και οι δανειστές επέλεξαν να δανείσουν με επιτόκια που τους συνέφεραν. Η ελάφρυνση του χρέους μπορεί να είναι ένας σημαντικός τρόπος για να βοηθηθούν οι φτωχοί. Οταν όμως τα χρέη είναι της κυβέρνησης, υπάρχει ο κίνδυνος η ελάφρυνση να πάει στην αποπληρωμή των επιτοκίων και η κατάσταση των φτωχών να μην αλλάξει σημαντικά».
http://www.tovima.gr/world/article/?aid=732900

Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ (ΦΩΤΟ)


Ξεκίνησε σήμερα το πρωί τις εργασίες της, στον ιστορικό Ναό της Αγίας Τριάδας Ταξείμ, στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης, η Σύναξις της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Θρόνου, η οποία συνεκλήθη από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, με σκοπό την αμοιβαία γνωριμία και επικοινωνία των αρχιερέων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, την ενημέρωσή τους για επίκαιρα εκκλησιαστικά ζητήματα, την λειτουργία των ανά τον κόσμο ορθόδοξων επισκοπών, τους διαλόγους με τους ετεροδόξους κ.α.
Στην Σύναξη μετέχουν οι Ιεράρχες του Θρόνου από τα πέρατα του κόσμου, αλλά και οι Αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος που υπάγονται στην πνευματική του δικαιοδοσία (των λεγόμενων «νέων χωρών») και συνάμα είναι μέλη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. 
Η Σύναξη θα διαρκέσει έως τις 2 Σεπτεμβρίου και οι Αρχιερείς θα συνεορτάσουν την αρχή του εκκλησιαστικού έτους στο Φανάρι την 1η Σεπτεμβρίου, η οποία έχει καθιερωθεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως η ημέρα προσευχής για το Περιβάλλον. 

Περί σιωπής

Το να σωπαίνει κανείς για πράγματα που τον αφορύν, λέγεται ταπεινοφροσύνη.
Το να σωπαίνει για σφάλματα των άλλων, λέγεται φρόνηση.
Το να σωπαίνει την ώρα της δοκιμασίας και του πόνου λέγεται ηρωϊσμός.
Το να σωπαίνει για τα περιτά λόγια,λέγεται σοφία.
Το να χρησιμοποιεί σωτά τη σιωπή, λέγεται αγιότητα.

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Τον Οκτώβριο στο Παναφρικανικό Κοινοβούλιο ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας


Τον Οκτώβριο στο Παναφρικανικό Κοινοβούλιο ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας
Ο Πρόεδρος του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου (ΠΑΚ), ενός θεσμού στον οποίο αντιπροσωπεύονται τα Κοινοβούλια των 53 χωρών της Αφρικής, κ. Roger NKODO DANG, προσκάλεσε την Α.Θ.Μ.
Τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρο Β', να επισκεφθεί επισήμως το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο, την 5η Οκτωβρίου 2015, στην έδρα του το Midrand της Νοτίου Αφρικής, προκειμένου να απευθύνει ομιλία κατά την επίσημη τελετή έναρξης της 4ης Συνόδου του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου.
Την πρόσκληση παρέλαβε ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης Ιωάννης, ο οποίος είναι Σύνδεσμος της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ) με το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο.
Είναι η πρώτη φορά που θρησκευτικός ηγέτης επισκέπτεται το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο (ΠΑΚ) και θα είναι ομιλητής στη Γενική Συνέλευση.
Το γεγονός αυτό καταδεικνύει τον εξέχοντα ρόλο του Ελληνορθοδόξου Πατριαρχείου στην Αφρικανική Ήπειρο, καθώς και την αναγνώριση του τεραστίου έργου που συντελείται σε όλα τα μήκη και πλάτη αυτής, υπό τη σκέπη και την καθοδήγηση του Πατριάρχη της Αγάπης κ.κ. Θεοδώρου Β΄, τόσο στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που ταλανίζουν την πολύπαθη αυτή γωνιά της γης, όσο και στην συνεισφορά του στο διάλογο μεταξύ των πολιτισμών και την ειρηνική συνύπαρξη αυτών.

Τουριστικά αξιοθέατα η ελιά και η μυρτιά που φύτεψε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στη Σμύρνη

Στην Τουρκία
Τουριστικά αξιοθέατα η ελιά και η μυρτιά που φύτεψε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στη Σμύρνη


Ενώ η ελιά έχει μεγαλώσει αρκετά για να δώσει τον πρώτο καρπό, η μυρτιά έχει μετατραπεί σε «δέντρο ευχών», με ντόπιους και τουρίστες να δένουν σημειώματα στα κλαδιά της

Απρόσμενη όσο και εκπληκτική εξέλιξη είχε η κίνηση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Δημάρχου Σμύρνης Αζίζ Κοκάογλου να φυτέψουν μία ελιά και μία μυρτιά στην αυλή του Ιερού Ναού του Αγίου Βουκόλου, στις 6 Φεβρουαρίου. Τα δύο δέντρα όχι μόνο αναπτύχθηκαν, αλλά εξελίχθηκαν σε τουριστική ατραξιόν, προσελκύοντας μεγάλο αριθμό τουριστών, οι οποίοι επισκέπτονται την εκκλησία για να τα φωτογραφίσουν και να... κάνουν μία ευχή!





Στις 6 Φεβρουαρίου, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Δήμαρχος της Σμύρνης φύτεψαν τα δύο δέντρα στην αυλή του Ναού, σε μία συμβολική πράξη – μήνυμα για τους λαούς της Τουρκίας και της Ελλάδας.

Τόσο η ελιά, όσο και η μυρτιά αναπτύχθηκαν. Ενώ η ελιά είναι έτοιμη να δώσει τον πρώτο καρπό, η μυρτιά μετατράπηκε σε «δέντρο των ευχών». Ντόπιοι κάτοικοι και τουρίστες δένουν σημειώματα με ευχές στα κλαδιά του, καθώς συρρέουν σε μεγάλους αριθμούς στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού του Αγίου Βουκόλου. Όπως αναφέρουν πηγές, στο ναό έχουν βρεθεί πολλοί Έλληνες ορθόδοξοι, οι οποίοι φωτογραφίζουν τα δύο δέντρα και τοποθετούν με τη σειρά τους τις ευχές τους.
 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 30-8-2015

Ιερά Μητόπολις Σερβίων και Κοζάνης
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Ματθ. κα΄ 33-42)
Ὁ Κύριος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, διηγήθηκε στοὺς Ἰουδαίους τήν παραβολὴ τῶν κακῶν γεωργῶν: «Ἕνας ἄνθρωπος» εἶπε, «ἐφύτευσε ἀμπελῶνα, τόν ἐμπιστεύθηκε σὲ γεωργοὺς καὶ ἔφυγε σὲ ἄλλο τόπο. Ὅταν ἔφθασε ὁ καιρὸς τῆς συγκομιδῆς ἔστειλε τούς ὑπηρέτες του γιὰ νὰ πάρουν τούς καρποὺς ποὺ δικαιούνταν. Οἱ γεωργοὶ ὅμως ὄχι μόνο ἀρνήθηκαν, ἀλλὰ σκεπτόμενοι πονηρά κακοποίησαν τούς ἀπεσταλμένους καὶ στὸ τέλος σκότωσαν καὶ τόν γιό του».
Ἀφοῦ τελείωσε τή διήγηση ὁ Ἰησοῦς στράφηκε πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῶν Ἰουδαίων καὶ τοὺς ρώτησε: «Ὅταν θὰ ἔλθει ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἀμπελῶνος τὶ πρέπει νὰ κάνει στοὺς γεωργούς, ποὺ ἔφθασαν στὸ σημεῖο νὰ φονεύσουν τούς ὑπηρέτες του, στὸ τέλος δὲ φόνευσαν καὶ τό παιδὶ του;» καὶ αὐτοὶ ἀπήντησαν: «Μὲ κακὸ θάνατο θὰ τούς ἐξολοθρεύσει καὶ θὰ παραδώσει τόν ἀγρὸ σὲ ἄλλους γεωργούς, ποὺ θὰ τοῦ ἀποδώσουν τούς καρπούς του».
Ἡ ἀπάντηση αὐτὴ τῶν Ἰουδαίων ἦταν συγχρόνως καὶ ἡ καταδίκη τους. Ἡ παραβολὴ τοῦ ἀμπελῶνος ξεσκέπασε τήν τυπολατρία τῶν θρησκευτικῶν ἡγετῶν τῶν Ἰουδαίων καὶ τή στάση τους ἀπέναντι στὸ Θεό. Ἀφοροῦσε ὅμως καὶ ὁλόκληρο τόν Ἰσραηλιτικὸ λαό, διότι φανέρωσε τὶς ἐπιπτώσεις ἀπὸ τήν ἀνυπακοὴ στὶς θεῖες ἐντολές.
Γιὰ τοὺς ἀκροατές τοῦ Ἰησοῦ ἦταν γνωστό ἀπὸ τά προφητικὰ βιβλία τί ἐννοοῦσε αὐτὴ ἡ παραβολή, ἐπειδὴ εἶναι γραμμένο στὸν προφήτη Ἠσαΐα: «Λαὲ τοῦ Ἰσραήλ, ἐσεῖς εἶστε τό ἀμπέλι ποὺ ἀνήκει στὸν Κύριο τοῦ σύμπαντος κι ἐσεῖς, ὁ λαὸς τοῦ Ἰούδα, εἶστε ἡ ἀγαπημένη Του φυτεία». Ὅμως οἱ Ἰουδαῖοι κατὰ καιρούς ξεχνοῦσαν τὶς εὐεργεσίες τοῦ Θεοῦ καὶ πολλὲς φορὲς στάθηκαν ἀχάριστα ἀπέναντι Του. Ὁ Θεὸς δὲν τούς ἔδωσε χέρσα περιοχή, ἀλλὰ «ἀμπελῶνα» ὀργανωμένο ἀπὸ τόν ἴδιο μὲ ὅλες τὶς δυνατότητες καλλιέργειας. Δὲν τούς ἔδωσε μόνο τό ἔργο ἀλλὰ καὶ τά μέσα γιὰ τήν ἐπιτυχῆ ἐκτέλεση του. Διότι κάθε ἀποστολή τοῦ Θεοῦ εἶναι γιὰ τόν ἄνθρωπο ἕνα μεγάλο προνόμιο μέ μιὰ ἐξαιρετικὴ δυνατότητα. Αὐτὸ εἶναι τό πρῶτο χαρακτηριστικὸ τοῦ οἰκοδεσπότη τῆς παραβολῆς.
Τό δεύτερο χαρακτηριστικὸ εἶναι ἡ ἐμπιστοσύνη καὶ ἡ ἐλευθερία ποὺ ἀφήνει στοὺς γεωργούς. Ὅταν ὁ Θεὸς ἐμπιστεύεται κάτι στὸν ἄνθρωπο τό κάνει μεγαλόκαρδα, δὲν κάθεται νὰ ἐλέγχει συνεχῶς κάθε τί. Ἀφήνει πρωτοβουλία καὶ ἐλευθερία. Ὁ οἰκοδεσπότης, μετὰ τήν ἀνάθεση τῆς ἐντολῆς καὶ τήν προσφορὰ ὅλων τῶν ἀπαραίτητων γιὰ τήν ἐπιτυχία τοῦ ἔργου τῶν γεωργῶν, «ἀπεδήμησεν», ἀνεχώρησε σὲ μέρος μακρινό. Δὲν κάθησε ἀπὸ πάνω τους νὰ τούς ἐπιβλέπει σὰν τυραννικὸς ἐπιστάτης. Τούς ἄφησε ἐλεύθερους στὴν ἐργασία τους, δείχνοντάς τους ἐκπληκτικὴ ἐμπιστοσύνη.
Ὁ Θεός τήν ἰδία ἄνεση καὶ ἐλευθερία δράσεως ἀφήνει στὸν ἄνθρωπο κάθε ἐποχῆς. Εἶναι πράγματι προνόμιο, ἀλλὰ καὶ φοβερὴ εὐθύνη αὐτὴ ἡ ἐλευθερία. Εἶναι ἐκεῖνο ποὺ καθιστᾶ τόν ἀνθρώπινο κόπο ἔργο προσωπικὸ καὶ ὄχι «δουλεία». Τό προνόμιο ὅμως αὐτὸ συνδέεται μὲ τόν κίνδυνο νὰ μὴν ἀξιοποιηθεῖ σωστά. Καὶ ἡ συνέχεια τῆς παραβολῆς δείχνει σὲ τὶ ἀπίστευτο σημεῖο μπορεῖ νὰ φθάσει ἡ ἐκμετάλλευση τῆς ἐλευθερίας ποὺ δώρισε ὁ Θεός.
Οἱ γεωργοὶ, ὅταν συνήθισαν στὸν ἀμπελῶνα, τόν ἀνακήρυξαν κτῆμα τους. Δὲν τούς ἔφθανε ἡ ἐργασία μέσα σὲ αὐτόν, ποὺ τούς ἔδινε μιὰ ἄνετη ζωή, ἀλλὰ ἐπιθύμησαν τήν κατοχή του. Ὅταν «ἤγγισεν ὁ καιρὸς» καὶ τούς ζητήθηκαν ἀπὸ τόν οἰκοδεσπότη «οἱ καρποί», ξέχασαν κι εὐγνωμοσύνες καὶ ὑποσχέσεις καὶ δὲν δίστασαν, γιὰ νὰ «κατάσχουν τήν κληρονομίαν», νὰ καταφύγουν στὰ πιὸ ἀπάνθρωπα καὶ σκληρὰ μέσα. Ξυλοκόπησαν, σκότωσαν καὶ λιθοβόλησαν τοὺς ἀπεσταλμένους τοῦ εὐεργέτη.
Ἡ τιμωρία ὅμως δὲν ἀκολουθεῖ ἄμεσα. Ὁ οἰκοδεσπότης δὲν βιάζεται νὰ ἐπιβάλει κυρώσεις. Μακροθυμεῖ καὶ στέλνει τόν ἕναν ἀπεσταλμένο μετὰ τόν ἄλλο: «πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων». Τελικὰ στέλνει «τόν υἱὸν αὐτοῦ». Προσφέρει ὅλο καὶ νέες εὐκαιρίες γιὰ νὰ συναισθανθοῦν οἱ γεωργοὶ τό χρέος τους.
Αὐτὴ ἡ τακτικὴ ἴσως δὲν ἱκανοποιεῖ τούς πιὸ ἀνυπόμονους, ποὺ θὰ ἤθελαν «ἁμάρτημα καὶ ἀστραπιαία τιμωρία». Ἀλλὰ ἂς σκεφθοῦμε τὶ θὰ γινόταν μὲ ὅλους μας, ἂν ἴσχυε μιὰ τέτοια ἀρχή. Ἡ ὑπομονὴ τοῦ Θεοῦ γιὰ μιὰ εὐκαιρία ἀλλαγῆς τοῦ ἀνθρώπου παρουσιάζεται ἀπέραντη, ἔστω κι ἂν σκανδαλίζει μερικοὺς βιαστικούς.
Αὐτὴ ὅμως ἡ στάση δὲν σημαίνει ὅτι εὐλογεῖται ἡ ἀσυδοσία. Ἡ κρίση δὲν ἔρχεται βιαστικὰ καὶ σπασμωδικά, στὸ τέλος ὅμως φθάνει καὶ εἶναι ἀμείλικτη καὶ ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ δὲν ἀστειεύεται. Γι” αὐτὸ ὁ Χριστὸς ρωτάει τοὺς ἰδίους τοὺς ἀκροατές Του: «ὅταν λοιπὸν ἔλθει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελιοῦ, τὶ θὰ κάνει στοὺς γεωργοὺς ἐκείνους;» Ἡ ἀπάντηση ἔρχεται εὔκολα: «θὰ τούς ἐξολοθρεύσει μὲ τόν χειρότερο τρόπο καὶ τό ἀμπέλι θὰ τό δώσει σὲ ἄλλους γεωργούς, οἱ ὁποῖοι θὰ τοῦ παραδώσουν τούς καρποὺς στὸν καιρό τους». Αὐτὸ ἐπιβεβαιώνει στὴ συνέχεια ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς προαναγγέλλοντας ὅτι θὰ ἀφαιρεθεῖ ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους «ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ» καὶ θὰ δοθεῖ σὲ νέο λαό, ποὺ θὰ ἀποδώσει τούς καρπούς.
Ἡ παραβολὴ τοῦ ἀμπελῶνος ἀποτελεῖ κατ” ἐπέκταση μιὰ συνεχῆ προειδοποιήση γιὰ ὅλους μας –ἔθνος, ἐκκλησία, χριστιανικὲς κοινότητες, κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς– ποὺ ὁ Θεὸς ἔχει τιμήσει μὲ μιὰ ὑψηλὴ ἀποστολή, μὲ μιὰ ἰδιαίτερη ἐμπιστοσύνη. Ἂς μὴν ἀναπαυόμαστε στὸ ὅτι μᾶς ἔχει δοθεῖ κάτι πολύτιμο. Ἂν δὲν ἀνταποκριθοῦμε εὐσυνείδητα στὴν εὐθύνη, ἡ ἀρχικὴ τιμὴ ποὺ μᾶς ἔγινε μπορεῖ νὰ ἐξελιχθῆ σὲ τραγωδία.
Μὴν φαντασθοῦμε ὅτι ἡ εὔνοια τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀνήκει, λέγοντας, ὅπως ἄλλοτε οἱ Ἑβραῖοι: «πατέρα μας ἔχομεν τόν Ἀβραάμ». Ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς φώναξε στοὺς ἀμετανόητους ὅτι ὁ Θεὸς «μπορεῖ νὰ δημιουργήσει ἀπὸ τὶς πέτρες αὐτὲς παιδιὰ τοῦ Ἀβραάμ», καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ κανένα ἔθνος ἢ ἄτομο. Πολὺ δὲ περισσότερο ὅταν αὐτὸ δὲν συμμορφώνεται μὲ τό θέλημα Του.
Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, τό μήνυμα τῆς παραβολῆς φανερώνει τήν ἐμπιστοσύνη τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο, τή μακροθυμία Του γιὰ τήν ἀλλαγὴ τῶν κακῶν καὶ τήν τελικὴ ἀμείλικτη ἐπέμβαση Του. Μετὰ τόν Θεὸ καὶ τόν ἄνθρωπο ἡ παραβολὴ ἀναφέρεται στὸν Θεάνθρωπο. Ὑπογραμμίζει ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Υἱός καὶ ὄχι ἁπλὸς ἀπεσταλμένος ὑπηρέτης. Ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο μὲ τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ στὴ γῆ ξεπερνᾶ κάθε σύλληψη τοῦ νοῦ. Γι” αὐτὸ, ἀπὸ τότε ἡ προσωπικὴ εὐθύνη τοῦ κάθε ἀνθρώπου παραμένει ἀκέραιη καὶ πρέπει ὁ καθένας νὰ φροντίσει ὥστε νὰ φανεῖ ἀντάξιος τῆς ἐμπιστοσύνης αὐτῆς τοῦ Θεοῦ, διότι μόνο ἔτσι θὰ πραγματοποιηθῆ ἡ σωτηρία μας. Ἀμήν.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Έκθεση και εκδηλώσεις για τα 60 χρόνια από τα Σεπτεμβριανά


Στοιχειώνει ακόμη τις μνήμες το «γιατί;»

Έκθεση και εκδηλώσεις για τα 60 χρόνια από τα Σεπτεμβριανά

Αθήνα
Εξήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από το πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, στις 6-7 Σεπτεμβρίου 1955.

Τιμώντας τα θύματα αυτής της θλιβερής επετείου ο Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων. η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών (ΟΙΟΜΚΩ) και ο Μορφωτικός Σύνδεσμος Μακροχωρίου διοργανώνουν έκθεση υπό τον τίτλο «Tα Σεπτεμβριανά εν θερμώ στα πρωτοσέλιδα» και σειρά εκδηλώσεων, που θα φιλοξενηθούν στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων συνδιοργανώνονται από τον Οργανισμό Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2015 στις 7 το απόγευμα και με την πρώτη προβολή του ντοκιμαντέρ «Η Φρικτή Νύχτα» του Γιώργου Μουτεβελλή (ώρα 20.30).

Αναλυτικά το πρόγραμμα:

Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου, ώρα  19. 00:  ΕΓΚΑΙΝΙΑ
Πρώτη προβολή της ταινίας ντοκιμαντέρ «Η Φρικτή Νύχτα» του Γιώργου Μουτεβελλή (ώρα 20.30).

Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου, ώρα 18.30: Ο πρέσβυς επί τιμή  κ. Λ. Χρυσανθόπουλος  και ο  Ιερολοχίτης Στρατηγός κ. Κ. Κόρκας παρουσία ζωντανών  αφηγήσεων  θα μας εξιστορήσουν  «Τα Σεπτεμβριανά  γεγονότα της Σμύρνης» (πυρπόληση Ελληνικού Προξενείου , Εμπορικού περιπτέρου της  Έκθεσης Σμύρνης).

Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου, ώρα 18.30: Ημερίδα της  ΟΙΟΜΚΩ  με θέμα  «Οι ψυχικοί μηχανισμοί Δαιμονοποίησης του Άλλου και η καλλιέργεια μίσους κατά εθνοτικών-θρησκευτικών ομάδων». Συμμετέχουν: Καθ. Ψυχιατρικής ΕΚΠΑ Χ. Παπαγεωργίου (συντονιστής), Αν. Καθ. ΕΚΠΑ Ψυχιατρικής Γ. Βασλαματζής, Καθ Κοινωνικής Ψυχολογίας ΕΚΠΑ Θ. Δραγώνα, Καθ. Ψυχολογίας της Επικοινωνίας ΕΚΠΑ Κ. Ναυρίδης.

Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου, ώρα 9.30: Ο Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων, υπέρτιμος και έξαρχος Βοσπόρου Θρακικού και Κυανέων κ. Απόστολος, θα τελέσει την Θεία Λειτουργία και Ιερό Μνημόσυνο στην Μνήμη των θυμάτων των Σεπτεμβριανών στον Ιερό Ναό Αγ. Σπυρίδωνος εντός Ναυτικού Νοσ. Αθηνών (Μετρό Μεγ. Μουσικής). Θα ψάλλουν μέλη του Εν Αθήναις Συλλόγου Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως.

Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου, ώρα 20.00: «Η κατάσταση των μη-Μουσουλμανικών Κοινοτήτων μετά από τις εκλογές της 7/6/2015 στην Τουρκία». Συμμετέχουν, Καθ. Τζενγκίζ Ακτάρ, Δρ. Φ. Μπενλίσοϊ, Καθ. Ν. Ουζούνογλου.

Η είσοδος σε όλες τις εκδηλώσεις είναι ελεύθερη.

Γ. Μανδαλίδης


 http://news.in.gr/culture/article/?aid=1500021018

Φανουρόπιτα: Η παραδοσιακή Μικρασιάτικη συνταγή με 9 υλικά

Φανουρόπιτα: Η παραδοσιακή Μικρασιάτικη συνταγή με 9 υλικά


Στις 27 Αυγούστου είναι του Αγίου Φανουρίου και πρέπει να φτιάξουμε μία φανουρόπιτα. 
Υλικά
1 κούπα σπορέλαιο
3 κούπες αλεύρι (που φουσκώνει μόνο του)
1 κούπα ζάχαρη
1 κούπα φυσικό χυμό πορτοκάλι
1 κουταλάκι γλυκού σόδα
1/2 κούπα καρύδι κομμένο μέτριο
1/2 κούπα σταφίδα ξανθή
1/2 κουταλάκι γλυκού γαρίφαλο
3/4 κουταλάκι γλυκού κανέλα
Πριν ξεκινήσετε την εκτέλεση

Διαλύουμε τη σόδα μέσα στον χυμό πορτοκάλι
Αν έχουμε ήδη τη σταφίδα στο ψυγείο τότε πρέπει να τη βάλετε 4 ώρες σε νερό για να φουσκώσει. Αν την πάρετε φρέσκια τη χρησιμοποιείτε απευθείας.

Εκτέλεση
Χτυπάμε το λάδι μαζί με τη ζάχαρη μέχρι να λιώσει όσο περισσότερο γίνεται η ζάχαρη. Σε αυτό το μείγμα ρίχνουμε το πορτοκάλι που έχουμε διαλύσει τη σόδα. Συνεχίζουμε το χτύπημα για 3-4 λεπτά. (Σε αυτό το στάδιο χρησιμοποιούμε μίξερ)
Σε ένα μπολ έχουμε βάλει το αλεύρι μαζί με το γαρίφαλο, την κανέλα, το καρύδι και τη σταφίδα (την οποία έχουμε στεγνώσει ταμποναριστά για να μην σβολιάσει το αλεύρι όταν τη ρίξουμε).
Ανακατεύουμε με αναδευτήρα ή με κουτάλι το μείγμα. Δεν χρειάζεται να ξαναχρησιμοποιήσoυμε το μίξερ.
Έχουμε λαδώσει ελάχιστα το ταψί ( 28 νούμερο), γιατί ήδη το μείγμα μας έχει όσο λάδι χρειάζεται για να μην κολλήσει και απλώνουμε το μείγμα.
Βάζουμε το ταψί σε προθερμασμένο φούρνο στους 160-170 βαθμούς, ανάλογα τον φούρνο(ψήνεται και σε αντίσταση και σε αέρα) για 40-60 λεπτά.
Αφήνουμε τη φανουρόπιτα να κρυώσει και μετά την κόβουμε.

Γιατί φτιάχνουμε τη φανουρόπιτα-Τι λέει η παράδοση
Για την ζωή του Αγίου Φανουρίου, τον οποίο τιμάμε με αυτή τη νηστίσιμη πίτα, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες μαρτυρίες. Κατά την παράδοση, η πίτα φτιάχνεται για να σωθεί η μητέρα του αγίου, η οποία ήταν μία σκληρή, αμαρτωλή γυναίκα. Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης γράφει με αυτή την αφορμή ότι όποιος επικαλείται τον Άγιο Φανούριο πρέπει πάντα να λέει «Θεός σχωρέσ' τη μητέρα του Αγίου Φανουρίου. Θεός σχωρέσ' την».

Έτσι, στις 27 Αυγούστου που τιμάται ο Άγιος Φανούριος, συνηθίζεται οι νοικοκυρές να φτιάχνουν φανουρόπιτες, τις οποίες μοιράζουν στη γειτονιά αφού ευλογηθούν πρώτα από την εκκλησία. Με το πέρασμα των χρόνων, καθιερώθηκε να φτιάχνουμε φανουρόπιτα για να βρούμε κάτι που χάσαμε. Πολλοί, εξάλλου, συνδέουν αυτή την ιδιότητα του Αγίου Φανουρίου και της πίτας με το όνομα του Αγίου, που προκύπτει από το ρήμα «φαίνω» που σημαίνει αποκαλύπτω.

Τη δύναμη που αποδίδεται στην πίτα έρχονται να ενισχύσουν και τα υλικά της, τα οποία είναι πάντοτε 7 ή 9, καθώς οι συγκεκριμένοι αριθμοί ανήκουν στους λεγόμενους ιερούς αριθμούς ήδη από την εποχή των Πυθαγορείων.

Kαι όπως συμβαίνει με όλα τα έθιμα, σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν παραλλαγές της παράδοσης. Στην Κρήτη, την Κύπρο, τη Σκιάθο, τη Φλώρινα και άλλες περιοχές, η φανουρόπιτα φτιάχνεται για να βρουν οι ανύπαντρες κόρες γαμπρό. Άλλοι πιστεύουν ότι φέρνει καλοτυχία και φωτίζει τον δρόμο της ζωής του καθενός. Λέγεται ακόμη ότι ο Άγιος Φανούριος προστατεύει τους αγρότες φανερώνοντας τα κλεμμένα ζώα. Αν λοιπόν θέλετε να σας φανερώσει ο Άγιος Φανούριος ό,τι σημαντικό αναζητάτε φτιάξτε μια φανουρόπιτα, ευλογήστε την στην εκκλησία και αναμείνατε για τα αποτελέσματα!

Καλή επιτυχία.

Άγιον Όρος: Το περιβόλι της Παναγίας πανηγυρίζει


  • Άγιον Όρος: Το περιβόλι της Παναγίας πανηγυρίζει
    Άθως, η Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρα (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ)
«Βασίλισσα», «Προνοητής», «Ιατρός», «Τροφεύς» είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που προσδίδουν στην Υπεραγία Θεοτόκο, τη «Μητέρα» τους όπως την αποκαλούν και την αισθάνονται οι καλόγεροι στο «Περιβόλι της Παναγιάς», το Άγιον Όρος.

Είναι άλλωστε στον Κανόνα κάθε μοναχού να μαθαίνει απ’ έξω και να απαγγέλλει πολλές φορές την ημέρα τους Χαιρετισμούς της Υπεραγίας Θεοτόκου. Όταν το κάνουν αυτό, αισθάνονται –και το λένε με πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπό τους– σαν να «προσφέρουν λουλούδια στη μητέρα τους».

Φωτογραφία του Γαλλοελβετού Φρεντερίκ Μπουασονά, ο οποίος επισκέφθηκε το Άγιον Όρος το 1928 και το 1930
Η Μητέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είναι η πρώτη γυναίκα που πάτησε στο Άγιον Όρος. Από τότε το έθεσε υπό την προστασία Της και το φωτίζει με τη χάρη Της. Δίνει δύναμη στον κάθε μονάχο για να αντέξει τις κακουχίες, και στο πέρασμα των αιώνων εμφανίστηκε αρκετές φορές σε κάποιους καλόγερους –και όχι μόνο–, οι οποίοι με ευλάβεια και ανείπωτη συγκίνηση υπάκουσαν στο θέλημά Της. Τελευταίος αγιορείτης μοναχός ο οποίος είπε πολλές φορές ότι είδε μπροστά του την Παναγία, ήταν ο Άγιος Παΐσιος.

Η παράδοση για την Παναγία και το Άγιον Όρος
Σύμφωνα με την παράδοση –η οποία αναφέρεται και σε δύο κώδικες της Λαυριωτικής Βιβλιοθήκης (Λ΄ 66 και
Ι΄ 31)–, όταν μετά τη Σταύρωση του Κυρίου οι Απόστολοι έβαλαν κλήρο για το πού θα πάνε να κηρύξουν το Ευαγγέλιο, συμμετείχε και η Παναγία, στην οποία κληρώθηκε η περιοχή της Ιβηρίας. Όταν ετοιμάστηκε να ξεκινήσει, παρουσιάστηκε ο αρχάγγελος Γαβριήλ και Της είπε ότι ο Ιησούς Χριστός προστάζει να μην εγκαταλείψει την Ιερουσαλήμ και ότι ο τόπος που θα Της ανήκει θα είναι η χερσόνησος του όρους Άθως της Μακεδονίας, η οποία θα φωτιστεί από το πρόσωπό Της.

Η κοίμησις του Οσίου Εφραίμ του Σύρου – Εικόνα της μονής Ιβήρων (μέσα 15ου αι.)
Όταν η Θεοτόκος, μαζί με τον ευαγγελιστή Ιωάννη, έφτασε στο λιμένα του Κλήμεντος, στη χερσόνησο του Άθω, μεγάλη κραυγή άκουσαν οι εκεί διαμένοντες ειδωλολάτρες, η οποία τους ζήτησε να προϋπαντήσουν τη Μαρία, τη Μητέρα του μεγάλου Θεού. Όλοι έτρεξαν στο λιμάνι, και η Θεοτόκος, αν και Εβραία, τους μίλησε στην ελληνική γλώσσα.
Στη συνέχεια η Παναγία ζήτησε από τον Υιό Της να μην κρίνει κατά τη Δευτέρα Παρουσία όσους θεοσεβούμενους ανθρώπους ζήσουν εκεί, αφού Εκείνη θα εγγυηθεί για τη σωτηρία τους. Αυτό πιστεύουν σήμερα βιωματικά οι καλόγεροι του Αγίου Όρους, ότι δηλαδή θα σωθούν με τις εγγυήσεις της Παναγίας.

(Φωτ.: Φρεντερίκ Μπουασονά)
Όπως αναφέρει ακόμα η παράδοση –και βεβαιώνει και ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ο εκ Θεσσαλονίκης–, τον 6ο αιώνα μ.Χ. ο πρώτος ερημίτης στο Άγιον Όρος, ο Άγιος Πέτρος ο Αθωνίτης, είδε την Παναγία και του είπε ότι είναι η εγγυήτρια για τους μοναχούς του ιερού βουνού.
Η Παναγία εμφανίστηκε και σε μια αριστοκράτισσα ονόματι Μάρω –για πολλούς η χριστιανή Σέρβα μητριά του Μωάμεθ του Πορθητή (στη φωτ. αριστερά η Μάρω ή Μάρα Μπράνκοβιτς σε εικόνα της Μονής Εσφιγμένου)–, η οποία επισκέφθηκε το Άγιον Όρος μετά την Άλωση της Πόλης φέρνοντας τα δώρα των τριών μάγων στον γεννηθέντα στη Βηθλεέμ Ιησού Χριστό. Η Μάρω με τη συνοδεία της σταμάτησε στον αρσανά (λιμάνι) της μονής του Αγίου Παύλου, κι ενώ ανέβαινε προς το μοναστήρι, εμφανίστηκε μπροστά της η Παναγία και της είπε: «Εδώ είμαι βασίλισσα εγώ. Άφησε τα δώρα και φύγε». Στο σημείο αυτό υπάρχει και σήμερα ένα προσκυνητάρι (εκκλησάκι).
Η Παναγία η Πορταΐτισσα
Κάθε μοναστήρι του Αγίου Όρους έχει θαυματουργές εικόνες της Παναγίας. Κάποιες από αυτές έφτασαν στο ιερό βουνό μόνες τους, συνήθως μέσω θαλάσσης, και άλλες είναι αχειροποίητες. Καλόγεροι έφτιαχναν σανίδια στο μέγεθος και στις διαστάσεις εικόνας και τα άφηναν στην εκκλησία, προσευχόμενοι, για να δουν ποιου αγίου τη μορφή θα πάρει. Σε κάποια αποτυπωνόταν η εικόνα της Παναγίας κι έτσι φτιάχτηκαν αχειροποίητες εικόνας της Υπεραγίας Θεοτόκου. Μια τέτοια εικόνα υπάρχει στη ρουμανική σκήτη του Τιμίου Προδρόμου.
Η πιο επιβλητική, σημαντική και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας στο Άγιον Όρος είναι της Παναγίας της Πορταΐτισσας στη μονή Ιβήρων, η οποία είναι συνδεδεμένη με πολλές παραδόσεις.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την παράδοση, γύρω στο 1.000 μ.Χ. οι μοναχοί στην Ιβήρων για μέρες έβλεπαν ένα φως μέσα στη θάλασσα. Κάποια στιγμή ακούστηκε μια φωνή η οποία τους είπε ότι μόνο ο ασκητής Γαβριήλ –ο μετέπειτα Όσιος Γαβριήλ– μπορεί να πάρει από τη θάλασσα την εικόνα, από την οποία πήγαζε το φως. Ο Όσιος Γαβριήλ περπάτησε σαν τον Χριστό πάνω στα κύματα και έφερε την εικόνα στο μοναστήρι. Οι καλόγεροι την έβαζαν στην εκκλησία της μονής, αλλά το πρωί την έβρισκαν στην πύλη του μοναστηριού, κάτι που επαναλήφθηκε για τρεις μέρες. Το τρίτο βράδυ η Παναγία είπε στον ηγούμενο: «Εγώ φυλάω τη μονή και γι’ αυτό πρέπει να βρίσκομαι στην πόρτα» κι έτσι οι καλόγεροι έβαλαν την εικόνα σε παρεκκλήσι που έχτισαν στην πύλη του μοναστηριού.

Η εικόνα της Παναγίας της Πορταΐτισσας
Η εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας δεν έχει φύγει ποτέ από το Άγιον Όρος, αφού η Παναγία είπε στον ηγούμενο ότι όπως ήρθε διά θαλάσσης, κάποια στιγμή έτσι θα φύγει και τότε θα πρέπει να το εγκαταλείψουν όλοι οι καλόγεροι, διότι θα καταστραφεί. Έτσι, οι μοναχοί της Ιβήρων δεν έβγαλαν την εικόνα ποτέ από το ιερό βουνό.
Η παράδοση λέει ακόμα ότι όταν επιτέθηκαν στη μονή Ιβήρων Σαρακηνοί κουρσάροι και ο αρχηγός τους έμαθε για τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας, έβγαλε το μαχαίρι του και το κάρφωσε στο πρόσωπό Της, στο σαγόνι Της. Από το σημείο έτρεξε αίμα και από τότε έγινε Χριστιανός ο Σαρακηνός πειρατής.
Το «Άξιον Εστί»
Πολύ γνωστή είναι και η εικόνα της Παναγίας «Άξιον Εστί», η οποία φυλάσσεται στην πρωτεύουσα του Αγίου Όρους, τις Καρυές, στο Πρωτάτο.
Η συγκεκριμένη εικόνα δεν είναι Αχειροποίητος, αφού κατασκευάστηκε σε ένα κελί του Αγίου Όρους, στην περιοχή Καψάλα. Κάποια στιγμή ένας καλόγερος του κελιού είδε έναν άλλον, άγνωστό του, καλόγερο, ο οποίος κοιτούσε την εικόνα κι έψαλλε έναν παράξενο ύμνο.
Όταν ο πρώτος ρώτησε τι ψάλλει, ο άγνωστος καλόγερος απάντησε ότι «εμείς αυτό ψάλλουμε στον ουρανό για την Παναγία». Ύστερα χάραξε τα λόγια του παράξενου αυτού ύμνου, το «Άξιον Εστί», σε ένα κεραμίδι κι εξαφανίστηκε.
Η παράδοση αναφέρει ότι ο παράξενος καλόγερος ήταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και από τότε ο ύμνος «Άξιον Εστί» ψάλλεται σε κάθε Θεία Λειτουργία.
Η πανήγυρις στη μονή Ιβήρων
Μόνο στη μονή Ιβήρων και στις Καρυές από ολόκληρο το Άγιον Όρος υπάρχουν καθολικά (εκκλησίες) αφιερωμένες αποκλειστικά στην Υπεραγία Θεοτόκο.
Η μεγάλη πανήγυρις το απόγευμα της παραμονής του Δεκαπενταύγουστου –το απόγευμα της 27ης Αυγούστου, αφού το Άγιον Όρος ακολουθεί το παλιό ημερολόγιο– στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας» γίνεται στη μονή Ιβήρων, την οποία επισκέπτονται κάθε χρόνο εκείνη την ημέρα περίπου 1.500 άτομα.

Δεκαπενταύγουστος: Θεία Λειτουργία στη Μονή Ιβήρων (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ)
Με την παρουσία μητροπολιτών η πανήγυρις ξεκινάει με παράκληση στο παρεκκλήσι της Παναγίας Πορταΐτισσας, προκειμένου η Θεοτόκος να επιτρέψει να βγάλουν την εικόνα Της από το σημείο (το θρόνο Της).
Στη συνέχεια γίνεται η λιτάνευση της εικόνας, μέχρι να φτάσει η πομπή στο ναό της μονής όπου τοποθετούν την εικόνα σε ένα προσκυνητάρι και ξεκινάει μια πολύωρη αγρυπνία. Κατά τη διάρκεια της λιτανείας αλλά και μέσα στο ναό, πάνω από την εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας οι καλόγεροι τοποθετούν την «ουρανεία», κάτι που μοιάζει με κεντητή ομπρέλα.
Το ίδιο βράδυ σε όλα τα μοναστήρια του Αγίου Όρους τελείται πολύωρη αγρυπνία –που διαρκεί περίπου 10-12 ώρες– προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου, της Μητέρας τους, της Μητέρας, Προστάτιδας και Παρηγοριάς όλου του κόσμου!
Ρωμανός Κοντογιαννίδης
 http://www.pontos-news.gr/article/139567/agion-oros-perivoli-tis-panagias-panigyrizei

Οι αλβανικές αρχές κατεδάφισαν την ορθόδοξη εκκλησία της Χειμάρας

Σήμερα τα ξημερώματα ολοκληρώθηκε ο στόχος του δημάρχου Χιμάρας να γκρεμίσει τον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου στο χωριό Δρυμάδες.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα himara.gr, λίγο μετά τις 4 τα ξημερώματα η πολεοδομική αστυνομία έφτασε στο σημείο και οι εκσκαφείς έπιασαν δουλειά. Οι λιγοστοί κάτοικοι που έφτασαν στο σημείο ακούγοντας τον θόρυβο των μηχανημάτων, δεν πρόλαβαν να αντιδράσουν.

Απαρηγόρητοι οι κάτοικοι των Δρυμάδων σηκώθηκαν από νωρίς τα ξημερώματα για να μαζέψουν τα κομμάτια του ναού, τα κομμάτια της πίστης τους, τα κομμάτια του εαυτού τους.

Έντονη ενόχληση από το ΥΠΕΞ

Την έντονη αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών προκάλεσε η σημερινή κατεδάφιση του ιερού ναού Αγίου Αθανασίου στους Δρυμμάδες Χειμάρρας.

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κούτρας, απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις δημοσιογράφων, δήλωσε σε επικριτικό τόνο ότι «ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος» και πρόσθεσε: «Η καταστροφή ιερών τόπων και αντικειμένων λατρείας ελάμβανε χώρα, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής και της Β. Αφρικής από τους τζιχαντιστές. Σήμερα, είδαμε αυτό να γίνεται πράξη και στη γειτονική χώρα, την Αλβανία».

Σε ό,τι αφορά τις εν προκειμένω κινήσεις της Ελλάδας προς την Αλβανία και προς τη διεθνή κοινότητα, ο κ. Κούτρας ανακοίνωσε ότι θα υπάρξει άμεσα ενημέρωση, σημειώνοντας:«Ουδέν σχόλιο περαιτέρω».

Η κατεδάφιση του ναού έγινε τα ξημερώματα από μηχανήματα της πολεοδομικής αστυνομίας της Αλβανίας, με το επιχείρημα ότι αποτελεί αυθαίρετο κτίσμα. Η επιχείρηση κατεδάφισης, που ξεκίνησε περίπου πριν από μία εβδομάδα, είχε προκαλέσει την έντονη διαμαρτυρία των ελληνικής καταγωγής κατοίκων του χωριού Δρυμμάδες, αλλά και του υπουργείου Εξωτερικών.

 http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=441557&catID=3

Μακρόν: Οι διαφορές καλβινιστών - καθολικών εμποδίζουν τη λύση για το χρέος

 «Χρεοκοπήσαμε, αλλά πάμε στην εκκλησία»
 
Για «θρησκευτικό πόλεμο» στην Ευρώπη για το χρέος, μεταξύ των Καλβινιστών και των Καθολικών, έκανε λόγο ο γάλλος υπουργός Οικονομίας Εμανουέλ Μακρόν, τονίζοντας ότι αυτός πρέπει να τερματισθεί.

Όπως μεταδίδει το πρακτορείο Bloomberg, ο Μακρόν ανέπτυξε την προσέγγισή του για τα οικονομικά προβλήματα της Ευρωζώνης σε συνέδριο γερμανών διπλωματών, αναφερόμενος στους καλβινιστές από τη μία πλευρά, που επιπλήττουν όσους έχουν χρέη, και τους πολύ ελαστικούς καθολικούς από την άλλη πλευρά. Οι δύο πλευρές, σημειώνει το Bloomberg, αντανακλούν τη νοητή διάκριση μεταξύ των καθοδηγούμενων από τη Γερμανία οπαδών της δημοσιονομικής πειθαρχίας στον Βορρά και του πιο χρεωμένου Μεσογειακού Νότου.

Μιλώντας στο Βερολίνο, ο Μακρόν στην αρχή κέντρισε τους καλβινιστές, λέγοντας: «Κάποιοι άνθρωποι, κάποια κράτη-μέλη, χρεοκόπησαν. Δεν τήρησαν τις δεσμεύσεις τους. Θα πρέπει να πληρώνουν έως το τέλος της ζωής τους» είπε. Στο αντίθετο άκρο είναι οι καθολικοί, «σαφώς η Γαλλία είναι στην πλευρά αυτή», με μια πιο χαλαρή προοπτική όσον αφορά τη σπατάλη. «Χρεοκοπήσαμε, αλλά πάμε στην εκκλησία, εξηγούμε την κατάσταση και μπορούμε να ξεκινήσουμε την επόμενη ημέρα μία άλλη εβδομάδα» δήλωσε ο Μακρόν.

«Μάλλον θα πρέπει να βρούμε την ισορροπία μεταξύ των δύο αυτών προσεγγίσεων» σημείωσε ο Μακρόν. Πέντε αιώνες αφού η προτεσταντική μεταρρύθμιση βύθισε την Ευρώπη σε μία θρησκευτική σύγκρουση και επτά δεκαετίες μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μακρόν δήλωσε ότι οι κατεστημένες θέσεις για την οικονομική και τη δημοσιονομική πολιτική αποτελούν το μεγαλύτερο εμπόδιο σε μία γνήσια ενότητα σήμερα.

Το αποτέλεσμα είναι μία ασυμφωνία στο τραπέζι των συνεδριάσεων στις Βρυξέλλες, με τους καλβινιστές να ευνοούν αυστηρότερους προϋπολογισμούς και τους καθολικούς να προσφέρουν συγχώρεση για την παραβίαση των κανόνων «με αυτό το είδος της βήμα-βήμα προσέγγισης, βρίσκοντας μία λύση, αλλά την τελευταία στιγμή» δήλωσε ο Μακρόν.
 
http://www.tovima.gr/world/article/?aid=731970

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης στην Αυστραλία για ένα μήνα κατά το έτος 1977. «Η μεγαλύτερη ευλογία που δέχτηκε ποτέ η ήπειρος της Αυστραλίας»

Η επίσκεψη του Αγίου Παϊσίου στην Αυστραλία έμεινε ιστορική. Είκοσι χρόνια αργότερα ένας Έλληνας μετανάστης είπε: «Όσοι Έλληνες έρχονται στην Αυστραλία, έρχονται για να πάρουν. Νομίζουν ότι εδώ είμαστε πλούσιοι· δεν ξέρουν πόσο αγωνιζόμαστε. Μόνο ένας Μοναχός, ο Πατήρ Παΐσιος, όταν ήρθε και τον ρωτήσαμε: -Τί θέλετε να σας δώσουμε;, απάντησε: -Εμείς ήρθαμε να πάρουμε λίγο από τον πόνο σας». Οἱ ομογενείς των πόλεων, από τις οποίες πέρασε, ένιωσαν ότι ένας Άγιος πέρασε από τον τόπο τους και τον ευλόγησε. Σήμερα πιστεύουν ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη ισως ευλογία που δέχτηκε ποτέ η ήπειρος της Αυστραλίας. Ο Πατήρ Παΐσιος όμως, όταν επέστρεψε στο Άγιο Όρος, είπε: «Καλύτερα να πήγαιναν στην Αυστραλία δύο Πνευματικοί παρά εγώ. Το πετραχήλι είναι αυτό που χρειάζεται κανείς εκεί μακριά, στην ξενιτειά»

Πριν από την Μεγάλη Τεσσαρακοστή του 1977, ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός προσκάλεσε τον Ηγούμενο της Μονής Σταυρονικήτα π. Βασίλειο καθώς και τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη (†1994), για να βοηθήσουν τους ξενιτεμένους Έλληνες, ώστε να ετοιμασθούν για το Πάσχα με μετάνοια και εξομολόγηση. Ταξίδεψαν 26 ώρες με το αεροπλάνο, και όλες αυτές τις ώρες ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης δεν άφησε από τα χέρια του μία βαρειά τσάντα που είχε μέσα και εικονάκια, διότι από ευλάβεια δεν ήθελε να την ακουμπήσει πουθενά.
Κάποια στιγμή αισθάνθηκε να μπαινει μέσα στο αερπλάνο φως, ενώ παράλληλα ένιωσε και πολλή Χάρη. Ρώτησε πού βρίσκονταν και του είπαν ότι περνούσαν πάνω από την Συρία. Κατάλαβε ότι αυτό έγινε, επειδή ο τόπος εκείνος είναι αγιασμένος από τους αγώνες πολλών Οσίων και Μαρτύρων. Αντίθετα, περνώντας πάνω από την Ινδία και το Θιβέτ, ένιωσε μία δαιμονική ψυχρότητα. Για τήν Αυστραλία είπε ότι δεν είχε ακόμη αγιασθεί από τοπικούς Αγίους, αλλά θα αναδειχθούν και εκεί Άγιοι.
Τον ένα μήνα που έμειναν στην Αυστραλία, πήγαιναν στις διάφορες ενορίες, όπου ο π. Βασίλειος εξομολογούσε και ο Άγιος Παΐσιος προετοίμαζε τούς ανθρώπους για την εξομολόγηση. Η παρουσία του Οσίου απέπνεε ευλάβεια και βαθειά ταπείνωση. Περπατούσε με το κεφάλι σκυμμένο και από όπου περνούσε έκανε σε όλους μία μικρή υπόκλιση. Μπροστά στον Αρχιεπίσκοπο και τον Ηγούμενο δεν μιλούσε σχεδόν καθόλου. Όταν ο κόσμος του έλεγε: «Πές μας κι εσύ κάτι , Πάτερ Παΐσιε», έδειχνε εκείνους λέγοντας: «Τι να πώ; Εγώ δεν ξέρω τίποτε· ένας απλός μοναχός είμαι». Στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις απαντούσε, μόνο όταν τον ρωτούσαν κάτι συγκεκριμένο. Οι δε απαντήσεις του ήταν απλές και σύντομες. Τόνιζε σε όλους τήν υπομονή στους πειρασμούς, την πίστη στον Θεό και την εμπιστοσυνη στη θεία πρόνοια.
Ένας νέος τον ρώτησε:
-Πάτερ Παΐσιε, η πίστη που οφείλουμε να έχουμε στο Θεό πρέπει να είναι τυφλή;
-Η πίστη μας δεν πρέπει να είναι τυφλή, αλλά φιλότιμη, απάντησε.
Και διηγήθηκε πώς του είχε εμφανισθεί ο Χριστός στο Εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας, όταν ήταν 15 ετών. Μόλις δηλαδή έβαλε ένα φιλότιμο λογισμό ότι άξιζε ακόμη και την ζωή του να θυσιάσει για το Χριστό, χωρίς να θέλει κανένα αντάλλαγμα, «ούτε Παράδεισο ούτε τίποτε», τότε είδε το Χριστό ολοζώντανο μπροστά του.
Μία γυναίκα τον παρακάλεσε να πείσει το σύζυγό της να εξομολογηθεί. Και, παρόλο που της είπε: «Μη στενοχωριέσαι, θα έρθη η ώρα που θα εξομολογηθεί», εκείνη και μπροστά στον σύζυγό της επανέλαβε επίμονα: «Πέστε του, Πάτερ, να πάει να εξομολογηθεί». Τότε ο Όσιος την πήρε πιό πέρα και της μίλησε αυστηρά: «Το ανδρικό φιλότιμο, της είπε, πρέπει να το καταλάβετε εσείς οι γυναίκες. Κάνετε μεγάλη ζημιά μ’ αυτόν τον τρόπο. Εσύ να κοιτάξεις την ψυχή σου και άφησε τον άνδρα σου. Θα έρθει η ώρα που θα εξομολογηθεί». Όπως και έγινε.
Σε μία ενορία ο ιερέας τον παρακάλεσε να μλήσει στους ομογενείς και έπειτα στα παιδιά τους. Τα παιδιά δεν ήξεραν ελληνικά, και ο ιερέας έκανε τον διερμηνέα. Ο Άγιος Παΐσιος τους είπε ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι απλός και η ζωή του απλοποιημένη. Και ακόμα, ότι κάθε δημιούργημα του Θεού είναι ευλογημένο, και πρέπει να το σεβόμαστε· όχι μόνο τους ανθρώπους αλλά και τα ζώα και τα φυτά. Ο ιερέας τον παρακάλεσε να πει ακόμη λίγα λόγια στα παιδιά, αλλά ακολούθησε σιγή. Τα παιδιά έμεναν ακίνητα με τα μάτια στραμμένα στον Γέροντα, ενώ εκείνος τα κοίταζε με βλέμμα στοργικό και δεν μιλούσε. Τελικά σηκώθηκε και, βάζοντας μία εδαφιαία μετάνοια, είπε: «Σας αποχαιρετώ. Ο Χριστός να είναι πάντοτε μαζί σας!». Η απρόσμενη αυτή κίνηση έκανε εντύπωση στον ευλαβή ιερέα, ο οποίος αργότερα είπε: «Τα παιδιά σύντομα θα λησμονούσαν όσα λόγια και να τους έλεγε ο Πατήρ Παΐσιος. Δεν θα ξεχάσουν όμως αυτό που είδαν με τα μάτια τους· τον αποχαιρετισμό με την εδαφιαία μετάνοια καί την ταπεινωσή του».
Την Καθαρά Δευτέρα ο Πατήρ Παΐσιος, ο Ηγούμενος και η συνοδία του Αρχιεπισκόπου πήγαν στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Βουνού, που βρίσκεται έξω από το Σίδνεϋ, προς τα βουνά. Ὁ Όσιος, παίρνοντας αφορμή από την ονομασία της Μονής είπε: «Όποιοι έχουν μία τρέλλα, φεύγουν από την πόλη και παίρνουν τα βουνά. Αν η τρέλλα είναι θεία, παίρνουν τα βουνά και πάνε στα Μοναστήρια· κι από εκεί ανεβαίνουν κατ’ ευθείαν στον Ουρανό». Και, όταν ταξίδευαν από το Σίδνεϋ προς την Καμπέρα, ο Όσιος έδειξε στον Αρχιεπίσκοπο ένα τόπο, που θα μπορούσε να χτισθεί Μοναστήρι. «Χρειάζεται, του είπε, να γίνουν και στην Αυστραλία Μοναστήρια, πριν έρθουν οι Πεντηκοστιανοί και οι Βουδιστές και αρχίσουν να παρασέρνουν τον κόσμο με ψεύτικα φώτα».
Από την Καμπέρα πήγαν στην Μελβούρνη, όπου τους φιλοξένησε ο εφημέριος του Ιερού Ναού του Αγίου Νεκταρίου. Κάθε πρωί ένας ιερέας τους έπαιρνε με το αυτοκίνητο και τους πήγαινε σε άλλες ενορίες. Μιά μέρα ο ιερέας αυτός πήγε τον Πατέρα Παΐσιο στο Κεντρικό Νοσοκομείο της Μελβούρνης, όπου νοσηλευόταν ένας νέος οικογενειάρχης 32 ετών από την Ζάκυνθο, ο Διονύσιος Σπηλαιώτης. Τον προηγούμενο χρόνο είχε πάθει εγκεφαλική αιμορραγία από ανεύρυσμα και ύστερα από πέντε εγχειρήσεις δεν επικοινωνούσε με το περιβάλλον. Ὁ Όσιος τον σταύρωσε με ἱερό Λείψανο του Αγίου Αρσενίου, και σε λίγη ώρα ο άρρωστος άρχισε να συνέρχεται. Την επόμενη ημέρα που ο ιερέας ξαναπέρασε από το νοσοκομείο, ο ασθενής μπόρεσε να ασπασθεί το χέρι του και να του πει: «Θαύμα!».
Οι Κονιτσιώτες που έμεναν στην Μελβούρνη συγκεντρώθηκαν μια μέρα στον Ναό του Αγίου Νεκταρίου, για να συναντήσουν τον συμπατριώτη τους Πατέρα Παΐσιο. Τον ρώτησαν: «Πάτερ, κάθε πότε πηγαίνετε στην Κόνιτσα; Από πότε έχετε να δείτε τους δικούς σας;». Ο Όσιος χαμογέλασε και είπε: «Στην Κόνιτσα τελευταία φορά πήγα το 1971, για να πάρω ένα βιβλίο (εννοούσε τα βιβλία του Αγίου Αρσενίου), όχι για να δω τα αδέλφια μου και τους συγγενείς μου». Και συνέχισε: «Όλοι οι άνθρωποι είναι δικοί μου. Όλους τους ανθρώπους τους βλέπω σαν αδέλφια μου και συγγενείς μου».
Στο σπίτι όπου φιλοξενήθηκε, η πρεσβυτέρα βλέποντάς τον να κινείται αθόρυβα, σαν να μην υπήρχε, και να τρώει μόνο παξιμάδι με λίγο τσάι, έλεγε στα παιδιά της: «Ένας Άγιος μένει στο σπίτι μας». Κράτησε λοιπόν ως ευλογία την κουβέρτα που του είχε στρώσει στο κρεβάτι. Και ύστερα από τρία χρόνια, επειδή υπέφερε από ιλίγγους, σκεπάσθηκε μια μέρα με την κουβέρτα αυτή και προσευχήθηκε: «Πάτερ Παΐσιε, εσύ Άγιος είσαι, εδώ σε φιλοξένησα, αυτή την κουβέρτα είχε στο κρεββάτι σου, σε παρακαλώ, βοήθησέ με να γιατρευτώ». Και πράγματι από τότε οι ίλιγγοι σταμάτησαν.
Μετά την Μελβούρνη επισκέφθηκαν την Αδελαΐδα. Μια Κυριακή λειτουργήθηκαν στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, και στη συνέχεια οι συγκεντρωμένοι πιστοί επέμεναν να τους πει κάτι και ο Πατήρ Παΐσιος. Εκείνος δεν ήθελε να μιλήσει, αλλά τελικά απάντησε σε μερικές ερωτήσεις τους. Τον ρώτησαν και για τις διαφωνίες που δημιουργούνται μέσα στις οικογένειες, και είπε: «Όλα λύνονται με την υπομονή και την αγάπη». Στο τέλος τους έδωσε την συμβουλή: «Πρέπει να κάνετε ιεραποστολή εδώ, μέσα σε τόσο κόσμο. Όλος αυτός ο κόσμος μπορεί να γίνει Ορθόδοξος».
Ὁ Γέροντας με λύπη είδε να υπάρχει στην κοινωνία της Αυστραλίας το κοσμικό δυτικοευρωπαϊκό πνεῦμα. «Στην Αυστραλία, είπε, είδα τι είναι το ευρωπαϊκό πνεύμα. Σέ ένα πάρκο μία κυρία τάιζε το σκύλο της σοκολάτα, ενώ την παρακολουθούσε λυπημένο ένα φτωχό πεινασμένο παιδάκι. Σου λέει: ‘Δεν είναι δικό μου το παιδί, γιατί να το ταΐσω;’. Αυτό είναι το ευρωπαϊκό πνεύμα». Πόνεσε επίσης βλέποντας γυναίκες να κυκλοφορούν άσεμνα ντυμένες. «Μοιάζουν, είπε, με ωραίες βυζαντινές εικόνες, πεταγμένες στον σκουπιδοτενεκέ. Μόνο που αυτές πετάχτηκαν μόνες τους». Και στον νεωκόρο ενός Ναού που φορούσε κοντό παντελόνι και δικαιολογήθηκε οτι αυτό τον εξυπηρετούσε, μίλησε αυστηρά. «Για την θάλασσα είναι αυτό που φοράς, του είπε. Εκεί να πας!».
Με χαρά όμως διέκρινε βαθιά ριζωμένη την πίστη στις καρδιές των περισσοτέρων Ελλήνων ομογενών και έντονη τη διάθεσή τους να ακούσουν λόγο Θεού και να αγωνισθούν πνευματικά. «Οι Έλληνες της Αύστραλίας, είπε, πλησίασαν το Θεό περισσότερο από άλλους ξενιτεμένους που ειναι πιο κοντά στην Πατρίδα, διότι αυτοί βρέθηκαν μόνοι τους, πολύ μακριά από συγγενείς, χωρίς βοήθεια από πουθενά, και η απομάκρυνση αυτή τους βοήθησε να γαντζωθούν περισσότερο στο Θεό». Είπε επίσης: «Στην Αυστραλία βρήκα άγιες ψυχές που αγωνίζονται, διότι έχουν πολλούς πειρασμούς και κάνουν υπομονή».
Όταν πλησίαζε η ημέρα που θα έφευγαν, ο Αρχιεπίσκοπος κάλεσε στην Αρχιεπισκοπή τους Ιερείς καί τις κοινοτικές αρχές, για να τους αποχαιρετίσουν. Αφού τους ευχαρίστησε και είπε και ο Ηγούμενος λίγα λόγια, κάλεσε τον Πατέρα Παΐσιο να πεί και αυτός κάτι, αλλά εκεινος δεν απάντησε· έκανε μόνο μία ελαφρά υπόκλιση, φέρνοντας το δεξί του χέρι στο στήθος. Ύστερα από λίγο ο Αρχιεπίσκοπος επανέλαβε την παράκληση του, αλλά και ο Γέροντας επανέλαβε την ίδια κίνηση και έμεινε σιωπηλός, σκυμμένος, με το κομποσχοίνι στο χέρι. Το ίδιο έγινε και για τρίτη φορά, οπότε ο Αρχιεπίσκοπος είπε: «Βλέπετε, οι Αγιορείτες Πατέρες μιλούν με την σιωπή τους».
Η επίσκεψη του Αγίου Παϊσίου στην Αυστραλία έμεινε ιστορική. Είκοσι χρόνια αργότερα ένας Έλληνας μετανάστης είπε: «Όσοι Έλληνες έρχονται στην Αυστραλία, έρχονται για να πάρουν. Νομίζουν ότι εδώ είμαστε πλούσιοι· δεν ξέρουν πόσο αγωνιζόμαστε. Μόνο ένας Μοναχός, ο Πατήρ Παΐσιος, όταν ήρθε και τον ρωτήσαμε: -Τί θέλετε να σας δώσουμε;, απάντησε: -Εμείς ήρθαμε να πάρουμε λίγο από τον πόνο σας». Οἱ ομογενείς των πόλεων, από τις οποίες πέρασε, ένιωσαν ότι ένας Άγιος πέρασε από τον τόπο τους και τον ευλόγησε. Σήμερα πιστεύουν ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη ισως ευλογία που δέχτηκε ποτέ η ήπειρος της Αυστραλίας. Ο Πατήρ Παΐσιος όμως,  όταν επέστρεψε στο Άγιο Όρος, είπε: «Καλύτερα να πήγαιναν στην Αυστραλία δύο Πνευματικοί παρά εγώ. Το πετραχήλι είναι αυτό που χρειάζεται κανείς εκεί μακριά, στην ξενιτειά».
Πηγή:
Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης
ἐκδ. Ἱ. Ἡσυχαστηρίου Εὐαγγελιστής Ιωάννης ὁ Θεολόγος
Βασιλικά Θεσσαλονίκης 2015
http://paintingleaves.blogspot.com
διά  http://agioritikesmnimes.blogspot.gr/2015/08/6991-1977.html
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...