Παρασκευή 14 Αυγούστου 2015

Παναγία η Τριχερούσα, η Ηγουμένη της Μονής Χιλανδαρίου

Η θαυματουργός Εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας αποτελούσε οικογενειακό κειμήλιο του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, ο οποίος με ευλάβεια την φύλαγε στο παρεκκλήσι του σπιτιού του.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός ήταν ο πρώτος σύμβουλος του Ουάλιδ το έτος 705-715, χαλίφη της Συρίας, για όλα τα αναγκαία θέματα, που αφορούσαν το Χριστιανικό πληθυσμό της περιοχής αυτής.
Ακριβώς εκείνη την εποχή, όταν Αυτοκράτορας της Κωνσταντινουπόλεως ήταν ο Λέων Γ' ο Ίσαυρος, ξέσπασε η Εικονομαχία.
Η προσκύνηση των ιερών Εικόνων θεωρούνταν ειδωλολατρία.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός αναδείχθηκε θερμός υποστηρικτής των Αγίων Εικόνων και με τα συγγράμματά του κατετρώπωνε τους εικονομάχους.
Ο Αυτοκράτορας ο Λέων ο Γ' προκειμένου να απαλλαγεί από την παρουσία του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, τον συκοφάντησε στο χαλίφη Ουάλιδ με την κατηγορία, ότι σκέπτεται να καταλάβει κρυφά την Δαμασκό.
Ο χαλίφης διέταξε να συλληφθεί αμέσως ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός και να του κοπεί το δεξί χέρι μέσα στην πλατεία της Δαμασκού.
Η διαταγή εκτελέστηκε αμέσως. Ο Άγιος έλαβε το κομμένο χέρι του και όλη τη νύχτα ικέτευε την Παναγία γονατισμένος να τον θεραπεύσει προκειμένου να συνεχίσει τον σκληρό αγώνα του υπέρ της Ορθοδοξίας.
Κατάκοπος, όπως ήταν, αποκοιμήθηκε για λίγο και τότε είδε σε όραμα την Παναγία μέσα από την Αγία Εικόνα της να του λέει, ότι από τώρα και στο εξής το χέρι του θα είναι θεραπευμένο.
Ο Άγιος ξύπνησε και είδε πραγματικά, ότι το χέρι του είχε αποκατασταθεί και ήταν υγιές. Από τη χαρά του φρόντισε και έβαλε αργυρό ομοίωμα του χεριού του κάτω από το αριστερό μέρος της Εικόνας της Παναγίας.
Από αυτό το περιστατικό ονομάστηκε η Εικόνα της Παναγίας ως Τριχερούσα.
Μετά από το θαυματουργικό αυτό γεγονός ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός αποφασίζει να γίνει μοναχός στη Λαύρα του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου στην Παλαιστίνη.
Μαζί του είχε και την Εικόνα της Παναγίας της Τριχερούσας. Το έτος 1217 ο Άγιος Σάββας ο Χιλανδαρηνός, του μετέπειτα ονομασθέντος Συμεών, περνώντας από την Ιερά Μονή του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου, πήρε μαζί του την Εικόνα της Παναγίας της Γαλακτοτροφούσης και την Εικόνα της Παναγίας Τριχερούσης και τις μετέφερε στην Ιερά Μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους, όπου η Αγία Εικόνα παρέμεινε μέχρι το έτος 1347.
Τότε έρχεται στο Άγιο Όρος ο Σέρβος Κράλης Δρούσαν, ο οποίος αναχωρών για την πατρίδα του, πήρε την Εικόνα της Τριχερούσας ως ευλογία.
Η Εικόνα φιλοξενήθηκε στην Ιερά Μονή Στουντενίτσης της Σερβίας.
Όταν στις αρχές του 15ου αιώνα οι Σέρβοι πληροφορήθηκαν ότι κινδυνεύουν να υποδουλωθούν στους Τούρκους, αμέσως παίρνουν την Αγία Εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας από το Σερβικό Μοναστήρι και την τοποθετούν στη ράχη ενός γαϊδαρου και αφήνουν το ζώο ελεύθερο να το οδηγήσει όπου η Παναγία θελήσει.
Και πράγματι, κατά θαυματουργικό τρόπο, το ήσυχο αυτό ζώο διέσχισε όλη τη Σερβία, την Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας και ήρθε στο Άγιο Όρος, στην Ιερά Μονή Χιλανδαρίου, όπου οι μοναχοί την υποδέχθηκαν με τιμές και λιτανείες.
Το ευλογημένο αυτό γαϊδουράκι, σύμφωνα με την ιερή παράδοση, μόλις τοποθετήθηκε η Εικόνα στο Ιερό του Μοναστηριού, έπεσε νεκρό.
Μέχρι σήμερα η Αγία αυτή Εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας θεωρείται ως η Ηγουμένη της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου και Προστάτης του Σέρβικου Ορθόδοξου λαού.
Αυτή η Εικόνα προκαλεί μεγάλο δέος και συγκίνηση σε όσους την προσκυνούν.
Η Εικόνα φέρει ένα χρυσό πουκάμισο πάνω στο οποίο είναι τοποθετημένοι πάνω από πέντε χιλιάδες πολύτιμοι λίθοι. Αποτελεί πηγή μυριάδων θαυμάτων και μία από τις ποιο γνωστές εικόνες της Παναγίας μας σε ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο.
ΠΗΓΗ romfea.gr

Θεοτόκος η Κυρία των Αγγέλων


Για την Ορθόδοξη Πατερική Θεολογία η Θεοτόκος θεωρείται και χαρακτηρίζεται Κυρία.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς δίνει γι' αυτό την εξής θεολογική ερμηνεία. «Το όνομα της Παρθένου, Μαριάμ εστίν, τούτο δε Κυρία ερμηνεύεται». Δηλαδή, το όνομα της Παρθένου είναι Μαριάμ που σημαίνει Κυρία. Συνεχίζοντας δε παρατηρεί: « Κυρία η Παρθένος εστίν κατά την αξίαν, ως δεσπόζουσα πάντων των όντων, εισέτι δε Κυρία εστίν ως πηγή και ρίζα της ημών ελευθερίας». Είναι λοιπόν η Παναγία μας, Κυρία, διότι στέκει πιο πάνω από όλα τα όντα, εννοείται πιο πάνω και από όλους τους ανθρώπους και τις αγγελικές δυνάμεις. Είναι επίσης Κυρία, γιατί υπήρξε η πηγή και η ρίζα της ελευθερίας μας, διότι γέννησε τον Θεό Λόγο που είναι ο Σωτήρας μας. Γι΄ αυτό ο ίδιος παρακάτω σημειώνει: «ει τις ου Θεοτόκον ομολογεί την Αγίαν Παρθένον χωρίς εστίν της θεότητος». Αυτός που δεν ομολογεί ότι η Παρθένος είναι Θεοτόκος, δηλαδή εγέννησε τον Θεόν Λόγον δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με τη θέωση και τον αγιασμό.
Οι θεοφόροι Πατέρες υποστηρίζουν πως η Κυρία Θεοτόκος υπήρξε αιτία για την πνευματική αναγέννηση της ανθρωπότητας πάντοτε βέβαια σε σχέση και συνάρτηση με το χριστολογικό δόγμα. Θα πει γι' αυτό ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος: «Μέσα στον παράδεισο από έναν άντρα τον Αδάμ, πλάστηκε γυναίκα, που έγινε μητέρα όσων γεννήθηκαν πάνω στη γη, ενώ μέσα στην εκκλησία, από μία γυναίκα δηλαδή τη Θεοτόκο, γεννήθηκε άντρας που ήταν μαζί και Θεός, ο Θεάνθρωπος Λόγος, που είναι η απαρχή όλων όσοι αναγεννιούνται πνευματικά».
Σε ανάλογο ύφος και ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος παρατηρεί: «Θεοτόκος αύτην εστίν ου μόνον διά τη φύσιν του Λόγου, αλλά και διά τη θέωσιν του ανθρωπίνου». Η Παναγία είναι Θεοτόκος όχι γιατί γέννησε τον Χριστό που είναι Θεός αληθινός, αλλά και γιατί εξαιτίας Της επιτεύχθηκε η σωτηρία του ανθρωπίνου γένους.
Οι θεοφόροι Πατέρες τη θεωρούν ως ένα θαύμα της κτίσεως. Θα πει γι' αυτό ο Ιερός Χρυσόστομος: «περίελθε ω άνθρωπε πάσαν την κτίσιν τω λογισμώ σου και βλέπε ει έστιν έτερον τοιούτον θαύμα».
Έξαλλου πρέπει να τονιστεί πως το πρόσωπο Της δεν αποτέλεσε αντικείμενο του κηρύγματος των Αποστόλων, αλλά μυστήριο βαθιά κρυμμένο μέσα στο σώμα του Χριστού που είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία. Έτσι, κατά τον μεγάλο Ρώσο θεολόγο Βλαντιμίρ Λόσκυ, «όσο ο άνθρωπος βιώνει το μυστήριο της εκκλησίας, τόσο περισσότερο αγαπά και σέβεται τη Θεοτόκο και αντίθετα όσο άσχετος είναι κάποιος με την εκκλησία τόσο ξένος και άσχετος είναι και με το πρόσωπο της Θεοτόκου». Έτσι θα λέγαμε εμείς εξηγείται η αγαπητική σχέση και κοινωνία που είχαν όλοι ανεξαίρετα οι Άγιοι με την Παναγία μας.
Εξάλλου, κατά τους θεοφόρους Πατέρες, η Θεοτόκος δεν πρεσβεύει απλά στον Θεό για μας, αλλά είναι πρόσωπο που σώζει και αυτό πάλι σε σχέση με το χριστολογικό δόγμα. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης εξηγώντας αυτήν τη θεολογική τοποθέτηση παρατηρεί: «ο Χριστός είναι αιώνιος χρεώστης προς τη Θεοτόκο, διότι δανείστηκε από αυτήν κάτι που ποτέ δεν της επέστρεψε πίσω, δηλαδή την ανθρώπινη σάρκα Του».
Φοβερό πρόσωπο με τη θεολογική έννοια του όρου υπήρξε η Κυρία Θεοτόκος. Ο όλος επίγειος βίος της δεν ήταν παρά ένας συνεχής κόπος και πόνος για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Ό Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς σε έναν λόγο του στα Εισόδια της Θεοτόκου αναφέρει: «επεδείξατο βίον ασκητικόν και άκρως εναγώνιον διά την του κόσμου σωτηρίαν». Τέλος, ανάλογη με το μεγαλείο και την όλη παρουσία Της υπήρξε και η Κοίμηση Της. Μας πληροφορεί γι' αυτό ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: «ο Χριστός την εξόδιον αποδίδων τιμήν εν ταις χερσίν Αυτού εναπόθετο το πνεύμα αυτής». Ο ίδιος ο Χριστός παρέστη και παρέλαβε την ψυχή της. «Μετ' ου πολύ δε το σύζυγο εκείνης σώμα εις ουρανούς μετατίθεται». Μετά από τρεις μέρες και το πάνσεπτο σώμα Της ανέστη και ανελήφθη στους ουρανούς. Αυτό ήταν φυσικό, διότι όπως υποστηρίζει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: «δεν ήταν ποτέ δυνατό να γνωρίσει το σώμα εκείνο, που έφερε τον Χριστό, τη φθορά και την αποσύνθεση». Ο ίδιος ο θάνατος Της, δηλαδή η Κοίμηση Της, κατά τον Ιερό Δαμασκηνό είναι ένα μυστήριο διότι «πώς η πηγή της ζωής προς τη ζωή άγεται διά μέσον του θανάτου;».
Κοινή θέση όλων των Πατέρων είναι πως η Κυρία Θεοτόκος «κατοικεί στους ουρανούς που είναι το βασίλειο Της και δέεται για μας διαρκώς προς τον Θεόν». Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, ο πιστός λαός του Κυρίου γονατίζοντας ενώπιον της σεπτής εικόνας της δέεται «Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς».

  Σάββας Αλεξάνδρου

* O Σάββας Αλεξάνδρου είναι διευθυντής Γυμνασίου Αγίου Αντωνίου, συνεργάτης Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού.

 http://www.philenews.com/el-gr/f-me-apopsi-eponymes-gnomes/385/271515/theotokos-i-kyria-ton-angelon

Θεοτόκος, η Κυρία των Αγγέλων

Όταν η "Παναγία Σουμελά" μεταφέρθηκε στη Βέροια

Χαρακτηρίστηκε “Παναγιά της προσφυγιάς”. Πιο γνωστή όμως είναι σαν “Παναγιά του Πόντου”. Πώς και πότε έφτασε στη Βέροια και εγκαταστάθηκε στις πλαγιές του Βερμίου η Παναγία Σουμελά; 

Η εικόνα της Παναγίας Σουμελά, σύμφωνα με την παράδοση, είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά και αποτελούσε την εφέστια εικόνας της ομώνυμης μονής στο όρος Μελά του Πόντου, που ιδρύθηκε το 386 μ.Χ. από τους Αθηναίους μοναχούς Βαρνάβα και Σωφρόνιο. Στα χρόνια της Μικρασιατικής καταστροφής και του ξεριζωμού η εικόνα μαζί με άλλα κειμήλια θάφτηκαν σε παρεκκλήσι του μοναστηριού. Δέκα χρόνια αργότερα ο μητροπολίτης Ξάνθης Πολύκαρπος Ψωμιάδης και ο υπουργός της Κυβέρνησης Βενιζέλου Λεωνίδας Ιασωνίδης ζήτησαν τη μεσολάβηση του Πρωθυπουργού για την επιστροφή της εικόνας στην Ελλάδα. Το αίτημα του Βενιζέλου εγκρίθηκε από τον Τούρκο Πρωθυπουργό Ισμέτ Ινονού και έτσι αναχώρησε για τον Πόντο ο αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος Σουμελιώτης, ένας από τους τελευταίους μοναχούς της μονής. Μετά από αρκετές προσπάθειες ο Αμβρόσιος εντόπισε τα κειμήλια τα οποία μετέφερε στην Αθήνα και τα παρέδωσε στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρύσανθο, ο οποίος με τη σειρά του τα παρέδωσε για φύλαξη στο Βυζαντινό Μουσείο των Αθηνών.
Μετά από  είκοσι χρόνια παραμονής στο Βυζαντινό Μουσείο της Αθήνας, με ενέργειες του σωματείου Παναγία Σουμελά, που ιδρύθηκε το 1951 στη Θεσσαλονίκη, και του Προέδρου του Φίλωνα Κτενίδη η εικόνα της Παναγίας μεταφέρθηκε, τον Αύγουστο του 1952 στη Βέροια. Η εικόνα, έφτασε στην πόλη το απόγευμα του Σαββάτου 9 Αυγούστου 1952, όπου οργανώθηκε επίσημη υποδοχή στην Πλατεία Αγίου Αντωνίου. Ακολούθως, η εικόνα λιτανεύτηκε με επισημότητα στην πόλη και η πομπή κατέληξε στο μητροπολιτικό ναό της Βέροιας. Στην υποδοχή και τη λιτάνευση συμμετείχαν τμήματα του στρατού καθώς και οι εκκλησιαστικές και διοικητικές αρχές της πόλης.
Μετά από ολιγοήμερη παραμονή στην πόλη της Βέροιας, η εικόνα μεταφέρθηκε στις πλαγιές του Βερμίου, την Τετάρτη 13 Αυγούστου 1952, όπου τοποθετήθηκε σε νεόκτιστο ναό προς τιμήν της Παναγίας, σε έκταση η οποία παραχωρήθηκε για το σκοπό αυτό, από την κοινότητα Καστανιάς. Σε αυτόν το ναό γιορτάστηκε για πρώτη φορά η Κοίμηση της Θεοτόκου, τον Αύγουστο του 1952 με την παρουσία του ιερού κειμηλίου και πλήθους κόσμου.

Πηγή: veriahistory.gr

Δευτέρα 10 Αυγούστου 2015

Ιερές Ακολουθίες στην Ιερά Μονή Παναγίας Ζιδανίου

Ιερά Μητρόπολη Σερβίων και Κοζάνης

Εν όψει της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου τελούνται στην Ιερά Μονή της Παναγίας Ζιδανίου Ιερές Παρακλήσεις, κάθε απόγευμα στις 6.
Την Τρίτη 11 Αυγούστου 2015, και ώρα 8.30 μ.μ., θα τελεστεί Ιερά Αγρυπνία προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλου.
Επίσης, το διήμερο 14 & 15 Αυγούστου θα τελεστούν Πανηγυρικός Εσπερινός στις 6.00 μ.μ. και την επομένη Όρθρος & Πανηγυρική Θεία Λειτουργία.


Από την Ιερά Μητρόπολη

Πρόγραμμα Ιεράς Πανηγύρεως Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Ταύρου

Ο Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ταύρου πανηγυρίζει το Σαββάτο 15 Αυγούστου.
 Η Παρουσία σας, θα ήταν ιδιαίτερη τιμή & χαρά στις εορταστικές εκδηλώσεις που θα γίνουν, σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα.

Παραμονή, Παρασκευή 14 Αυγούστου
Ώρα 7:00 μ.μ.  Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, μετ'αρτοκλασίας και επικαίρου Θείου Κηρύγματος

Ανήμερα, Σαββάτο 15 Αυγούστου
Ώρα 7:00 π.μ.  Όρθρος
Ώρα 8:30 π.μ.  Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία
Ώρα 7:00 μ.μ.  Εόρτιος Εσπερινός και Εγκώμια εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον
Ώρα 8:15 μ.μ.  Περιφορά Ιερού Επιταφίου του Πανάχραντου Σώματος της Θεοτόκου δια μέσου των οδών της Ενορίας μας

Συγκοινωνίες
Ηλεκτρικός Σταθμός Ελευθέριος Βενιζέλος-Ταύρος
Λεωφορείο 850 Κάτω Πετράλωνα-Στάσις στον Ι.Ν. από οδό Αθηνάς
Λεωφορείο 049 Αθήνα-Πειραιά Στάσις Ταύρος
Λεωφορείο 815 Γουδή-Ταύρος Στάσις Ταύρος

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ- 9 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015


Ιερά Μητόπολις Σερβίων και Κοζάνης

(Ματθ. ιζ΄ 14-23)
«Κύριε, ἐλέησόν μου τόν υἱόν»
Ἀγαπητοί ἀδελφοί, ὅσοι ἔχουν παιδιά μποροῦν νά καταλάβουν τόν πόνο ἐκείνου τοῦ πατέρα, πού πλησίασε τόν Ἰησοῦ Χριστό καί τόν παρακάλεσε γιά τό ἄρρωστο παιδί του. Μιά ἀρρώστια τοῦ παιδιοῦ εἶναι πάντα μεγάλη δοκιμασία γιά τούς γονεῖς, καί μάλιστα ὅταν ἡ ἀρρώστια εἶναι ἀνίατη. Ὁ πατέρας, γιά τόν ὁποῖο λέει τό σημερινό Εὐαγγέλιο, δέν παρέλειψε νά περιγράψει τήν τραγική εἰκόνα τοῦ παιδιοῦ του, πού συχνά ἔβλεπαν τά μάτια του· «σεληνιάζεται καί κακῶς πάσχει· πολλάκις πίπτει εἰς τό πῦρ καί πολλάκις εἰς τό ὕδωρ»· σεληνιάζεται καί βασανίζεται πολύ· πολλές φορές πέφτει στή φωτιά καί πολλές φορές στό νερό. Μιά τέτοια εἰκόνα εἶναι σπαραγμός καί μαχαίρι στίς καρδιές τῶν γονέων.  Καταλαβαίνουμε λοιπόν μέ τί καημό καί μέ ποιά ἐλπίδα ὁ πατέρας ἔφερε τό ἄρρωστο παιδί του στόν Ἰησοῦ Χριστό, καί μέ τί πόνο μέσα του καί μέ τί τόνο στή φωνή του εἶπε τό «Κύριε, ἐλέησόν μου τόν υἱόν». Κύριε, λυπήσου το παιδί μου. Τό παράδειγμα αὐτοῦ τοῦ πατέρα μᾶς δίνει ἀφορμή νά μιλήσουμε σήμερα γιά τούς γονεῖς καί γιά τά παιδιά τους.
Ἡ μεγάλη τιμή, πού ἔδωκε ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο, εἶναι ὅτι τόν κάλεσε συνεργό του στό μεγάλο καί δημιουργικό ἔργο τῆς διαδοχῆς τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων ἀπάνω στή γῆ. Κανένα ἀπό τά ἔργα τοῦ ἀνθρώπου δέν εἶναι τόσο ἱερό καί σπουδαῖο, ὅσο ἡ γέννηση παιδιῶν. Ἡ «ἔννομος συζυγία καί ἡ ἐξ αὐτῆς παιδοποιΐα», καθώς τό ἀκοῦμε στήν ἀκολουθία τοῦ Γάμου, ὄχι μόνο εἶναι θεῖο θέλημα, ἀλλά καί μέγιστη τιμή καί εὐλογία τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο. Γι’ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία εὔχεται στούς νυμφίους, στήν ὥρα τῆς ἱερῆς ἀκολουθίας τοῦ Γάμου «καρπόν κοιλίας», «τήν ἐπί τέκνοις χάριν» καί «εὐτεκνίας ἀπόλαυσιν». Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα νά πλάσει τή γυναῖκα, ὁ Θεός εἶπε: «Οὐ καλόν εἶναι τόν ἄνθρωπον μόνον ἐπί τῆς γῆς· ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθόν κατ’ αὐτόν»· δέν εἶναι καλό πρᾶγμα νά εἶναι ὁ ἄνθρωπος μόνος ἀπάνω στή γῆ· ἄς κάμωμεν σ’ αὐτόν βοηθό, ὅμοιο μέ αὐτόν. Ἔτσι μέ τό γάμο ἁρμόζεται ἡ γυναῖκα μέ τόν ἄνδρα, «εἰς βοήθειαν καί διαδοχήν τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων»· γιά νά βοηθᾶνε ὁ ἕνας τόν ἄλλο καί νά συνεχίζεται τό ἀνθρώπινο γένος.
Λένε γιά τό Λεωνίδη τόν πατέρα τοῦ Ὠριγένη πώς, ὅταν ὁ Ὠριγένης ἦταν νήπιο στήν κούνια, πήγαινε κρυφά, ὅταν κοιμότανε, καί τόν φιλοῦσε στό στῆθος· αἰσθανότανε ὁ πατέρας κι ἔβλεπε σ’ ἐκεῖνο τό νήπιο τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ μέσα στό σπίτι του. Πραγματικά τά παιδιά εἶναι ἡ εὐλογία καί ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ στήν οἰκογένεια. Οἱ φροντίδες καί οἱ κόποι γι’ αὐτά εἶναι ἡ χαρά τῶν γονέων τους. Ἡ μητέρα, ὅταν ἔρθῃ ἡ ὥρα νά γεννήσει, ἔχει λύπη· κυριεύεται ἀπό φόβο καί ἀγωνία, δοκιμάζει πόνους μεγάλους, ὥστε κάθε μεγάλος σωματικός πόνος νά παραβάλλεται μέ «ὠδῖνας τικτούσης», μέ πόνους πού ὑποφέρει ἡ γυναῖκα ὅταν γεννᾶ. Ἀλλά μόλις γεννήσει τό παιδί, «οὐκέτι μνημονεύει τῆς θλίψεως διά τήν χαράν ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τόν κόσμον»· ἡ χαρά πού αἰσθάνεται ἡ μητέρα μόλις γεννήσει τό παιδί, τήν κάνει νά ξεχάσει κάθε θλίψη καί κάθε πόνο. Γεννήθηκε ἄνθρωπος στόν κόσμο! Τί άλλο παραπάνω ἀπ’ αὐτό; Ἕνας νέος ἄνθρωπος ἦρθε στό σπίτι, ἕνα καινούριο μέλος προστέθηκε στήν οἰκογένεια· μιά ἔμψυχη ὕπαρξη, ἕνα πρόσωπο, μέ τή θέση του στόν κόσμο καί τά δικαιώματά του, μέ τήν εὐθύνη του καί τόν προορισμό του.
Ἀλλά τά παιδιά δέν εἶναι μόνο ἡ χαρά τῶν γονέων τους, εἶναι κι ἡ ἐλπίδα κι ἡ προσδοκία τους. Γιά τά παιδιά τους οἱ γονεῖς κάνουν ὄνειρα καί στά παιδιά τους ἀκουμπᾶνε τόν ἑαυτό τους. Ὅταν ἐκεῖνοι θά γεράσουν, αὐτά θά τούς κρατήσουν, αὐτά θά τούς στηρίξουν, αὐτά θά τούς περιθάλψουν, αὐτά θά τούς τιμήσουν, αὐτά θά τούς κλείσουν τά μάτια. Λένε γιά τούς πελαργούς πώς ἀνοίγουν τήν πλευρά τους καί ποτίζουν μέ τό αἷμα τους τά μικρά πουλιά τους. Ὕστερα τά παιδιά τους αὐτά, ὡδηγημένα ἀπό αἴσθημα πού ὁ Θεός ἔβαλε φυσικά μέσα τους, ὅταν γεράσουν οἱ γονεῖς τους καί πέσουν τά φτερά τους, μαζεύονται γύρω τους καί τούς σκεπάζουν καί τούς ζεσταίνουν μέ τά δικά τους φτερά, τούς φέρνουν τροφή καί στά μεγάλα τους ταξίδια τούς σηκώνουν στή ράχη τους. Ἀπό αὐτό ὑπάρχει στήν ἑλληνική γλῶσσα ἡ λέξη «ἀντιπελάργησις», πού σημαίνει τήν ἀνταπόδοση τῆς εὐεργεσίας ἀπό τά παιδιά στούς γονεῖς, καί γενικά τήν ἀνταπόδοση κάθε εὐεργεσίας σέ κάθε ἄνθρωπο.
Μά τά παιδιά γιά τούς γονεῖς δέν εἶναι μόνο χαρά καί προσδοκία, εἶναι καί εὐθύνη καί χρέος, πού ἔχουν οἱ γονεῖς γι’ αὐτά. Γιατί δέν εἶναι ἀρκετό οἱ γονεῖς νά φέρουν παιδιά στόν κόσμο, καί δέν φτάνει μόνο νά τά θρέψουν καί τά μεγαλώσουν, μά πρέπει καί τά ἀναθρέψουν· οἱ χριστιανοί γονεῖς, σύμφωνα μέ τήν παραγγελία τοῦ Ἀποστόλου, νά ἀναθρέψουν τά παιδιά τους «ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου». Οἱ γονεῖς εἶναι οἱ φυσικοί προστάτες πρῶτα τῆς σωματικῆς ὑγείας τῶν παιδιῶν τους. Περισσότερο ἀπό τά ἄλλα ζῶα ὁ ἄνθρωπος γεννιέται γυμνός καί ἄοπλος, καί χρειάζονται πολλά χρόνια γιά νά ἀνδρωθεῖ καί νά μπορεῖ νά προστατέψει καί να συντηρήσει τόν ἑαυτό του. Τό σῶμα εἶναι ἡ βάση τῆς φυσικῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου σέ τοῦτο τόν κόσμο καί οἱ γονεῖς ἔχουν χρέος νά φροντίσουν γιά τή σωματική ὑγεία τῶν παιδιῶν τους, καί πρίν νά τά γεννήσουν κι ὅταν θά τά φέρουν στόν κόσμο. Ἡ τροφή καί ἡ ἐνδυμασία καί ἡ ἄλλη φροντίδα γιά τή σωματική ὑγεία τῶν παιδιῶν εἶναι ἱερό χρέος τῶν γονέων, πού δέν μποροῦν νά ἔχουν λιγώτερη στοργή ἀπό κείνη πού ἔχουν τά ζῶα πρός τά νεογνά τους. Εἶναι πραγματικά συγκινητικός καί πολύ διδακτικός ὁ τρόπος, μέ τόν ὁποῖο τά τετράποδα καί τά πουλιά φροντίζουν γιά τήν τροφή καί τήν προστασία τῶν παιδιῶν τους.
Ἕνα ἀπό τά ἁγιώτερα αἰσθήματα στόν κόσμο εἶναι ἡ μητρότητα. Οὔτε μποροῦμε νά περιγράψουμε τί αἰσθάνεται ἡ μητέρα, ὅταν ἐννιά μῆνες κυοφορεῖ μέσα της κι ὅταν ὕστερα κρατάει στούς κόλπους της καί θηλάζει τό παιδί της, ὅταν θυσιάζεται καί δίνει τή ζωή της γιά τή ζωή τοῦ παιδιοῦ της. Αὐτό μόνο μία μητέρα τό ξέρει καί μπορεῖ νά τό περιγράψει. Ἀλλά περισσότερο ἀπό τή φυσική ζωή εἶναι ἡ ψυχή τοῦ παιδιοῦ καί περισσότερο ἀπό τήν ἔγνοια γιά τήν τροφή ἤ, γιά νά τό ποῦμε μετριώτερα, ἴση μέ αὐτή εἶναι ἡ φροντίδα γιά τήν ἀνατροφή τοῦ παιδιοῦ. Ἡ ἀνατροφή τῶν παιδιῶν εἶναι μέγα καί δύσκολο ἔργο· ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος λέει πώς εἶναι «τέχνη τεχνῶν καί ἐπιστήμη ἐπιστημῶν». Καί, καθώς τό εἴπαμε, αὐτό εἶναι χρέος μά καί δικαίωμα τῶν γονέων· κανένας δέν μπορεῖ νά ὑποκατασταθεῖ στό δικαίωμά τους αὐτό. Μέσα στό σπίτι πού γεννήθηκε, μέσα στήν οἰκογένεια ἀνατρέφεται ὁ ἄνθρωπος καί, καθώς λένε οἱ παιδαγωγοί, ὁ καθένας γίνεται ὅ,τι θά γίνει κοντά στούς γονεῖς του μέσα στά πέντε πρῶτα χρόνια. Χωρίς αὐτή τήν ἀνατροφή, εἶναι μάταιος ὁ κόπος τῶν γονέων μόνο γιά τή σωματική ὑγεία τῶν παιδιῶν τους καί νά ἐξασφαλίσουν σ’ αὐτά γιά τή ζωή τούς μόνο ὑλικά ἀγαθά.
Οἱ γονεῖς ἔχουν χρέος νά φροντίσουν γιά τήν παιδεία καί γιά τήν ἐπαγγελματική ἀποκατάσταση τῶν παιδιῶν τους, ἀλλά πρίν ἀπό αὐτά καί μαζί μέ αὐτά νά τά ἀναθρέψουν μέσα στό σπίτι μέ τό λόγο καί μέ τό παράδειγμά τους. Μάλιστα ἡ μητέρα ἔχει τό μέγα προνόμιο, μαζί μέ τό γάλα καί τό αἷμα της, νά ποτίσει τό παιδί της μέ τήν εὐσέβεια καί τό φόβο τοῦ Θεοῦ. Γιατί ἐκεῖνο, πού ὅταν λείπει οἱ ἄνθρωποι χάνουν τόν ἑαυτό τους καί τόν προορισμό τους, εἶναι ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ. Ἔχουμε πλεῖστα παραδείγματα, ὅπου μεγάλοι ἄνδρες καί ἅγιοι της Ἐκκλησίας ὅ,τι ἔγιναν τό χρωστοῦσαν στίς μητέρες τους καί στήν ἀνατροφή πού πῆραν μέσα στήν οἰκογένειά τους. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, πού ἀκριβῶς ὅ,τι ἦταν τό χρωστοῦσε στή μητέρα του λέει τά ἑξῆς: «… ὁ λόγος, γιά τόν ὁποῖο ἡ κακία τοῦ κόσμου εἶναι δυσκολοξερίζωτη, εἶναι γιατί κανένας δέν φροντίζει γιά τά παιδιά του… Δέν παύω νά σᾶς προτρέπω καί νά σᾶς παρακαλῶ καί νά σᾶς ἐξορκίζω· πρίν ἀπ’ ὅλα δῶστε καλή ἀνατροφή στά παιδιά σας».
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, τό θέμα τοῦ κηρύγματός μας σήμερα εἶναι ἀπό τά πιό σπουδαία καί κρίσιμα θέματα κάθε καιροῦ. Ἄς τελειώσουμε ὅμως γιά σήμερα κι ἄς ξαναφέρουμε στή σκέψη μας τόν πατέρα τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελίου, πού πῆρε τό ἄρρωστο παιδί καί τό πῆγε στόν Ἰησοῦ Χριστό. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι «ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος», πού γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων γεννήθηκε «παιδίον νέον» καί κρατήθηκε στίς ἀγκάλες κι ἀνατράφηκε στά χέρια τῆς γυναίκας καί μητέρας, πού ἡ Ἐκκλησία τήν ὀνόμασε Παναγία καί Θεοτόκο. Κάθε μητέρα καί κάθε πατέρας, μέσα στούς τόσους κινδύνους πού διατρέχουν τά παιδιά σήμερα, ὀφείλει νά πάρει τό παιδί του καί νά ζητήσει τήν προστασία καί τήν προτροπή του κοντά στόν Ἰησοῦ Χριστό, μέ τά ἴδια ἐκεῖνα λόγια· «Κύριε, ἐλέησόν μου τόν υἱόν». Ἀμήν.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Παρασκευή 7 Αυγούστου 2015

Τα 15 μυστικά των επιτυχημένων ανθρώπων


Τι κάνουν και τι αποφεύγουν στη ζωή τους

Η συγκέντρωση και οι στόχοι κρατούν το «κλειδί» της επιτυχίας και της ευτυχίας στη ζωή.
Οι πιο επιτυχημένοι άνθρωποι στον πλανήτη είναι και οι πιο... συγκεντρωμένοι.
Δίνουν μεγάλη βαρύτητα και προσοχή στο παρόν και αυτή τους η συνήθεια τους κάνει να παραμένουν εξαιρετικά αφοσιωμένοι στις υποχρεώσεις τους, να φέρνουν τα πάντα εις πέρας και να αντιμετωπίζουν οποιαδήποτε αντιξοότητα με καλύτερο τρόπο.
Οι συγκεντρωμένοι άνθρωποι έχουν πολύ απλό τρόπο σκέψης και δεν κάνουν πολλά πράγματα μαζί.
Δείτε παρακάτω μια λίστα με τα πράγματα που κάνουν οι επιτυχημένοι άνθρωποι, όπως τα συγκέντρωσε σε δημοσίευμά της η ιστοσελίδα lifehack.org:
1. Δεν κουτσομπολεύουν
Οι εξαιρετικά συγκεντρωμένοι άνθρωποι δεν ασχολιούνται με κουτσομπολιά. Έχουν πολύ καλύτερα και πιο ενδιαφέροντα και παραγωγικά πράγματα για να ασχοληθούν στο χρόνο τους.
2. Δεν κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα
Εστιάζουν σε ένα πράγμα τη φορά, προκειμένου να αυξήσουν την προσοχή και κατά συνέπεια την παραγωγικότητα και αποδοτικότητά τους.
Έρευνες έχουν δείξει ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να κάνει δύο πολύπλοκες δραστηριότητες χωρίς ιδιαίτερο κόπο, επειδή διαθέτει δύο λοβούς και μπορεί να «μοιράσει» ευθύνες και αρμοδιότητες σε κάθε έναν από αυτούς. Ωστόσο, η προσθήκη μιας ακόμη δραστηριότητας μπορεί να φορτώσει υπερβολικά το μετωπιαίο φλοιό και να αυξήσει το ενδεχόμενο να κάνετε περισσότερα λάθη.
3. Δεν αναβάλλουν και δε χρονοτριβούν
Σίγουρα μπορεί να αναβάλλουν μια υποχρέωσή τους για μερικές ώρες, ειδικά αν είναι δυσάρεστες και δύσκολες, όμως με κάποιο τρόπο καταφέρνουν να φέρουν εις πέρας όσα πρέπει να γίνουν... όταν πρέπει να γίνουν! Με άλλα λόγια, οι εξαιρετικά συγκεντρωμένοι (και κατά συνέπεια επιτυχημένοι άνθρωποι) γνωρίζουν πότε είναι η καλύτερη ώρα για να γίνει κάτι... και το κάνουν τότε και όχι αργότερα.
4. Δεν αποσπάται η προσοχή τους από περισπασμούς
Οι συγκεντρωμένοι άνθρωποι απομακρύνουν οτιδήποτε μπορεί να τους αποσπάσει την προσοχή και δε θα τους επιτρέψει να φέρουν εις πέρας το έργο τους. Είτε πρόκειται για ενημερώσεις στο λογαριασμό email τους, είτε πρόκειται για ειδοποιήσεις στα social media... φροντίζουν να απενεργοποιούν τα πάντα, προκειμένου τίποτε να μην ξεκλέψει από την παραγωγικότητα και από τον πολύτιμο χρόνο τους. Γνωρίζουν ότι οι περισπασμοί μπορούν να χαλάσουν τη συγκέντρωσή τους, να τους προκαλέσουν στρες και να εμποδίσουν την επίτευξη των στόχων τους.
5. Δεν αναζητούν την επιβεβαίωση των άλλων
Δε χρειάζονται την επιβεβαίωση και αποδοχή κανενός, γιατί γνωρίζουν την αξία τους από μόνοι τους. Κάνουν τα πράγματα για τον εαυτό τους και πιστεύουν πως ό,τι κάνουν θα τους βοηθήσει να προοδεύσουν στη ζωή τους. Δεν ανησυχούν για τη γνώμη των άλλων και δε ζουν για να εκπληρώσουν τις προσδοκίες τρίτων. Επικεντρώνονται στις υποχρεώσεις τους και στις δραστηριότητες που θα προωθήσουν την προσωπική κι επαγγελματική τους εξέλιξη.
6. Δεν αντέχουν την αποδιοργάνωση
Οι συγκεντρωμένοι άνθρωποι δεν αντέχουν την αποδιοργάνωση. Γνωρίζουν ότι μπορεί να τους προκαλέσει στρες, να μπλοκάρει τη δημιουργικότητά τους και να τους στοιχίσει πολύτιμο χρόνο, που θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν πολύ πιο δημιουργικά και αποδοτικά. Ξέρουν πού βρίσκονται τα πάντα και μπορούν να βρουν ό,τι χρειάζονται, όταν το χρειάζονται και γρήγορα.
7. Δεν εφευρίσκουν αστείες δικαιολογίες για να μην εργαστούν
Γνωρίζουν ότι δε μπορούν να περιμένουν για πάντα, μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή και οι κατάλληλες συνθήκες για να κάνουν κάτι. Άλλωστε, αυτή η στιγμή μπορεί να μην έρθει ποτέ. Μη λέτε ότι δεν έχετε αρκετό χρόνο... έχετε ακριβώς τον ίδιο χρόνο όσο και οι Sir Richard Branson, Mark Zuckerberg και ο πρόεδρος Ομπάμα.
8. Δεν αποφεύγουν το ρίσκο
Δε φοβούνται να πάρουν ρίσκο. Γνωρίζουν ότι η ίδια η ζωή είναι ένα ρίσκο από μόνη της. Σε κανέναν δεν είναι εγγυημένο το αύριο. Ρισκάρουν γιατί γνωρίζουν ότι οι ευκαιρία μπορεί να μην ξανάρθει.
Η εκ του ασφαλούς συμπεριφορά μπορεί να σας κρατά ασφαλείς προς το παρόν, όμως μακροπρόθεσμα μπορεί να σας βλάψει περισσότερο.
9. Δε μένουν στο παρελθόν
Οι επιτυχημένοι άνθρωποι δεν καθορίζονται από αυτά που έκαναν ή δεν έκαναν στο παρελθόν. Αποδέχονται αυτό που είναι, αφήνουν να φύγει αυτό που υπήρχε και έχουν πίστη σε αυτό που μπορεί να έρθει. Η επιθυμία τους να πετύχουν είναι πολύ πιο ισχυρή από το φόβο τους να αποτύχουν και έτσι μαθαίνουν από τα λάθη τους και συνεχίζουν να βαδίζουν μπροστά.

10. Δεν ενεργούν απερίσκεπτα

Παίρνουν το χρόνο τους για να σκεφτούν και ζυγίζουν τις επιλογές τους προσεκτικά. Γνωρίζουν πως «ό,τι λάμπει, δεν είναι χρυσός». Αρκετά συχνά επιλέγουν απλά να απολαμβάνουν αυτά που κάνουν και να γιορτάζουν τις επιτυχίες και τα κατορθώματά τους. Δεν εγκαταλείπουν τα σχέδιά τους για να περάσουν στο επόμενο. Επιμένουν και παραμένουν προσηλωμένοι στα όνειρά τους... ό,τι κι αν τους ξημερώνει!
11. Δε μπλέκονται με όσα δεν τους αφορούν
Δε μπλέκονται στις δουλειές άλλων, εκτός κι αν τους το ζητήσουν και είναι απολύτως απαραίτητο γιατί επηρεάζονται και οι ίδιοι. Αφοσιώνονται αποκλειστικά στα δικά τους θέματα και προσπαθούν να εστιάσουν στις δικές τους προτεραιότητες.
12. Δε συγκρίνουν τον εαυτό τους με άλλους
Είναι χαρούμενοι κι ευχαριστημένοι όπως είναι. Γνωρίζουν πως αν συγκρίνουν τον εαυτό τους με άλλους, αυτό μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογία τους και να τους κάνει να νιώσουν κατώτεροι, ενώ στην πραγματικότητα έχουν τις ίδιες ικανότητες για ανάπτυξη και ανέλιξη στη ζωή τους όπως όλοι οι άλλοι.
13. Δεν έχουν μη ρεαλιστικές προσδοκίες
Είναι ρεαλιστές. Δεν περιμένουν τα πάντα να κυλούν ομαλά στη ζωή τους, αλλά φροντίζουν να έχουν ρεαλιστικές προσδοκίες και είναι προετοιμασμένοι και για τα δύσκολα. Γνωρίζουν ότι οι μη ρεαλιστικές προσδοκίες μπορεί να οδηγήσουν σε απογοήτευση όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως πρέπει.
14. Δε λένε «ναι» σε όλα
Οι επιτυχημένοι άνθρωποι δεν έχουν ως σκοπό να ευχαριστούν τους πάντες. Δεν νιώθουν την ανάγκη να λένε «ναι» σε όλους και ξέρουν ότι δε μπορεί κανείς να ευχαριστεί τους πάντες... πάντα. Μπορούν και λένε «όχι» όταν κάτι δεν ταιριάζει με τις αρχές και τις αξίες τους και δε συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων τους.
15. Δεν τα παρατάνε
Οι επιτυχημένοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι κανείς δεν πέτυχε ποτέ επειδή... τα παράτησε. Εργάζονται σκληρά και επιμένουν ακόμη κι όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν και τόσο καλά. Δεν εγκαταλείπουν, αλλά γίνονται ακόμη πιο δυνατοί όταν οι άλλοι αρχίζουν να τα παρατάνε.

 http://www.newsbeast.gr/world/arthro/663987/ta-15-mustika-ton-epituhimenon-anthropon
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...