Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Να χαίρεσαι ρε


Να μην είσαι μίζερος ρε. Να χαίρεσαι.
Η μιζέρια δεν πρέπει να έχει καμία θέση στη ζωή σου. Το καταλαβαίνεις;
Πέταξέ την από πάνω σου. Πέταξέ την.
Σου κάνει κακό. Σε καταστρέφει. Σε κρατάει πίσω. Δεν το βλέπεις;
Είναι ύπουλο πράγμα η μιζέρια.
Θες να νιώθεις ο καημενούλης; Ο ξεχασμένος; Ο παραπονεμένος; Τι είναι αυτά; Που πας έτσι; Τι περιμένεις; Να σε λυπηθεί κανείς;
Άντε και σε λυπήθηκε… Μετά; Μετά τι;
Θα καταλήξεις μόνος σου. Τον μίζερο τον άνθρωπο, κανείς δεν τον αντέχει.
Σύνελθε. Ξύπνα. Όσο έχεις καιρό…
Και μην νομίζεις ότι η μιζέρια, έχει καμμιά σχέση με τον πόνο.
Όχι φίλε μου. Μπερδεύεσαι.
Όσοι έχουν πονέσει ξέρουν καλά. Ο πόνος είναι σιωπηλός. Διακριτικός. Έχει αξιοπρέπεια. Έχει μια αρχοντιά ο πόνος. Άστο… Εύχομαι να μην μάθεις. Εύχομαι να μην μάθω ούτε εγώ…
Για αυτό σου λέω. Σταμάτα να είσαι μίζερος. Είναι τουλάχιστον αχαριστία…
Σύνελθε. Πες  ένα ‘’δόξα τω Θεώ’’.
Να χαίρεσαι ρε. Να χαίρεσαι την κάθε στιγμή.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Ψυχολόγος M.Sc.

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΛΟΥΚΑ – 8 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ  Γ´  ΛΟΥΚΑ
(Λκ. ζ΄ 11-16)

«Ἐκεῖνο τὸν καιρό, πήγαινε ὁ Ἰησοῦς στὴν πόλη ποὺ ὀνομαζόταν Ναΐν· μαζί του πήγαιναν καὶ ἀρκετοὶ μαθητές του καὶ πολὺς ὄχλος. Μόλις ὅμως πλησίασε στὴν πύλη τῆς πόλης, ἐκείνη τὴ στιγμὴ μεταφερόταν ἔξω ἕνας νεκρός, ποὺ ἦταν μοναχογιὸς στὴ μάνα του, καὶ αὐτὴ ἦταν χήρα, καὶ πολὺς ὄχλος ἦταν μαζὶ μ᾽ αὐτήν. Καὶ ὅταν τὴν εἶδε ὁ Κύριος, τὴν εὐσπλαγχνίστηκε καὶ τῆς εἶπε· Μὴν κλαῖς. Καὶ ἀφοῦ προχώρησε ἔπιασε τὸ φέρετρο, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τὸ βάσταζαν σταμάτησαν, καὶ εἶπε· Νεανίσκε, ἐγὼ σοῦ λέγω, σήκω πάνω. Καὶ ἀνεκάθισε ὁ νεκρὸς καὶ ἄρχισε νὰ ὁμιλῆ, καὶ τὸν ἔδωσε στὴ μάνα του. Καὶ ὅλους τοὺς κατέλαβε φόβος καὶ δόξαζαν τὸ Θεό, καὶ ἔλεγαν ὅτι προφήτης μεγάλος ἐμφανίστηκε σ᾽ αὐτούς, καὶ ὅτι ὁ Θεὸς ἐπισκέφθηκε τὸ λαό του».
Στὴν εὐαγγελικὴ αὐτὴ περικοπὴ βλέπουμε τὴ μεγάλη εὐσπλαγχνία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπο καθὼς καὶ τὴ θεία παντοδυναμία του. Συναντᾶ τὴ νεκρικὴ πομπή· ἀκούει τὸ κλάμα τῆς χήρας μάνας καὶ τὴν εὐσπλαγχνίζεται. Ἡ εὐσπλαγχνία τοῦ Ἰησοῦ πρὸς τὸν πονεμένο ἄνθρωπο εἶναι συγχρόνως καὶ ἡ  σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, γιατί αὐτὸς ὡς Θεὸς, αὐτὸ ποὺ θέλει αὐτὸ καὶ γίνεται· καὶ αὐτὸν ποὺ εὐσπλαγχνίζεται καὶ τὸν σώζει. Ἔχει τὴ θεία δύναμη νὰ δώση τὴ χαρὰ στὴ λύπη, καὶ τὴ ζωὴ στὸ θάνατο· ὁ Ἰησοῦς εἶναι ἡ χαρὰ καὶ ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ἐδῶ γρήγορα θὰ δώση τὴ ζωὴ στὸ πεθαμένο παιδὶ ποὺ θὰ δώση τὴ χαρὰ στὴ χήρα μάνα. Ὁ θάνατος σκόρπισε τὴ λύπη στὴ μάνα καὶ ὁ Χριστὸς μὲ τὴν ἀνάσταση τοῦ νεκροῦ τῆς δίνει καὶ πάλι τὴ χαρά.
Ἡ χαρὰ μὲ τὴ ζωὴ πᾶνε μαζί· ἐκεῖ ὅπου ἔχουμε ζωὴ ἔχουμε καὶ χαρά· κι ἐκεῖ ὅπου πέφτει ὁ θάνατος πέφτει καὶ ἡ λύπη. Ἀφοῦ εἰσῆλθε στὸν ἄνθρωπο ὁ θάνατος ἦλθε καὶ ἡ λύπη. Ὁ ἄνθρωπος λυπᾶται καὶ στενοχωριέται γιατί ἔχει τὸ φόβο τοῦ θανάτου πάντοτε μπροστά του· καὶ ὁ φόβος αὐτὸς εἶναι πραγματικὸς καὶ βέβαιος ὅσο τίποτε ἄλλο σ᾽αὐτὸν τὸν κόσμο. Ὅλα ἐδῶ εἶναι σχετικά, τὸ μόνο ποὺ εἶναι βέβαιο εἶναι ὁ θάνατος. Ὁ θάνατος ὡς γεγονὸς εἶναι βέβαιο, ἀλλὰ ὄχι ὅμως φοβερὸς γι᾽αὐτοὺς ποὺ πιστεύουν στὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ὁ Κύριος νίκησε τὸ θάνατο μὲ τὸ δικό του θάνατο καὶ χάρισε σὲ μᾶς τὴν αἰώνια ζωή. Ὁ θάνατος ἦταν φοβερὸς μέχρι τὴ μέρα τοῦ θανάτου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μετὰ τὸ θάνατό του καταλύθηκε ἡ δύναμη τοῦ θανάτου.
Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εὐσπλαγχνίστηκε τὴ χήρα μάνα καὶ τῆς  εἶπε·  «μὴ  κλαῖς».  Ὁ  λόγος  αὐτὸς  εἶναι λόγος Θεοῦ καὶ αὐτὸ ποὺ λέει εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἀλήθεια, ὁ Κύριος σταματᾶ τὸ κλάμα καὶ δίνει τὴ χαρὰ στὸν ἄνθρωπο. Πλησιάζει τὸ φέρετρο, τὸ ἀγκουμπάει, σταματοῦν οἱ ἄνθρωποι ποὺ τὸ βαστάζουν καὶ λέγει· «Νεανίσκε, ἐγὼ σοῦ λέγω, σήκω πάνω». Καὶ ἀμέσως τὸ νεκρὸ παιδὶ μὲ τὴ θεϊκὴ αὐτὴ φωνὴ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ζωντανεύει καὶ ἀνακάθεται ἐπάνω στὸ φέρετρο. Καὶ ὄχι μόνο κάθεται, ἀλλὰ ἀρχίζει καὶ νὰ ὁμιλῆ· σημάδι καθαρὸ ὅτι τὸ νεκρὸ παιδὶ ἀναστήθηκε. Καὶ ὁ Κύριος τὸ ἔδωσε καὶ πάλι στὴ χήρα μάνα του, ὄχι νεκρὸ γιὰ νὰ τὸ ἐνταφιάση, ἀλλὰ γεμάτο ζωὴ γιὰ νὰ τὸ χαίρεται καὶ νὰ μὴν κλαίη, καθὼς τῆς εἶπε, ὅταν συνάντησε τὴ νεκρικὴ πομπὴ· «μὴ κλαῖς».
Αὐτὴ εἶναι ἡ δύναμη τοῦ λόγου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ· ἀνασταίνει τοὺς νεκροὺς καὶ σκορπίζει τὸ φόβο στοὺς ἀνθρώπους ποὺ τὸν ἀκοῦνε. Ὅταν ὁ Θεὸς ὁμιλεῖ ὁ ἄνθρωπος τρέμει ἀπὸ τὸ φόβο. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀκούση τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ μὴν φοβηθῆ. Μπροστὰ σὲ ἕνα τόσο ὁλοφάνερο σημεῖο τοῦ Θεοῦ, ὅπως εἶναι ἡ ἀνάσταση τοῦ νεκροῦ παιδιοῦ τῆς χήρας μάνας, ὁ ἄνθρωπος στέκει μὲ μεγάλο φόβο καὶ τὸ μόνο ποὺ κάνει ξεσπάει σὲ δοξολογία τοῦ Θεοῦ, λέει· «Δξα σοι  Θες». Μὰ καὶ τί ἄλλο μπορεῖ νὰ κάνη ἀπ᾽ αὐτό, ἀπὸ τὸ νὰ   δοξάση   τὸ   Θεό;   Ἀφοῦ   γιὰ   νὰ   ἑρμηνεύση   τὴν παντοδυναμία τοῦ θείου λόγου δὲν μπορεῖ, ἀδυνατεῖ; Ἤ λοιπὸν σιωπᾶ ἀπὸ φόβο, ἤ ξεσπάει σὲ δοξολογία τοῦ τριαδικοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ καλούμαστε καὶ μεῖς σήμερα νὰ κάνουμε, ποὺ ἀκούσαμε τὸ θαῦμα αὐτὸ τοῦ Κυρίου.
Νὰ τὸ ἑρμηνεύσωμε δὲν μποροῦμε. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ δὲν χωρεῖται στὸν ἀνθρώπινο λόγο, ἀλλὰ πιστεύεται καὶ προσκυνεῖται. Ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ ἀκούση τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, νὰ τὸν πιστέψη καὶ νὰ σωθῆ. Καὶ στὴν πόλη Ναΐν τότε, ὅσοι ἄκουσαν τὸ λόγο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τὸν πίστεψαν σώθηκαν· καὶ αὐτοί, ποὺ τὸν πίστεψαν ξεχύθηκαν σ᾽ ὅλη τὴν Ἰουδαία γεμάτοι χαρὰ καὶ ἔλεγαν· «τι προφτης μγας γγερται ν μν, κα τι πεσκψατο  Θες τν λαν ατο». Ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐξαπλώθηκε στὸν κόσμο μὲ τὸ στόμα τῶν ἀνθρώπων, ὄχι μὲ ἀνθρώπινη δύναμη, ἀλλὰ μὲ τὴ δίκη του. Ὁ ἴδιος ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔχει μέσα τὴ δύναμη τῆς ἐξάπλωσης στὸν κόσμο γιατί αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, «  δξα κα τ κρτος ες τος αἰῶνας τν αἰώνων». Ἀμήν.


π. Γ.Δ.Σ.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Αποστολικό και Ευαγγελικό ανάγνωσμα Κυριακής 8 Οκτωβρίου 2017


ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β' Θ´ 6 - 11
6 Τοῦτο δέ, ὁ σπείρων φειδομένως φειδομένως καὶ θερίσει, καὶ ὁ σπείρων ἐπ’ εὐλογίαις ἐπ’ εὐλογίαις καὶ θερίσει. 7 ἕκαστος καθὼς προαιρεῖται τῇ καρδίᾳ, μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης· ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός. 8 δυνατὸς δὲ ὁ Θεὸς πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς, ἵνα ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν, 9 καθὼς γέγραπται· ἐσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν, ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. 10 Ὁ δὲ ἐπιχορηγῶν σπέρμα τῷ σπείροντι καὶ ἄρτον εἰς βρῶσιν χορηγήσαι καὶ πληθύναι τὸν σπόρον ὑμῶν καὶ αὐξήσαι τὰ γενήματα τῆς δικαιοσύνης ὑμῶν· 11 ἐν παντὶ πλουτιζόμενοι εἰς πᾶσαν ἁπλότητα, ἥτις κατεργάζεται δι’ ἡμῶν εὐχαριστίαν τῷ Θεῷ·

Ερμηνευτική απόδοση Ι. Θ. Κολιτσάρα


ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β' Θ´ 6 - 11
6 Ας γνωρίζετε δε τούτο· ότι εκείνος που στο χωράφι του σπέρνει με τσιγκουνιά λιγοστό σπόρο, θα θερίση και λίγο σιτάρι. Και εκείνος που σπέρνει απλόχερα, θα θερίση πολύν καρπόν. (Ο καθένας δηλαδή θα αμειφθή από τον Θεόν ανάλογα με όσα δίνει, κατά την δύναμίν του πάντοτε). 7 Ο καθένας ας δίδη σύμφωνα με την αγαθήν διάθεσιν της καρδίας του, όχι με λύπην η από ανάγκην. Διότι ο Θεός “αγαπά εκείνον, που δίδει με καλωσύνην και γλυκύτητα”. 8 Είναι δε δυνατόν ο Θεός να σας δώση με το παραπάνω κάθε δωρεάν, ώστε πάντοτε, σε κάθε τι, να έχετε κάθε επάρκειαν εις υλικά αγαθά και έτσι να προθυμοποήσθε με το παραπάνω δια κάθε καλόν έργον. 9 Με τον τρόπον δε αυτόν θα πραγματοποιηθή και εις σας εκείνο που λέγει η Γραφή· “εσκόρπισεν αφθόνως τας ελεημοσύνας του, έδωκεν στους πτωχούς· η αρετή του μένει και διαλαλείται πάντοτε”. 10 Ο δε Θεός, ο οποίος “παρέχει εν αφθονία σπόρον στον γεωργόν που σπέρνει, και ψωμί προς τροφήν όλων μας”, είθε να χορηγήση, να ευλογήση και να πληθύνη την σποράν των χωραφιών σας και τα άλλα υλικά αγαθά σας και να αυξήση έτσι τους καρπούς της αγάπης και της καλωσύνης σας προς τους άλλους. 11 Ετσι δε να γίνεσθε πλούσιοι εις κάθε καλόν έργον, εις κάθε γενναιοδωρίαν, η οποία συνεργεί δια μέσου ημών, που εξυπηρετούμεν αυτήν την διακονίαν, να εκφράζωνται ευχαριστίαι προς τον Θεόν.

 
Γ' Λουκᾶ (Ἡ ἀνάστασις τοῦ υἱοῦ τῆς χήρας ἐν Ναΐν)


ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ζ´ 11 - 16
11 Επειτα από αυτά, επήγαινε ο Ιησούς προς την πόλιν Ναΐν. Και μαζή του επήγαιναν αρκετοί μαθηταί του και λαός πολύς. 12 Μολις δε επλησίασε εις την πύλην της πόλεως και ιδού εγίνετο η εκφορά ενός νεκρού, ο οποίος ήτο μονογενής υιός εις μητέρα χήραν και αποστράτευτον και πολύς λαός με πολλήν συμπάθειαν προς αυτήν παρακολουθούσε μαζή της την κηδείαν. 13 Και όταν την είδε ο Κυριος, την ευσπλαγχνίσθη και της είπε· “μη κλαίεις”. 14 Και αφού επλησίασε, ήγγισε το φέρετρον, ενώ εκείνοι που το εκρατούσαν εσταμάτησαν, και είπε· “νεανίσκε, εις σε λέγω· Σηκω”. 15 Και αμέσως εσηκώθη και εκάθισε ο νεκρός και ήρχισε να ομιλή. Ο δε Ιησούς έδωκε αυτόν εις την μητέρα του. 16 Και κατέλαβε φόβος όλους και εδόξαζαν τον Θεόν λέγοντες ότι “προφήτης μέγας παρουσιάσθη μεταξύ μας και ότι ο πανάγαθος Θεός επεσκέφθηκε τον λαόν του”.

Ερμηνευτική απόδοση Ι. Θ. Κολιτσάρα
 
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ζ´ 11 - 16
11 Επειτα από αυτά, επήγαινε ο Ιησούς προς την πόλιν Ναΐν. Και μαζή του επήγαιναν αρκετοί μαθηταί του και λαός πολύς. 12 Μολις δε επλησίασε εις την πύλην της πόλεως και ιδού εγίνετο η εκφορά ενός νεκρού, ο οποίος ήτο μονογενής υιός εις μητέρα χήραν και αποστράτευτον και πολύς λαός με πολλήν συμπάθειαν προς αυτήν παρακολουθούσε μαζή της την κηδείαν. 13 Και όταν την είδε ο Κυριος, την ευσπλαγχνίσθη και της είπε· “μη κλαίεις”. 14 Και αφού επλησίασε, ήγγισε το φέρετρον, ενώ εκείνοι που το εκρατούσαν εσταμάτησαν, και είπε· “νεανίσκε, εις σε λέγω· Σηκω”. 15 Και αμέσως εσηκώθη και εκάθισε ο νεκρός και ήρχισε να ομιλή. Ο δε Ιησούς έδωκε αυτόν εις την μητέρα του. 16 Και κατέλαβε φόβος όλους και εδόξαζαν τον Θεόν λέγοντες ότι “προφήτης μέγας παρουσιάσθη μεταξύ μας και ότι ο πανάγαθος Θεός επεσκέφθηκε τον λαόν του”.

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Συνέδριο Α.Σ.Π.Ε.: «Η δημογραφική κατάρρευση της Ελλάδας: Η αθέατη γενοκτονία» (Θεσσαλονίκη, 7 - 8 Οκτωβρίου 2017)


aspe synedrio 2017 01

Η Ανωτάτη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος (ΑΣΠΕ) και ο Σύλλογος Πολυτέκνων Γονέων Ν. Θεσσαλονίκης«Αγ. Πάντες», διοργανώνουν στη Θεσσαλονίκη το 10ο κατά σειρά Διεθνές Συνέδριο Πολυτέκνων με θέμα: «Η ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ: Η ΑΘΕΑΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ». Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στις 7 και 8 Οκτωβρίου 2017 στο Ξενοδοχείο CAPSIS HOTEL οδός Μοναστηρίου 18. Ο Γιώργος Καραμπελιάς θα μιλήσει στο συνέδριο το Σάββατο στις 12:00 με θέμα: «Είναι επιθυμητή λύση για το δημογραφικό η μετανάστευση;».

Ἀναθερμαίνοντας τήν Ἐλπίδα: 4ο Διεθνές Συνέδριο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τήν Ποιμαντική Διακονία στόν Χῶρο τῆς Ὑγείας

afisa

 

4ο Διεθνές Συνέδριο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τήν Ποιμαντική Διακονία στόν Χῶρο τῆς Ὑγείας. Με τήν εὐλογία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου.

11-15 Ὀκτωβρίου 2017
Ῥόδος

«Ἀναθερμαίνοντας τήν Ἐλπίδα: Ἀνακαλύπτοντας τήν ἐλπίδα στίς δυσχέρειες τῆς ζωῆς».

Ο σημερινός ἄνθρωπος, περισσότερο ἀπό ποτέ στή σύγχρονη ἱστορία, βρίσκεται σέ βαθειά ἀπόγνωση καί πάσχει ἀπό ἔλλειψη νοήματος. Γιά τόν λόγο αὐτό, δέν βρίσκει τίς δυνάμεις νά ἀντιμετωπίσει ‒καί νά ἀνακάμψει ἀπό‒ τίς διάφορες δυσκολίες πού παρουσιάζονται στή ζωή του. Συνάμα, ἡ ἀντιμετώπιση αὐτῶν τῶν δυσκολιῶν περιπλέκεται, καθώς ὑπάρχει μέν μεγάλη συστοίχηση πρός τήν ἔννοια τῆς ἐλπίδας, σέ ἀντίθεση ὅμως πρός τόν τρόπο πού αὐτή κατανοεῖται στήν Ὀρθόδοξη ἀνθρωπολογία καί ἐκφράζεται στήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας.

Προσκεκλημένοι στό Συνέδριο εἶναι ἐκπρόσωποι τῶν Μητροπόλεων πού ἀνήκουν πνευματικά καί διοικητικά στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἁπανταχοῦ της Γῆς, τῶν ἄλλων Πατριαρχείων, τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τῶν Ὀρθοδόξων Θεολογικῶν Σχολῶν καί Ἐκκλησιαστικῶν Ἀκαδημιῶν τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ ἐξωτερικοῦ, τῶν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν, καί διεθνεῖς ὀργανώσεις, ἰατροί, νοσηλευτές, καθώς καί ἄλλοι σχετιζόμενοι μέ τή διακονία καί τή φροντίδα τοῦ ἀσθενοῦς στόν εὐαίσθητο τομέα τῆς Ὑγείας.

Tό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο διεξάγει ἕνα Συνέδριο κάθε τρία χρόνια (2008, 2011, 2014), πού διοργανώνεται ἀπό τό Πατριαρχικό Δίκτυο γιά τήν Ποιμαντική Διακονία στόν Χῶρο τῆς Ὑγείας. Τά Συνέδρια αὐτά δίνουν τήν κατάλληλη εὐκαιρία στίς τοπικές Ἐκκλησίες καί τούς ἐπιστήμονες καί ἐπαγγελματίες διεθνῶς πού διακονοῦν τόν ἄρρωστο, νά ἀνταλλάσσουν τίς ἐμπειρίες τους καί νά συζητοῦν τίς δυσκολίες πού ἀντιμετωπίζουν. Ἐπιπλέον, τά Συνέδρια αὐτά ἀποτελοῦν τό ἔρεισμα καί τό ἐφαλτήριο ἀπό τό ὁποῖο οἱ Ἱ. Μητροπόλεις καί οἱ ἐπιστήμονες καί ἐπαγγελματίες τῆς Ὑγείας μποροῦν νά ὀργανώνουν παρόμοιες ἐπιμορφωτικές ἐκδηλώσεις καί προγράμματα.

Για περισσότερες πληροφορίες, επισκευθείτε: http://www.pastoralhealth-ep.com

Χορηγός επικοινωνίας: Εκδόσεις Πορφύρα

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Η Ιερά Σύνοδος ζητά την απόσυρση του νομοσχεδίου για την αναγνώριση φύλου



Την απόσυρσή του νομοσχεδίου για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου ζητά με ανακοίνωση της η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, που συνεδρίασε υπό την Προεδρία του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου.

Η Ιερά Σύνοδος σημειώνει ότι «το προτεινόμενο Νομοσχέδιο προκαλεί το αίσθημα της κοινωνίας, τορπιλίζει τον ιερό θεσμό της οικογένειας» και καλεί τον πολιτικό κόσμο «να αρθεί στο ύψος της ευθύνης και αποστολής του και πέρα από πολιτικά ιδεολογήματα, προκαταλήψεις και την επίκληση του ανεξέλεγκτου δικαιωματισμού, να αποσύρει το Νομοσχέδιο, να δείξει ανάλογο ενδιαφέρον για την επίλυση των σοβαρότατων προβλημάτων που μαστίζουν την κοινωνία».

Το πλήρες κείμενο της απόφασης της Ιεράς Συνόδου έχει ως εξής:
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος παρακολουθεί με προσοχή την ως μη όφειλε έντονη συζήτηση επί του Νομοσχεδίου για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Προς τούτο κατέθεσε τις απόψεις της στη γενομένη ανοιχτή διαβούλευση, παρέστη δι’ εκπροσώπου της στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή και προέβη στα διαβήματα που της αναλογούν αρμοδίως.

Ως ύστατη όμως κίνηση αγάπης προς τον λαό μας και εν όψει της επικειμένης συζήτησής του στην ολομέλεια της Βουλής, επαναλαμβάνει τις βασικές της θέσεις:

(α) Το φύλο στον άνθρωπο αποτελεί ιερή παρακαταθήκη και υπηρετεί στη βάση της ψυχοσωματικής συμπληρωματικότητας το μυστήριο της ζωής και της αγάπης. Υπό την έννοια αυτήν, δεν είναι επιλέξιμο, αλλά ως δώρο αποτελεί θείο χάρισμα στον άνθρωπο που πρέπει αυτός να αξιοποιήσει για τον αγιασμό του.

(β) Θεωρεί ότι η νομολογία των δικαστηρίων της πατρίδας μας καλύπτει, όπου υπάρχει ανάγκη, υφιστάμενα προβλήματα, με το δεδομένο ότι το φύλο, ούτε επιλέγεται ελεύθερα, ούτε και μεταβάλλεται κατά βούλησιν, αλλά επί τη βάσει ανατομικών, φυσιολογικών και βιολογικών χαρακτηριστικών, που ορίζουν την ταυτότητα του ανθρώπου και βεβαιώνονται μέσω ιατρικών γνωματεύσεων προς το δικαστήριο. Ο νόμος δεν μπορεί να αρκείται απλώς στην επιστημονικά ατεκμηρίωτη δήλωση του πολίτη, που ενδεχομένως αργότερα δύναται να μεταβληθεί.

(γ) Το προτεινόμενο Νομοσχέδιο προκαλεί το αίσθημα της κοινωνίας, τορπιλίζει τον ιερό θεσμό της οικογένειας, έρχεται σε αντίθεση με τα χρηστά ήθη και την κοινή λογική και κυρίως καταστρέφει τον άνθρωπο. Αντί να λιγοστεύει τη σύγχυση και τις ψυχικές διαταραχές, θα τις αυξήσει και θα δώσει διαστάσεις επικίνδυνου κοινωνικού φαινομένου. Ιδίως όταν επεκτείνει τις δυνατότητές του και μεταξύ των μαθητών, δημιουργεί εκρηκτική κατάσταση και στα σχολεία.

(δ) Πίσω από όλες αυτές τις προσπάθειες δεν διακρίνει το ενδιαφέρον για τον ταλαιπωρημένο και αδικημένο συνάνθρωπο, αλλά την ύπαρξη ισχυρών ομάδων, με αποτέλεσμα τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής και την πνευματική νέκρωση του ανθρώπου και

(ε) Κάνει μια ύστατη έκκληση στο σύνολο του πολιτικού κόσμου να αρθεί στο ύψος της ευθύνης και αποστολής του και πέρα από πολιτικά ιδεολογήματα, προκαταλήψεις και την επίκληση του ανεξέλεγκτου δικαιωματισμού, να αποσύρει το Νομοσχέδιο, να δείξει ανάλογο ενδιαφέρον για την επίλυση των σοβαρότατων προβλημάτων που μαστίζουν την κοινωνία, το έθνος μας και τον λαό και αντί να ενισχύει την ένταση, τον διχασμό και τον παραλογισμό, να συμβάλει στην πνευματική ανόρθωση των πολιτών μας.

Σε εποχή που η ανάγκη ταυτότητας και συνοχής αποτελεί ανάγκη εθνικής και πνευματικής επιβίωσης, η νομική κατοχύρωση της ρευστότητας της προσωπικής ταυτότητας είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει. Η Εκκλησία περιβάλλει με αγάπη και κατανόηση αδιακρίτως όλους τους ανθρώπους, αλλά προσβλέποντας πάντοτε στη σωτηρία τους οφείλει να καταδείξει την αστοχία κρισίμων επιλογών τους.     απο enikos.gr

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Η προειδοποίηση της Ιεράς Συνόδου προς το Μαξίμου


Η προειδοποίηση της Ιεράς Συνόδου προς το Μαξίμου
Το ζήτημα πλέον για τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο δεν είναι, όπως πολλοί θα περίμεναν, οι σχέσεις Εκκλησίας - κράτους. Αυτό μπορεί, όπως αναφέρει, να λυθεί μονομιάς σε μία και μόνο συνεδρίαση ανάμεσα στους εκπροσώπους της Εκκλησίας και του Κράτους. Βεβαίως απαιτείται και από τις δύο πλευρές καλή θέληση.
Το μείζον θέμα (και το στοίχημα) του αρχιεπισκόπου είναι πλέον οι σχέσεις Εκκλησίας - έθνους. Δηλαδή αναβαθμίζει το ζήτημα και σ’ αυτό θα επικεντρωθεί στην εισήγησή του στην εναρκτήρια συνεδρίαση του Σώματος της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας, σήμερα το πρωί, στις αίθουσες της Ιεράς Μονής Πετράκη.

Σ’ αυτήν μετέχουν 79 ιεράρχες, συγκαλείται κάθε Οκτώβριο και οι εργασίες της θα κλείσουν την Παρασκευή με την εκλογή δύο μητροπολιτών: Του Σταγών και Μετεώρων και Φιλίππου, Νεαπολέως και Θάσου.

Αλλά η εκλογή των δύο μητροπολιτών, σε θέσεις που χηρεύουν δεν είναι και τόσο σπουδαίο ζήτημα όσο η επανατοποθέτηση των σχέσεων της Εκκλησίας με το έθνος και με την Κοινωνία (καθώς και με την πολιτική) που θα επιχειρήσει να κάνει ο Αρχιεπίσκοπος. Μπορεί για πολλούς ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος να είναι ένας μειλίχιος ιεράρχης, υπομονετικός, αλλά στην πραγματικότητα παραμένει μάχιμος και κυρίως διεκδικητικός.

Θεωρεί ότι ορισμένοι «νεωτερισμοί» που επιβλήθηκαν από τους πολιτικούς όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και σε χώρες του δυτικού κόσμου, έχουν ξεπεράσει τα όρια, προκάλεσαν σύγχυση στην κοινωνία και απομάκρυναν τους πιστούς από την Εκκλησία. Καθόλου, φερ΄ ειπείν, δεν άρεσαν στους ιεράρχες οι «νεωτερισμοί» του τύπου, σύμφωνο συμβίωσης, αντί του γάμου, ούτε βεβαίως θεωρούν ότι πρόκειται περί προόδου ή εκσυγχρονισμού η όλο και αυξανόμενη τάση για την ονοματοδοσία τέκνων, αντί της βαπτίσεως και βεβαίως θεωρούν οι ιεράρχες ως «παιχνιδίσματα για να περνά η ώρα» το νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί αυτή την εβδομάδα στη Βουλή για την αλλαγή φύλου με μία απλή δήλωση του ενδιαφερομένου. Πολύ περισσότερο άρχισαν να ανησυχούν όταν είδαν τα στατιστικά στοιχεία με τα οποία αποδεικνύεται πλέον περίτρανα ότι τα σύμφωνα συμβίωσης, εδώ στην Ελλάδα, ξεπέρασαν σε ποσοστό του γάμους (θρησκευτικούς ακόμα και πολιτικούς).

Τι συμβαίνει λοιπόν; Γιατί ο αρχιεπίσκοπος και η πλειοψηφία των ιεραρχών αλλάζουν ατζέντα; Γιατί επικεντρώνονται σήμερα στις σχέσεις Εκκλησίας - έθνους; Τι άλλαξε ξαφνικά; Μήπως, λένε οι κακεντρεχείς επειδή οι ιεράρχες βλέπουν να χάνουν ένα μεγάλο μέρος της παρεμβατικότητάς και της λειτουργικότητάς τους, όταν πρωταρχικά μυστήρια (όπως ο γάμος και οι βαπτίσεις) παύουν να τα τελούν. Κι αν ακόμα καθιερωθεί και η πολιτική κηδεία. Τι γίνεται; Μήπως χάνουν έσοδα απ΄ αυτή τη «νεωτερικότητα» που αναπτύσσεται τελευταίως στην Ελλάδα και στο δυτικό κόσμο; Ή συμβαίνει κάτι άλλο;

Ο αρχιεπίσκοπος πάντως πιστεύει ότι το πιο σημαντικό σ΄ αυτή την εξέλιξη είναι ο επαναπροσδιορισμός των σχέσεων της Εκκλησίας με την κοινωνία και (βεβαίως) το έθνους.

Έτσι σήμερα το πρωί, μετά την προσευχή οι 78 ιεράρχες θα ακούσουν τον αρχιεπίσκοπο στην εισήγησή του να κάνει μία ιστορική αναδρομή στις σχέσεις Εκκλησίας - Πολιτείας, από το 1821 έως και σήμερα. Από τον Όθωνα (σ.σ. θα παρουσιάσει μία επιστολή των τότε ιεραρχών προς τον βασιλέα Όθωνα) έως και την προσπάθεια για νομοθέτηση αλλαγής φύλου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αρχιεπίσκοπος θα τονίσει:

* Ο,τι στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων η Πολιτεία προσπαθούσε να καθυποτάξει την Εκκλησία, παραβλέποντας την προσφορά της προς το έθνος και το λαό.

* Πάντα η Πολιτεία προσπαθούσε να περιορίσει την απήχηση και τη θέση της Εκκλησίας στη δημόσια σφαίρα και να την απομειώσει σε επίπεδο λαού και κοινωνίας.

* Να της στερήσει πόρους, βάζοντας χέρι σε μοναστηριακή και εκκλησιαστική περιουσία καθιστώντας την ανίσχυρη οικονομικά.

* Να περιορίσει την αυτονομία και την ανεξαρτησία της προσπαθώντας να υποκαταστήσει τη λειτουργία της διοίκησής της. Επιχείρησε ακόμα και να διορίσει η ίδια μητροπολίτες (σ.σ. αριστίνδην μητροπολίτες στη διάρκεια της χούντας), αντί να εκλέγονται από την Ιερά Σύνοδο

Θα πει επίσης ότι οι σχέσεις Εκκλησίας - Πολιτείας πρέπει να διέπονται από πνεύμα ειλικρίνειας, σύνεσης και νηφαλιότητας στο πλαίσιο της συμπόρευσης των δύο κορυφαίων θεσμών του Έθνους, δηλαδή της Εκκλησίας και της Πολιτείας, για το καλό του λαού.

Παράλληλα, θα κάνει λόγο για τρία βήματα που έγιναν προς τη θετική κατεύθυνση:

* Η σύσταση, το 2009, από την Άννα Διαμαντοπούλου της επιτροπής Διαλόγου - Εκκλησίας.

* Η σύσταση δια νόμου επί πρωθυπουργίας Αντώνη Σαμαρά της Εταιρίας Αξιοποίησης Ακίνητης Εκκλησιαστικής Περιουσίας στην οποία η Αρχιεπισκοπή και το Δημόσιο θα συμμετείχαν 50-50 στο μετοχικό κεφάλαιο, αλλά και στα κέρδη, και,

* Η προσπάθεια που γίνεται από το υπουργείο Παιδείας (Γαβρόγλου) και υπουργείο Οικονομίας (Χαρίτσης) για την ανάπτυξη μέσω του ΕΣΠΑ της εκκλησιαστικής ακίνητης περιουσίας.
 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...