Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2019

Ομιλία π. Ανδρέα Κονάνου με θέμα θέλω να σε καταλάβω καλύτερα


Ποιοι ήταν οι σοφοί αυτοί άνθρωποι που ήρθαν από ανατολών;


Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς
Όταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός γεννήθηκε στη Βηθλεέμ, Τον προσκύνησαν πρώτοι οι ποιμένες και οι σοφοί (οι αστρονόμοι) από ανατολών, δηλαδή οι πιο απλοί και οι πιο σοφοί άνθρωποι του κόσμου τούτου! Ακόμη και σήμερα, αυτοί που ειλικρινέστερα απ’ όλους λατρεύουν τον Ιησού Χριστό, ως Θεό και Σωτήρα, είναι οι πιο απλοί και οι πιο σοφοί του κόσμου. Απεναντίας, η διεστραμμένη απλοϊκότητα και η ημιμάθεια υπήρξαν πάντοτε εχθροί της Θεότητος του Χριστού και πολέμιοι του Ευαγγελίου Του.

Ποιοί ήταν οι σοφοί αυτοί άνθρωποι που ήρθαν από ανατολών; Το ερώτημα μελέτησε επισταμένως ο άγιος Δημήτριος του Ροστώφ. Λέει, λοιπόν, ότι την εποχή εκείνη υπήρχαν κάποιοι βασιλείς ορισμένων μικρότερων περιοχών ή και μεμονωμένων πόλεων στην Περσία, την Αραβία και την Αίγυπτο. Αυτοί ήταν επίσης και ειδήμονες αστρονόμοι.

Το λαμπρό άστρο, που είδαν, τους φανερώθηκε για να αναγγείλει τη γέννηση του Νέου Βασιλέως.

Κατά τον άγιο Δημήτριο του Ροστώφ το αστέρι αυτό εμφανίστηκε σ’ αυτούς εννέα μήνες πριν από τη γέννηση του Ιησού Χριστού, ήτοι κατά τον χρόνο της υπερφυούς συλλήψεως Αυτού στην παρθενική μήτρα της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Οι σοφοί αστρονόμοι πέρασαν εννέα μήνες μελετώντας αυτό το αστέρι και προετοιμαζόμενοι για το ταξίδι το οποίο τελικώς πραγματοποίησαν. Έφτασαν στη Βηθλεέμ λίγο αφότου γεννήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου.

Ο ένας εξ’ αυτών ονομαζόταν Μελχιώρ. Ήταν γέροντας με κατάλευκα μαλλιά και γένια. Αυτός πρόσφερε το χρυσάφι ως δώρο στον Κύριο. Ο δεύτερος ονομαζόταν Γάσπαρ· ήταν νέος με ροδαλό πρόσωπο και αγένειος.

Αυτός πρόσφερε το λιβάνι ως δώρο στον Κύριο. Ο τρίτος ονομαζόταν Βαλτάσαρ· είχε μελαχρινή επιδερμίδα και δασύτριχη γενειάδα. Αυτός πρόσφερε ως δώρο στον Κύριο το μύρο. Αυτοί ήταν οι «μάγοι με τα δώρα».

Μετά τον θάνατό τους τα σκηνώματά τους μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη· από την Κωνσταντινούπολη στο Μιλάνο και, απ’ το Μιλάνο στην Κολωνία.

Μπορούμε επίσης να πούμε ότι οι τρεις αυτοί σοφοί άνδρες εκπροσωπούσαν τις τρεις κύριες φυλές των ανθρώπων, που κατάγονταν από τους τρεις γιους του Νώε: Σημ, Χαμ και Ιάφεθ.

Ο Πέρσης σοφός εκπροσωπούσε τους Ιαφεθίτες, ο Άραβας τους Σημίτες και ο Αιγύπτιος τους Χαμίτες. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι διά μέσου των τριών αυτών, τρόπον τινά, ολόκληρο το ανθρώπινο γένος προσκύνησε τον Ενανθρωπήσαντα Θεό και Κύριο!


Από Αρχιμ. Αθανάσιος Μισσός
askitikon.eu

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2019

Η Διατροφή των ατόμων με διαβήτη τα Χριστούγεννα


Την περίοδο των Χριστουγέννων θέλουμε να απολαύσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τους «γευστικούς πειρασμούς» των εορτών. Μελομακάρονα, κουραμπιέδες, γλυκά πάσης φύσεως, λίγο φαγητό παραπάνω, μεγάλη ποικιλία από εδέσματα μας κάνουν να ξεφεύγουμε αρκετά από το διατροφικό μας πρόγραμμα. Για τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη, ο οποίος αποτελεί μια παθολογική μεταβολική κατάσταση στην οποία η διατροφή παίζει καθοριστικό και ρυθμιστικό ρόλο, οι περίοδοι αυτοί είναι ασφαλώς μια δοκιμασία, ίσως μεγαλύτερη από ότι για το γενικό πληθυσμό.

Ολόκληρο το άρθρο εδώ

Κάλαντα Χριστουγέννων ~ Καλήν Εσπέραν Άρχοντες ~ Greek christmas carol


Το νόημα των εθίμων· με αφορμή τα Χριστούγεννα*






...Το έθος, η συνήθεια -απ’το οποίο και το ήθος- προκύπτει σαν ανάγκη,
και όχι σαν μιά κατασκευασμένη σε γραφείο «εθιμική γιορτή», όπως
π.χ. ...«η γιορτή της μπανάνας» ...«η γιορτή του κομοδίνου» ...κ.λ.π.,
αλλά είναι συνδεδεμένα τα πραγματικά έθιμα, με τον Κύκλο της Ζωής
κ του Θανάτου, με τον Κύκλο της εναλλαγής των Εποχών, κι αυτοί
λειτουργικά κ υπαρξιακά συνδεδεμένοι με τον Θρησκευτικό Κύκλο.

Τα έθιμα, μεταφέρουν γνώση, κωδικοποιούν εμπειρία, αποτελούν μύηση,
για την κοινότητα και τις πραγματικές ανάγκες της· συντελούν δε, στην κατανίκηση του αισθήματος του φόβου, για τον χρόνο που περνά ανεπιστρεπτί, δημιουργώντας και αφήνοντας παρακαταθήκη στις γενειές, αυτό που αποκαλούμε Παράδοση.

Τα έθιμα λειτουργούν μέσω Δρωμένων, που κωδικοποιημένα αναφέρονται
στις Ανάγκες της Κοινότητας. Ποιά είναι η πραγματική και άμεση Ανάγκη
του Ανθρώπου πάνω στη Γη ;  Είναι η Ανάγκη να θραφεί !
Η καρποφορία όμως της Γης, είναι αμφίβολη.
Με το Δρώμενο που αναπτύσει η κοινότητα, προσπαθεί να προκαλέσει την καρποφορία αυτή. Μπορεί αυτό να είναι ένας χορός, πάνω στο κομμάτι γης
που πρόκειται να καλλιεργηθεί, με τα μέλη του χορού παριστάνοντας τα στάχυα
πότε να πέφτουν με τον χορό τους προς τη γη και πότε να σηκώνονται απ’αυτήν
θέλοντας  να δείξουν του Ουρανού, το πως επιθυμούν να λειτουργήσει η Γη,
για τον σπόρο που σε λίγο θα βάλουν μέσα της.

Από αυτά τα Θρησκευτικά Γεωργικά Δρώμενα προέρχεται, κι απ’αυτά γεννήθηκε, η Θεατρική Λειτουργία, η υπαρξιακή βάση όλων των Τεχνών,
γι’αυτό και κάθε πραγματικός ηθοποιός κ καλλιτέχνης, πρέπει να εμφορείται από το ίδιο με του αρχαίου Γεωργού, αυτό αίσθημα ανάγκης, όταν προσπαθεί
να καρποφορήσει την Τέχνη του.

Τα έθιμα του Κύκλου των Χριστουγέννων,
παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον διότι συμπίπτουν με τα εξής :

Πρώτον· με το Χειμερινό Ηλιοστάσιο και την Αρχή του Φωτός.
Είναι η εποχή που η ημέρα αρχίζει να μεγαλώνει. Είναι αξιοσημείωτο το ότι πράγματι, καθώς μπαίνουμε στο Καλοκαίρι κι εκει κατά τα τέλη Ιουνίου, αρχίζει η ημέρα να μικραίνει, κ τι έχουμε εκεί; Σαν ισορροπία, τις φωτιές του Άη Γιάννη· ενώ μέσα στο «μαύρο» του Χειμώνα αρχίζει το φως να μεγαλώνει !
Από το σκοτάδι αρχίζει η Δημιουργία ...
«...και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί, ημέρα μία...»  Γέννεσις 1, ε
γι’αυτό και η πρώτη Θρηκευτική Ακολουθία της Ημέρας, είναι ο Εσπερινός·
και η πραγματική αρχή Θρησκευτικού κ Γεωργικού Χρόνου η 1η Σεπτεμβρίου.

Δεύτερον· με την Γη να περνάει σιγά σιγά –αφού έχει προηγηθεί το Φθινόπωρο
του Οργώματος κ της Σποράς- στο στάδιο του Ανθίσματος· γιά να έλθει μετά η Άνοιξη της Καρποφορίας και της Ανάστασης !


Τρίτον· η ίδια η Τριμερής δομή του Δωδεκαημέρου των Χριστουγέννων,
Χριστούγεννα – Περιτομή Κυρίου – Θεοφάνεια, βλέπουμε ότι μπορεί να αντιστοιχήσει στα Τρία βασικά αγαθά της Γης :
Ο βασικώτατος Σίτος στην Αρχή, στην Γέννα· ο Οίνος στην Οδύσσεια της Ζωής, στην Περιτομή ή αν θέλετε στο θυσιαστριο ﷽﷽﷽﷽﷽﷽υσιαστστην Αρχή, ριμεριΘεατρικήριο του Χρόνου, την Πρωτοχρονιά·
και το Έλαιον στο Τέλος, που είναι ταυτόχρονα και Αρχή, και τότε πραγματικά
ο Άνθρωπος φανερώνεται ποιός είναι, με απώτατο σημείο της φανέρωσης του αυτής την χαρισμένη θέωση, την Θεοφάνεια, αν ο Χριστιανός αυτός είναι Άγιος.

Ας πάρουμε ένα Χριστουγεννιάτικο έθιμο της Κεφαλονιάς, στο οποίο μπορούμε να δούμε να εμπεριέχονται κωδικοποιημένα σε Δρώμενο, τα προαναφερθέντα στοιχεία. Πρόκειται για το λεγόμενο, «Βάπτισμα της Φωτιάς».
-Φωτιά, εναρμονισμένη με το φως που ξεκινάει-

Την Παραμονή των Χριστουγέννων, θα τοποθετηθούν στο δάπεδο, του ζωτικής σημασίας χώρου της Εστίας του Οίκου -διότι εκεί παρασκευάζεται η τροφή της Οικογένειας- τρία διαφορετικά και αναμμένα να καίνε, υλικά :
Από ξύλο Ελιάς· από Αμπέλι· και από άχυρα Στάχεων ή από Σκίνα.

Ο Πατέρας της Οικογένειας φέρνει μιά φρεσκοψημμένη κουλούρα, στολισμένη με ξηρούς καρπούς –το ξερό, η ξερή Γη, που πρόκειται να ξαναγίνει ανθισμένη κ χλωρή- χαραγμένη σε τόσα κομμάτια, όσα και τα μέλη της Οικογένειας.
Κρατάει, σε ρόλο θεού, την εμβληματική στρογγυλή κουλούρα, πάνω από τα τριμερή υλικά που σιγοκαίνε στο δάπεδο.

Λέμε σε ρόλο θεού, διότι πρόκειται να δείξει του Αληθινού Θεού, αυτό που του ζητάει· το να ζωντανέψουν δηλαδή τα κάτω στη Γη αγαθά.
Αυτό φαίνεται και από το ότι κρατάει στα χέρια του ένα σύμβολο, τον κύκλο, που μπορεί να συμβολίσει τον Θεό σαν το Κέντρο απ’το οποίο, όλα τα σημεία
της Περιφέρειας απέχουν εξ’ίσου απ’αυτό· κωδικοποίηση της πραγματικότητας
ότι ο Θεός είναι για Όλους.

Κατόπιν, ενώ τα μέλη της Οικογένειας ψάλλουν «Η Γέννησις σου Χριστέ ο Θεός ημών...», χύνει μέσα από την οπή, του σε σχήμα κουλούρας άρτου, κρασί κ λάδι,
πάνω στα σε αντιστοίχιση υλικά που βρίσκονται κάτω·
και τότε αυτά παίρνουν «ζωή» κατά τον συμβολικό τρόπο του ότι αρχίζουν
να καπνίζουν κ ν’αναδίδουν αναθυμιάσεις, ενώ μέσα σ’αυτές τα μέλη της Οικογένειας κρατώντας την κουλούρα πάνω απ’αυτές, θα τραβήξουν το καθένα το κομμάτι του -την καλή του μοίρα- το οποίο μπορούν να φάνε για να θραφούν, αλλά και να ψάξουν μέσα του να βρουν αν τους έχει πέσει το φλουρί...
σημάδι εξαιρετικής μοίρας· που συνήθως πληρώνεται με αντίστοιχο πόνο...΄﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽θραφομοίρα- το  κουλούχο δτρικ


*Απόσπασμα της Ομιλίας, που έκανε ο Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος,
Καλλιτεχνικός Διευθυντής Πολιτισμού κ Παιδείας της Κεφαλληνιακής Αδελφότητας Αθηνών, κατόπιν προσκλήσεως από την Αντιπεριφέρεια Κεφαλληνίας – Ιθάκης, να εκπροσωπήσει η Αδελφότητα την Κεφαλονιά
στην γιορτή των Περιφερειών στο Πεδίον του Άρεως στ

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2019

Έφυγε από τη ζωή ο π. Γεώργιος Μεταλληνός

 Ο π. Γεώργιος Μεταλληνός

Διετέλεσε Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής ενώ βραβεύτηκε με το Μακεδονικό Βραβείο για το συνολικό του έργο.

Σε ηλικία 79 ετών έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου, ο π. Γεώργιος Μεταλληνός.
Την είδηση ανακοίνωσε στο Facebook η κόρη του.



Υπήρξε σπουδαίος Καθηγητής Θεολογίας και συγγραφέας δεκάδων θεολογικών βιβλίων. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1940 όπου και ολοκλήρωσε τη φοίτηση του στις εγκύκλιες σπουδές (1958).
Από το 1964 έως το 1967 σπούδασε κλασική φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών από όπου έλαβε τα πτυχία Θεολογίας και Φιλολογίας.
Με την εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, διορίστηκε επιστημονικός βοηθός στην έδρα Πατρολογίας και το 1969 μετέβη για μεταπτυχιακές σπουδές στην τότε Δυτική Γερμανία (στα πανεπιστήμια Βόννης και Κολωνίας), όπου και διέμεινε μέχρι το 1975. Ενδιάμεσα πραγματοποίησε σπουδές και αρχειακές έρευνες στην Αγγλία.
Το 1971 εισήλθε στις τάξεις του κλήρου στη Γερμανία και έγινε διδάκτωρ Θεολογίας (Αθήνα) και Φιλοσοφίας – Ιστορίας (Κολωνία).
Από το 1984 ήταν καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών διδάσκοντας "Ιστορία του Πνευματικού Βίου κατά την μεταβυζαντινή περίοδο", "Ιστορία και Θεολογία της Λατρείας" και "Βυζαντινή Ιστορία".
Διετέλεσε Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής από το 2004 έως το 2007, οπότε και αφυπηρέτησε, όντας Ομότιμος Καθηγητής της Σχολής.
Την ποιμαντική του δραστηριότητα ανέπτυσσε στον πανεπιστημιακό Ναό του Αγίου Αντίπα στο χώρο της Οδοντιατρικής Σχολής.
Το 2015 βραβεύτηκε με το Μακεδονικό Βραβείο για το συνολικό του έργο.

 https://www.news247.gr/koinonia/efyge-apo-ti-zoi-o-p-georgios-metallinos.7551843.html

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2019

Σώπα ευλογημένε, είναι ο Χριστός και μας δοκιμάζει.

Ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς πήγαινε για αγιασμό ή Ευχέλαιο σε σπίτια χριστιανών. Κάποια φορά βρέθηκε στο Κολωνάκι (με τον Παπαδιαμάντη που του έκανε τον ψάλτη) τον είχανε μάθει οι Κολωνακιώτες που ήταν ευλαβής και τον καλούσανε. Και κατεβαίνει από ένα αρχοντικό σπίτι -οι ζητιάνοι μεταξύ τους το λέγανε: 
"Πού πάει ο παπάς; Πάει εκεί. Πάμε και μεις". Και ήτανε στην ουρά, μπήκε λοιπόν ένας ζητιάνος που ήταν πιο τσίφτης και πηγαίνει κούτσα -κούτσα και του λέει, παπά δώσε μου. Και ότι είχε στη τσέπη του ο Άγιος τα έβγαλε και τα έδωσε. Ήτανε δίπλα του ο Παπαδιαμάντης και του λέει,
– Παπά πρόσεξέ τον, γιατί αυτόν τον βλέπω στην πιάτσα.
– Ναι, ναι, ναι, δεν πειράζει, δεν πειράζει.
Και περπατώντας το τετράγωνο, αυτός κάνει το γύρο του τετραγώνου από την πολυκατοικία την επόμενη και πάει στο δεύτερο στενό, και κουτσαίνει πάλι και ξαναπάει μπροστά στον Άγιο. Και ξαναβγάζει από την άλλη τσέπη ο παπάς και τα δίνει. Θύμωσε ο Παπαδιαμάντης και του λέει,
– Παπά !!
– Ναι, ναι, το έχω υπόψη μου, το έχω υπόψη μου.
Στην τρίτη φορά κάνει το ίδιο. Εκεί, τα ‘χασε, έχασε τον έλεγχο ο Παπαδιαμάντης και του λέει,
– Καλά δεν βλέπεις βρε παπά μου; Σήκωσε το κεφάλι σου να τον δεις. Αφού είναι ο ίδιος, φοράει τα ίδια ρούχα, τα ίδια σκέρτσα κάνει.
Και λέει,
– Σώπα ευλογημένε, είναι ο Χριστός και μας δοκιμάζει.
Ο Χριστός, ο Κύριος όλων, το είπε ξεκάθαρα: «Ο,τι κάνατε σε έναν από τους ελάχιστους αδελφούς μου, το κάνατε σε μένα» (Ματθ. 25, 40). Είναι αψευδής ο λόγος του Θεού.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...