Κυριακή, 31 Μαΐου 2020

Ιερώνυμος: Χωρίς Θεία Κοινωνία δεν υπάρχει Εκκλησία

Ο κορονοϊός, το κλείσιμο των εκκλησιών και οι αφορισμοί του Αμβρόσιου. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος μίλησε για όλες τις εξελίξεις στην εποχή της πανδημίας, αλλά και για τις σχέσεις του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τους πρώην πρωθυπουργούς.
Στο επίκεντρο της πανδημίας του κορονοϊού βρέθηκε η Εκκλησία το τελευταίο δίμηνο και με αφορμή τα μέτρα που λήφθηκαν από την κυβέρνηση για τον περιορισμό της εξάπλωσης του.               
Σε συνέντευξη του στην εφημερίδα “Καθημερινή”, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, μίλησε για όλες τις εξελίξεις – μεταξύ άλλων- το ζήτημα της Θείας Κοινωνίας, τη σχέση του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τους πρώην πρωθυπουργούς, αλλά και τους “αφορισμούς” του Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιου.
“Έρχεται η πολιτεία και μας λέει ότι οι ειδικοί, τους οποίους δεν μπορούμε να απορρίψουμε, μας λένε ότι πρέπει να γίνει αυτό. Συγκαλούμε Σύνοδο και η Σύνοδος ασπάζεται τις αποφάσεις της Πολιτείας και γίνεται ας πούμε μια ομολογία, μια συνομολογία, μια συνεργασία. Με το τραγικό αποτέλεσμα για εμάς ότι θα κλείσουν οι εκκλησίες, ότι θα λειτουργήσουμε με κλειστές πόρτες. Ξέρουμε τι είναι αυτό, αλλά όμως, πάνω απ’ όλα βρίσκεται ο άνθρωπος και θα πρέπει να σκεφτούμε εμείς οι κληρικοί ακόμη περισσότερο, υπάρχει Εκκλησία χωρίς τον άνθρωπο;”, ανέφερε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος σχετικά με την απόφαση της Πολιτείας για το κλείσιμο των ναών.
Ο Μακαριώτατος, σημείωσε πως η περίοδος της πανδημίας δημιούργησε νέα δεδομένα τα οποία πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε. “Όταν βρεθήκαμε λόγω της των μέτρων συνεχώς με όλα τα μέλη της οικογένειας, δεν ξέραμε ποια θα είναι και τα αποτελέσματα, διότι υπάρχουν επιπτώσεις πολλές. Ψυχολογικές επιπτώσεις, ανακαλύψαμε νέα δεδομένα που δεν τα είχαμε φανταστεί, ζητήματα αγωγής των παιδιών μας που δεν τα είχαμε αντιληφθεί, τις αντιδράσεις τους, τις σκέψεις τους. Επομένως, ένας καινούργιος κόσμος γεννήθηκε και πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε. Και είναι και για την Εκκλησία μια ευκαιρία”, είπε.
Θεία Κοινωνία και Πολιτεία
Για το ζήτημα της Θείας Κοινωνίας ο Αρχιεπίσκοπος για ακόμη μια φορά επανέλαβε ότι το θέμα αυτό δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο συζητήσεων, καθώς δεν αποτελεί προσωπικό θέμα του καθενός. “Στα μεγάλα αυτά θέματα της Θείας Κοινωνίας δεν είναι καν θέματα της Εκκλησίας της Ελλάδος, ούτε καν του Πατριάρχη, είναι πανορθόδοξο θέμα, διότι εδώ είναι η ουσία της Εκκλησίας μας. Χωρίς τη Θεία Κοινωνία δεν υπάρχει Εκκλησία, δεν χρειάζεται”, υπογράμμισε.
Για το αν αισθάνθηκε κάποια υπεροψία από την πλευρά της Πολιτείας απέναντι στην Εκκλησία το διάστημα της πανδημίας, είπε: “Όχι, υπήρξε συνεργασία. Με τον πρωθυπουργό μίλησα πάρα πολλές φορές, σεβάστηκα αυτά που είπε, όπως τον παρακάλεσα να σεβαστεί και αυτά που είπε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος. Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δεν μπορούσε να πει ποτέ “κλείνω τους ναούς”, η Πολιτεία έχει το δικαίωμα να το κάνει αυτό”, ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε πως δεν έχει μετανοήσει για τη συνεργασία αυτή, καθώς έχει συνεργαστεί με όλους τους ο πρωθυπουργός, διότι η συνεργασία αυτή εξυπηρετεί τον ίδιο τον λαό.
Για τις σχέσεις του με τους πρώην Πρωθυπουργούς, είπε για τον Αλέξη Τσίπρα πως “δόθηκαν ευκαιρίες οι οποίες μας παρείχαν τη δυνατότητα μέσα από τις συγκρούσεις και διαφορετικές απόψεις να καταλήξουμε σε κοινά σημεία”, για τον Αντώνη Σαμαρά ότι “ένιωθα και νιώθω πολύ άνετα όταν τον συναντώ” και για τον Λουκά Παπαδήμο πως είναι “αγαπητός, αλλά δεν είχα το θάρρος να έχω τέτοια σχέση, δεν μου έδωσε το θάρρος”.
Για τη σχέση που έχει με τον νυν πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ανέφερε: “Τον εκτιμώ, τον σέβομαι ως πρωθυπουργό, επιθυμώ τη συνεργασία, αλλά τα θέματα της Εκκλησίας είναι τεράστια. Τεράστια, και μέσα στα τεράστια προβλήματα θα υπάρχουν και δυσκολίες”.
Οι “αφορισμοί” του Αμβρόσιου
Για τον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο αρχικά ανέφερε πως “δεν έχει μίσος μέσα του. Δεν είναι αυτό που λένε μισάνθρωπος κλπ. Όμως έχει μερικές ιδέες οι οποίες είναι ελαφρές. Οι οποίες τελευταία έχουν γίνει επικίνδυνες. Επιτίθεται σε όλους μας. Δεν τον αναγνωρίζουμε κι εμείς πολλές φορές. Κι εγώ δεν τον αναγνωρίζω”, ενώ σχολιάζοντας το γεγονός του αφορισμού της υπουργού Παιδείας από τον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων, ανέφερε πως “δεν έχει δικαίωμα να το κάνει αυτό, τον αφορισμό, είναι θέμα της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και θέλει και διάταγμα. Δεν έπρεπε να το κάνει αυτό το πράγμα”.
 Η επόμενη μέρα της διαδοχής του
Για το αν υπάρχει κλίμα ενότητας στην Ιεραρχία, τόνισε πως: “Η Ιεραρχία μας, αυτή την ώρα είναι ενωμένη όσο δεν ήταν ποτέ. Είναι λογικό όμως να υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις όταν είμαστε 82 άνθρωποι. Είναι όμως σεβαστές. Δεν μπορεί να κάνει κανείς όμως ότι θέλει σε αυτά που αποφασίζει η Εκκλησία”, ενώ είπε ότι “η Εκκλησία δεν έχει ανάγκη από παλικαρισμούς, ούτε από παλικάρια, έχει ανάγκη από αγίους. Αυτός είναι ο σκοπός της Εκκλησίας μας και αυτή είναι η προσπάθεια μας”, διευκρινίζοντας πως δεν έχει κάποια σημάδια που να δείχνουν την επόμενη μέρα της διαδοχής του, λέγοντας παράλληλα πως τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν σκέφτεται την παραίτηση.
Θετικά επίσης βλέπει και τη θέσπιση ορίου ηλικίας στους Μητροπολίτες να υποβάλλουν την παραίτησή τους προς της Ιερά Σύνοδο, μεταξύ των 70 – 75 ετών, και αυτή να αποφασίζει αν αυτή θα γίνει δεκτή ή όχι.
Για τον μακαριστό προκάτοχο του κυρό Χριστόδουλο, δήλωσε: “Τον αγάπησα, τον αγαπώ, τον σέβομαι, σέβομαι τη μνήμη του, μόνο ότι παρέλαβα πολλά προβλήματα, αλλά είναι ο Χριστόδουλος, είναι ο αδελφός μου, είναι ο προκάτοχός μου, τα είχαμε μιλήσει”.
ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2020

ELDER JOSEPH THE HESYCHAST-Documentary-2020-HD Jonathan Jackson


Άρης Σερβετάλης: «Αν ήταν να κοινωνώ με πλαστικά κουτάλια θα έβαζα τη Θεία Κοινωνία στην κατάψυξη»

Άρης Σερβετάλης 
 
 
Η ζωή του Άρη Σερβετάλη χωρίζεται σε προ Χριστού και μετά Χριστόν.
Για τη σχέση μου με τη θρησκεία και το Θεό μίλησε για ακόμα μια φορά ο Άρης Σερβετάλης σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Βήμα. Ο ηθοποιός ετοιμάζεται αυτό τον καιρό να υποδυθεί τον Άγιο Νεκτάριο στην ταινία «Man Of God» («Ο άνθρωπος του θεού») που θα κάνει πρεμιέρα το Νοέμβριο, με συμπρωταγωνιστή μάλιστα τον Μίκι Ρουρκ.
«Το να πεις ότι είσαι χριστιανός ορθόδοξος και πιστεύεις και στη λειτουργική διαδικασία της πίστης που είναι η παράδοσή μας, μου κάνει εντύπωση που φαίνεται τόσο ξένο. Δεν ξέρω γιατί προκαλεί τόσες απορίες» ανέφερε μεταξύ άλλων ο Άρης Σερβετάλης εξηγώντας ότι «Έτσι κι αλλιώς η ζωή μου χωρίζεται σε προ Χριστού και μετά Χριστόν».
Ο ηθοποιός έχει τοποθετηθεί μάλιστα και για τη Θεία Κοινωνία την εποχή του κορονοϊού, μετά τους Μαρία Σολωμού, Νίκου Οικονομόπουλο και Στράτο Τζώρτζογλου. 
Όπως υποστηρίζει η Θεία Κοινωνία είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού υπάρχει μια πνευματική διάσταση σε αυτό το μυστήριο «έχω την ανάγκη της Θείας Κοινωνίας όπως κάποιος άλλος χρειάζεται το φαγητό, πεινάω πνευματικά», εξηγεί και προσθέτει «Πολύ λογικά ένας άνθρωπος που δεν πιστεύει θα πει ότι με τη Θεία Κοινωνία μεταδίδεται ο κορονοϊός. Εγώ, επειδή πιστεύω, θεωρώ ότι δεν υπάρχει πιθανότητα να κολλήσεις κοινωνώντας, χωρίς να θέλω να μπω σε κάποια αντιπαράθεση. Δεν μπορώ να επιβάλλω σε κανέναν αυτή την πεποίθησή μου, θα ήθελα ωστόσο να γίνεται σεβαστή»
Στην ερώτηση αν θα τον ενοχλούσε να κοινωνήσει με πλαστικό κουτάλι μιας χρήσης για να μην κολλήσει τον ιό ο οποίος μεταδίδεται με το σάλιο, ο ηθοποιος απαντά «Αν ήταν να κοινωνώ με πλαστικά κουταλάκια, θα έπαιρνα μαζί μου και Θεία Κοινωνία να τη βάλω στην κατάψυξη».

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2020

Τὸ ὕψος τῆς Ἀρετῆς

ΥΟ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, πα­ρε­κά­λε­σαν τὸν Θε­ὸν ἵ­να πλη­ρο­φο­ρή­σῃ αὐ­τούς, εἰς ποῖ­ον ἔ­φθα­σαν μέ­τρον*· καὶ ἦλ­θεν αὐ­τοῖς φω­νὴ λέ­γου­σα· εἰς τήν δε τὴν κώ­μην τῆς Αἰ­γύ­πτου, ἐ­στί τις κο­σμι­κὸς Εὐ­χά­ρι­στος ὀ­νό­μα­τι, καὶ ἡ γυ­νὴ αὐ­τοῦ κα­λεῖ­ται Μα­ρί­α· οὔ­πω ἤλ­θε­τε ὑ­μεῖς εἰς τὰ μέ­τρα αὐ­τῶν· καὶ ἀ­να­στάν­τες οἱ δύ­ο γέ­ρον­τες, ἦλ­θον εἰς τὴν κώ­μην· καὶ ἐ­ρω­τή­σαν­τες, εὗ­ρον τὸ κελ­λί­ον αὐ­τοῦ καὶ τὴν γυ­ναῖ­κα αὐ­τοῦ καὶ λέ­γου­σιν αὐ­τῇ· ποῦ ἐ­στιν ὁ ἀ­νήρ σου; ἡ δὲ εἶ­πεν· ποι­μήν ἐ­στι καὶ βό­σκει τὰ πρό­βα­τα· καὶ εἰ­σή­γα­γεν αὐ­τοὺς εἰς τὸ κελ­λί­ον αὐ­τοῦ· ὡς δὲ ὀ­ψί­α* ἐ­γέ­νε­το, ἦλ­θεν ὁ Εὐ­χά­ρι­στος με­τὰ τῶν προ­βά­των· καὶ ἰ­δὼν τοὺς γέ­ρον­τας, ἡ­τοί­μα­σεν αὐ­τοῖς τρά­πε­ζαν, καὶ ἤ­νεγ­κεν ὕ­δωρ νί­ψαι τοὺς πό­δας αὐ­τῶν· καὶ λέ­γου­σιν αὐ­τῷ οἱ γέ­ρον­τες· οὐ μὴ γευ­σώ­με­θά τι­νος, ἐ­ὰν μὴ ἀ­ναγ­γεί­λῃς ἡ­μῖν τὴν ἐρ­γα­σί­αν σου· ὁ δὲ Εὐ­χά­ρι­στος με­τὰ τα­πει­νο­φρο­σύ­νης εἶ­πεν· ἐ­γὼ ποι­μήν εἰ­μι καὶ αὕ­τη ἐ­στὶν ἡ γυ­νή μου· οἱ δὲ γέ­ρον­τες ἐ­πέ­μει­ναν πα­ρα­κα­λοῦν­τες αὐ­τὸν καὶ οὐκ ἠ­θέ­λη­σεν εἰ­πεῖν· καὶ εἶ­πον αὐ­τῷ· ὁ Θε­ὸς ἔ­πεμ­ψεν ἡ­μᾶς πρὸς σέ· ὡς δὲ ἤ­κου­σε τὸν λό­γον τοῦ­τον ἐ­φο­βή­θη καὶ εἶ­πεν αὐ­τοῖς· ἰ­δοὺ τὰ πρό­βα­τα ταῦ­τα ἔ­χο­μεν ἀ­πὸ τῶν γο­νέ­ων ἡ­μῶν· καὶ εἴ τι δ’ ἂν εὐ­ο­δώ­σῃ ὁ Κύ­ριος εἰ­σο­διά­σαι ἐξ αὐ­τῶν, ποι­οῦ­μεν εἰς τρί­α μέ­ρη· μέ­ρος ἓν τοῖς πτω­χοῖς, καὶ μέ­ρος ἓν εἰς τὴν φι­λο­ξε­νί­αν, καὶ τὸ τρί­τον μέ­ρος εἰς τὴν χρεί­αν ἡ­μῶν· ἀ­φ’ οὗ δὲ ἔ­λα­βον τὴν γυ­ναῖ­κά μου, οὐκ ἐ­μιά­νθην οὔ­τε ἐ­γὼ οὔ­τε αὐ­τή, ἀλ­λὰ παρ­θέ­νος ἐ­στί· καὶ ἕ­κα­στος ἡ­μῶν κα­θ’ ἑ­αυ­τὸν κα­θεύ­δει τὴν δὲ νύ­κτα φο­ροῦ­μεν σάκ­κους καὶ τὴν ἡ­μέ­ραν τὰ ἱ­μά­τια ἡ­μῶν· ἕ­ως ἄρ­τι, ἀν­θρώ­πων οὐ­δεὶς ταῦ­τα ἔ­γνω­κεν· καὶ ἀ­κού­σαν­τες ἐ­θαύ­μα­σαν καὶ ἀ­νε­χώ­ρη­σαν δο­ξά­ζον­τες τὸν Θε­όν.
εἰς ποῖ­ον ἔ­φθα­σαν μέ­τρον: πό­σο ψη­λὰ ἔ­χουν φτά­­σει στὴν ἀ­ρε­τή.
ὀ­ψί­α: βρά­δυ, δει­λι­νό.
εἰ­σο­διά­σαι: νὰ ἔ­χου­με εἰ­σό­δη­μα.

Πη­γή: Τὸ Γε­ρον­τι­κόν, ἤ­τοι ἀ­πο­φθέγ­μα­τα Ἁ­γί­ων Γε­ρόν­των, ἔκ­δο­σις δευ­τέ­ρα, Ἀλ. & Ἐ. Πα­πα­δη­μη­τρί­ου, Ἀ­θῆ­ναι, 1970, σελ. 32.

"όΛα υΠό έΛεΓχοΝ"

Τίτλος : "όΛα υΠό έΛεΓχοΝ", και υπότιτλος :
: Υπερκυβέρνηση, Ελευθερία, και Ιός (κορώνα).

Όταν ο -ενταγμένος στον κόσμο τούτο- Economist·
βγαίνει μ'αυτόν τον ειρωνικό κ διαφωτιστικό τίτλο, στο εξώφυλλο,
να συνοδεύει το εύγλωττο εικαστικό, με θέμα, την σύγχρονη δ ο υ λ ε ί α·
που με μοχλό την "πανδημία", οι καταχθόνιοι του κόσμου τούτου,
θέλουν να επιβάλουν· τότε, ουδείς δικαιούται, να μένει ανυποψίαστος.

* Δες και αποκαλυπτική θεματολογία, στην επάνω πλευρά του εξωφύλλου:
Ο Covid19 στον αναδυόμενο κόσμο·
Παρεμβάσεις ανάσας (στην οικονομία)·
Η κατάρρευση του παγκοσμίου εμπορίου·
Το έτος χωρίς χειμώνα· (για τον χειμώνα που έρχεται!)


Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος
Ηθοποιός Σκηνοθέτης Εικαστικός

Η εικαστική σύνθεση στο εξώφυλλο του Economist θυμίζει έντονα Magritte,
τον διάσημο ζωγράφο που πράγματι πριν ασχοληθεί, επηρρεασμένος από την μεταφυσική του «Γεωργίου των Κηρύκων» (Giorgio de Chirico· από τον Βόλο!), με την καθ’αυτό ζωγραφική, έφτειαχνε αφίσσες, που όπως και τα εξώφυλλα, δίνουν ισχυρό μήνυμα και σε πλήθος ανθρώπων.

Στο κέντρο του σουρρεαλισμού του Magritte βρίσκεται ο συμβολισμός, όπως ακριβώς και στην παρούσα σύνθεση, που προεκτείνεται εδώ εύγλωττα σε έναν απρόσωπο φασιστικό φουτουρισμό...
ας το σκεφθούν αυτό οι υπερμαχοι της «πανδημίας» και των συνθημάτων της· «τα πράγματα είναι σοβαρά», «μένουμε σπίτι» (πολύ βολικό), «μένουμε ασφαλείς», «νέα κανονικότητα» (να και ο στραγγαλισμός των εννοιών της γλώσσας· σαν να λέμε: Νέος τρόπος ανάσας... πέψεως... γεννήσεως... κ.λ.π.)-
...όπως αυτός πρωτοεκδηλώθηκε στην Ιταλία με τον Marinnetti,
και σε αντίστοιχο πολιτικό φασιστικό περιβάλλον.

Ο ολοκληρωτικός αυτός φουτουρισμός εκφράζεται στην παρούσα εικόνα,
με στοιχεία όπως :
Οι μάσκες που φέρουν άνθρωπος και σκύλος, και η ευθεία εξομοίωση τους, αφού επιπλέον και στους δύο χρησιμοποιούνται λουριά ελέγχου.
Η διαμόρφωση ακριβώς μιάς ιεραρχίας μαριονεττικού ελέγχου, αλληλοδιαδόχων δεσμών, ανόμου ελέγχου, πλήν ενδεδυμένου τον απατηλό ουμανιστικό μανδύα της «φροντίδας» και του «ενδιαφέροντος» για την ανθρωπότητα (γι’αυτό και τα λουριά όχι εντελώς τεντωμένα, όπως θα είχαμε στον εξπρεσσιονισμό του Munch αλλά με μιά καμπύλη ανάσας, όπως αυτή
που διάγουμε τώρα).
Η στάση «δεν επικοινωνώ με τίποτα» που έχουν άνθρωπος και σκύλος, άνθρωπος και φύση, με την φύση υποταγμένη κι αυτή στον βιασμό οικονομικών ορέξεων και πνευματικών διαστροφών.

Η όλη σύνθεση εμφορείται επίσης –όπως και στον Magritte- από μια ατμόσφαιρα ντανταϊσμού (έκφανση του σουρρεαλισμού).
Ντανταισμός είναι η ακατάληπτη φθέγξη «...ντα ...ντα ...ντα...» στην προσπάθεια του ανθρώπου να πει Πατέρα· έτσι βγήκε ο όρος.

Κάποτε η Ελληνική αγορά κατακλύσθηκε από μιά ντανταϊστική –επιθετική- διαφήμιση· ήταν η ακατανόητη εικόνα ενός σίδερου σιδερώματος με καρφιά από κάτω, πάνω σ’ένα μεταξωτό ύφασμα που επρόκειτο να σιδερώσει· ...πως ;;;

Ο ντανταϊσμός είναι ακριβώς η έκφραση αυτού του αδιέξοδου...
...και όλα αυτά τα παλαβά που ζούμε, τα κατασκευασμένα, που δεν σέβονται ούτε νεκρό ούτε όσιο, που δεν έχουν εναρμονισμένη με την Δημιουργία τρέλλα ζωής, αλλά μιά σε όλα τα επίπεδα υστερία θανάτου, αν θα θέλαμε να τα κάνουμε εικαστική δρώσα εγκατάσταση (performance), θα βάζαμε ανθρώπους να θέλουν να μαγειρέψουν φασολάδα, με την κατσαρόλα ανάποδα!

Αυτό το αδιέξοδο θα είναι και η κατάληξη όλου του σχεδίου “Covid”, που το μόνο που θα πετύχει είναι να καταταλαιπωρήσει την ανθρωπότητα, με εξελίξεις τραγικές στις οποίες οι υπερφροντιστές του θα προβούν με σπασμωδικότητα, μπροστά στο γεγονός ότι ολοένα και περισσότερο αποκαλύπτεται το σχεδιό τους· καλή ώρα, ακόμη κι απ’τον Economist !

Πολύ θα θέλαμε να γνωρίζουμε και να συγχαρούμε αυτόν τον “2ο Magritte”,
για την εικαστική σύνθεση αυτού του εξωφύλλου·
ενώ σκεπτόμαστε, πως ενώ ο «Τιτανικός» της ανθρωπότητας θα βυθίζεται
(οικονομικά, κοινωνικά, προσωπικά, κ.λ.π.), κάποιοι θα νομίζουν πως αυτό συμβαίνει επειδή δεν έμειναν στις καμπίνες τους, πλένοντας σχολαστικά τα χέρια τους και φορώντας μάσκες ... 

Θαυμαστό: Νέοι γονείς με τα παιδιά τους προσκαλούν τον παπά στο σπίτι τους, στην κατ’ οίκον Εκκλησία.


του παπαδάσκαλου Κωνσταντίνου Ι. Κώστα
 
Θαυμαστό, εξαίσιο και ελπιδοφόρο: Νέοι γονείς με τα παιδιά τους καλούν τον παπά στο σπίτι τους, να τους διαβάσει μια ευχή για την υγεία τους, για την εργασία τους, για τις σχέσεις τους, για την ειρήνη και την αγάπη, τη χαρά και την καλοσύνη, για την ανατροφή (την καλή και την άριστη), την προκοπή των παιδιών τους, για το σεβασμό και τη ντροπή (που, εδώ που τα λέμε, κοντεύουν να χαθούν), για να μπει και να ενοικήσει η Χάρη του Θεού στην οικογένειά τους.

Και ο παπάς, για όλα αυτά που του ζητούν, προσεύχεται
(άλλοτε ‘’εκφώνως’’, τις περισσότερες φορές "μυστικώς") για να χαριτώνονται όλοι, τα παιδιά (τι γλυκές υπάρξεις!) και οι γονείς. Να χαριτώνονται ολοένα και πιο πολύ ολοένα και πιο βαθιά, στην ψυχή και στο σώμα και στις σχέσεις τους και στις δραστηριότητές τους.

"Θέλουμε να σε καλούμε, θέλουμε να μας έρχεσαι πυκνότερα, να μας δίνες ευλογία. Χαιρόμαστε που έρχεσαι, διστάζουμε να στο ζητάμε συνέχεια για να μη σε κουράζουμε". Λέξεις και φράσεις των νέων γονέων προς τον παπά.

Οι παραπάνω λέξεις και φράσεις είναι δικές τους. Των νέων γονέων. Που δίπλα τους παίζουν ανέμελα και χαριτωμένα τα μικρά παιδιά τους.

Που με τις αισθήσεις τους τις ανοιχτές και τις άδολες προσλαμβάνουν εικόνες και λόγο: πετραχήλι, σταυρό, βιβλίο, βασιλικό, κανδήλα, εικόνα και ασπασμό της, προσευχητική στάση των γονέων, σχηματισμό του σταυρού πάνω στο σώμα, ψαλμωδία, επάλειψη με λάδι στο μέτωπο κ.ά. 

Στο κλίμα αυτό της ζεστής φιλοξενίας των νέων γονέων ακτινοβολεί φως. Που φωτίζει τα πρόσωπα, τις σχέσεις τους, τα πράγματα του βίου τους. Τα φωτίζει όλα. Εδώ το "Φως Χριστού, φαίνη πάσι". Είναι το φως του αναστημένου Χριστού το ανέσπερο.

Όσα αδιέξοδα, όσα προβλήματα και όσες δυσκολίες εναποθέτουν με αυθόρμητο και πηγαίο τρόπο οι νέοι γονείς στο πετραχήλι του παπά, φωτίζονται, αποκαθαίρονται, λειαίνουν, γλυκαίνουν, μπαίνουν σε προοπτική καλής επίλυσης και καλής, εν Θεώ, αποκατάστασης.

Στα σπίτια αυτά, με τις αναζητήσεις των νέων γονέων αναδεικνύεται η εικόνα της "κατ' οίκον Εκκλησίας". Που για την ενεργοποίησή της έκανε πρόσφατα λόγο (λόγω μέτρων κατά του αόρατου και φονικού ιού) ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος ο Β’.

Μέσα στην "κατ' οίκον Εκκλησία" των νέων οικογενειών (με τις αναζητήσεις των νέων γονέων) ιερουργείται ο Τριαδικός Θεός της εν αγάπη και εν ελευθερία κοινωνίας των προσώπων, ως σταθερό υπόδειγμα και για τον καθ' ημάς κοινωνικό βίο.

Αυτόν τον κοινωνικό βίο, που έχει απολέσει την ειλικρίνεια και τη σχέση, αντικαθιστώντας τα με το συμφέρον και τη σκληρότητα των απρόσωπων διαδικασιών. Με την αριθμοποίηση του προσώπου και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο - εικόνα του Θεού.

"Φως Χριστού, φαίνη πάσι". Φως του αναστημένου Χριστού ‘’φαίνη’’ και σε όλες τις "κατ' οίκον Εκκλησίες" των νέων οικογενειών. ‘’Δεύτε πάντα πεπλήρωται φωτός’’. Θαυμαστό, εξαίσιο και ελπιδοφόρο. Είναι η χαρά και η ειρήνη που νιώθουν με την παρουσία του παπά στο σπιτικό τους.

Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!
Χαίρετε! Ειρήνη σε όλους και σε όλα!



π. Κωνσταντίνος Ι. Κώστας
παπαδάσκαλος
27-5-2020
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...