Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Ευαγγελικο Ανάγνωσμα Κυριακή 20 Αυγούστου 2017

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΗ´ 23 - 35
23 Διὰ τοῦτο ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ ὃς ἠθέλησεν συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ. 24 ἀρξαμένου δὲ αὐτοῦ συναίρειν προσηνέχθη αὐτῷ εἷς ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων. 25 μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ πραθῆναι καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰ τέκνα καὶ πάντα ὅσα εἶχε, καὶ ἀποδοθῆναι. 26 πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος προσεκύνει αὐτῷ λέγων· κύριε μακροθύμησον ἐπ’ ἐμοί, καὶ πάντα σοι ἀποδώσω. 27 σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἀπέλυσεν αὐτόν, καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ. 28 ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ, ὃς ὤφειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια, καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγεν λέγων· ἀπόδος μοι εἴ τι ὀφείλεις. 29 πεσὼν οὖν ὁ σύνδουλος αὐτοῦ εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ παρεκάλει αὐτὸν λέγων· μακροθύμησον ἐπ’ ἐμοί, καὶ ἀποδώσω σοι· 30 ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, ἀλλὰ ἀπελθὼν ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν ἕως οὗ ἀποδῷ τὸ ὀφειλόμενον. 31 ἰδόντες δὲ οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ τὰ γενόμενα ἐλυπήθησαν σφόδρα, καὶ ἐλθόντες διεσάφησαν τῷ κυρίῳ ἑαυτῶν πάντα τὰ γενόμενα. 32τότε προσκαλεσάμενος αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ· δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην ἀφῆκά σοι, ἐπεὶ παρεκάλεσάς με· 33 οὐκ ἔδει καὶ σὲ ἐλεῆσαι τὸν σύνδουλόν σου, ὡς καὶ ἐγὼ σὲ ἠλέησα; 34 καὶ ὀργισθεὶς ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον αὐτῷ. 35 Οὕτω καὶ ὁ πατήρ μου ὁ ἐπουράνιος ποιήσει ὑμῖν ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν τὰ παραπτώματα αὐτῶν.


ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΗ´ 23 - 35
23 Το καθήκον να συγχωρούμεν αυτούς που μας έφταιξαν είναι απεριόριστον. Δι' αυτό και η βασιλεία των ουρανών έχει παρομοιωθή με ένα βασιλέα, που ηθέλησε να λογαριασθή με τους δούλους του, στους οποίους είχεν εμπιστευθή την διαχείρισιν των οικονομικών του. 24 Εκεί δε που ήρχισε να εξετάζη τους λογαριασμούς, του έφεραν βιαίως έναν, που του χρεωστούσε το τεράστιον πόσον των δέκα χιλιάδων ταλάντων. 25 Επειδή δε δεν είχε να επιστρέψη όσα χρεωστούσε, διέταξε ο κύριός του να πωληθή ως δούλος αυτός και η γυναίκα του και τα παιδιά του και όλα όσα είχε, δια να εξοφληθή έτσι έστω και μέρος από το χρέος. 26 Επεσε τότε κατά γης ο δούλος εκείνος, τον επροσκυνούσε και έλεγε· “Κυριε, δείξε επιείκειαν και μακροθυμίαν εις εμέ και όλα όσα σου χρεωστώ, θα σου τα πληρώσω”. 27 Εφάνη δε σπλαγχνικός ο Κυριος του δούλου εκείνου, τον αφήκεν ελεύθερον και του εχάρισεν όλον το χρέος. 28 Αλλ' εκείνος ο δούλος όταν εβγήκεν έξω, ευρήκε ένα από τους συνδούλους του, ο όποιος του χρεωστούσε το μηδαμινόν ποσόν των εκατό δηναρίων. Αμέσως τον επιασε και τον επίεζε κατά τον πλέον σκληρόν τρόπον λέγων· Πλήρωσέ μου ο,τι μου χρεωστάς. 29 Επεσε τότε ο σύνδουλος εκείνος εις τα πόδια αυτού και τον παρακαλούσε λέγων· Δείξε σε μένα επιείκειαν και μακριθυμίαν και θα σου επιστρέψω τα οφειλόμενα. 30 Αυτός δε δεν ήθελε να ακούση τίποτε, αλλά επήγε και τον κατήγγειλε εις τας αρχάς και τον έβαλε εις την φυλακήν, έως ότου πληρώση το χρέος του. 31 Οι άλλοι σύνδουλοί του, όταν είδαν αυτά που έγιναν, ελυπήθηκαν πάρα πολύ και ελθόντες στον κύριόν των του διηγήθηκαν με ακρίβειαν όλα τα γεγονότα. 32 Τοτε εκάλεσε αυτόν ο κύριός του και του είπε· Δούλε πονηρέ, όλο το τεράστιον εκείνο χρέος σου το εχάρισα, διότι με παρεκάλεσες. 33 Δεν έπρεπε και συ να λυπηθής και να ελεήσης τον σύνδουλό σου, όπως εγώ ο Κυριος σου σε ελυπήθηκα και σε ελέησα; 34 Και οργισθείς ο κύριός του τον έβαλε εις την φυλακήν και τον παρέδωκε στους βασανιστάς, δια να τον βασανίζουν, μέχρις ότου εξοφλήση όλον το χρέος του. 35 Ετσι και ο Πατήρ μου ο επουράνιος θα κάμη εις σας εάν δεν συγχωρήτε ο καθένας στον αδελφόν του, με όλην σας την καρδιά, τα πταίσματα, που έχει κάμει απέναντί σας”.

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακή 20 Αυγούστου 2017

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α' Θ´ 2 - 122 
 εἰ ἄλλοις οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος, ἀλλά γε ὑμῖν εἰμι· ἡ γὰρ σφραγὶς τῆς ἐμῆς ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ. 3 ἡ ἐμὴ ἀπολογία τοῖς ἐμὲ ἀνακρίνουσιν αὕτη ἐστί. 4 Μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν φαγεῖν καὶ πιεῖν; 5 μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν ἀδελφὴν γυναῖκα περιάγειν, ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι καὶ οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Κυρίου καὶ Κηφᾶς; 6 ἢ μόνος ἐγὼ καὶ Βαρνάβας οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν τοῦ μὴ ἐργάζεσθαι; 7 τίς στρατεύεται ἰδίοις ὀψωνίοις ποτέ; τίς φυτεύει ἀμπελῶνα καὶ ἐκ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ οὐκ ἐσθίει; ἢ τίς ποιμαίνει ποίμνην καὶ ἐκ τοῦ γάλακτος τῆς ποίμνης οὐκ ἐσθίει; 8 Μὴ κατὰ ἄνθρωπον ταῦτα λαλῶ; ἢ οὐχὶ καὶ ὁ νόμος ταῦτα λέγει; 9 ἐν γὰρ τῷ Μωϋσέως νόμῳ γέγραπται· οὐ φιμώσεις βοῦν ἀλοῶντα. μὴ τῶν βοῶν μέλει τῷ Θεῷ; 10 ἢ δι’ ἡμᾶς πάντως λέγει; δι’ ἡμᾶς γὰρ ἐγράφη, ὅτι ἐπ’ ἐλπίδι ὀφείλει ὁ ἀροτριῶν ἀροτριᾶν, καὶ ὁ ἀλοῶν τῆς ἐλπίδος αὐτοῦ μετέχειν ἐπ’ ἐλπίδι. 11 Εἰ ἡμεῖς ὑμῖν τὰ πνευματικὰ ἐσπείραμεν, μέγα εἰ ἡμεῖς ὑμῶν τὰ σαρκικὰ θερίσομεν; 12 εἰ ἄλλοι τῆς ἐξουσίας ὑμῶν μετέχουσιν, οὐ μᾶλλον ἡμεῖς; ἀλλ’ οὐκ ἐχρησάμεθα τῇ ἐξουσίᾳ ταύτῃ, ἀλλὰ πάντα στέγομεν, ἵνα μὴ ἐγκοπήν τινα δῶμεν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ.


ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α' Θ´ 2 - 12
2 Εάν, έστω, δι' άλλους ανθρώπους δεν είμαι Απόστολος, αλλά δια σας οπωσδήποτε είμαι. Μαρτυρία και απόδειξις και επίσημος σφραγίς του αποστολικού μου αξιώματος και έργου είσθε σεις με την χάριν του Κυρίου. 3 Η απολογία μου εις εκείνους, οι οποίοι μου κάνουν ανάκρισιν και ερευνούν με καχυποψίαν να μάθουν, αν είμαι Απόστολος, είναι αυτή ακριβώς, το έργον που έχω κάμει εις σας. 4 Και, λοιπόν, μήπως εγώ και οι συνεργάται μου δεν έχομεν δικαίωμα να φάγωμεν και να πίωμεν αυτά που μας προσφέρουν οι μαθηταί μας δια την διατροφήν μας; 5 Μηπως δεν έχομεν και ημείς δικαίωμα να έχωμεν μαζή μας ανά τας διαφόρους περιοδείας μας Χριστιανήν αδελφήν, δια να μας υπηρετή, (όπως και οι άλλοι Απόστολοι και οι λεγόμενοι αδελφοί του Κυρίου και ο Κηφάς; 6 Η μόνος εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχομεν δικαίωμα να εργαζώμεθα βιοποριστικόν έργον, (όπως και οι άλλοι Απόστολοι) και να ζώμεν από τα βοηθήματα, που με αγάπην θα μας προσφέρουν οι μαθηταί μας; 7 Σας ερωτώ· ποιός ποτέ στρατιώτης παίρνει μέρος εις μίαν εκστρατείαν, εις ένα πόλεμον και πληρώνει ο ίδιος την τροφήν και τον οπλισμόν του; Ποιός φυτεύει αμπέλι και από τον καρπόν αυτού δεν τρώγει; Η ποιός βόσκει ποίμνιον και δεν τρώγει από το γάλα του ποιμνίου; ( Ημείς οι Απόστολοι είμεθα και στρατιώται του Χριστού και εργάται του αμπελώνος του και ποιμένες των λογικών του προβάτων. Σας ερωτώ λοιπόν· είναι λογικόν και νοητόν να μη τρεφώμεθα από το έργον και νοητόν να μη τρεφώμεθα από το έργον μας;) 8 Αλλά μήπως αυτά που σας λέγω είναι παρμένα από τας συνηθείας των ανθρώπων μόνο; Η μήπως δεν λέγει τα ίδια και ο μωσαϊκός Νομος; 9 Διότι και στον Νομον του Μωϋσέως έχει γραφή· “δεν θα βάλης φίμωτρον και δεν θα δέσης το στόμα του βωδιού που αλωνίζει”· θα του το αφήσης ελεύθερον να τρώγη και κάτι από τα στάχυα που αλωνίζει. Μηπως ο Θεός σαν Νομοθέτης ενδιαφέρεται δια τα βόδια; 10 Η δεν είναι λογικώτερον να πιστεύσωμεν, μήπως δι' ημάς πάντως δίδη αυτήν την εντολήν; Ναι δι' ημάς το λέγει. Διότι δι' ημάς τους πνευματικούς εργάτας έχει γραφή στον Νομον ότι ο γεωργός με την ελπίδα ότι θα απολαύση και ο ίδιος από την εσοδείαν, οφείλει να οργώνη και να καλλιεργή. Και εκείνος που γεμάτος ελπίδα αλωνίζει οφείλει να μετέχη εις την ελπίδα, ότι θα απολαύση τους καρπούς των κόπων του. 11 Λοιπόν και ημείς οι πνευματικοί εργάται, εάν εσπείραμεν εις σας τον σπόρον της θείας αληθείας και σας μετεδώσαμεν τας πνευματικάς δωρεάς του Θεού, είναι μεγάλο και παράδοξον πράγμα, εάν και ημείς θερίσωμεν και πάρωμεν προς συντήρησιν μας μερικά από τα υλικά αγαθά σας; 12 Εάν άλλοι έχουν απέναντί σας αυτό το δικαίωμα, να τρέφωνται δηλαδή από σας, δεν πρέπει πολύ περισσότερον να το έχωμεν ημείς; (Ποίος από σας και ποίος λογικός άνθρωπος θα πη όχι;). Και εν τούτοις ημείς δεν εκάμαμεν χρήσιν αυτών των δικαιωμάτων μας, αλλ' υποφέρομεν αντιθέτως τα πάντα και πείναν και δίψαν και γυμνότητα, δια να μη δώσωμεν ουδέ την παραμικροτέραν δυσκολίαν, ούτε το παραμικρότερον εμπόδιον εις την απρόσκοπον διάδοσιν του Ευαγγελίου του Χριστού.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ  ΙΑ΄  ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Μτθ. ιη΄ 23-35)

Τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, ἀδελφοί μου, εἶναι μέρος μίας προσπάθειας ποὺ κάνει ὁ Ἰησοῦς νὰ ἐξηγήσει στὸν Πέτρο τὰ ἀνεξάντλητα ὅρια τῆς συγχωρητικότητας καὶ ἀνοχῆς, ποὺ πρέπει νὰ ἐπιδεικνύουμε ἀπέναντι σὲ ἀνθρώπους ποὺ μᾶς ἀδικοῦν. Νωρίτερα ὁ Πέτρος ἔχει ρωτήσει τὸν Ἰησοῦ μέχρι πόσες φορὲς μποροῦμε νὰ συγχωροῦμε τοὺς ἀνθρώπους. Καὶ ὁ Κύριος τοῦ ἁπαντᾶ ἕως ἑβδομήντα φορὲς τὸ ἑφτά. Καὶ ἐπειδὴ ἡ ἀπροσδόκητη ἀπάντηση Του ξαφνιάζει τὸν Πέτρο καὶ ὅσους Τὸν ἀκοῦν, συνεχίζει μὲ τὴν παραβολή, ποὺ μόλις ἀκούσαμε.
Ἕνας βασιλιάς, λέει τὸ Εὐαγγέλιο, καλεῖ τοὺς δούλους του νὰ τοῦ ἀποδώσουν λογαριασμό. Ἕνας ἀπ’ αὐτοὺς βρέθηκε νὰ χρωστάει ἕνα ὑπέρογκο ποσό. Καὶ ἐπειδὴ δὲν μποροῦσε νὰ τὸ ξεπληρώσει, ὁ βασιλιὰς διέταξε νὰ πουλήσουν αὐτὸν καὶ τὴν οἰκογένειά του μὲ ὅλα τους τὰ ὑπάρχοντα, ὥστε νὰ ἐξοφληθεῖ τὸ ποσό. Ὁ δοῦλος ἔπεσε στὰ πόδια τοῦ κυρίου του παρακαλώντας γιὰ ἔλεος καὶ ἐκεῖνος τὸν λυπήθηκε καὶ τοῦ χάρισε τὸ χρέος. Βγαίνοντας ὅμως ὁ δοῦλος στὴν αὐλὴ συνάντησε ἕναν συνυπηρέτη του ποὺ τοῦ χρωστοῦσε ἕνα ἀσήμαντο ποσὸ σὲ σχέση μὲ τὸ δικό του χρέος πρὸς τὸν βασιλιά. Ἄρχισε τότε νὰ τὸν πιέζει ἀπαιτώντας τὴν ἄμεση ἐξόφληση καί, ἐπειδὴ ἐκεῖνος δὲν εἶχε τὰ χρήματα, τὸν ἔκλεισε στὴν φυλακή. Ὅταν ὁ βασιλιὰς πληροφορήθηκε τὴ συμπεριφορὰ τοῦ ὑπηρέτη ποὺ εἶχε εὐεργετήσει, τὸν κάλεσε καὶ ὀργισμένος διέταξε νὰ τὸν βασανίσουν ὥσπου νὰ ἐξοφλήσει τὸ χρέος του. Καὶ ὁ Ἰησοῦς κατέληξε ὅτι: «Ἔτσι θὰ κάνει καὶ ὁ οὐράνιος Πατέρας μου, ἂν ὁ καθένας δὲν συγχωρεῖ μὲ ὅλη του τὴν καρδιὰ τὰ παραπτώματα τοῦ ἀδελφοῦ του».
Αὐτό, λοιπόν, ποὺ θέλει νὰ τονίσει ὁ Ἰησοῦς μὲ τὴν παραβολὴ αὐτὴ εἶναι ἀπὸ τὴν μία ἡ φιλευσπλαχνία τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ ἄμετρο ἔλεός Του ἀπέναντι σὲ ἀνθρώπους πού, ἀναγνωρίζοντας τὴν πνευματική τους γυμνότητα, προσφεύγουν σ’ Αὐτὸν μὲ εἰλικρινῆ μετάνοια καὶ ταπεινὰ ζητοῦν τὴν Θεία συγχώρηση. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ὅμως, φαίνεται ὅτι ἡ συμπεριφορά μας ἀπέναντι στοὺς συνανθρώπους μας καὶ κυρίως ἀπέναντι σ’ αὐτοὺς ποὺ μᾶς ἔβλαψαν ἢ μᾶς ἀδίκησαν κινεῖται σ’ ἕναν ἐντελῶς ἀντίθετο δρόμο. Ἐγκλωβισμένοι πολλὲς φορὲς στὸν μικρόκοσμό μας, κινούμενοι σὲ ρηχὰ πνευματικὰ νερά, ἀγνοοῦμε ὅτι ἡ σωτηρία μας περνᾶ μέσα ἀπὸ τὴν σχέση ποὺ ὀφείλουμε νὰ ἔχουμε μὲ τὸν ἀδελφό μας. Ἡ σωστὴ σχέση μας μὲ τὸν Θεὸ ἔχει ὁπωσδήποτε ἐπιπτώσεις στὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς συνανθρώπους μας. Ὅποιος νιώθει πραγματικὰ τί σημαίνει ὅτι ὁ Θεὸς συγχωρεῖ τὶς ἁμαρτίες μας, δὲν μπορεῖ παρὰ καὶ ὁ ἴδιος νὰ συγχωρεῖ τὶς ἁμαρτίες τῶν ἄλλων.
Δὲν μπορεῖ νὰ ζητοῦμε ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ τὴν Κυριακὴ Προσευχὴ νὰ συγχωρέσει τὶς ἁμαρτίες μας καὶ ταυτόχρονα νὰ ἀρνούμαστε νὰ συγχωρέσουμε τὸν ἀδελφό μας. Δὲν μπορεῖ ἐνῶ «πολλὰ γὰρ πταίομαι ἅπαντες» (Ἰακ. γ΄ 1), νὰ ζητοῦμε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ νὰ παραμένουμε μνησίκακοι, ἀσυνεπεῖς καὶ διπρόσωποι, ἀρνούμενοι νὰ συγχωρήσουμε τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. Ἐνῶ ἐκκλησιαζόμαστε, νηστεύουμε, προσευχόμαστε καὶ συμμετέχουμε στὰ μυστήρια, ὡστόσο αὐτὴ ἡ πνευματικότητα, ἐπιφανειακὴ γάρ, δὲν ἀντανακλᾶται στὶς σχέσεις μας μὲ τὸ συνάνθρωπο μὲ πράξεις ἀνοχῆς καὶ ἀγάπης.
Εἶναι στ’ ἀλήθεια ἐξωφρενικὸ καὶ παράδοξο νὰ μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ συγχώρηση τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ νὰ μᾶς ἐξοργίζει τὸ παραμικρὸ φταίξιμο τοῦ συνανθρώπου μας. Ἐκεῖνο, λοιπόν, ποὺ πρέπει νὰ ἔχουμε στὸ μυαλὸ μᾶς εἶναι ὅτι ἡ πηγὴ ὅλων τῶν ἀρετῶν εἶναι ἡ ἀγάπη. Καὶ ὅποιος ἀρνεῖται ἐνσυνείδητα νὰ συγχωρήσει, αὐτὸς ἀρνεῖται τὴν ἀγάπη, καὶ κατ’ ἐπέκταση ἀρνεῖται τὸν ἴδιο τὸ Θεό, ποὺ εἶναι ἡ Ἀγάπη.
Ὁ Χριστός, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, δὲν θέλει ἀπὸ ἐμᾶς νὰ τρέφουμε μίσος, λύπη, ὀργὴ ἢ μνησικακία γιὰ ὁποιονδήποτε ἄνθρωπο, ἀλλὰ θέλει νὰ ἔχουμε ἀγάπη καὶ κατανόηση. Ἐὰν δείξουμε ἐμεῖς ἀγάπη πρὸς τὸν ἄλλο καὶ τοῦ προσφέρουμε συγχώρηση στὰ σφάλματά του, τότε καὶ ὁ Κύριος θὰ μᾶς συμπεριφερθεῖ ἀνάλογα. Τότε καὶ μόνο τότε μποροῦμε νὰ Τοῦ ποῦμε στὴν προσευχή μας: «Καὶ ἅφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν». Ζητᾶμε ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ μᾶς συγχωρέσει, ὅπως ἐμεῖς πρῶτοι συγχωροῦμε αὐτοὺς ποὺ μᾶς ἔβλαψαν. Συγχωροῦμε γιὰ νὰ συγχωρεθοῦμε. Δὲν μνησικακοῦμε καὶ περιμένουμε νὰ μᾶς συγχωρέσει ὁ Θεός. Ἀμήν.

π. Α.Κ.Γ.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

TO ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΟΡΤΑΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΗΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΧΡΥΣΟΣΠΗΛΙΩΤΙΣΣΑ


ΤΟ 15ΕΝΘΗΜΕΡΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ  
ΣΤΗΝ ΧΡΥΣΟΣΠΗΛΙΩΤΙΣΣΑ ΣΤΗΝ OΔΟ ΑΙΟΛΟΥ 60

 Κάθε μέρα από 1-13 Αυγούστου 
θα τελούνται στον Ιερό Ναό μας
 ο Μικρός και ο Μεγάλος Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγία Θεοτόκο.
Συγκεκριμένα 6.00-7.00μ.μ. θα τελείται ο Εσπερινός 
και 7.00-8.00μ.μ.
 η Ακολουθία της Παρακλήσεως.

  Στις 14-15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ Πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός μας 
και σας προσκαλούμεν 
να παρευρεθείτε στις λατρευτικές εκδηλώσεις 
σύμφωνα με το ακόλουθο Πρόγραμμα 

14 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 
7.00μ.μ Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός 
         Εγκώμια εις την Υπεραγία Θεοτόκο 

15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 
7.00 π.μ. Ακολουθία του Όρθρου και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία-Περιφορά ΅Επιταφίου
 6.00 μ.μ. Μεθεόρτιος Εσπερινός & Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον.


 ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ ΕΝΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΘΑΥΜΑ 
ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
 ΣΤΟΝ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΟΠΗΛΙΩΤΙΣΣΑΣ

Περιοχή συνημμένων

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Άγιος Παισιος:Πνευματική Μελέτη

-Γέροντα , άνθρωποι που αρχίζουν να έχουν  την καλή ανησυχία ,τι βιβλία να διαβάσουν για να βοηθηθούν;
-Να διαβάσουν πρώτα το Ευαγγέλιο, για να μάθουν τι θα πει  Χριστός. Να συγκλονισθούν λίγο, και ύστερα να διαβάσουν τη Παλαιά Διαθήκη. Ξέρεις τι κόπος είναι όταν δεν έχουν διαβάσει και σε ζητούν βοήθεια; Σαν να πηγαίνει ένα παιδί του δημοτικού σχολείου σε καθηγητή Πανεπιστημίου και να του λέει"Βοήθησέ με". Τι να του πει ο Καθηγητής; "Ένα και ένα κάνουν δύο";...Βλέπεις εκείνος που έχει πνευματική ανησυχία, βρίσκει τι του λείπει , το ζητάει και ωφελείται. Εγώ ως αρχάριος όταν διάβαζα κάτι , το αντέγραφα, για να μην το ξεχάσω , και προσπαθούσα να το εφαρμόσω. Δεν διάβαζα για να περνάω ευχάριστα την ώρα μου. Υπήρχε μέσα μου η καλή ανησυχία και όταν δεν καταλάβαινα κάτι , ρωτούσα να μάθω τι είναι.Λίγο διάβαζα, πολύ ήλεγχα τον εαυτό μου με αυτά που διάβαζα. "Πού βρίσκομαι; Τι κάνω;" Κάθιζα τον εαυτό μου στο σκαμνί. Δεν τα περνούσα αυτά που διάβαζα έτσι αφορολόγητα.

Σήμερα οι άνθρωποι καταλήγουν από την πολλή μελέτη να είναι μαγνητόφωνα και να γεμίζουν τις κασσέτες τους με περιττά πράγματα. "Η άνευ πράξεως διδασκαλία παρακαταθήκη  εντροπής" τον Αββά Ισαάκ. Βλέπεις , πολλοί  που ενδιαφέρονται για τον αθλητισμό διαβάζουν αθλητικά περιοδικά ή εφημερίδες και κάθονται. Μπορεί να είναι σαν τα μοσχάρια αλλά θαυμάζουν τους αθλητές. Δεν χύνουν όμως λίγο ιδρώτα ούτε χάνουν κανένα κιλό βάρος . Διαβάζουν-διαβάζουν αθλητικά και ξαπλώνουν. Έτσι δεν ωφελούνται. Μένουν με την ευχαρίστηση του διαβάσματος....Το ίδιο κάνουν και μερικοί που διαβάζουν πνευματικά.Μπορεί να ξενυχτούν και να διαβάζουν πνευματικά βιβλία με μανία και ευχαριστιούνται. Παίρνουν ένα πνευματικό βιβλίο , κάθονται αναπαυτικά και διαβάζουν."Ωφελήθηκα ",λέει ο άλλος. Καλύτερα πες ότι ευχαριστήθηκες, ότι πέρασες ευχάριστα την ώρα σου. Γιατί αυτό δεν είναι ωφέλεια . Ωφελείσαι ,μόνον όταν δεις τι λέει αυτό που διαβάζεις , ελέγχεις τον εαυτό σου και προσπαθείς να τον ζορίζεις στην εφαρμογή:"Τι λέει αυτό που διάβασα; Εγώ που βρίσκομαι πνευματικά ; Τι πρέπει να κάνω;" Ύστερα όσο περισσότερο μαθαίνει κανείς , τόσο περισσότερη ευθύνη έχει. Δεν λέω να μη διαβάζει , για να μην έχει ευθύνη γιατί αυτό είναι πονηριά, αλλά να μη διαβάζει μόνο για να ευχαριστιέται.Το κακό είναι ότι αν διαβάζει και έχει δυνατή μνήμη, θυμάται πολλά, μπορεί να λέει και πολλά και να ξεγελάει τον εαυτό του, να νομίζει ότι τα εφαρμόζει κιόλας.Έτσι δημιουργεί ψευδαίσθηση και στον εαυτό του και στους άλλους. Γι'αυτό μην αναπαύετε τον εαυτό σας στα πολλά διαβάσματα . Να στραφείτε στην εφαρμογή. Τα πολλά διαβάσματα μορφώνουν εγκυκλοπαιδικά . Έτσι δεν λέγεται;
Σκοπός είναι πως θα μορφωθώ θεοκεντρικά. Δεν  πάω να γίνω καθηγητής πανεπιστημίου, ώστε να είμαι υποχρεωμένος να ξέρω πολλά. Αλλά και αν μου χρειαστεί κάτι από την άλλη γνώση , εύκολα θα το μάθω , όταν αποκτήσω την θεοκεντρική μόρφωση ...

Άγιος Παισιος :Ο Καλος Αγώνας

Πολύ χαίρομαι ,όταν βλέπων ψυχές που προσέχουν και αγωνίζονται μέσα στον κόσμο που γέμισε απο ταγκαλάκια. Ο Θεός , σαν καλός και δίκαιος που είναι , έδωσε σε όλους μας ανάλογα χαρίσματα- π.χ στους άνδρες τον ανδρισμό και στις γυναίκες την αγάπη-, για να αγωνιζόμαστε και να ανεβαίνουμε την πνευματικη κλίμακα με την βοήθεια της θείας Χάριτος και να πλησιάζουμε όλο και περισσερο σΈκείνον που είναι ο Δημιουργός μας. Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι  έχουμε διπλα μας, εκτός από ανθρώπους που μπορούν να μας βοηθήσουν πνευματικά, και τον ίδιο τον Χριστό που μας βοηθάει , την ίδια την Παναγία , τα Χερουβίμ , τα Σεραφείμ και τους Αγίους Πάντες,  Ο Χριστός είναι πολύ δυνατός είναι παντοδύναμος και θα δώσει την θεϊκή Του δύναμη , να συντρίψουμε  τα κέρατα του πονηρού. Μας παρακολουθεί συνέχεια αοράτως και θα μας ενισύχει όταν εμείς έχουμε την αγαθή προαίρεση και κάνουμε τον μικρό κατά δύναμιν αγώνα.

Όσο μπορούμε να αποφεύγουμε τις αφορμές της αμαρτίας.Να προσέχουμε τις αισθήσεις μας, για όλα από εκεί ξεκινούν. Και όταν αυτό καμιά φορά ή και πολλές φορές είναι δύσκολο, να αποφεύγουμε τουλάχιστον την περιέργεια, για να μην παίρνουνε τα μάτια μας εικόνες αμαρτωλές και μας παίζουνε μετά οι δαίμονες σινεμάδες.


Όσοι δεν πρόσεξαν και απέκτησαν κακές συνήθειες , όταν ζούσαν κοσμική ζωή, ας δέχονται αγόγγυστα μετά την μεταστροφή τους τον πόλεμο του εχθρού, χωρίς όμως να καλλιεργούν επιθυμίες κακές.

Να προσπαθεί κανείς κάθε μέρα να τοποθετεί μέσα του κάτι το πνευματικό , το οποίο θα απωθεί κάτι το κοσμικό και αμαρτωλό, και έτσι σιγά σιγά θα απεκδυθεί τον παλιό άνθρωπο και στη συνέχει θα κινείται ελεύθερα στον πνευματικό χώρο.

Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

4ο Διεθνές Συνέδριο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τήν Ποιμαντική Διακονία στόν Χῶρο τῆς Ὑγείας. Με τήν εὐλογία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου.


11-15 Ὀκτωβρίου 2017
Ῥόδος

«Ἀναθερμαίνοντας τήν Ἐλπίδα: Ἀνακαλύπτοντας τήν ἐλπίδα στίς δυσχέρειες τῆς ζωῆς».

Ο σημερινός ἄνθρωπος, περισσότερο ἀπό ποτέ στή σύγχρονη ἱστορία, βρίσκεται σέ βαθειά ἀπόγνωση καί πάσχει ἀπό ἔλλειψη νοήματος. Γιά τόν λόγο αὐτό, δέν βρίσκει τίς δυνάμεις νά ἀντιμετωπίσει ‒καί νά ἀνακάμψει ἀπό‒ τίς διάφορες δυσκολίες πού παρουσιάζονται στή ζωή του. Συνάμα, ἡ ἀντιμετώπιση αὐτῶν τῶν δυσκολιῶν περιπλέκεται, καθώς ὑπάρχει μέν μεγάλη συστοίχηση πρός τήν ἔννοια τῆς ἐλπίδας, σέ ἀντίθεση ὅμως πρός τόν τρόπο πού αὐτή κατανοεῖται στήν Ὀρθόδοξη ἀνθρωπολογία καί ἐκφράζεται στήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας.

Προσκεκλημένοι στό Συνέδριο εἶναι ἐκπρόσωποι τῶν Μητροπόλεων πού ἀνήκουν πνευματικά καί διοικητικά στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἁπανταχοῦ της Γῆς, τῶν ἄλλων Πατριαρχείων, τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τῶν Ὀρθοδόξων Θεολογικῶν Σχολῶν καί Ἐκκλησιαστικῶν Ἀκαδημιῶν τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ ἐξωτερικοῦ, τῶν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν, καί διεθνεῖς ὀργανώσεις, ἰατροί, νοσηλευτές, καθώς καί ἄλλοι σχετιζόμενοι μέ τή διακονία καί τή φροντίδα τοῦ ἀσθενοῦς στόν εὐαίσθητο τομέα τῆς Ὑγείας.

Tό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο διεξάγει ἕνα Συνέδριο κάθε τρία χρόνια (2008, 2011, 2014), πού διοργανώνεται ἀπό τό Πατριαρχικό Δίκτυο γιά τήν Ποιμαντική Διακονία στόν Χῶρο τῆς Ὑγείας. Τά Συνέδρια αὐτά δίνουν τήν κατάλληλη εὐκαιρία στίς τοπικές Ἐκκλησίες καί τούς ἐπιστήμονες καί ἐπαγγελματίες διεθνῶς πού διακονοῦν τόν ἄρρωστο, νά ἀνταλλάσσουν τίς ἐμπειρίες τους καί νά συζητοῦν τίς δυσκολίες πού ἀντιμετωπίζουν. Ἐπιπλέον, τά Συνέδρια αὐτά ἀποτελοῦν τό ἔρεισμα καί τό ἐφαλτήριο ἀπό τό ὁποῖο οἱ Ἱ. Μητροπόλεις καί οἱ ἐπιστήμονες καί ἐπαγγελματίες τῆς Ὑγείας μποροῦν νά ὀργανώνουν παρόμοιες ἐπιμορφωτικές ἐκδηλώσεις καί προγράμματα.

Για περισσότερες πληροφορίες, επισκευθείτε: http://www.pastoralhealth-ep.com

Χορηγός επικοινωνίας: Εκδόσεις Πορφύρα

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Το ταξίδι τελείωσε ;


Της Αγγελικής Παντελή *

Τρεις μέρες...
   Τόσος είναι ο χρόνος που πέρασε ήδη μακριά από την οικογένειά μου στην Ουγκάντα. Το αίσθημα του αποχωρισμού ακόμα έντονο. Τσιμπιέται η καρδιά, ένας κόμπος στον λαιμό και αμέσως τα μάτια γεμίζουν. Γεννιέται μια προσευχή για όλους εκείνους που και φέτος σε αυτό το ατέρμονο "πάρε-δώσε" έπαιξαν τον δικό τους ρόλο στο δικό μου ταξίδι αναγέννησης.

Για την εδώ οικογένειά μου που για δεύτερη φορά με θυσιαστική αγάπη στήριξε το όνειρό μου. Για την εκεί οικογένειά μου που με αγκάλιασε, με φιλοξένησε με αγάπη, με νοιάστηκε και με εμπιστεύτηκε.
Για όλους τους αδελφούς στο Λουγκουζί που σε κάνουν να λες ότι και φέτος άξιζε τον κόπο.
Για όλα τα χαμόγελα, τα μάτια, τα χεράκια που απλώνονται για ένα "sweetie", τα γυμνά σοκολατί ποδαράκια που γίνονται λευκά από το χώμα, τα τραγούδια, τα παιχνίδια, το ιατρείο, τον πόνο, τις τάξεις με το χωμάτινο πάτωμα, την "εξάχρονη δασκαλίτσα" με τον χάρακα όρθια στον πίνακα να αντικαθιστά για λίγο έναν αγωνιστή -οραματιστή δάσκαλο.
Για τον π. Αριστοτέλη που θέτει τα θεμέλια ενός νέου ορθόδοξου πυρήνα σηκώνοντας στα χέρια και βαπτίζοντας τα πρώτα εννέα μέλη του. Δυνατή στιγμή, ευλογημένη ώρα ! Ο Θεός δεν σε απογοητεύει ποτέ ! Ελπιδοφόρο το ξεκίνημα !
Για τα μέλη της πρώτης αποστολής, τον γιατρό, την Ερμιόνη, την Αγγελική, την Άννα - Μαρία, τον Χριστοφόρο .
Το ταξίδι μου στην Ουγκάντα διήρκεσε 19 ημέρες γεμάτες ευλογία. Μήπως ήρθε η ώρα του απολογισμού ; Αδύνατον ! Το ταξίδι της ψυχής δεν έχει τελειώσει. Η απόσταση δεν μπορεί να αλλοιώσει τον ψυχικό δεσμό. Η προσευχή τον δυναμώνει και το ταξίδι συνεχίζεται.
Είθε ο Θεός να με αξιώσει και του χρόνου να βρεθώ ξανά στη γη όπου τα θαύματα διαδέχονται το ένα το άλλο !
   * Η Αγγελική Παντελή είναι δασκάλα και βοήθησε εθελοντικά για δεύτερη χρονιά στην έκτη αποστολή της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στην Ουγκάντα.Την ευαριστούμε "από καρδιάς" πολύ.Ο Θεός να την ευλογεί.

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ – 16 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ
ΤΗΣ Δ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
(Μτθ. ε΄, 14-19)
 
Οἱ Θεοφόροι Πατέρες τῆς Δ΄ ἐν Χαλκηδόνι Οἰκουμενικῆς Συνόδου, περιφρονῶντας τὰ βασανιστήρια καὶ αὐτὸ τὸν θάνατο, ἔδωσαν τὴ μαρτυρία τῆς ἀτεμάχιστης καὶ ἀλώβητης πίστεως καὶ ἑδραίωσαν στὴν ἀλήθεια τὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. Μὲ τὸν ζωντανὸ λόγο καὶ τὴν ἁγία τους ζωὴ ἐστερέωσαν τὴν κλονισμένη πίστη τῶν Ὀρθοδόξων καὶ ἀπεδίωξαν τοὺς βαρεῖς λύκους, οἱ ὁποῖοι μὲ μανία καὶ ἑωσφορικὴ ὑπερηφάνεια προσπαθοῦσαν νὰ διασπάσουν τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως. Συγκαταβατικοὶ στὴν ἀνθρώπινη ἀδυναμία, ἀλλὰ ἀσυμβίβαστοι στὰ θέματα τῆς πίστεως διεκήρυξαν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ διακηρύττουν ὅτι ἡ αἵρεση εἶναι ἐφεύρεση τοῦ διαβόλου καὶ συνεπῶς πρέπει νὰ προκαλεῖ τὴν ἀποστροφὴ κάθε χριστιανοῦ. «Φεύγετε τὰς αἱρέσεις· τοῦ διαβόλου γὰρ ἐφευρέσεις εἰσὶν τοῦ ἀρχέκακου ὄφεως» ἔγραφε πολὺ νωρίτερα στοὺς Τραλλιανοὺς ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος.
Οἱ ἅγιοι πατέρες προέταξαν τὰ στήθη τους γιὰ νὰ συγκρατήσουν ἀπὸ τὴν πνευματικὴ ἀπώλεια τὸ λογικὸ ποίμνιο καὶ γιὰ νὰ παραδώσουν στὴν Ἐκκλησία ἀνόθευτη τὴν ἀλήθεια. Μὲ τοὺς ἀγῶνες καὶ τὶς θυσίες τους κληροδότησαν σὲ ὅλους ἐμᾶς τὴν ἀλήθεια ἀλλὰ καὶ τὴν εὐθύνη ἀπέναντι στὴν Ὀρθοδοξία, ποὺ καὶ σήμερα, ὅπως τότε, δέχεται τὸν ὕπουλο πόλεμο τῶν αἱρετικῶν καὶ γι’ αὐτὸ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τὴ δική μας μαρτυρία.
Ἡ ἀνθρώπινη ἀποτυχία καὶ ἁμαρτία δὲν ἀποκλείεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀφοῦ μέσα σ’ αὐτὴν ζοῦν ἄνθρωποι μὲ ὅλες τὶς ἀδυναμίες τῆς ἀνθρώπινης φύσεως. Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ὅμως ποὺ ἡ ἁμαρτία τοῦ ἀνθρώπου τὸν ὁδηγεῖ σὲ ἀποκλεισμὸ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ἢ σὲ ἀπόρριψη τῆς ἀλήθειάς της, τότε τὸ λάθος γίνεται αἵρεση, δηλαδὴ ἀναίρεση τῆς ἑνότητος καὶ συνεπῶς ἀπομόνωση ἀπὸ τὴν κοινωνία, ἡ ὁποία μόνο μέσα στὴν Ἐκκλησία βιοῦται σωτηριολογικά.
Αἵρεση εἶναι ἡ ἐγωιστικὴ θεώρηση καὶ βίωση τοῦ γεγονότος τῆς σωτηρίας. Εἶναι ζωὴ ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀφοῦ εἶναι ζωὴ ἔξω ἀπὸ τὴν ἀλήθεια. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀλήθεια εἶναι στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς Ἐκκλησίας. Οὔτε ἡ ἀλήθεια ὑπάρχει ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, οὔτε ἡ Ἐκκλησία μπορεῖ νὰ ὑπάρξει χωρὶς τὴν ἀλήθεια. Ἡ Ἐκκλησία καὶ ἡ ἀλήθεια εἶναι ἕνα, ἀφοῦ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ Χριστός, ἡ ἀλήθεια (Ἰω. ιδ΄ 6). Οἱ συνάξεις τῶν αἱρετικῶν δὲν εἶναι ἐκκλησιαστικὲς συνάξεις, ἀλλὰ συναγωγὲς τοῦ διαβόλου. Πατέρας τῶν αἱρέσεων καὶ τῶν αἱρετικῶν εἶναι ὁ ἴδιος ὁ διάβολος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ἐπεδίωξε νὰ καταστρέψει τὸν ἄνθρωπο καὶ νὰ τοῦ στερήσει τὴν σωτηρία καὶ τὴν αἰώνιο ζωή. Αὐτὸς πασχίζει μὲ κάθε τρόπο νὰ βάλει στὴ θέση τοῦ μεγάλου μυστηρίου τῆς εὐσεβείας (Α΄ Τιμ. γ΄ 16), τὸ μυστήριο τῆς ἀνομίας (Β΄  Θεσ. β΄ 7).
Ἀπὸ τὰ πρῶτα βήματα τῆς Ἐκκλησίας ἐμφανίζονται οἱ αἱρετικοί. Ἄνθρωποι μὲ ἀρρωστημένη συνείδηση, ἐγωιστὲς καὶ ὑπερφίαλοι, συνεργάτες τοῦ διαβόλου, κηρύττουν δικό τους εὐαγγέλιο. Μετὰ τὸν Χριστὸ ἔρχονται οἱ ἀντίχριστοι, μετὰ τοὺς Ἀποστόλους οἱ ψευδαπόστολοι, μετὰ τοὺς προφῆτες οἱ ψευδοπροφῆτες. Ὅλοι αὐτοὶ πλανῶντες καὶ πλανώμενοι μεταστρέφουν τὴν ὑγιᾶ διδασκαλία καὶ διαιροῦν τὴν Ἐκκλησία σὲ ἀντιμαχόμενες παρατάξεις. Ξεκινοῦν μὲ τὴν καλὴ πρόθεση νὰ ὑπερασπισθοῦν μία ἀλήθεια. Πέφτουν ὅμως στὴν παγίδα τῆς ὑπερτονίσεως μιᾶς συγκεκριμένης ἀλήθειας καὶ τῆς ἀποκοπῆς της ἀπὸ τὴν κοινωνία τῶν ἀληθειῶν τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ὑπέρμετρος ζῆλος φέρνει τὸν φανατισμὸ καὶ ὁ φανατισμὸς τὴν ἀπόσχιση ἀπὸ τὴν κοινωνία τῆς Ἐκκλησίας.
Οἱ αἱρέσεις εἶναι δίστομες ρομφαῖες στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ δὲν ξεσχίζουν μόνο τὸν ἄρραφο χιτῶνα της, ἀλλὰ ματώνουν τὴν καρδιά της. Ἡ ὀδύνη ποὺ προκαλοῦν σ’ Αὐτὴν εἶναι ἀφόρητη. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ προσευχὴ γιὰ τὴν κατάλυσή τους εἶναι καθημερινὸ αἴτημά της πρὸς τὸν θεῖο ἀρχηγό της: «Παῦσον τὰ σχίσματα τῶν Ἐκκλησιῶν… τὰς τῶν αἱρέσεων ἐπαναστάσεις ταχέως κατάλυσον τῇ δυνάμει τοῦ Ἁγίου Σου Πνεύματος» (Θ. Λειτουργία Μ. Βασιλείου).
Παλαιότερα οἱ δογματικὲς διαφορὲς ὁδηγοῦσαν τὰ ἔθνη ἀκόμα καὶ σὲ πολεμικὲς ἀναμετρήσεις. Σήμερα δὲν φθάνουμε ἕως ἐκεῖ, ἀλλὰ καὶ δὲν παύσαμε νὰ βλέπουμε τὸν αἱρετικὸ σὰν ἐχθρό μας καὶ νὰ τὸν πολεμοῦμε μὲ ποικίλους ἀντιχριστιανικοὺς τρόπους, οἱ ὁποῖοι τὶς περισσότερες φορὲς ἔχουν σὰν ἐλατήρια ὄχι τὸν ἅγιο ὑπὲρ τῆς πίστεως ζῆλο, ἀλλὰ τὸν ἐγωισμὸ καὶ τὴν ἐμπάθεια.
Δὲν θὰ πρέπει ποτὲ νὰ περάσει ἀπὸ τὸ νοῦ μας ὁ λογισμός, ὅτι εἶναι προτιμώτερη ἡ σιωπὴ χάριν τῆς ἀγάπης ἀπὸ τὸν ἀγῶνα χάριν τῆς ἀλήθειας. Ἔχουμε ἱερὸ καθῆκον νὰ περιφρουροῦμε μὲ κάθε θεμιτὸ καὶ νόμιμο μέσο τὴν πίστη μας καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε γι’ αὐτὴν μέχρι θανάτου. «Ἀγωνίζου τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως» (Α΄ Τιμ. στ΄ 12) εἶναι ἡ προτροπὴ τῆς Ἐκκλησίας γιὰ κάθε πιστό. Ποτὲ ὅμως δὲν πρέπει νὰ φθάνουμε σὲ ἀπάνθρωπη συμπεριφορά. «Δὲν πρέπει νὰ μισοῦμε τοὺς αἱρετικούς» γράφει ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος «ἀλλὰ τὴν αἵρεση, ὄχι τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ τὴν πονηρὴ πράξη, τὴν διεφθαρμένη γνώμη. Γιατί ὁ μὲν ἄνθρωπος εἶναι ἔργο τοῦ Θεοῦ, ἡ δὲ πλάνη ἔργο τοῦ διαβόλου». Τὸ ἴδιο τονίζει καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν ἐπιστολὴ του πρὸς τὸν Τιμόθεο, ὅτι δηλαδὴ ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ δὲν πρέπει νὰ ἐρίζει ἀλλὰ «ἐν πραότητι παιδεύειν τοὺς ἀντιδιατιθεμένους, μήποτε δῷ αὐτοῖς ὁ Θεὸς μετάνοιαν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας καὶ ἀνανήψωσιν ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος» (Β΄ Τιμ. β΄ 25-26).
Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ συμπεριφορὰ θὰ ἀλλάξει ὅταν διαπιστώσουμε ὅτι ἐκεῖνος ποὺ βρίσκεται στὴν αἵρεση ἐμμένει καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ πλανᾷ καὶ νὰ πλανᾶται. Τότε θὰ διακοπεῖ κάθε διάλογος. «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ» (Τίτ. γ΄ 10) συμβουλεύει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Κάθε ὑποκριτικὴ φλυαρία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἐγκυμονεῖ μεγάλους κινδύνους. Ὑπάρχει φόβος νὰ παραφθαρεῖ κανεὶς ἀπὸ τὴν ἀγάπη πρὸς αὐτοὺς καὶ νὰ δεχθεῖ χάριν τῆς ἀγάπης κάποιο νόθο δόγμα.
Περισσότερο ἀπὸ ποτὲ λυμαίνονται σήμερα τὴν Ἐκκλησία μας ἑκατοντάδες αἱρέσεις. Ἐκτὸς ἀπὸ ἐκεῖνες ποὺ προέκυψαν ἀπὸ τὸ σχίσμα ἀνατολῆς καὶ δύσεως πολλὲς ἄλλες καινοφανεῖς καὶ σατανοκίνητες δροῦν στὴν πατρίδα μας καὶ παρασύρουν στὰ δίχτυα τοὺς ἀφελεῖς χριστιανοὺς. Στὶς μεγαλουπόλεις, ἀλλὰ καὶ σὲ πολλὲς ἐπαρχιακὲς πόλεις ἱδρύονται «ἐκκλησίες», ἀγρεύονται ὀπαδοί καὶ μὲ τὸ κάλυμμα τῆς δημοκρατικῆς διακινήσεως τῶν ἰδεῶν προσηλυτίζονται μικροὶ καὶ μεγάλοι στὶς νέες «ἐκκλησίες», οἱ ὁποῖες διδάσκουν νεὰ δόγματα καὶ ἤθη.
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὅσο καὶ νὰ πασχίζουν δὲν πρόκεται ποτὲ νὰ ἐπιτύχουν αὐτὸ ποὺ ἐπιδιώκουν, γιατί κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ἡ ἀλήθεια, ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς. Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει ἐμεῖς νὰ προσέξουμε εἶναι νὰ μείνουμε ἀμετακίνητοι στὶς ἐπάλξεις τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ νὰ δώσουμε τὴ μαρτυρία τῆς πίστεως ὅπως τὴν ἔδωσαν οἱ σήμερα τιμώμενοι πατέρες. Νὰ ἀγωνιζόμαστε κατὰ τῶν αἱρέσεων μὲ τὸ θετικὸ χριστιανικό μας ἔργο. Νὰ ἀναδεικνυόμαστε καθημερινὰ στὴ ζωή μας φῶς Χριστοῦ καὶ προπαντὸς νὰ μὴν ἀφήσουμε ποτὲ νὰ γίνει ἡ πατρίδα μας χώρα ἀντιχρίστων καὶ ψευδοπροφητῶν. Ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων οἱ σήμερα τιμώμενοι ἅγιοι πατέρες, καθὼς βλέπουν τὶς στρατιὲς τῶν αἱρετικῶν ἀνενόχλητες νὰ παρελαύνουν μέσα στὴν Ἐκκλησία, ἐναγωνίως κραυγάζουν: «Φεύγετε τάς αἱρέσεις· τοῦ διαβόλου γὰρ ἐφευρέσεις εἰσίν… γρηγορεῖτε». Ἀμήν.
 
π. Δ.Χ.Χ.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Ευαγγελικό και Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακή 16-7-2017



Αποστολικό Ανάγνωσμα
(Προς Τίτον γ’ 8-15)

Πιστός ο λόγος' και περί τούτων βούλομαί σε διαβεβαιούσθαι, ίνα φροντίζωσι καλών έργων προΐστασθαι οι πεπιστευκότες τω Θεώ. Ταύτα εστί τα καλά και ωφέλιμα τοις ανθρώποις' μωράς δε ζητήσεις και γενεαλογίας και έρεις και μάχας νομικάς περιΐστασο' εισί γαρ ανωφελείς και μάταιοι. Αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού, ειδώς ότι εξέστραπται ο τοιούτος και αμαρτάνει ων αυτοκατάκριτος. Όταν πέμψω Αρτεμάν προς σε ή Τυχικόν, σπούδασον ελθείν προς με εις Νικόπολιν' εκεί γαρ κέκρικα παραχειμάσαι. Ζηνάν τον νομικόν και Απολλώ σπουδαίως πρόπεμψον, ίνα μηδέν αυτοίς λείπη. Μανθανέτωσαν δε και οι ημέτεροι καλών έργων προΐστασθαι εις τας αναγκαίας χρείας, ίνα μη ώσιν άκαρποι. Ασπάζονταί σε οι μετ’ εμού πάντες. Άσπασαι τους φιλούντας ημάς εν πίστει. Η χάρις μετά πάντων υμών' αμήν.

Μετάφραση

(Προς Τίτον γ’ 8-15)

Αυτά τα λόγια είναι αληθινά και θέλω να τα βεβαιώνεις με την προσωπική σου μαρτυρία, ώστε όσοι έχουν πιστέψει στο Θεό να φροντίζουν να πρωτοστατούν σε καλά έργα. Αυτά είναι τα καλά και τα χρήσιμα στους ανθρώπους. Από το άλλο μέρος, να αποφεύγεις τις ανόητες αναζητήσεις σε γενεαλογικούς καταλόγους, τις φιλονικίες και τις διαμάχες γύρω από τις διατάξεις του ιουδαϊκού νόμου, γιατί όλα αυτά είναι ανώφελα και μάταια. Τον άνθρωπο που ακολουθεί πλανερές διδασκαλίες συμβούλεψέ τον μια δυο φορές, κι αν δεν ακούσει άφησέ τον, με τη βεβαιότητα πως αυτός έχει πια διαστεφεί και αμαρτάνει, καταδικάζοντας έτσι ο ίδιος τον εαυτό του. Όταν θα σου στείλω τον Αρτεμά ή τον Τυχικό, έλα το συντομότερο να με συναντήσεις στη Νικόπολη, γιατί εκεί αποφάσισα να περάσω το χειμώνα. Το Ζηνά το νομικό και τον Απολλώ, να τους εφοδιάσεις πλουσιοπάροχα με ότι χρειάζονται για το ταξίδι τους, ώστε να μην τους λείψει τίποτα. Ας μαθαίνουν και οι δικοί μας να πρωτοστατούν σε καλά έργα, για ν’ αντιμετωπίζουν τις επείγουσες υλικές ανάγκες, ώστε η ζωή τους να μην είναι άκαρπη. Σε χαιρετούν όλοι όσοι είναι μαζί μου. Χαιρέτησε τους πιστούς που μας αγαπούν. Η χάρη να είναι μαζί με όλους σας. Αμήν.





Ευαγγελικό Ανάγνωσμα

(Κατά Ματθαίον ε΄ 14-19)

Επεν Κύριος· μες στε τ φς το κσμου. Ο δναται πλις κρυβναι πνω ρους κειμνη· οδ καουσι λχνον κα τιθασι ατν π τν μδιον, λλ᾿ ἐπ τν λυχναν, κα λμπει πσι τος ν τ οκίᾳ. Οτω λαμψτω τ φς μν μπροσθεν τ ν νθρπων, πως δωσιν μν τ καλὰ ἔργα κα δοξσωσι τν πατρα μν τν ν τος ορανος. Μ νομσητε τι λθον καταλσαι τν νμον τος προφτας· οκ λθον καταλσαι, λλ πληρσαι. μν γρ λγω μν, ως ν παρλθῃ ὁ ορανς καὶ ἡ γ, ἰῶτα ν μα κεραα ο μ παρλθῃ ἀπ το νμου ως ν πντα γνηται. ς ἐὰν ον λσ μαν τν ντολν τοτων τν λαχστων κα διδξ οτω τος νθρπους, λχιστος κληθσεται ν τ βασιλείᾳ τν ορανν· ς δ᾿ ἂν ποισ κα διδξ, οτος μγας κληθσεται ν τ βασιλείᾳ τν ορανν.

Μετάφραση

(Κατά Ματθαίον ε΄ 14-19)

Είπεν ο Κύριος, εσείς είστε το φως για τον κόσμο' μια πόλη χτισμένη ψηλά στο βουνό δεν μπορεί να κρυφτεί. Οι άνθρωποι, όταν ανάψουν το λυχνάρι, δεν το βάζουν κάτω από το δοχείο με το οποίο μετρούν το σιτάρι, αλλά το τοποθετούν στο λυχνοστάτη, για να φωτίζει όλους τους ανθρώπους του σπιτιού. Έτσι να λάμψει και το δικό σας φως μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν τα καλά σας έργα και να δοξολογήσουν τον ουράνιο Πατέρα σας. Μη νομίσετε πως ήρθα για να καταργήσω το νόμο ή τους προφήτες. Δεν ήρθα για να τα καταργήσω, αλλά για να τα πραγματοποιήσω. Σας βεβαιώνω πως όσο υπάρχει ο κόσμος, έως τη συντέλειά του, δε θα πάψει να ισχύει ούτε ένα γιώτα ή μία οξεία από το νόμο. Όποιος, λοιπόν, καταργήσει ακόμα και μία από τις πιο μικρές εντολές αυτού του νόμου και διδάξει έτσι τους άλλους, θα θεωρηθεί ελάχιστος στη βασιλεία του Θεού. Ενώ όποιος τις τηρήσει όλες και διδάξει έτσι και τους άλλους, αυτός θα θεωρηθεί μεγάλος στη βασιλεία του 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...