Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Άγιος Παΐσιος: Η ανάγκη για εξομολόγηση

– Γέροντα, ό Όσιος Μάρκος ό Ασκητής λέει: Ό γνωστικός εξομολογείται στόν Θεό όχι μέ  τήν  απαρίθμηση  τών  παραπτωμάτων  του,   αλλά  μέ  τήν  υπομονή  τών  επερχομένων θλίψεων. Τί εννοεί;
– Καί  τό  ενα  πρέπει  νά  γίνεται  καί  τό  άλλο.  Εξομολογείται  ό  πιστός  στόν  πνευματικό, εξομολογείται  καί  πριν από τήν προσευχή  ταπεινά  στόν  Θεό, απογυμνώνοντας τον  εαυτό του: Θεέ  μου,   έσφαλα,   είμαι  τέτοιος,   τέτοιος.  Συγχρόνως  όμως  δέχεται  καί  τις  θλίψεις πού  του  συμβαίνουν  σάν  φάρμακο.  Ό  Άγιος δέν  λέει  νά  μήν  κάνης  τήν  πρώτη  καί  τήν δεύτερη εξομολόγηση, άλλά μόνο νά ύπομένης τις θλίψεις. Τί θά πή εξομολογούμαι;. Δέν θά πή ομολογώ έξω αυτό πού έχω μέσα μου; Αν έχης μέσα σου καλά, εξομολογείσαι τω Κυρίω, δηλαδή δοξολογείς τον Θεό. Αν έχης κακά, εξομολογείσαι τις αμαρτίες σου.
– Γέροντα,   την  πρώτη  φορά  πού  θά  πάη  κανείς  γιά  εξομολόγηση,   θά  μιλήση  στον πνευματικό γιά όλη τήν προηγούμενη ζωή του;
– Τήν  πρώτη  φορά  θά  κάνη  μιά  γενική  εξομολόγηση.  Όπως ό  ασθενής,   όταν  μπή  στό νοσοκομείο, δίνει τό ιστορικό του, π.χ. λέει: είχα μιά πάθηση στους πνεύμονες, άλλά τώρα έχει  περάσει,   έχω  κάνει  μιά  εγχείρηση  μέ  ολική  ή  τοπική  νάρκωση  κ.λπ.,   έτσι  καί  στήν πρώτη εξομολόγηση, άς προσπαθήση κανείς νά πή στον πνευματικό λεπτομέρειες από τήν ζωή του, καί εκείνος θά βρή τήν πληγή, γιά νά τήν θεραπεύση. Πολλές φορές ένα χτύπημα, πού δέν τού δίνεις σημασία, έχει ύστερα συνέπειες. Βέβαια, τήν πρώτη φορά πού θά πάη στον πνευματικό, θά έχη νά πή, ας υποθέσουμε, εκατό αμαρτίες. Τήν δεύτερη θά έχη νά πή εκατόν  δέκα,   γιατί  θά  τον πολεμήση περισσότερο ό  διάβολος,   επειδή εξομολογήθηκε καί τού  χάλασε  τήν  δουλειά.  Τήν  τρίτη  φορά  μπορεί  νά  πή  εκατόν  πενήντα,   άλλά  ύστερα  θά ελαττώνεται συνέχεια ό αριθμός, μέχρι πού θά πηγαίνη γιά εξομολόγηση καί θά έχη νά πή ελάχιστες αμαρτίες.


Σάββατο, 1 Ιουλίου 2017

Άγιος Παΐσιος: «Για τίποτε να μην έχετε άγχος…»

Το άγχος είναι του διαβόλου. Όταν βλέπετε άγχος, να ξέρετε ότι εκεί έχει βάλει την ουρά του το ταγκαλάκι.

Ο διάβολος δεν πηγαίνει κόντρα. Αν υπάρχη μια τάση, σπρώχνει και αυτός, για να ταλαιπωρήση και να πλανήση τον άνθρωπο. Τον ευαίσθητο λ.χ. τον κάνει υπερευαίσθητο.
Όταν έχης διάθεση να κάνης μετάνοιες, σπρώχνει και ο διάβολος να κάνης περισσότερες από την αντοχή σου και, αν οι δυνάμεις σου είναι περιορισμένες, δημιουργείται μια νευρικότητα, γιατί δεν τα βγάζεις πέρα, και στην συνέχεια σου δημιουργεί άγχος με ελαφρά απελπισία κατ’ αρχάς και μετά συνεχίζει…

Θυμάμαι, όταν ήμουν αρχάριος μοναχός, ένα διάστημα, μόλις έπεφτα να κοιμηθώ, μου έλεγε ο πειρασμός: “Κοιμάσαι; Σήκω! Τόσοι άνθρωποι υποφέρουν, τόσοι έχουν ανάγκη…” Σηκωνόμουν και έκανα μετάνοιες, ό,τι μπορούσα. Μόλις έπεφτα να κοιμηθώ, άρχιζε ξανά: “Οι άλλοι υποφέρουν κι εσύ κοιμάσαι; Σήκω!” Σηκωνόμουν πάλι. Μέχρι που έφθασα να πω: “Αχ, να μου κόβονταν τα πόδια, τι καλά! Θα ήμουν τότε δικαιολογημένος, αφού δεν θα μπορούσα να κάνω μετάνοιες”. Μια Μεγάλη Σαρακοστή την έβγαλα με το ζόρι, γιατί πήγαινα να στριμώξω τον εαυτό μου περισσότερο από την αντοχή μου.
Όταν νιώθουμε στον αγώνα μας άγχος, να ξέρουμε ότι δεν κινούμαστε στον χώρο του Θεού. Ο Θεός δεν είναι τύραννος να μας πνίγη.

 http://www.vimaorthodoxias.gr/didaxes-geronta-paisiou/agios-paisios-gia-tipote-na-min-exete-agxos/
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...