Γιά τό πάθος τοῦ καπνίσματος

ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ

«οὐκ οἴδατε ὅτι ναός Θεοῦ ἐστέ 

καί τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν;»

( Α’ Κορινθ. γ’, 16 )

 

Ἅγιος Ἀμβρόσιος τῆς Ὄπτινα

Σέ γράμμα του μέ ἡμερομηνία 12 Ὀκτωβρίου 1888 ὁ Ὅσιος Ἀμβρόσιος, ἀπαντᾶ σέ ἐπιστολή τοῦ μανιώδους καπνιστῆ Ἀλέξιου Στεπάνοβιτς Μαγιόρωφ πού τοῦ ζητᾶ βοήθεια προκειμένου νά κόψει τό κάπνισμα, τά ἑξῆς:

«Γράφεις ὄτι δέν μπορεῖς νά κόψεις τό κάπνισμα! Αὐτό πού εἶναι ἀδύνατο γιά τόν ἄνθρωπο, εἶναι δυνατό μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Τό μόνο πού χρειάζεται εἶναι νά ἀποφασίσεις μέ σταθερότητα νά ἀπαλλαγεῖς ἀπ’ αὐτό, ἀφοῦ ἀναγνωρίζεις τήν ζημία πού προξενεῖ στήν ψυχή καί στό σῶμα σου. Διότι ὁ καπνός:

·              ἐξασθενίζει τήν ψυχή,

·              αὐξάνει καί δυναμώνει τά πάθη,

·              σκοτίζει τό νοῦ

·              καί καταστρέφει σιγά-σιγά τή σωματική ὑγεία μέ ἕναν ἀργό θάνατο.

·              Ταυτόχρονα οἱ πνευματικές ἀσθένειες τῆς ὀξυθυμίας καί μελαγχολίας ἐμφανίζονται στήν ψυχή σάν συνέπεια τοῦ καπνίσματος.

Σέ συμβουλεύω νά χρησιμοποιήσεις πνευματική θεραπεία γιά τήν καταπολέμηση τοῦ πάθους σου.

•      Νά κάνεις λεπτομερή ἐξομολόγηση ὅλων τῶν ἁμαρτιῶν πού διέπραξες ἀπό τήν ἡλικία τῶν ἑπτά χρόνων ἔως σήμερα καί νά μεταλάβεις τά Ἄχραντα Μυστήρια.

•        Κάθε μέρα νά διαβάζεις ὄρθιος ἕνα ἤ περισσότερα κεφάλαια τοῦ Εὐαγγελίου.

•        Μόλις ἀρχίζει νά ἐμφανίζεται ἡ ἀποθάρρυνση καί ἡ ἀπελπισία, νά διαβάζεις καί πάλι μέχρι νά περάσει.

• Ἄν ξαναεμφανισθεῖ, ἄρχισε πάλι τήν μελέτη τοῦ Εὐαγγελίου.

•       Ἤ, ἄν θέλεις, πήγαινε σέ κάποιον ἀπομονωμένο χῶρο καί κάνε τριάντα τρεῖς ἐδαφιαῖες μετάνοιες σέ ἀνάμνηση τῆς ἐπίγειας ζωῆς τοῦ Κυρίου καί πρός τιμήν τῆς Ἁγίας Τριάδος».

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης

 «Ὁ ἄνθρωπος ἔχει διαστρέψει τήν ἡδονή τῶν αἰσθήσεών του. Γιά τήν ὄσφρηση καί τήν γεύση ἀνακάλυψε ἕναν βρωμερό καί πικρό καπνό πού τόν τραβάει σχεδόν συνεχῶς στό στῆθος του. Ἔτσι, χαλάει τόν ἀέρα ἐντός καί ἐκτός τῆς κατοικίας του καί διαποτίζεται ὁ ἴδιος ἀπό αὐτήν τήν βρῶμα. Ὁ καπνός πού καταπίνει κάνει κακό ὄχι μόνο στήν ὑγεία, ἀλλά καί στήν λεπτότητα τῆς συναίσθησης τῆς καρδιᾶς, κοινωνώντας σ’ αὐτήν τόν σαρκικό χαρακτῆρα, τήν χοντράδα της καί τήν ὑποδούλωση τῶν αἰσθήσεων».

Σταχυολογήματα περί σιωπῆς

Σταχυολογήματα περί σιωπῆς

«τὸ σιγᾶν κρεῖττον ἐστί τοῦ λαλεῖν»

Ὁ Ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ λέγει:

«Μήν ἀνοίγεις τό στόμα σου καί τήν καρδιά σου στόν καθένα, στούς χίλιους κι ἄν ἕνας καταλάβει».

Ὅσιος Ἀρσένιος:

Προσευχόταν στόν Θεό νά τοῦ φανερώσει πῶς νά σωθεῖ, κι ἄκουσε: «Φεῦγε, σιώπα, ἡσύχαζε»

Ἀββᾶς Μωϋσῆς:

«Ὁ ἄνθρωπος πού ἀγαπᾶ τή σιωπή καί ἀποφεύγει τίς πολλές κουβέντες, μοιάζει μέ ὥριμο σταφύλι γεμάτο γλυκό χυμό, ἐνῶ ὁ πολυλογάς μοιάζει μέ ἀγουρίδα».

Ἀββᾶς Ποιμήν:

«Ὑπάρχουν κάποιοι ἄνθρωποι πού μέ τά χείλη σωπαίνουν καί μέ τό νοῦ τους φλυαροῦν, ἐνῶ ἄλλοι μιλᾶνε ἀπό τό πρωί ὡς τό βράδυ κι ὅμως κρατᾶνε σιωπή, γιατί τίποτε ἀπό αὐτά πού λένε δέν εἶναι περιττό καί ἀνώφελο».

«Αὐτός πού διδάσκει καί δέν ποιεῖ αὐτά πού λέγει, μοιάζει μέ κρήνη (βρύση)  πού τούς ἄλλους ποτίζει καί πλένει καί τόν ἑαυτό του δέν μπορεῖ νά καθαρίσει».

«Ζητᾶμε ἀπό τούς ἄλλους τήν τελειότητα καί μεῖς δέν κάνουμε τό παραμικρό. Ἄν ἡ ζωή μας δέν ἔχει σχέση μέ τά λόγια μας καί τά λόγια μας δέν ἀνταποκρίνονται μέ τή ζωή μας, μοιάζουμε μέ ψωμί δίχως ἁλάτι».

Γεροντικό:

Ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος:

«Ὅποιος θέλει νά λέει πολλά, ἀνοίγει μέτωπα καί θά δεχθεῖ πόλεμο μίσους, ὅποιος μετρᾶ τά λόγια του θ’ ἀγαπηθεῖ σύντομα».

Ἅγιος Νεῖλος ὁ Ἀσκητής:

«Ἡ ἄμετρη πολυλογία θά σέ λυπήσει καί θά όργίσει τούς δαίμονες. Ἡ γλῶσσα πολλούς κενόδοξους κατέστρεψε».

«Μ’ ἕνα ποτήρι νερό, μ’ ἕνα δίλεπτο, μ’ ἕνα «Κύριε ἐλέησον», μπορεῖ νά σωθεῖ ὁ ἄνθρωπος. Δέν χρειάζεται νά λέει κανείς συνεχῶς πολλά».

Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης:

«Πρέπει νά δοῦμε τήν αἰτία ἀπ’ ὅπου μπαίνει καί βγαίνει τό ἁμάρτημα τῆς πολυλογίας. Ἡ πολυλογία εἶναι θρόνος τῆς ματαιοδοξίας, καθισμένη πάνω της ἡ κενοδοξία προβάλλει καί διαφημίζει τόν ἑαυτό της. Ἡ πολυλογία εἶναι σημάδι ἀγνωσίας, εἴσοδος στήν κατάκριση, ὁδηγός στήν ἀνοησία, πρόξενος τοῦ ψεύδους, διάλυση τῆς πνευματικῆς εὐφορίας τῆς προσευχῆς. Εἶναι αὐτή πού προκαλεῖ καί δημιουργεῖ τήν ἀδιαφορία γιά τίς ἁμαρτίες, πού ἐξαφανίζει τήν προφύλαξη τοῦ νοῦ κατά τῶν παθῶν, πού ψυχραίνει τήν πνευματική θερμότητα καί σκοτίζει τήν προσευχή».

Ὅσιος Πατήρ:

«Ἡ σιωπή πού ἀσκεῖται μ’ ἐπίγνωση καί διάκριση, εἶναι:

·        μητέρα τῆς προσευχῆς,

·        ἀνάκληση ἀπό τήν αἰχμαλωσία τῶν παθῶν,

·        ἐπιστάτης τῶν λογισμῶν,

·        σκοπός πού παρατηρεῖ τούς ἐχθρούς,

·        δέσμευση τοῦ πνευματικοῦ πένθους γιά τίς ἁμαρτίες μας,

·        φίλη τῶν καρδιακῶν δακρύων πού εἶναι καρποί τῆς προσευχῆς,

·        καλλιεργητής τῆς μνήμης τοῦ θανάτου,

·        ἐχθρός τοῦ ἀδιάκριτου θάρρους,

·        σύζυγος τῆς ἡσυχίας,

·        ἀντίπαλος τῆς τάσης νά κάνεις τόν δάσκολο,

·        μυστική πνευματική πρόοδος,

·        κρυφή πνευματική ἀνάβαση».

Τῼ ΘΕῼ ΔΟΞΑ

Περί πλάνης στήν προσευχή

Περί πλάνης στήν προσευχή

Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης

Ἡ μνήμη τοῦ Θεοῦ, δηλαδή ἡ νοερά προσευχή, εἶναι ὑψηλότερη ἀπ’ ὅλες τίς πνευματικές ἐργασίες. Αὐτή εἶναι ἡ κεφαλή τῶν ἀρετῶν, ἐπειδή εἶναι ἀγάπη Θεοῦ.

Κι ἐκεῖνος πού θέλει νά πλησιάσει στό Θεό μέ ἀναίδεια καί θρασύτητα, καί βιάζεται νά Τόν ὁμολογεῖ καθαρά καί νά Τόν ἀποκτήσει μέσα του, εὔκολα θανατώνεται ἀπό τούς δαίμονες ἄν τό ἐπιτρέψει ὁ Θεός, γιατί ζήτησε μέ τόλμη καί αὐθάδεια ὅσα δέν ταιριάζουν στήν κατάστασή του κι ἐπιδίωξε μέ ἀλαζονεία νά τά ἐπιτύχει πρόωρα.

Πολλές φορές ὅμως ὁ Κύριος, ἐνῶ μᾶς βλέπει τολμηρούς στά μεγάλα καί ὑψηλά, μᾶς σπλαχνίζεται καί δέ μᾶς παραχωρεῖ στόν πειρασμό, γιά νά ἀντιληφθεῖ καθένας μόνος του τήν ὑπερηφάνειά του καί νά μετανοήσει προτοῦ γίνει ὄνειδος καί περίγελως τῶν δαιμόνων καί ἄξιος νά τόν κλαῖνε οἱ ἄνθρωποι,

καί μάλιστα ἐκεῖνος πού ἐπιζητεῖ μέ μακροθυμία καί ταπείνωση καί, τό μεγαλύτερο, μέ ὑποταγή καί ἐρώτηση τῶν ἐμπείρων αὐτό τό θαυμαστό ἔργο, μή τυχόν ἀντί σιτάρι θερίσει χωρίς νά καταλάβει ἀγκάθια καί ἀντί γλυκύτητα πίκρα, καί ἀντί σωτηρία βρεῖ την ἀπώλειά του.

 

Γιατί μόνον οἱ δυνατοί καί τέλειοι μποροῦν να μονομαχοῦν πάντοτε μέ τούς δαίμονες καί νά ὑψώνουν ἐναντίον τους τό ξίφος τοῦ Πνεύματος, δηλαδή τό λόγο τοῦ Θεοῦ.

Οἱ ἀδύνατοι καί ἀρχάριοι ἔχουν σάν ὀχυρό τους τή φυγή,

μέ εὐλάβεια καί φόβο, ἀποφεύγοντας τόν πόλεμο

καί μή τολμώντας πρόωρα,

κι ἔτσι ξεφεύγουν τό θάνατο.

Ὦ δύναμις δακρύων!

Ὦ δύναμις δακρύων!

Δώρησαι λοιπόν, Δέσποτα, εἰς ἐμέ τόν ἀνάξιον,

δάκρυα καθ’ ἑκάστην,

καί δύναμιν, διά νά φωτισθῇ ἡ καρδία μου

ἐν προσευχῇ καθαρᾷ

καί χύσῃ πηγάς δακρύων μετά γλυκύτητος διά παντός,

διά νά ἐξαλειφθῇ δι’ ὀλίγων δακρύων

ἡ μεγάλη καί φοβερά καταδίκη,

καί κατασβεσθῇ δι’ ὀλίγου κλαυθμοῦ τό πῦρ τό καιόμενον.

Διότι ἐάν κλαύσω ἐνταῦθα,

θέλω λυτρωθῇ ἐκεῖ ἐκ τοῦ ἀσβέστου πυρός·

διότι καθ’ ἑκάστην παροργίζω, Δέσποτα, τήν μακροθυμίαν Σου, 

καί ἔχω πρό ὀφθαλμῶν τήν κακίαν μου,

καί τήν εὐσπλαχνίαν Σου.

Ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος

    ( Ἀσκητικά, Περί Κατανύξεως )