Σάββατο 3 Μαΐου 2025
Ποιος είναι ο εχθρός του Χριστού;
Εχθρός του Χριστού είναι « ὁ ὄφις ὁ μέγας ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην, » ( Απ. ιβ’, 9).
Αυτό το είπε ο Ίδιος ο Θεός στον όφι με τα εξής λόγια, « καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν. »( Γεν. γ΄, 15).
Αυτό και έγινε. Ο Χριστός με το σταυρικό Του θάνατο και την Ανάσταση συνέτριψε τον σατανά και ο σατανάς με τα πάθη και τη σταύρωση που εμμέσως επέβαλε στο Χριστό είναι σαν να του τρύπησε τη φτέρνα. Αυτό βέβαια δεν ήταν ασήμαντο και απλό σαν μια τρύπα στο νερό, γιατί τα πάθη του Κυρίου ήταν φρυκτά.
Αυτή την έχθρα προς το Χριστό την εκδήλωσε και το ακάθαρτο πνεύμα με τα εξής λόγια, « ἰδὼν δὲ τὸν ᾿Ιησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· τί ἐμοὶ καὶ σοί, ᾿Ιησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. » ( Λουκ. η’, 38,29).
Αυτό το ασυμβίβαστο μεταξύ Χριστού και σατανά το επισημαίνει και ο Απόστολος Παύλος με τα εξής λόγια, « τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; » (Β΄Κορ. στ’, 15).
Αφού λοιπόν ο εχθρός του Χριστού είναι ο διάβολος το διάβολο βλέπει ως εχθρό Του και όχι τους ανθρώπους. Για την αλήθεια αυτή εδώ, επειδή όλα τα σχετικά είναι γνωστά, αρκούν τα εξής λόγια Του, « ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε ψυχὰς ἀνθρώπων ἀπολέσαι, ἀλλὰ σῶσαι.» ( Λουκ. θ’, 56).
Τώρα το ότι « ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην, » όπως αναφέρθηκε παραπάνω, πλανά ανθρώπους και τους χρησιμοποιεί ως όργανά του ώστε να εμφανίζονται αυτοί στα μάτια των άλλων ως εχθροί του Χριστού, αυτό δεν αναιρεί τα παραπάνω.
Απλώς πλανάται από το διάβολο και αυτός που βλέπει τον συνάνθρωπό του, ίσως και τον χριστιανό αδελφό του ως εχθρό του Χριστού, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτός διαφέρει. Βεβαίως δεν πρόκειται μόνο για πλάνη αλλά και για άγνοια των Γραφών. Και πώς όχι αφού ο άνθρωπος δεν είναι δαίμονας για να χαρακτηρισθεί εχθρός του Χριστού;
Το καλό πάντως νέο είναι ότι, « Πεπλάνηται ο πλάνος, ο πλανηθείς λυτρούται, σοφία ση Θεέ μου »*. Από το, « Αι γενεαί πάσαι, ». Στάσις τρίτη.
Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.
*Αυτός που πλάνεψε (ο διάβολος) πλανήθηκε (από τον Θεό), ο δε παραπλανηθείς (ο άνθρωπος) λυτρώθηκε με το σχέδιο της σοφίας σου, Θεέ μου
Έψαχναν τον τάφο μου και σχεδίαζαν τα της κηδείας μου, Γέροντας Εφραίμ
@jean.doreor Έψαχναν τον τάφο μου και σχεδίαζαν τα της κηδείας μου, Γέροντας Εφραίμ #jeandoreor #rodon #mountathos #παναγια ♬ πρωτότυπος ήχος - Jean Doreor
Παρασκευή 2 Μαΐου 2025
Ένα διαφορετικό «Χριστός Ανέστη»
Konstantinos Stokkos: Ήταν ακριβώς μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου. Η στιγμή που όλος ο κόσμος ενώνεται σε ένα αναστάσιμο φως, με το «Χριστός Ανέστη» να αντηχεί σε κάθε εκκλησία και κάθε καρδιά.
Εκείνη τη στιγμή όμως, εμείς στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας ζήσαμε τη δική μας Ανάσταση διαφορετικά. Ένας νέος άνθρωπος εισήχθη εσπευσμένα, σε κρίσιμη κατάσταση. Διασωληνώθηκε άμεσα, με την αγωνία να κόβει την ανάσα. Ο θρίαμβος της ζωής και της ελπίδας, για εμάς, εκείνο το βράδυ δεν ήρθε από τις καμπάνες ούτε από τα φαναράκια. Ήρθε μέσα από τη σιωπή της προσπάθειας, της προσφοράς, της ελπίδας που κρατιέται ζωντανή παρά τις πιθανότητες.
Έτσι είπαμε εμείς το «Χριστός Ανέστη» φέτος. Με μια πράξη ζωής.
Και ευτυχώς, η Ανάσταση ήρθε και γι’ αυτόν τον άνθρωπο. Μετά από μέρες δύσκολες, γεμάτες μάχη, κατάφερε να βγει νικητής. Πήρε εξιτήριο πριν από λίγες μέρες. Κι εμείς, όλοι όσοι σταθήκαμε δίπλα του, νιώσαμε ξανά εκείνο το αναστάσιμο φως να φεγγίζει στις ψυχές μας.
Γιατί, τελικά, η Ανάσταση δεν είναι μόνο μια στιγμή. Είναι κάθε φορά που η ζωή κερδίζει. Κάθε φορά που η ελπίδα μένει ζωντανή. Κάθε φορά που ένας άνθρωπος επιστρέφει στην οικογένειά του, υγιής.
Χριστός Ανέστη.
Περιμεναμε 3.5 ώρες να προσκυνήσουμε το τάφο του Αγίου Παΐσιου δεν καταλάβαμε καθόλου πως πέρασε η ώρα με την βοήθεια του Αγίου.
@faniser9 Περιμεναμε 3.5 ώρες να προσκυνήσουμε το τάφο του Αγίου Παΐσιου δεν καταλάβαμε καθόλου πως πέρασε η ώρα με την βοήθεια του Αγίου🙏 #agiospaisios #greece #paisios ♬ πρωτότυπος ήχος - Proskynímata
Η χρήση της ελευθερίας σήμερα.
Σήμερα δυστυχώς δεν χρησιμοποιούμε την ελευθερία για το καλό, για την
αγιότητα, αλλά για την κοσμικότητα. Παλιότερα δούλευαν οι άνθρωποι όλη την
εβδομάδα και είχαν την Κυριακή αργία. Τώρα έχουν και το Σάββατο αργία. Ζούν όμως
τώρα περισσότερο πνευματικά ή αμαρτάνουν περισσότερο; Αν αξιοποιούσαν τον
χρόνο τους στα πνευματικά, θα ήταν διαφορετικά∙ θα ήταν συμμαζεμένοι οι
άνθρωποι. Πάμε να κλέψουμε από τα πνευματικά, από τον Χριστό, εμείς οι
ταλαίπωροι άνθρωποι. Οι κοσμικοί, ό,τι αγγαρεία έχουν να κάνουν, την Κυριακή θα
συμφωνήσουν να την κάνουν. Ψάχνουν καμμιά Κυριακή γι' αυτό, καμμιά γιορτή για
'κείνο, και παίρνουν οργή Θεού. Τί βοήθεια θα έχουν μετά από τους Αγίους; Μέρα
αγγαρείας είναι η Κυριακή; Και κάποια εξυπηρέτηση να θέλουν να μας προσφέρουν
οι άλλοι, όχι Κυριακή.
Δεν αφήνουμε τον Θεό να μας κάνη κουμάντο. Και ό,τι δεν γίνεται με πίστη
στον Θεό, δεν έχει σχέση με τον Θεό∙ είναι κάτι κοσμικό. Γι' αυτό κι εκείνο που
κάνουμε, δεν έχει ευλογία, και έτσι δεν έχει καλά αποτελέσματα. Μετά λέμε: «Φταίει
ο διάβολος». Δεν φταίει ο διάβολος, αλλά εμείς δεν αφήνουμε τον Θεό να μας
βοηθήση. Όταν δουλεύουμε τις αργίες, δίνουμε δικαιώματα και εξ αρχής μπαίνει ο
διάβολος. «Κρείσσον ολίγον τω δικαίω υπέρ πλούτον αμαρτωλών πολύν»172, λέει ο
Ψαλμός. Αυτό έχει ευλογία∙ τα άλλα όλα είναι ροκανίδια. Πρέπει όμως να έχη κανείς
πίστη, φιλότιμο και ευλάβεια και να τα αφήνη όλα με εμπιστοσύνη στον Θεό. Αλλιώς
και τις γιορτές θα κουτσοδουλεύη και τις άλλες μέρες θα χαζεύη.
Και να δήτε ο Θεός ποτέ δεν αφήνει. Κυριακή και γιορτή ποτέ δεν δούλεψα, και
ο Θεός ποτέ δεν μ' άφησε και τις δουλειές τις ευλογούσε. Θυμάμαι, μία φορά ήρθαν
αλωνιστικές μηχανές στο χωριό και ειδοποίησαν τον πατέρα ότι θα άρχιζαν πρώτα
από τα δικά μας χωράφια, ημέρα Κυριακή, και μετά θα έφευγαν για κάτω. Μου λέει ο
πατέρας: «Τί θα κάνουμε; Ήρθαν οι μηχανές». «Εγώ Κυριακή δεν δουλεύω, του λέω∙την Δευτέρα». «Αν όμως χάσουμε αυτήν την ευκαιρία, μου λέει, θα παιδευτούμε πολύ
με τα άλογα». «Δεν με πειράζει, του λέω. Ας αλωνίζω μέχρι τα Χριστούγεννα». Πήγα
στην Εκκλησία χωρίς να δώσω σημασία. Μόλις ξεκίνησαν οι μηχανές για το αλώνι,
έσπασαν στον δρόμο και ειδοποίησαν ξανά τον πατέρα: «Να μας συγχωρήτε,
χάλασαν οι μηχανές. Θα πάμε στα Γιάννενα να τις φτιάξουμε και την Δευτέρα θα
αρχίσουμε πρώτα από σας»! Έτσι δεν αλώνισαν την Κυριακή αλλά την Δευτέρα.
Πολλά τέτοια είδαν τα μάτια μου.
Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α' «Με Πόνο και Αγάπη» ‐
Πέμπτη 1 Μαΐου 2025
Παρασκευή 2 Μαΐου 2025 ώρα 19:00 «Πέρα από το Ορατό», ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ - Ζάππειο Μέγαρο
|
|
 |
|
|
|
|
"Χαίρε Νίκαια – Κλέος Ορθοδοξίας" από την Πηγή Λυκούδη και τον Γιάννη Π. Ιωαννίδη. Ερμηνεύει ο Πέτρος Γαϊτάνος
Χαίρε Νίκαια – Κλέος Ορθοδοξίας»
Νέα Κυκλοφορία του Συμφωνικού ποιήματος της Πηγής Λυκούδη & του Γιάννη Π. Ιωαννίδη με ερμηνευτή τον Πέτρο Γαϊτάνο από την Fm Records
με αφορμή τη συμπλήρωση 1700 ετών από την Α' Οικουμενική Σύνοδο.
Ένας Ύμνος στην Πίστη, την Ιστορία και τη Μουσική
Νέα μουσική κυκλοφορία «Χαίρε Νίκαια – Κλέος Ορθοδοξίας», ένα συμφωνικό ποίημα που υπογράφουν η διακεκριμένη συνθέτις Πηγή Λυκούδη και ο λογοτέχνης – ποιητής Γιάννης Π. Ιωαννίδης, με ερμηνευτή τον κορυφαίο εκφραστή της εκκλησιαστικής μουσικής παράδοσης, Πέτρο Γαϊτάνο.
Η κυκλοφορία αυτή έρχεται ως φόρος τιμής στην επέτειο των 17 αιώνων από τη σύγκληση της Α’ Οικουμενικής Συνόδου στη Νίκαια της Βιθυνίας, γεγονός ορόσημο για τη συγκρότηση της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστης.
Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος συγκλήθηκε στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ., με πρωτοβουλία του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μεγάλου, και ξεκίνησε επίσημα στις 20 Μαΐου 325 μ.Χ.. Φέτος, στις 20 Μαΐου 2025, συμπληρώνονται ακριβώς 17 αιώνες από εκείνη την ιστορική ημέρα.
Η Συνθέτις Πηγή Λυκούδη μετατρέπει την ποίηση σε δοξαστικό ύμνο, συνθέτοντας ένα έργο βαθιάς πνευματικότητας και υψηλής μουσικής αξίας.
Στο ηχητικό αυτό οδοιπορικό, η μουσική ενώνει τη βυζαντινή μελοποιία με τη σύγχρονη συμφωνική γραφή, φωτίζοντας την ιστορική και θεολογική σπουδαιότητα του 325 μ.Χ. με μια καλλιτεχνική ματιά που συγκινεί βαθιά.
Η Πηγή Λυκούδη, με την ιδιαίτερη ευαισθησία και το ταλέντο της, προσφέρει ένα έργο που λειτουργεί ως μουσική προσευχή, ανασύροντας τη μυσταγωγία, το κάλλος και το μεγαλείο της Ορθοδοξίας.
Ο Πέτρος Γαϊτάνος, με την ερμηνευτική του δεινότητα και την εσωτερική του προσέγγιση, αναδεικνύει τον ύμνο σε πνευματική εμπειρία.
Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως τονίζει: «Εις την Αγίαν Α’ Οικουμενικήν Σύνοδον οφείλομεν την υποστήριξιν της αληθούς γνώσεως του Θεού… διότι εάν αυτή μη συνεκροτείτο, η ορθόδοξος πίστις θα εξαφανίζετο.»
Αυτό το σπάνιο έργο, λειτουργεί ως καλλιτεχνική μαρτυρία πίστης, πολιτισμού και ιστορικής συνέχειας.
Το «Χαίρε Νίκαια» δεν είναι απλώς ένας ύμνος. Είναι μια ωδή, μια μουσική λειτουργία μνήμης και ψυχής, που αναδεικνύει το φως της Ορθοδοξίας μέσα από τις νότες της εποχής μας.
🕊 Κυκλοφορεί
ψηφιακά από την FM Records
🎧
Διαθέσιμο σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες
Σύνθεση:
Πηγή
Λυκούδη
Ποίηση:
Γιάννης
Π. Ιωαννίδης
Ερμηνεία:
Πέτρος
Γαϊτάνος
Ενορχήστρωση:
Χρήστος
Τρεσίντσης & Πηγή Λυκούδη
Προγραμματισμός
οργάνων: Χρήστος
Τρεσίντσης
Ηχογράφηση:
Studio
Subway – Βαγγέλης Σαπουνάς
Μίξη
οργάνων: Γιάννης
Ρουπακιώτης – Studio Clock
Μίξη
φωνής & Mastering: Γεώργος
Φανάρας – Studio Fan
Κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες από την Fm Records
το Link με τις σημαντικότερες πλατφόρμες: https://orcd.co/herenikeakleosorthodoxias
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΩΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
Ο Χριστός, εκτός των πολύ γνωστών, ονομάζεται και είναι ο Απόστολος του Θεού Πατρός, σύμφωνα με τα παρακάτω και όχι μόνο:
α) « εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· εἰρήνη ὑμῖν. καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς.»( Ιω. κ’, 21).
β) Ο Κύριος είπε, « ὅτι τὰ ῥήματα ἃ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας.»( Ιω. ιζ ‘, 8).
γ) Πάλιν ο Κύριος είπε, «αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν. »( Ιω. ιζ’,3 )
δ) Ο Ιωάννης γράφει, « Καὶ ἡμεῖς τεθεάμεθα καὶ μαρτυροῦμεν ὅτι ὁ πατὴρ ἀπέσταλκε τὸν υἱὸν σωτῆρα τοῦ κόσμου.»( Α Ιω. δ’,14 ).
ε) Ο δε Απόστολος Παύλος συνιστά, « Ὅθεν, ἀδελφοὶ ἅγιοι, κλήσεως ἐπουρανίου μέτοχοι, κατανοήσατε τὸν ἀπόστολον καὶ ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν,»( Εβρ. γ’,1).
Σχετικά είναι και τα παρακάτω: Ο κύριος είπε,« ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ, οὐδὲ ἀπόστολος μείζων τοῦ πέμψαντος αὐτόν.» (Ιω. ιγ΄, 16).
Έτσι, φού « ὁ πατὴρ ἀπέσταλκε τὸν υἱὸν σωτῆρα τοῦ κόσμου »( Α΄ Ιω. δ’,14 ), γίνονται κατανοητά τα λόγια του Κυρίου, «ἠκούσατε ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν, ὑπάγω καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς· εἰ ἠγαπᾶτέ με, ἐχάρητε ἄν ὅτι εἶπον, πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα· ὅτι ὁ πατὴρ μου μείζων μού ἐστι »(Ιω, ιδ΄, 28)
Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.
Τρίτη 15 Απριλίου 2025
Γιατί ο Χριστός είπε από το Σταυρό διψώ;
α) Επειδή ως ο Υιός του ανθρώπου που ήταν, λόγω των απερίγραπτων ταλαιπωριών που είχε υποστεί, και στην κατάσταση στην οποία βρισκόταν, αισθάνθηκε έντονη δίψα και κατά συνέπεια είπε διψώ.
β) Για να εκπληρωθεί η προφητεία περί Αυτού, « καὶ ἔδωκαν εἰς τὸ βρῶμά μου χολὴν καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος »( Ψ. 68, 22).
γ) Είναι λάθος να πει κανείς ότι δε διψούσε αλλά με το διψώ, άλλο εννοούσε. Αν εννοούσε άλλο, θα το έλεγε και δεν είναι ανάγκη κάποιος άλλος να πει ότι εννοούσε κάτι άλλο, « τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου, …»( Α’ Κορ. β’, 16);
δ) Αφού η προφητεία λέει, « εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος », προφανώς με το διψώ δηλώνει την πραγματική έντονη δίψα και όχι κάτι άλλο. Αν ήταν κάτι άλλο, δε θα έλεγε η προφητεία, « καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος » αλλά θα έλεγε τι έκαναν γι΄αυτό το κάτι άλλο.
Όταν άλλη προφητεία λέει, «…..καὶ ἔλαβον τὰ τριάκοντα ἀργύρια, τὴν τιμὴν τοῦ τετιμημένου….»( Ματ. κζ’, 9), ποιος θα πει ότι δεν πρόκειται για αργύρια αλλά για κάτι άλλο;
ε) Αυτό το κάτι άλλο είναι άλλο θέμα που μπορεί να το πει κανείς με δικά του λόγια και όχι προσθέτοντας λόγια στα λόγια της Αγίας Γραφής.
στ) Αν πει κάποιος π.χ. ότι ο Χριστός διψούσε τη σωτηρία των ανθρώπων, δε θα έλεγε αυτό από το σταυρό, καθόσον μάλιστα δεν το έχει πει ούτε στην όλη πορεία Του.
Πείνα και δίψα του Χριστού ήταν να κάνει το θέλημα του Πατέρα Του. Ο Ίδιος είπε στους Μαθητές Του στο πηγάδι του Ιακώβ, « Ἐμὸν βρῶμά ἐστιν ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον. » ( Ιω. δ’, 31-34).
Πριν από λίγο είχε πει στον Πατέρα Του ότι το έργο αυτό το τελείωσε. « ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελειώσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω·» (Ιω. ιζ’,4).
Άρα δεν είχε λόγο να πει από το σταυρό, διψώ τη σωτηρία σας ούτε διψώ να τελειώσω το έργο του Πατέρα μου ή οτιδήποτε άλλο.
ζ) Αν άλλος πει π.χ. ότι ο Χριστός από το σταυρό διψούσε να υποφέρει και να πάσχει περισσότερο για τη σωτηρία των ανθρώπων, ίσως να έχει ακουσθεί και αυτό, δεν είναι σωστό.
Λίγο νωρίτερα προσευχόμενος ο Ίδιος είπε, « πάτερ μου, εἰ δυνατόν ἐστι, παρελθέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο·» ( Ματ. κστ΄, 39). Πώς τώρα, στο αποκορύφωμα του πάθους, θα ήθελε να υποφέρει και να πάσχει περισσότερο; Αν ήταν έτσι δε θα έλεγε νωρίτερα, « παρελθέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο·»
η) Τέλος, αν εννοούσε άλλο, θα το έλεγε ο Ιωάννης όπως το είπε σε άλλη περίπτωση, όταν ο Κύριος είπε στους Ιουδαίους, « λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν. 19 »( Ιω. β΄, 19 ). Τότε ο Ιωάννης διευκρινίζει για το Χριστό ότι, « ἐκεῖνος δὲ ἔλεγε περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ σώματος αὐτοῦ.» ( Ιω. β΄, 21 ).
Εδώ όμως ο Ιωάννης δεν είπε ότι με το διψώ, εκείνος δε έλεγε περί του κάτι άλλου. Αφού λοιπόν η προφητεία, ο Χριστός και ο Ιωάννης δε λένε ότι το διψώ σημαίνει κάτι άλλο, το κάθε κάτι άλλο, είναι άλλο.
Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)