Τρίτη 16 Ιουνίου 2015

ΟΙ ΘΛΙΨΕΙΣ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ


Ο Στάρετς Μακάριος της Όπτινας έγραψε
«Σ ευχαριστώ που μου αποκάλυψες την θλίψη της πληγωμένης καρδιάς σου.Ένα ακτινοβόλο φως με τυλίγει,κάθε φορά που μοιράζομαι με άλλους τη λύπη τους.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι λέει ο Χριστός
«Καταδέχτηκα τον σταυρό για την σωτηρία των ανθρώπων.Και όποιον διαλέγω και θέλω να τραβήξω κοντά μου,σ εκείνον πρώτα-πρώτα στέλνω θλίψεις και μάλιστα την μία πίσω από την άλλη.Εκείνου την καρδιά τρυπάω πρώτα.
Αυτό κάνω.Και το κάνω για να πεθάνει.Να πεθάνει για τον κόσμο,να νεκρωθεί απέναντι στην ακαταμάχητη τη γοητεία, γλυκειά έλξη που ασκούν οι εφήμερες απολαύσεις και η κοσμική δύναμης.
Η μάστιγα των θλίψεων είναι η σημαία της αγάπης Μου.Μ αυτό τον τρόπο πλήγωσα την καρδιά του δούλου μου Δαυίδ.Και όταν η θύελλα των συμφορών του χώρισε από τον κόσμο τότε μόο ο νους του γέμισε με συνταρακτικούς σωτήριους λογισμούς.
Μία απροσδόκητη μεταστροφή συντελέστηκε μέσα του,πλημύρισε ολόκληρη την ύπαρξή του…»

ΔΑΦΝΗ

Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ


Ο Στάρετς Μακάριος είπε
Κάθε φορά που ανασυντάσσουμε τις πνευματικές μας δυνάμεις και κάνουμε σταθερά και αποφασιστικά ένα νέο ξεκίνημα,στο δρόμο της έσωτερικής ζωής…Μία θύελλα από κάθε είδους εμπόδια και πειρασμούς μας αναχαιτίζει…
Αλλά ακριβώς,εξ αιτίας αυτού του δαιμονικού πολέμου,ο πνευματικός αγώνας μας αποφέρει καρπούς..τι λέω!
Αυτός ο πόλεμος μας είναι απόλυτα αναγκαίος είτε μοναχοί είτε λαικοί.
Μετά από κάποιο σφάλμα
«δεν έχει σημασία ποιο-μην παιδεύεσαι από την ταραχή,
τη σύγχυση και την απελπισία.
Ταπείνωσε τον νου και την καρδιά σου,
μετανόησε για την πτώση σου,
σήκω συνέχισε τον αγώνα για την τήρηση των εντολών του Κυρίου μας»
ΔΑΦΝΗ

Κυριακή 14 Ιουνίου 2015

Ο καρπός του Πνεύματος

“Ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματος ἐστιν
ἀγάπη,
χαρά,
εἰρήνη,
μακροθυμία,
χρηστότης,
ἀγαθωσύνη,
πίστις,
πρᾳότης,
ἐγκράτεια·
κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος.
οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν
σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις
.                           Εἰ ζῶμεν Πνεύματι, Πνεύματι καὶ στοιχῶμεν”

Προς Γαλάτας επιστολή Παύλου κεφ 5:22

30η Γιορτή Νεολαίας της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς

Bar-DeltioTypou
Οι Εκδόσεις “ΠΟΡΦΥΡΑ” στηρίζουν την
30η Γιορτή Νεολαίας της
Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς

13-14 Ιουνίου,19:00-22:00 Βεάκειο Θέατρο Πειραιά


Οι Εκδόσεις μας στηρίζουν την σταθερή παρουσία της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς στο πλευρό των παιδιών και των νέων. Το σπουδαίο έργο της Ιεράς Μητροπόλεως, για μια ακόμη χρονιά, ολοκληρώνεται  με μια μεγάλη γιορτή αφιερωμένη στα παιδιά.
Οι Εκδόσεις «Πορφύρα» δημιουργούν σημαντικά βιβλία για να φέρουν τα παιδιά μας σε επαφή με την ορθόδοξη χριστιανική παράδοση. Επιθυμία και στόχος μας είναι να παρουσιάσουμε στα παιδιά μας θέματα ζωτικής σημασίας με τρόπο διαδραστικό, άμεσο, ζωντανό και χαρούμενο. 
Για κάθε παιδικό βιβλίο των Εκδόσεων «Πορφύρα» υπάρχει αντίστοιχο εκπαιδευτικό πρόγραμμα κατάλληλα διαμορφωμένο για παρουσίαση σε σχολεία και κατηχητικά.  Έτσι δεν χάνουμε ποτέ την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά τους μικρούς μας αναγνώστες και να μάθουμε από πρώτο χέρι καθετί που τους δίνει χαρά.
Ευχαριστούμε την Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς για τα χαμόγελα που χαρίζει στα παιδιά μας!
Παρακολουθείστε την εκδήλωση ζωντανά: http://peradio.com/index.php/ekdilwsi-live
 
Περιμένουμε τους μικρούς μας φίλους για να διασκεδάσουμε και να υποδεχτούμε όλοι μαζί το Καλοκαίρι!
Είσοδος Ελεύθερη!
kavouraki
Bar-Porphyra

Σάββατο 13 Ιουνίου 2015

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2015

Ιερά Μητόπολις Σερβίων και Κοζάνης
ΚΥΡΙΑΚΗ  Β΄  ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Μτθ. 4, 18-23) 
Ἀγαπητοί αδελφοί,
Ὅταν ἀνυψωνόμαστε στά πρόσωπα τῶν Ἀποστόλων, πλησιάζουμε τίς πιό προνομιοῦχες καί τίς πιό χαρισματικές φυσιογνωμίες τῆς ἀνθρώπινης γενιᾶς μας. Οἱ Ἀπόστολοι εἶναι πατέρες καί δάσκαλοί μας. Ἀγωγοί τῆς θεϊκῆς διδασκαλίας καί τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Γνήσιοι ποιμένες καί τύποι ἀληθινῆς ἀγιότητας.
Τό σημερινό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα μᾶς φέρνει κοντά τους. Μᾶς διηγεῖται τήν ἐκλογή τῶν δύο πρώτων ζευγαριῶν. Τῶν δύο ἀδελφῶν, τοῦ Ἀνδρέα καί τοῦ Πέτρου. Καί τοῦ ἄλλου ζευγαριοῦ τῶν ἀδελφῶν, τοῦ Ἰακώβου καί τοῦ Ἰωάννη.
Στή λίμνη τῆς Γαλιλαίας ἔγινε ἡ ἐκλογή. Τούς βρῆκε στήν ὥρα τῆς ἐργασίας τους. Ἔρριχναν τά δίχτυα τους στή θάλασσα, μέ τήν ἐλπίδα, πώς θά πετύχαιναν νά τά γεμίσουν. Ὅμως ἡ φωνή τοῦ Κυρίου τούς ἀνάκοψε. «Ἀφῆστε τά δίχτυα κί ἐλᾶτε κοντά μου». «Ἐγώ θά σᾶς κάνω νά ψαρεύετε ἀνθρώπους». Κι ἐκεῖνοι, δίχως νά προβάλουν τήν παραμικρή ἀντίσταση, παράτησαν τά δίχτυα κί ἀκολούθησαν τόν Κύριο. Ἔτσι ἄρχισε νά συγκροτεῖται ἡ ὁμάδα τῶν δώδεκα. Ἔτσι ἐγκαινιάστηκε ἡ ἰδιότητα καί τό ἔργο τῶν Ἀποστόλων. Ἁπλά καί ταπεινά, ἄρχισε τό ξεκίνημα
Ὁ Κύριος ἄρχισε νά μιλάει, νά θαυματουργεῖ, νά καλεῖ σέ μετάνοια, νά δείχνει τό θεϊκό μεγαλεῖο, νά φανερώνει στά βάθη τοῦ ὁρίζοντα τή σκιά τοῦ Σταυροῦ. Οἱ Ἀπόστολοι, πιστοί μαθητές κί ἀφοσιωμένοι ἀκόλουθοι, δέν ἔφυγαν οὔτε μία στιγμή ἀπό τό πλευρό τοῦ Κυρίου. Ἔβλεπαν, θαμπωμένοι, τό ξεδίπλωμα τῆς θεϊκῆς μεγαλειότητας. Ἄκουγαν, μέ θαυμασμό, τόν λόγο τῆς ἀληθείας. Στάθμιζαν τά κύματα τῶν ἐπιθέσεων τῶν φθονερῶν Φαρισαίων. Παρακολουθοῦσαν τό φανέρωμα τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἀπροσμέτρητης ἀγάπης στίς ἀντιδράσεις τοῦ Δασκάλου τους.
Ὅ,τι ἔλειπε κι ὅ,τι ἔκανε, τό κρατοῦσαν σάν ἱερή παράδοση καί τό ἀποθήκευαν στήν ψυχή Τους. Καί ἦρθε ἡ ὥρα τοῦ Γολγοθά. Καί τόν εἶδαν νά λούζεται στόν αἱμάτινο ἱδρώτα, μέσα στό μισόφεγγο τοῦ Ὄρους τῶν Ἐλαιῶν. Ἀντίκρυσαν τούς στρατιῶτες, πού ἦρθαν νά τόν συλλάβουν. Ἔγιναν μάρτυρες τῆς δίκης καί τῆς τραγικῆς καταδίκης. Παρακολούθησαν μέ φρίκη τή Σταύρωση. Πληροφορήθηκαν πρῶτοι τήν Ἀνάσταση ἀπ’ τά χείλη τῶν λαμπροφορεμένων ἀγγέλων.
Κι ὅταν βγῆκαν νά κηρύξουν, δέν δανείστηκαν ἀπό ἄλλη πηγή τό περιοχόμενο τοῦ κηρύγματός τους. Οὔτε ἐπιχείρησαν νά συναρμολόγησουν μόνοι τους τό χρονικό της ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, πού γράφτηκε κι ὁλοκληρώθηκε μέ τή Σάρκωση καί μέ τό Πάθος. Παρέδωσαν, αὐτό πού παράλαβαν. Δίδαξαν, αὐτό πού ἄκουσαν. Πρόβαλαν, αὐτό πού εἶδαν. Ἐμπιστεύτηκαν στό λαό, αὐτό, πού ὁ Κύριος τούς ἐμπιστεύτηκε.
Ἀλλοίμονο, ὅμως, νά θεωρήσουμε τούς Ἀποστόλους σάν ἁπλούς διαβιβαστές τῶν ἱστορικῶν γεγονότων καί τῆς Διδασκαλίας τοῦ Κυρίου. Ἀντίθετα, ἀκούσαμε σήμερα, ὅτι θά τούς κάνει «ἁλιεῖς ἀνθρώπων». Αὐτό σήμαινε μία ἰδιαίτερη δημιουργική πράξη. Μιά ἀνάπλαση καί μία ἀναδημιουργία μέσα στήν ἴδια τους τή φύση. Κι αὐτή ἡ θαυμαστή ἀλλοίωση ἔγινε μέ τήν ἐνίσχυση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Τό Ἅγιο Πνεῦμα, μπῆκε μέσα Τους καί ξανάπλασε τίς ὑπάρξεις τους. Τίς ἁγίασε. Τίς φώτισε. Τίς δυνάμωσε. Τίς ἔκανε ἱκανές νά σηκώσουν τή φωτιά τῆς ἀλήθειας καί τήν εὐθύνη τῆς ἀποστολῆς. Οἱ ἄσοφοι ἔγιναν πάνσοφοι. Οἱ δειλοί ἀναδείχτηκαν γενναῖοι. Οἱ νοσταλγοί τῶν πρωτείων ἀφομοίωσαν καί πρόβαλαν τήν ἀγάπη. Οἱ ἀσύνετοι φανερώθηκαν διακριτικά καί ἔγιναν δάσκαλοι καί ὑποδείγματα ἤθους γιά ὁλόκληρο τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.
Μετά ἀπ’ αὐτή τήν εὐλαβική προσέγγιση στίς ἅγιες μορφές τῶν Ἀποστόλων μποροῦμε νά κατανοήσουμε τή θαυμαστή ἰδιότητα τῆς Ἐκκλησίας μας, τήν ἀποστολικότητά της. Ἡ ἀποστολικότητα δέν εἶναι μία κατάσταση στατική. Σημαίνει γνησιότητα. Ἄμεση καταφυγή στίς πηγές. Κοινωνία μέ τούς «αὐτόπτας» καί «ὑπηρέτας τοῦ λόγου».
Καθώς ἡ Ἐκκλησία ζητάει τήν ἀπόλυτη ἀλήθεια καί καθώς συνέχεται ἀπό τό αἴσθημα τῆς εὐθύνης νά κρατήσει καί νά παραδώσει στίς διάδοχες γενιές ἀλώβητη τήν πίστη κι ἀνόθευτη τήν πνευματικότητα, σκύβει ν’ ἀκούσει τό δικό τους λόγο. Δέν ἐμπιστεύεται τή σοφία τῶν ἀνθρώπων. Δέν αὐτοπαραδίνεται στά σχήματα τῆς ἐπιστήμης. Μαθητεύει σ’ αὐτούς πού σοφίστηκαν μέσα στή φωτιά τῆς Πεντηκοστῆς. Στούς ἀπεσταλμένους πού δέχτηκαν τήν κλήση τους καί πῆραν τήν ἀποστολή τους ἀπ’ τόν ἴδιο τό σαρκωμένο Υἱό τοῦ Θεοῦ.
Αὐτή ἡ κίνηση – προσπάθεια τῆς Ἐκκλησίας, τήν ἀνανεώνει, δέν τήν ἀφήνει νά φθαρεῖ καί ν’ ἀλλοτριωθεῖ ἀπό τίς ποικίλες ἰδεολογίες. Γιατί τά σχήματα τῶν ἀνθρώπων ἔρχονται καί περνοῦν. Ἀνακατεύονται, ξεθωριάζουν, φθείρονται. Ἡ Ἐκκλησία ἀγωνίζεται νά κρατιέται πάντα στήν ἀτμόσφαιρα τῆς ἀποστολικῆς ἐποχῆς καί νά φέρνει στήν ἐπικαιρότητα τό μήνυμα καί τό ἦθος, πού μᾶς παράδωσαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι.
Ἀγαπητοί ἀδελφοί,
Ὁ Κύριος ἀπεστειλε τούς Ἀποστόλους Του στά πέρατα τῆς οἰκουμένης, γιά νά μεταδώσουν τό λυτρωτικό μήνυμα καί τή λυτρωτική ἐμπειρία. Ν’ ἁλιεύσουν τούς ἀνθρώπους ἀπ’ τόν θάνατο καί νά τούς ὁδηγήσουν στή ζωή.
Οἱ Ἀπόστολοι δέν ἐπεδίωξαν νά κάνουν ὀπαδούς. Ἔσωσαν καί σώζουν ἀνθρώπους. Καί συγκροτοῦν τό σῶμα τῶν λυτρωμένων, τήν Ἐκκλησία. Ἄς ἀφήσουμε τόν ἑαυτό μας νά τόν ἁλιεύσουν οἱ Ἀπόστολοι τοῦ Κυρίου μας. Μόνο ἔτσι θά γίνουμε κοινωνοί καί μέτοχοι τῆς σοφίας καί τῶν ἐμπειριῶν τους. Ἀμήν.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ο Απόστολος της Κυριακής 14 Ιουνίου 2015 - Β´ Ματθαίου

matu2Ὅσοι ἁμάρτησαν
χωρὶς νὰ ξέρουν
τὸν νόμο τοῦ Θεοῦ,
θὰ καταδικαστοῦν
ὄχι μὲ κριτήριο
τὸν νόμο.


(῾Ρωμ. β´ 10-16)
Αδελφοί, δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν, ᾿Ιουδαίῳ τε πρῶτον καὶ ῞Ελληνι· οὐ γάρ ἐστι προσωποληψία παρὰ τῷ Θεῷ. ῞Οσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται· καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται. Οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ, ἀλλ᾿ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται. ῞Οταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ, οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες ἑαυτοῖς εἰσι νόμος, οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, συμμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων – ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου διὰ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ. 

Απόδοση σε απλή γλώσσα
Αδελφοί, δόξα, τιμὴ καὶ εἰρήνη προσμένουν ὅποιον κάνει τὸ καλό, πρῶτα τὸν ᾿Ιουδαῖο ἀλλὰ καὶ τὸν ἐθνικό· γιατὶ ὁ Θεὸς δὲν κάνει διακρίσεις. ῎Ετσι, λοιπόν, ὅσοι ἁμάρτησαν χωρὶς νὰ ξέρουν τὸν νόμο τοῦ Θεοῦ, θὰ καταδικαστοῦν ὄχι μὲ κριτήριο τὸν νόμο. Κι ἀπὸ τὴν ἄλλη, ὅσοι ἁμάρτησαν γνωρίζοντας τὸν νόμο, θὰ δικαστοῦν μὲ κριτήριο τὸν νόμο. Γιατὶ στὸ θεϊκὸ δικαστήριο δὲν δικαιώνονται ὅσοι ἄκουσαν ἁπλῶς τὸν νόμο, ἀλλὰ μόνο ὅσοι τήρησαν τὸν νόμο. ῞Οσο γιὰ τὰ ἄλλα ἔθνη, ποὺ δὲν γνωρίζουν τὸν νόμο, πολλές φορὲς κάνουν ἀπὸ μόνοι τους αὐτὸ ποὺ ἀπαιτεῖ ὁ νόμος. Αὐτὸ δείχνει πώς, ἂν καὶ δὲν τοὺς δόθηκε ὁ νόμος, μέσα τους ὑπάρχει νόμος. ῾Η διαγωγή τους φανερώνει πὼς οἱ ἐντολὲς τοῦ νόμου εἶναι γραμμένες στὶς καρδιές τους· καὶ σ’ αὐτὸ συμφωνεῖ καὶ ἡ συνείδησή τους, ποὺ ἡ φωνή της τοὺς τύπτει ἢ τοὺς ἐπαινεῖ, ἀνάλογα μὲ τὴ διαγωγή τους. ῞Ολα αὐτὰ θὰ γίνουν τὴν ἡμέρα ποὺ ὁ Θεὸς θὰ κρίνει διὰ τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ τὶς κρυφὲς σκέψεις τῶν ἀνθρώπων, ὅπως λέει τὸ εὐαγγέλιό μου.

 http://www.synodoiporia.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2897:o-apostolos-tis-kyriakis-14-iouniou-2015-v-matthaiou&catid=30:apostolikoanagnosma&Itemid=143

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 14 Ιουνίου 2015 - Β´ Ματθαίου

matu1«᾿Ακολουθῆστε με»,
τοὺς λέει,
«καὶ θὰ σᾶς κάνω
ψαράδες ἀνθρώπων».
Κι αὐτοὶ ἀμέσως
ἄφησαν τὰ δίχτυα
καὶ τὸν ἀκολούθησαν.


(Μτθ. δ´ 18-23)
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, περιπατῶν ὁ ᾿Ιησοῦς παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ ᾿Ανδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς· καὶ λέγει αὐτοῖς· Δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων. Οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ. Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς, ᾿Ιάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ᾿Ιωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρὸς αὐτῶν καταρτίζοντας τὰ δίκτυα αὐτῶν, καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς. Οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ. Καὶ περιῆγεν ὅλην τὴν Γαλιλαίαν ὁ ᾿Ιησοῦς διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ. 

Απόδοση σε απλή γλώσσα
Εκεῖνο τὸν καιρό, καθὼς ὁ ᾿Ιησοῦς περπατοῦσε στὴν ὄχθη τῆς λίμνης τῆς Γαλιλαίας, εἶδε δύο ἀδέρφια, τὸν Σίμωνα, ποὺ τὸν ἔλεγαν καὶ Πέτρο, καὶ τὸν ἀδελφό του τὸν ᾿Ανδρέα, νὰ ρίχνουν τὰ δίχτυα στὴ λίμνη, γιατὶ ἦταν ψαράδες. «᾿Ακολουθῆστε με», τοὺς λέει, «καὶ θὰ σᾶς κάνω ψαράδες ἀνθρώπων». Κι αὐτοὶ ἀμέσως ἄφησαν τὰ δίχτυα καὶ τὸν ἀκολούθησαν. Προχωρώντας πιὸ πέρα ἀπὸ κεῖ, εἶδε δύο ἄλλους ἀδελφούς, τὸν ᾿Ιάκωβο, γιὸ τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ τὸν ἀδελφό του τὸν ᾿Ιωάννη. Βρίσκονταν στὸ ψαροκάικο μαζὶ μὲ τὸν πατέρα τους τὸν Ζεβεδαῖο καὶ τακτοποιοῦσαν τὰ δίχτυα τους. Τοὺς κάλεσε, κι αὐτοὶ ἄφησαν ἀμέσως τὸ καΐκι καὶ τὸν πατέρα τους καὶ τὸν ἀκολούθησαν. ῾Ο ᾿Ιησοῦς περιόδευε ὅλη τὴ Γαλιλαία. Δίδασκε στὶς συναγωγές τους, κήρυττε τὸ χαρμόσυνο μήνυμα γιὰ τὸν ἐρχομὸ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, καὶ γιάτρευε τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ κάθε ἀσθένεια καὶ κάθε ἀδυναμία.

 http://www.synodoiporia.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2896:to-evaggelio-tis-kyriakis-14-iouniou-2015-v-matthaiou&catid=32:euaggelikoanagnosma&Itemid=145

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2015

«Μέγα μυστήριο ο γάμος» Ιερώνυμος: Ξένο προς την εκκλησιαστική ζωή το σύμφωνο συμβίωσης

Ιερώνυμος: Ξένο προς την εκκλησιαστική ζωή το σύμφωνο συμβίωσης
Ο κ. Ιερώνυμος διαχώρισε το σύμφωνο από τον θρησκευτικό γάμο   (Φωτογραφία:  Eurokinissi )



Αθήνα
Το σύμφωνο συμβίωσης, το οποίο επεκτείνεται τώρα και στα ομόφυλα ζευγάρια, είναι «ξένο προς την εκκλησιαστική ζωή» δήλωσε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφων.

«Η ένωση δύο ανθρώπων μέσω του γάμου αποτελεί μυστήριο μέγα για την εκκλησία μας. Καθετί έξω από το μυστήριο αυτό είναι ξένο προς την εκκλησιαστική ζωή» είπε. 



http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500004159#ref=newsroombox

Πρόσκληση



Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Η Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΒΙΩΝ & ΚΟΖΑΝΗΣ
Ιερός Καθεδρικός Ναός Αγίας Κυριακής Σερβίων

Κοζάνη, 11 Ιουνίου 2015

Εορτή της εκ Σερβίων Αγίας Θεοδώρας

Ανακοινώνεται ότι την Κυριακή 14 Ιουνίου 2015 εορτάζεται η ανακομιδή των λειψάνων της Αγίας Θεοδώρας, της καταγόμενης από τα Σέρβια Βασίλισσας της Άρτας.
Οι ιερές ακολουθίες θα τελεσθούν στον Ιερό Καθεδρικό Ναό της Αγίας Κυριακής Σερβίων, όπου θα εκτίθεται προς προσκύνηση και τίμιο λείψανο τῆς Αγίας:

- Σάββατο 13 Ιουνίου, ώρα 7.00 μ.μ.: Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας.

- Κυριακή 14 Ιουνίου, ώρα 7.30 π.μ.: Όρθρος & Πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Από την Ιερά Μητρόπολη

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2015

Πως απάντησε ο Στρατηγός Μακρυγιάννης σε έναν άθεο!

2633c5c32c96eeb76ff71b5c96bcaf97_L editedΣημειωτέον ότι ο μεγάλος αυτός Ελληνορθόδοξος Αγωνιστής ΗΤΑΝ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ κι έμαθε λίγα γράμματα μετά τα 30 του!!!
Διαβάστε την απάντησή του σε κάποιον «σπουδαγμένο άθεο» για να καταλάβετε ποιος είχε τελικά τη ΓΝΩΣΗ:
«Του αϊ-Γιαννιού του Θεολόγου το βράδυ ήταν κάτι λογιότατοι εις το σπίτι μου, μισομαθείς και άθρησκοι. Πιάνει ο ένας και λέγει:
Πώς ο Θεός θα διόριζε την Θεοτόκο να γεννήσει τον Χριστόν και να μείνει παρθένο, πώς γένεται αυτό; Του λέγω:
Εις το σκολειόν όπου πάτε, θεολογίαν σπουδάζετε και φιλοσοφία ή το ένα; Λέγει:
Φιλοσοφίαν μόνον. Τον άφησα, δεν του ματάκρινα τίποτας, και πέσαμεν σ’ άλλες ομιλίες, δια ν’ αστοχήσει αυτό.
Μετά από καιρόν του λέγω: Εσύ, φίλε, είσαι κουτσός· διατί κάνεις αδρασκελιές δια δύο ποδάρια, εις καιρόν οπού έχεις ένα ποδάρι μόνον;
Όχι, λέγει, δύο έχω, και καλά! Του λέγω, ένα μόνον έχεις, και εκείνο τσακισμένο. Όχι, λέγει, δύο! Σώπα, του λέγω, ψεύτη!
Σηκώνεται απάνω, λέγει: Ορίστε οπού χω δύο και περπατώ.
Βρέ αδελφέ, του λέγω, δεν σε ρώτησα εγώ, εκεί όπου σπουδάζεις τί μαθαίνεις, θεολογικά και φιλοσοφικά, και μου είπες μόνος σου ότι μαθαίνεις φιλοσοφικά μόνον; και διατί σπουδάζεις το ένα και κάνεις κρίση δια τα δύο…. και είσαι μισόθρησκος και θιαμαίνεσαι πώς η Θεοτόκο γέννησε τον Χριστόν κι έμεινε παρθένο;
Εσύ δεν μπορείς να το γνωρίζεις, ότι είσαι κουτσός· αυτός ο άγιος ο σημερινός και ο άγιος Βασίλειος και οι άλλοι πατέρες της Εκκλησίας το γνωρίζουν, ότι είχαν πρώτα αρετή, ηθική, και σπούδαξαν και την θεολογίαν πρώτα και την φιλοσοφία και γνώρισαν με την εντέλειαν το ένα και τ’ άλλο και έγιναν και καλοί χριστιανοί ορθόδοξοι θεολόγοι και καλοί φιλόσοφοι, και τότε έλαβαν και την φώτιση του Θεού και την ευλογίαν του και της βασιλείας του και έγιναν πατέρες της Εκκλησίας και άγιοι, και δι’ αυτά όλα τους έκαμαν εικόνες και τους προσκυνούμεν, και αυτείνοι ξέρουν πώς ήταν η Θεοτόκο, ποιά αρετή, ποιά αγαθότη, και πώς εσαρκώθη και πώς εγεννήθη και πώς εσταυρώθη, να σώσει εσένα τον παλιάνθρωπον, τον αχάριστον, και απάνω να σού δείξω πώς, δια να γιομίσει το ξεροκέφαλό σου, και σέναν και των ομοίων σου.
Δεν σηκώνεταν, να μην τον χτυπήσω, ότι μ’ έβλεπε θυμωμένον οπού του μιλούσα. Με το στανιό τον σήκωσα, του λέγω: Έμπα εις την άλλη κάμαρη μέσα, και εις της κλειδωνιάς την τρύπα να βάλεις τ’ αυτί σου, και ό,τι σού ειπώ κρυφά να μας ειπείς όταν θα βγείς έξω.
Μπήκε μέσα, έβαλε το αυτί του εις την κλειδωνότρυπα. Του λέγω: Βάλ’ το πλησίον – και εγώ απ’ όξω φυσάγω πολύ. Έβγα, του λέγω, να μας ειπείς τί σού είπα. Βήκε, λέγει: Ένας αγέρας μου γιόμωσε το αυτί μου.
Του λέγω: Και αυτό της θεία-Πρόνοιας με την Θεοτόκον αγέρας είναι, είπε και έγινε, δεν είναι ανθρώπινον έργον, και δια τούτο εγεννήθη και έμεινε παρθένος·
έλα να σού δείξω και το έργον ποίον είναι.
Παίρνω ένα καρφί και το βαρώ και μπαίνει εις τον τοίχο· τότε το βγάζω, του λέγω:
Αυτό λέγεται, λογιότατε, έργον, ότι χάλασε τον τοίχον.»
* «ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑΜΑΤΑ», Στρατηγού Μακρυγιάννη

video – Πως έγινα Ορθόδοξος (Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης)

Η μεταστροφή μου από τον Προτεσταντισμό, την αθεϊα &
το φλέρτ με τη ζωή των Hippies, στην Ορθοδοξία


Ὁ Ἀναστάσιος Γκιουζέλης γεννήθηκε τό 1981 στήν Ἀθήνα, στή μικρή Προτεσταντική αἵρεσι τῶν “Ἐργατῶν”, ἡ ὁποία ἔχει πολλά ὀνόματα ὅπως “Ἐκκλησία χωρίς Ὄνομα”, “Χριστιανοί”, “Ἡ Ἀλήθεια”, “Χριστιανοί ἄνευ Δόγματος”, “Ὁ Δρόμος τοῦ Θεοῦ”, “Ἀνώνυμοι Χριστιανοί”, “Φίλοι καί Ἐργάτες”, “Ἐκκλησία τῶν Δύο-Δύο (2χ2)”, “Ἐκκλησία τοῦ Jack Carroll”, “Ἀνώνυμη κατ’ Οἶκον Ἐκκλησία”, “Ἐκκλησία τῆς Καινῆς Διαθήκης” καί τουλάχιστον 20 ἀκόμη. Ἱδρύθηκε στήν Ἰρλανδία τό 1897 ἀπ’ τούς William Irvine, Edward Cooney καί Jack Carroll. Γι’ αὐτό, ἐπίσης, εἶναι γνωστοί οἱ ὀπαδοί της καί ὡς “Κουνίτες”(Cooneyites), “Ἰρβινίτες”(Irvinites) καί “Καρρολλίτες”(Carrollites), ἀπ’ τά ὀνόματα τῶν ἱδρυτῶν τους Cooney, Irvine καί Carroll.

Ὥς τό 1997, 16 ἐτῶν, πήγαινε σταθερά στίς συναθροίσεις τῶν “Ἐργατῶν” πιστεύοντας ὅτι αὐτή εἶναι ἡ Ἀλήθεια. Στό σπίτι του ἀλλά καί σ᾽ ὁλόκληρη τήν πολυκατοικία στήν ὁποία ἔμενε, πολύ συχνά φιλοξενοῦνταν ἀπ’ ὅλο τόν κόσμο κήρυκες οἱ ὁποῖοι αὐτοονομάζονταν “Ἐργάτες”(Workers) καί “Ἐργάτριες” καί δίδασκαν ὅτι εἶναι συνεχιστές τῶν πρώτων Ἀποστόλων. Δυστυχῶς, δέν μποροῦσε νά φαντασθῆ ὅτι ὑπῆρχαν καί “ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς Ἀποστόλους Χριστοῦ” (Β´ προς Κορινθίους, 11, 13), οἱ ὁποῖοι μάλιστα χειροτονοῦσαν καί γυναῖκες σέ “Ἀποστόλους”, κάτι τό ὁποῖο δέν μαρτυρεῖται στήν Καινή Διαθήκη.

Τό 1997, στή Β´ Λυκείου, ἄρχισε νά βρίσκη βαρετές τίς συναθροίσεις τῶν “Ἐργατῶν” καί ἔτσι σταμάτησε νά πηγαίνη σ’ αὐτές. Οἱ μῆνες περνοῦσαν καί ἄρχισε νά αἰσθάνεται ἀπέχθεια γιά τό “Χριστιανισμό” αὐτό τόν ὁποῖο εἶχε γνωρίσει ἐκ γενετῆς. Ἡ ἀπέχθεια γιά τό Χριστιανισμό ἔδωσε τή σκυτάλη στήν πλήρη ἀδιαφορία γιά τό Θεό καί ἡ ἀδιαφορία γιά τό Θεό τόν ὀδήγησε στήν ἀθεΐα. Ἡ ψυχή καί ἡ ζωή του, ὅμως, στήν οὐσία ἦταν ἄδειες. Αἰσθανόταν ἕνα κενό μέσα του τό ὁποῖο ἤθελε μέ κάτι νά τό γεμίση. Καί ἔτσι προσπάθησε νά τό γεμίση μέ τή rock μουσική, προσπαθώντας νά μιμηθῆ κατά κάποιο τρόπο τή ζωή τῶν χίππηδων τῆς δεκαετίας τοῦ 1960, ἔχοντάς τους ὡς πρότυπο στό ντύσιμο, στή μουσική καί στίς ἰδέες πιστεύοντας ὅτι δέν ὑπάρχουν ἁμαρτίες καί ὅτι ὅλα ἐπιτρέπονται. Ὅποτε ἔρχονταν διάφοροι “Ἐργάτες” ἐπίσκεψι στό σπίτι του, ἔβαζε ἐπίτηδες στή διαπασῶν rock μουσική θέλοντας μ’ αὐτό τόν τρόπο νά τούς δείξη ὅτι ἔχει ξεκόψει ἀπ’ τήν ὁμάδα τους· ἀπ’ τό “Χριστιανισμό” τους.

Βαθειά ἡ ψυχή του, ὅμως, ἐπιθυμοῦσε τήν πίστι στό Θεό. Πλέον, ὅμως, μισοῦσε, ἔνιωθε μιά ἀπέχθεια, γιά τό Χριστιανισμό. Ἔτσι ἄρχισε νά ἀσχολῆται μέ τήν ἀρχαία Αἰγυπτιακή θρησκεία τῶν Φαραώ, τοποθετώντας στό δωμάτιό του διάφορα Αἰγυπτιακά εἴδωλα.

Ὁ παλαιός “νέος τῶν συναθροίσεων” εἶχε ἀλλάξει. Προσπάθησε νά κάνη νέους φίλους πού δέν θά γνώριζαν ἐκεῖνο τόν παλαιό “νέο τῶν συναθροίσεων”. Ὕστερα ἀπό ἕνα χρόνο, τό 1998, 18 ἐτῶν γνώρισε κάποια Ὀρθόδοξα ἄτομα, ἡλικίας 20-21 ἐτῶν, 2-3 χρόνια μεγαλύτερά του, ἀπ’ τό ΤΕΙ Ἀθηνῶν, τό ὁποῖο βρίσκεται στή γειτονιά του, νιώθοντας πολύ εὐχαριστημένος πού βρῆκε αὐτή τήν καλή παρέα ὅπου ὁ ἕνας βοηθοῦσε καί στήριζε τόν ἄλλο σέ κάθε δύσκολη στιγμή. Ὁ Ἀναστάσιος ἀπόφευγε νά συζητήση μαζί τους περί Θεοῦ. Εἶχε βαρεθῆ τίς συζητήσεις περί Θεοῦ. Οἱ “Ἐργάτες” κατά διαστήματα τόν ρωτοῦσαν τί σκεπτόταν γιά τό μέλλον του καί μεταξύ σοβαροῦ καί ἀστείου, τούς ἀπαντοῦσε ὅτι θέλει νά γίνη Χίππης. Καί ἐκεῖνοι προσπαθοῦσαν νά τοῦ ἐξηγήσουν τί ἀκριβῶς ἦταν οἱ Χίππης καί ὅτι αὐτό δέν εἶναι καλή ἐπιλογή γιά τή ζωή κάποιου.

Το Σεπτέμβρη τοῦ 1999 στήν Ἀθήνα, ὅπου καί ἔμενε, ἔγινε ἕνας μεγάλος σεισμός, κάτι τό πρωτόγνωρο γι’ αὐτόν. Γιά ἀρκετές ἡμέρες γίνονταν μετασεισμοί καί ἡμέρα μέ τήν ἡμέρα ὅλο καί συσσωρευόταν μέσα του ὁ φόβος γιά κάτι χειρότερο μέ ἀποτέλεσμα τά βράδια νά μή μπορῆ, ὄχι νά κοιμηθῆ, ἀλλά οὔτε κἄν νά ξαπλώση στό κρεββάτι. Κάποιο βράδυ, ἐνῶ ἦταν ξύπνιος καί οἱ ὑπόλοιποι στήν οἱκογένειά του κοιμόνταν, σκέφθηκε νά τακτοποιήση τή βιβλιοθήκη του καί ἔτσι ὅπως ἔβγαλε ἀπ’ αὐτήν ὅλα τά βιβλία καί τά λοιπά πράγματα, στό βάθος ἐνός ραφιοῦ καί μέσα σέ σκόνες βρῆκε μιά μικρή Κ. Διαθήκη τήν ὁποία τοῦ τήν εἶχαν δώσει ἀρκετά χρόνια πρίν.

Τακτοποίησε τή βιβλιοθήκη καί, μιᾶς καί εἶχε ὅλο τό βράδυ μπροστά του, σκέφθηκε νά διαβάση λίγο Κ. Διαθήκη, ἀφοῦ καί δέν κοιμόταν οὔτε ἔκανε κάτι ἄλλο. Μέ τό πού τήν ἄνοιξε σέ τυχαία σελίδα καί ἄρχισε νά διαβάζη ἔμεινε ἔκπληκτος. Ἡ καρδιά του γέμισε ἠρεμία, θάρρος καί χαρά. Ὅλη ἡ τρομάρα τήν ὁποία εἶχε συσσωρευμένη μέσα του ἀπ’ τόν πρῶτο σεισμό καί τούς ἐπανειλημμένους μετασεισμούς ἐξαφανίσθηκε ἀμέσως. Πλέον δέν αἰσθανόταν φόβο γιά τούς μετασεισμούς. Ἀμέσως σκέφθηκε ὅτι ὑπάρχει Θεός καί ὅτι μόλις τοῦ τό ἔδειξε!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...