Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2020

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΕΝΔΕΚΑΕΤΕΣ ΜΟΝΑΧΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΗ 5 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2009/2020

   

   
                                               
      
<<…Ετι δεώμεθα υπέρ  μακαρίας μνήμης και αίωνίου άναπαύσεως των ψυχών….>>

           Αναμφίβολα υπάρχουν πολλοί φωτισμένοι και ενάρετοι ασκητές που με την άσκηση
και την προσευχή τους ανθίζουν ως άνθη και σκορπίζουν τα αρώματα της ψυχής τους
στο περιβόλι της Κυρίας Θεοτόκου, στο Άγιον Όρος ... Ένας από αυτούς τούς
διάττοντες αστέρες του μοναχισμού του Αγίου Όρους υπήρξε κι ο μοναχός Νικόδημος
Γρηγοριάτης, που έφυγε αφήνοντας τον μάταιο τούτο κόσμο για την μόνιμη πατρίδα
όλων μας , τον ουρανό. Πέρασαν ήδη έντεκα χρόνια (11) από την οσιακή κοίμηση
του, όπου το (Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2020) όπως κάθε χρόνο θα τελεστεί
μνημόσυνο εις την Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου εν Αγίω Όρει εις τον κοιμητιριακό ναό
των Αγίων Πάντων παρουσία των έν Χρίστω άδελφών του.
Η κοίμηση του είναι η μέρα της προσωπικής του νίκης και εορτής καθώς , εισάγεται
στον κόσμο του ατελείωτου πεπληρωμένου αιώνος που διέπεται από την ολόφωτη και
γλυκύτατη παρουσία και Βασιλεία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Αυτήν την
αναστάσιμη ημέρα αγαλλιάσεως, της εξόδου του πατρός Νικοδήμου από τον επίγειο
κόσμο , θέλουμε να πανηγυρίσουμε και εμείς μαζί σας σήμερα , γράφοντας λίγα λόγια
αγάπης για αυτόν , προς δόξαν Θεού και ζωή του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.
Η ολόφωτη παρουσία της οσιακής ζωής του πατρός Νικοδήμου του Γρηγοριάτου, θα
βρίσκεται για πάντα χαραγμένη στην μνήμη και στην καρδιά , όλων αυτών που έτυχε
να τον γνωρίσουν από κοντά και έλαβαν την αμέριστη βοήθεια και την εν Χριστώ
αγάπη του. Ο πατήρ Νικόδημος ως ελάχιστος μοναχός, ίσος μεταξύ πρώτων,


Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2020

«ΜΑΝΑ ΓΛΥΚΥΤΑΤΗ»




    Με τις ευλογίες του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. κ. Ιερωνύμου Β’ ,την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε  Εορταστική Εκδήλωση από τη «Συνάντηση φοιτητριών και επιστημόνων» του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου –Χρυσοσπηλαιωτίσσης με θέμα : «ΜΑΝΑ ΓΛΥΚΥΤΑΤΗ»
Μια εκδήλωση ανεπανάληπτη και εντυπωσιακή !
Μέσα από τα ξεχωριστά κείμενα,το  σπάνιο   οπτικοακουστικό υλικό ,τα ποιήματα και τ’άσματα   «παρέλασαν» οι μορφές πολλών Αγίων Μητέρων που με την ξεχωριστή τους προσωπικότητα  αποτελούν πρότυπο  ολοκληρωμένων, δραστήριων, θαρραλέων ,χειραφετημένων χριστιανών μητέρων που στήριξαν την ανατροφή των τέκνων τους κυρίως στην   έμπρακτη εφαρμογή του νόμου του Θεού.
Οι εκατοντάδες πιστοί που κατέκλυσαν τον Ιερό Ναό από πολύ νωρίς παρακολούθησαν  με περισσή προσοχή και απαράμιλλο θαυμασμό ξεσπώντας σε συνεχόμενα και ακατάπαυστα χειροκροτήματα
Τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο Β΄ εκπροσώπησε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης  π. Σεραφείμ  ο οποίος  επαίνεσε  το μοναδικό νεανικό έργο που επιτελείται.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους  καθηγητές Πανεπιστημίου, εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων, εκπρόσωποι χριστιανικών αδελφοτήτων,  ραδιοφωνικοί παραγωγοί ,δικαστικοί, τραπεζικοί, επιχειρηματίες και πολλοί νέοι.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην εκδήλωση  παρευρέθηκαν ομογενείς από την Γερμανία και την Αμερική ενώ την παρακολούθησαν διαδικτυακά φοιτητές από το ΕΜΠ, την ΣΣΕ, την ΣΣΑΣ(ιατρικό) και την Νομική. 
Με την απονομή ενός αναμνηστικού δώρου σε όλους τους παρευρισκόμενους και την φήμη του Αρχιεπισκόπου έκλεισε με τις καλύτερες εντυπώσεις η εκδήλωση!

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2020

Φωτογραφίες από την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία για το Ετήσιο Μνημόσυνο του Μακαριστού πρ. Καρπενησίου κυρού Νικολαόυ καί το Δεκαετές Μνημόσυνο του πανοσιολογιωτάτου αρχιμανδρίτου Ιωσήφ στόν Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίας Κυριακής Σερβίων 02-02-2020



Την Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2020 η Εκκλησία των Σερβίων τέλεσε το ετήσιο μνημόσυνο του Σεβασμιοτάτου πρώην Μητροπολίτου Καρπενησίου κυρού Νικολάου Δρόσου και το δεκαετές μνημόσυνο του Πανοσιολογιοτάτου Αρχιμανδρίτου Ιωσήφ Τζάλλα. Παρέστησαν οι Μητροπολίτες Καρπενησίου κ. Γεώργιος και ο οικείος ποιμενάρχης Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλος. Τους δύο Μητροπολίτες πλαισίωναν ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης Αρχιμ. Χριστοφόρος Αγγελόπουλος, καθώς και οι ιερείς της περιοχής των Σερβίων.
 Οι δύο εκλιπόντες Κληρικοί υπηρέτησαν στα Σέρβια και συγκεκριμένα στον Καθεδρικό ιερό Ναό της Αγίας Κυριακής ο μεν πρώτος επί εικοσαετία, ήτοι από του 1959 έως το 1979, οπότε και εξελέγη μητροπολίτης Καρπενησίου ο δε δεύτερος επί τριάντα χρόνια από του 1979 έως το 2009, οπότε και εκοιμήθη.
Η προσφορά και των δύο στα Σέρβια ήταν σημαντική πολύ καθόσον το έργο τους ήταν όχι μόνο η Θεία Λατρεία αλλά και η κατήχηση και η κάθε είδους διακονία προς το ποίμνιο. Και οι δύο υπηρέτησαν ως εφημέριοι στην Ενορία της Αγίας Κυριακής Σερβίων και ως Αρχιερατικοί Επίτροποι στην Επαρχία Σερβίων με αγάπη, απλότητα, πραότητα, ανιδιοτέλεια και πλήρη αφοσίωση στο ποίμνιο. Δεν έλειψε από την Εκκλησία ο Θείος Λόγος, δεν έλειψε από την τοπική κοινωνία ο πνευματικός πατέρας και ο πνευματικός σύμβουλος ιδιαίτερα των νέων με τα εβδομαδιαία μαθήματα που γινόταν. Είχαν συνεχώς και διατηρούσαν προσωπική επαφή με τα παιδια φροντίζοντας με αγάπη και σεβασμό στην προσωπικότητά τους να μεταφέρουν το μήνυμα του Ευαγγελίου στην καρδιά τους.
Στην Θεία Λειτουργία και στην τέλεση των μνημοσύνων παρέστησαν πλήθος κόσμου και οι τοπικές αρχές της περιοχής των Σερβίων.
Η κοινωνία των Σερβίων τους θυμάται με σεβασμό και αγάπη, τους μνημονεύει,  τελεί τα μνημόσυνά τους και παρακαλεί να έχει πλούσια την ευχή τους.
Ας είναι Αιωνία η μνήμη τους.





  
  

  
 
















Ιστολόγιο Τάλαντο : Ορθόδοξες εφαρμογές για κινητά και ταμπλέτες

Ιστολόγιο Τάλαντο : Ορθόδοξες εφαρμογές για κινητά και ταμπλέτες: Εχουν αναπτυχθεί πολλές Ορθόδοξες εφαρμογές για έξυπνα κινητά τηλέφωνα και ταμπλέτες οι περισσότερες από τις οποίες είναι δωρεάν. Mπορείτε...

Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2020

Η Ιερά Εικόνα της Παναγίας Ζιδανιώτισσας




Η σεπτή και θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Ζιδανιώτισσας είναι από τα λίγα κειμήλια, που διασώθηκαν δια μέσου των αιώνων μέχρι σήμερα, αφού πέρασε από πολλές μπόρες και φουρτούνες της ιστορίας.
Φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Γενέσιου της Θεοτόκου στην περιοχή Ζιδάνι, στα Καμβούνια όρη. Το Μοναστήρι ιδρύθηκε κατά το 16ο αιώνα σε εποχές που ο Ελληνισμός περνούσε τις πιο σκληρές και τις πιο δύσκολες μέρες της μακραίωνης σκλαβιάς του. Ήταν η εποχή που αλλεπάλληλα κύματα αγροίκων μουσουλμάνων μεταφέρθηκαν από τα βάθη της Μ. Ασίας και εγκαταστάθηκαν στις εύφορες πεδιάδες της πατρίδας μας, απωθώντας βίαια τους γηγενείς χριστιανικούς πληθυσμούς σε δύσβατες και απρόσιτες περιοχές.
Κοντά στα Σέρβια, στη θέση “Βρύσες” υπήρχε βυζαντινός ναός με την εικόνα της Παναγίας της Ελεούσας, της Παντάνασσας. Πιθανότατα ανήκε στη γυναικεία μονή των Αγίων Θεοδώρων. Σήμερα σώζονται τα ερείπια του ναού των Αγίων Θεοδώρων στο τοπωνύμιο “Καλογριές” που φαίνεται να προήλθε από τις μοναχές του μοναστηριού.
Κατά την επικρατέστερη άποψη, σε κάποια ιστορική φάση οι Τούρκοι κατέστρεψαν το μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων και τον ναό με την εικόνα της Παναγίας. Διασώθηκε η εικόνα, την οποία το 1541 άνθρωποι ευσεβείς τη μετέφεραν για ασφάλεια στο δασωμένο Ζιδάνι και την εναπόθεσαν σε κάποιο εξωκλήσι στη θέση “Συκιές” ανατολικά του χωριού.
Η τοποθεσία αυτή ήταν γνωστή με την ονομασία “Παλαιομανάστηρο”, που δυστυχώς καταπλακώθηκε κάτω από χιλιάδες τόνων μπάζων αμιάντου κατά τη λειτουργία του γειτονικού εργοστασίου. Γύρω από το ξωκλήσι αυτό αναπτύχθηκε το μοναστήρι, που στα τέλη του 17ου αιώνα ήταν καλά οργανωμένο.
Για την Εικόνα της Παναγίας της Ελεούσας (Ζιδανιώτισσας) δεν υπάρχουν πληροφορίες για την περίοδο και τον αγιογράφο που την φιλοτέχνησε. Γνωρίζουμε μόνο ότι ασημώθηκε με βαρύ ασήμι το 1755 από τον τεχνίτη Θεόδωρο, από τους Καλαρρύτες Ιωαννίνων, όπως φαίνεται και από τη σχετική επιγραφή που βρίσκεται στη βάση της, επί Αρχιερατείας του Επισκόπου Σερβίων και Κοζάνης Ιγνατίου. Οι φωτοστέφανοι τοποθετήθηκαν για να τονίζουν την αγιότητα των προσώπων.
Όσο αναφορά τις επιγραφές που υπάρχουν στην Εικόνα βλέπουμε το δίγραμμα «ΜΡ» και «ΘΥ», που αποτελούν συντομογραφίες της φράσης «(Μ)ΗΤΗ(Ρ) (Θ)ΕΟ(Υ)». Λίγο χαμηλότερα βρίσκεται γραμμένη η προσωνυμία της Θεοτόκου «Η ΕΛΕΟΥΣΑ» και πιο κάτω αριστερά κι οριζόντια «Η ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ».
Στην Εικόνα της Παναγίας εκφράζεται παραστατικότατα η μητρική αγάπη της Θεοτόκου για τον Υιό της. Παρουσιάζεται να ακουμπά με τρυφερότητα το μάγουλό της με μητρική στοργή. Η παράστασή μας δείχνει την ανθρώπινη πλευρά της Παναγίας μας με τον Υιό της.
Το πρόσωπο της Παναγίας δεν αντανακλά ευτυχία αλλά μάλλον μελαγχολία και οφείλεται στο επερχόμενο πάθος, το οποίο θα αντιμετωπίσει ο Υιός της στον Γολγοθά. Έτσι το νόημα της εικόνας επικεντρώνεται στους θλιβερούς λογισμούς της Παναγίας. Μετά την αποκάλυψη των παθών και του θανάτου του Κυρίου ο πόνος αυτός δεν συντρίβει την Παναγία.  Γνωρίζει πως στην αγκαλιά της «βαστάζει τον βαστάζοντα πάντα», τον Υιό και Λόγο του Θεού.
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει σχετικά ότι η Παναγία αποτελεί «μεθόριον αναμεταξύ της ακτίστου και κτιστής φύσεως· αύτη μόνη είναι Θεός άμεσος μετά τον Θεόν και έχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος, ως ούσα μήτηρ αληθώς του Θεού».
Το έτος 1918 έπληξε την Κοζάνη θανατηφόρα γρίπη, η οποία σταμάτησε με θαυματουργή παρέμβαση της Παναγίας Ζιδανιώτισσας, που μεταφέρθηκε στην πόλη, όπου τελέστηκαν αγρυπνίες, παρακλήσεις και λιτανείες. Πολλές μαρτυρίες υπάρχουν επίσης από τα παλιά χρόνια για θαύματα της Παναγίας, στην οποία καταφεύγουν οι πιστοί στις δύσκολες περιστάσεις της ζωής τους, επιζητώντας την ίαση της ψυχής και του σώματος.
Κάθε χρόνο πραγματοποιείται αγιαστική περιοδεία της θαυματουργής Εικόνας της Παναγίας για ευλογία και αγιασμό των πιστών τόσο στην πόλη της Κοζάνης όσο και σε άλλες Ενορίες της εκκλησιαστικής περιφέρειάς μας.
Την Κοζάνη η Εικόνα αγιάζει με την έλευσή της κάθε χρόνο από την Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής έως και την 1η Αυγούστου.
Το απόγευμα της Κυριακής του Θωμά πραγματοποιείται πάνδημη λιτάνευση της Εικόνας. Σχηματίζεται μεγάλη πομπή, που αποτελείται από το ιερατείο της Μητροπόλεως, τις τοπικές αρχές, διάφορες φιλαρμονικές μπάντες, αντιπροσωπείες τοπικών Συλλόγων και πλήθος πιστών, που κρατούν στα χέρια τους αναμμένες τις πασχαλινές λαμπάδες. Η πομπή ξεκινάει από τον Ι. Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης και δια μέσου των οδών καταλήγει στον Ι. Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου, όπου ψάλλεται Μ. Εσπερινός. Αφού παραμείνει εκεί ένα ορισμένο χρονικό διάστημα για προσκύνημα, μεταφέρεται στη συνέχεια εκ περιτροπής και στους υπόλοιπους ενοριακούς Ναούς της πόλης, για να επιστρέψει την 1ην Αυγούστου στην Ι. Μονή Ζιδανίου, όπου είναι η φυσική της θέση.
Επίσης, σε ανάμνηση της προστασίας που παρείχε η Παναγία Ζιδανιώτισσα κατά τον καταστρεπτικό σεισμό του 1995, πραγματοποιείται κάθε χρόνο την 13η Μαΐου ευχαριστήρια Θεία Λειτουργία στον Ι. Ν. του Αγίου Νικολάου Κοζάνης και Λιτάνευση της Εικόνας πέριξ του Ι. Ναού.
Φέτος, μετά από χρόνιο αίτημα των Σερβιωτών και επιθυμία του Σεβασμ. Μητροπολίτη μας κ. Παύλου και του συμπατριώτου μας Πρωτοσυγκέλλου Αρχιμανδρ. κ. Χριστοφόρου Αγγελόπουλου, η Εικόνα της Παναγίας Ζιδανιώτισσας φιλοξενήθηκε και στα Σέρβια (30/10-4/11/2019). Ευχόμαστε δε να καθιερωθεί σε ετήσια βάση.


Νικόλαος Γ. Λεπίδας
Σέρβια, 6η Δεκεμβρίου 2019, ημέρα μνήμης του εν Αγίοις πατρός ημών Νικολάου, Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του θαυματουργού και Μυροβλήτου.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...