Την Κυριακή του Θωμά στην Πύλη Τρικάλων: «Οδοιπορικό στο Άγιον Όρος»

Ένα σπάνιο οπτικοακουστικό θέαμα για τις 20 Μονές του Αγίου Όρους, από τον ερευνητή κ. Γιώργο Ασημακόπουλο.

-Διοργανωτές της εκδήλωσης ο Εκπολιτιστικός-Μορφωτικός Σύλλογος Ροπωτού και η εφημερίδα «διάλογος»

-Στις 11.30π.μ. στο ξενοδοχείο «PILI» με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Την Κυριακή του Θωμά, 12 Μαΐου 2013, θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση αφιερωμένη στην Αθωνική Πολιτεία, με τίτλο «Οδοιπορικό στο Άγιον Όρος», στις 11.30π.μ. στο Ξενοδοχείο PILI στην Πόρτα Παναγιά Πύλης.

Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει προβολή οπτικοακουστικού θεάματος και έκθεση φωτογραφίας από τον μελετητή του Αγίου Όρους, ζωγράφο κ. Γιώργο Ασημακόπουλο, ο οποίος μετά από πολλές επισκέψεις στο Άγιον Όρος συγκέντρωσε ένα πλούσιο οπτικό υλικό, που αποτελείται από μερικές χιλιάδες φωτογραφίες, διαφάνειες, αλλά και video, που τράβηξε ο ίδιος.

Με το υλικό αυτό δημιούργησε ένα θαυμάσιο οπτικοακουστικό θέαμα με τίτλο «Οδοιπορικό στο Άγιον Όρος», στο οποίο παρουσιάζονται όλες οι Μονές, καθώς και η πρωτεύουσα της Αθωνικής Πολιτείας οι Καρυές με τον ναό του Πρωτάτου με τις περίφημες τοιχογραφίες του Μανουήλ Πανσέληνου.

Πρόκειται για ένα οπτικοακουστικό θέαμα, που αποτελείται από 500 επιλεγμένες φωτογραφίες, εναέριες λήψεις και πλάνα από vιdeo, εμπλουτισμένο με αφήγηση, μουσική υπόκρουση (του Χ.Χάλαρη) ψαλμωδίες από τον χορό των ψαλτών της Σιμωνόπετρας και πολλά ηχητικά εφέ (καμπάνες, ξυλοσήμαντρα, αηδόνια, ήχοι της θάλασσας , ομιλίες μοναχών, προσευχές, κ.λ.π).

Με αυτόν τον εξαιρετικό συντονισμό εικόνας και ήχου παρουσιάζεται ανάγλυφα στον θεατή το «Περιβόλι της Παναγίας», όπως εύστοχα αποκαλείται η Αθωνική Μοναστική Πολιτεία, μια πολιτεία με τα δικά της μοναδικά χαρακτηριστικά, που μόνο ο ανδρικός πληθυσμός έχει το προνόμιο να μπορεί να επισκεφθεί και να βιώσει.

Το οπτικοακουστικό όμως αυτό θέαμα του Γιώργου Ασημακόπουλου έχει σκοπό να κάνει κοινωνούς αυτής της ξεχωριστής πολιτείας όλους, ακόμη και τις γυναίκες, για αυτό και ο ίδιος λέει: « Επιθυμώ να φέρω το Όρος κοντά στο κοινό και να προκαλέσω το ενδιαφέρον να το επισκεφτούν όσο το δυνατόν περισσότεροι και να τους δοθεί η ευκαιρία να βιώσουν τη Ζωή των Μοναχών, για να αισθανθούν αυτά που αισθάνεται ο επισκεπτόμενος το «Περιβόλι της Παναγίας» μας. Έτσι δίνεται η ευκαιρία και στις γυναίκες, λόγω του «Άβατου» του Αγίου Όρους, να το γνωρίσουν τουλάχιστον οπτικοακουστικά».

Η προβολή θα έχει διάρκεια μία ώρα και 15 λεπτά. Μπροστά στα μάτια των θεατών θα ξετυλιχθούν πανοραμικές εικόνες της χερσονήσου του Άθω με τις δασώδεις  πλαγιές και τις βραχώδεις ακτές, εξωτερικές και εσωτερικές απόψεις των Μονών, πολύτιμες φορητές εικόνες και τοιχογραφίες, τράπεζες. ολονυχτίες, διακονήματα, προσευχή, αλλά και η χλωρίδα και η πανίδα του Αγίου Όρους.

Την εκδήλωση θα πλαισιώνει έκθεση φωτογραφίας με αντίστοιχα θέματα από το Άγιον Όρος με τεκμηρίωση, ώστε οι θεατές να έχουν μια σταθερή εικόνα των θεμάτων με μεγαλύτερη άνεση και διάρκεια.

Μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί περισσότερες από 250 παρουσιάσεις του Οδοιπορικού με μεγάλη επιτυχία, σ’όλη την Ελλάδα.

Την παρουσίαση της εκδήλωσης θα έχει ο δημοσιογράφος- ερευνητής και συντονιστής της έρευνας για την έκδοση «Ταξιδεύοντας στη Θεσσαλία» κ. Μάκης Εξαρχόπουλος.

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Πύλης και διοργανώνεται από τον Εκπολιτιστικό- Μορφωτικό Σύλλογο Ροπωτού και την εφημερίδα «διάλογος» με την έκδοση «Ταξιδεύοντας στη Θεσσαλία».

Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γιώργος Ασημακόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1928. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Ζωγραφικής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών και έργα του κοσμούν πολλά Αθηναϊκά σπίτια.

Εργάστηκε στη διαφήμιση και επιμελήθηκε τον σχεδιαστικό διάκοσμο πολλών βιβλίων, ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με αρχαιολόγους και βυζαντινολόγους στην παραγωγή ειδικών εκδόσεων.

Το 1959 διορίστηκε στον ΕΟΕΧ(μετέπειτα ΕΟΜΜΕΧ), όπου υπήρξε ιδρυτικό μέλος και Διευθυντής Χειροτεχνικής Ανάπτυξης, θέση από την οποία και συνταξιοδοτήθηκε.

Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του στον ΕΟΜΜΕΧ δημιούργησε ένα αξιόλογο φωτογραφικό αρχείο, περίπου 30.000 έγχρωμων διαφανειών και αντίστοιχων ασπρόμαυρων φωτογραφιών με τα αρνητικά τους ,με θέμα «Ο παραδοσιακός μας πλούτος».

Σήμερα ασχολείται περισσότερο με την φωτογραφία και την φιλοτέχνηση ανάγλυφων, που είναι εμπνευσμένα από την λαϊκή μας παράδοση.

http://www.trikalaola.gr
 

Ιερά Μονή Θεμάτων

Με ιδιαίτερη παρακολουθούμε –λόγω και της εορτής του- εγκωμιαστικά σχόλια για το Μοναστήρι των θεμάτων της Πυλάρου. Αισθανόμαστε ανάγκη να συμμετέχουμε στην ψυχική ανάταση που προσφέρει στον επισκέπτη αυτή η εστία της πίστης και το στολίδι της φύσης.

Επιλέγουμε να πούμε λόγια αλήθειας, όπως τα ζούμε από κοντά, όπως τα μάθαμε από παιδιά.

Είναι γεγονός πως τα μοναστήρια της Κεφαλονιάς παρέχουν και περιέχουν εξαιρετική ομορφιά, πνευματικό πλούτο, θρησκευτική υποβολή και είναι δεμένα με τις παραδόσεις και τη ζωή της τοπικής κοινωνίας.

Για το μοναστήρι των Θεμάτων τι να πρωτοειπεί κανείς.

Ιδιαίτερη αναφορά οφείλεται πρωτίστως στον Ηγούμενο της Μονής Αρχιμανδρίτη Ιερόθεο Αμίτση, τον Παπά Γιάννη , για εμάς τους Πυλαρινούς .

Ακούραστος εργάτης, αφιέρωσε τη ζωή του στο Μοναστήρι και το μεταμόρφωσε τα τελευταία χρόνια σε τόπο κόσμιο, καθαρό, οργανωμένο , φιλόξενο , επισκέψιμο, υποβλητικό .

Με χρήματα της Μονής κατασκευάστηκε διώροφο κτήριο –Αρχονταρίκι στο ισόγειο και ξενώνας στο όροφο με 22 κρεβάτια .Στην βιβλιοθήκη φυλάσσονται ανεκτίμητα κείμενα και βιβλία. Οργάνωσε τους χώρους και προστάτεψε τα πολύτιμα άμφια ,σκεύη και ιερά αντικείμενα του χιλιόχρονου Μοναστηριού.

Φύτεψε αμπέλι –ρομπόλα στον περίβολο, και το κρασί του γεύονται οι επισκέπτες. Ανεξίτηλη παραμένει η εικόνα του, όπου με τα μαύρα ράσα, στον καυτό δεκαπενταύγουστο, πότιζε αυτό το αμπέλι, με κουβάδες και νερό από τις στέρνες.

Προστάτεψε την περιουσία του Μοναστηριού, εμπλούτισε την πανίδα της περιοχής με εξωτικά ζώα(ελάφια, Λάμα) αλλά και με κότες, γαλοπούλες και πρόβατα.

Είναι ο άνθρωπος, που εμπνέει εμπιστοσύνη και κερδίζει αβίαστα την συμπαράσταση και την βοήθεια στο έργο, που επιτελεί. Οι Πυλαρινοί ανταποκρίνονται πρόθυμα και βοηθούν το Μοναστήρι ποικιλοτρόπως. Δωρητές, επιστήμονες και τεχνίτες , με την ακούραστη και συνεχή παρουσία του Αρχιμανδρίτη, προσφέρουν και συμμετέχουν στην διαρκή αναβάθμιση ολόκληρης της περιοχής.

Παράλληλα το Ιστορικό Μοναστήρι δεν έπαψε ποτέ να είναι μέρος του κοινωνικού γίγνεσθαι της περιοχής. Φιλόξενο για τους τσοπάνηδες , που ξέμεναν στην ορεινή Αγία Δυνατή, με συμμετοχή στους εθνικούς αγώνες, με περιουσία που εξυπηρετούσε τις τοπικές ανάγκες, αποτέλεσε και αποτελεί στοιχείο της ταυτότητας της Πυλάρου και όχι μόνον.

Έζησαν στο Μοναστήρι ,υπηρέτησαν και προσέφεραν στην θρησκεία και τον τόπο ιστορικές προσωπικότητες, ιερείς και καλόγεροι, αξεπέραστα παραδείγματα πίστης ανθρωπιάς και εργασίας.

Αυτή τη σοβαρή χιλιετή υποθήκη ο Πανάξιος Αρχιμανδρίτης την σεβάστηκε, την ανέδειξε και την παραδίδει στο μέλλον με το κεφάλι ψηλά.

Σε μοναστήρι η κυβέρνηση της Ιταλίας

«Είναι ένας τρόπος για να γνωριστούμε, να δημιουργηθεί ένα πνεύμα συνεργασίας», ανέφερε ο νέος Ιταλός πρωθυπουργός.

Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Ενρίκο Λέτα ανακοίνωσε μέσω Twitter ότι την επόμενη Κυριακή πρόκειται να μεταβεί μαζί με τους 21 υπουργούς του σε ένα πρώην μοναστήρι της κεντρικής Ιταλίας, στην Τοσκάνη, όπου και θα περάσουν μαζί είκοσι τέσσερις ώρες, για να γνωριστούν καλύτερα και να συζητήσουν.«Είναι ένας τρόπος για να γνωριστούμε, να καθορίσουμε ένα πρόγραμμα, να δημιουργηθεί ένα πνεύμα συνεργασίας που θυμίζει εκείνο των αποδυτηρίων στον αθλητισμό», ανέφερε ο νέος Ιταλός πρωθυπουργός, μέσω του ιστοτόπου αυτού κοινωνικής δικτύωσης. Ο Λέτα διευκρίνισε ότι «κάθε υπουργός θα πληρώσει τα έξοδα διαμονής του». Κατά πληροφορίες μπορεί να επιλεγεί ένα πρώην αβαείο που βρίσκεται έξω από την πόλη Σιένα, το οποίο έχει μετατραπεί, πλέον, σε πολυτελές ξενοδοχείο. http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_07/05/2013_497544

Αντάρτικο για τους φόρους στο Αγιον Ορος

Οι Αγιορείτες μοναχοί απειλούν να αποκλείσουν τους πολιτικούς από τις εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από την ενσωμάτωση της Αθωνικής Πολιτείας τον ερχόμενο Οκτώβριο, αν δεν εξαιρεθούν από τη φορολόγηση τα ακίνητα των μονών που βρίσκονται εκτός Αγίου Ορους.
Το έθεσαν μάλιστα ως όρο και στην πρόσφατη συνάντησή τους με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά στο Μαξίμου, αλλά η απαίτησή τους δεν δημοσιοποιήθηκε. Εδώ και τρεις μέρες στο Αγιον Ορος βρίσκεται ο γραμματέας της κυβέρνησης, Τάκης Μπαλτάκος, σε ρόλο... πυροσβέστη, επιχειρώντας να κατευνάσει τις αντιδράσεις. Επισήμως ο κ. Μπαλτάκος παρίσταται στις εκδηλώσεις για την πανήγυρη του Αγίου Γεωργίου στη Μονή Ξενοφώντος, από χθες ωστόσο είχε επαφές με εκπροσώπους ιερών μονών, προκειμένου να μην υλοποιήσουν τις απειλές τους.
«Εμείς το ξεκαθαρίσαμε και στον πρωθυπουργό, άσχετα που δεν το είπαν. Δεν θα δεχτούμε κανέναν πολιτικό στους εορτασμούς, αν δεν λυθεί άμεσα και μάλιστα με νομοθετική ρύθμιση που θα ισχύει για πάντα η φορολογική εκκρεμότητα», δήλωσε στο «Eθνος» εκπρόσωπος της αγιορείτικης κοινότητας και προσέθεσε: «Η συζήτηση με τον πρωθυπουργό ήταν γενική και αόριστη, εμάς όμως δεν μας ικανοποιεί αυτό. Θέλουμε συγκεκριμένες δεσμεύσεις και λύσεις που θα ισχύουν εσαεί.
Διαφορετικά δεν θα έρθουν πολιτικοί στις εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από την ενσωμάτωση της Αθωνικής Πολιτείας στον ελληνικό κορμό, στις οποίες παράλληλα θέλουμε να τονίσουμε το αυτοδιοίκητο του Αγίου Ορους».
Τον περασμένο Νοέμβριο στις εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την απελευθέρωση της χερσονήσου του Αθω από τους Οθωμανούς. Στις Καρυές προσκλήθηκαν μόνο ο τότε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, αντιναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης, και η ηγεσία του πολεμικού στόλου.

 http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=27686&subid=2&pubid=113039790

Ένα συνεχιζόμενο θαύμα: δέντρα που αιμορραγούν

Σήμερα στο μέρος αυτό, κοντά στο χωριό Βούναινα, μισή ώρα έξω από τη Λάρισα, υπάρχει νέος προσκυνηματικός Ναός, εντός του οποίου βρίσκεται και το κενοτάφιο του Οσιομάρτυρα, καθώς και τεμάχιο του ιερού λειψάνου. Ο Ναός αυτός κατασκευάστηκε το 1962 στην θέση παλαιότερου, που είχε οικοδομηθεί το 1883 και καταστράφηκε από φωτιά στις 22 Μαίου του 1962 από ζηλωτές. Στην ανατολική πλευρά του Ναού έχει κατασκευαστεί κτηριακό συγκρότημα με ξενώνες κουζίνα και τα λοιπά.

Το προσκύνημα ανήκει στην ιερά Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων, όπου ο άξιος ποιμενάρχης της Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Κύριλλος Β΄ έχει επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αναπαλαίωση και ανάδειξη του προσκυνήματος.Στον τόπο του μαρτυρίου του αγίου Νικολάου του Νέου, δηλαδή στο ιερό προσκύνημά του (στο χωριό Βούναινα, στο Βουνό Όρθρυς Θεσσαλίας), συμβαίνει ένα υπερθαυμαστό γεγονός, και κυρίως κατά την ετήσια μνήμη του Οσιομάρτυρα, τρέχει ένα πορφυρένιο υγρό, που μοιάζει με αίμα. Το υγρό τρέχει από τους κορμούς λίγων δένδρων φτελιάς, στα οποία σφαγιάστηκαν οι συνασκητές του αγίου Νικολάου και επίσης πλημμυρίζει τη ρίζα ενός κομμένου δένδρου, όπου, κατά την παράδοση, βασανίστηκε ο Οσιομάρτυρας. Στην περιοχή αυτή υπάρχουν και άλλα δένδρα, αλλά δεν «μετέχουν» σε αυτή την διαδικασία, με λίγα λόγια δεν παρουσιάζουν αντίστοιχη έκκριση κάποιας κόκκινης ρητίνης. Το «αίμα» είναι ρευστό και βαθύ σε υγρή κατάσταση και όχι σε ρητινώδη.

Το «αίμα» αρχίζει να τρέχει το απόγευμα της 8ης Μαΐου, παραμονή της μνήμης του και συνεχίζει τη θαυμαστή εμφάνισή του, μέχρι το πρωί της εορτής του, 9 Μαΐου. Ευλαβείς χριστιανοί που το γνωρίζουν, πηγαίνουν εκεί την παραμονή και συγκεντρώνουν μέσα σε μπουκάλια το άφθονο τρεχούμενο θαυμαστό «αίμα», για να το μοιράσουν σαν ευλογία στους γνωστούς τους. Το βράδυ, κάνουν αγρυπνία, για τη γιορτή του Αγίου. Πολλοί μάλιστα έχουν παρατηρήσει ότι στις 5 ώρα, το πρωί της μνήμης του, στο μέρος των δένδρων ακούγεται ένα θαυμαστό βουητό σε μια ακτίνα 10 μέτρων και για 10 λεπτά περίπου. Επίσης και το Αγίασμα της πηγής, δεν τρέχει πάντοτε, τρέχει όμως εκείνες τις ημέρες, όταν τρέχει και το «αίμα». Επίσης και το αγίασμα του Αγίου αναβλύζει και πάλι μόνο εκείνες τις ημέρες, γιατί είναι μια πηγούλα, που δεν έχει πάντα νερό.

 Τρείς νέοι μας, ο Σωτήριος Παναούλης,ο Παναγιώτης Αγοραστός(Ενορίτης ) και ο Στέφανος Σασλής επισκέφθηκαν την Δευτέρα 1^η Οκτωβρίου 2012 το Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Νικολάου του Νέου στα Βούνενα της Θεσσαλίας όπου ως γνωστόν βρίσκεται ο Τάφος του Οσιομάρτυρος καθώς και ο Τόπος του μαρτυρίου με το δένδρο της σφαγής  το οποίο ρέει το «Αίμα» του. 

     Αφού προσκύνησαν με ευλάβεια φρόντισαν και για την συλλογή ικανής ποσότητος Αίματος για τις ανάγκες του Ναού μας αφού δεν είναι λίγοι εκείνοι που μας ζητούν το ιαματικό ''Αίμα'' του Αγίου για να ωφεληθούν ειδικά σε δερματολογικές παθήσεις.

Αντιγραφή από: http://www.inagiounikolaoutouneou.gr

Η ζωή του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου

Η Ανθούσα διδάσκει εποπτικά την προσευχή στον Ιωάννη

Η εικοσάχρονη χήρα λούζεται καθημερινά στο δάκρυ. Η θλίψη οδηγεί τον άνθρωπο πολύ πολύ κοντά στον Θεό ή τον απομακρύνει τέλεια από κοντά Του. Η Ανθούσα βασανίζεται, υποφέρει, με τη βοήθεια όμως της πιστής διακόνισσας Σαβινιανής, με την πολυποίκιλη συμβολή του άγιου πνευματικού της Ιουλιανού (όχι του Παραβάτου! ) μετατρέπει το στεναγμό σε γλυκειά συνομιλία με τον ουρανό. Ώρες πολλές κατάμονη μέσα στο δωμάτιό της, όρθια ή γονατιστή, ικετεύει καθημερινά τον Ύψιστο για το παιδί της. Πρωί- βράδυ συμπροσεύχονται και οι τρεις ( Ανθούσα, Σαβινιανή, Χρυσόστομος ) . Δεν αρκείται η άριστη, υπέροχη δασκάλα μονάχα στην ατομική, σπιτική προσευχή. Θέλει να μάθει το παιδί της να προσεύχεται θερμά και μέσα στο σπίτι του Θεού, στο ναό. Τριγύρω από την Αντιόχεια υπάρχουν πολλά «μαρτύρια» (= μικρά εκκλησάκια) , αφιερωμένα σε τοπικούς άγιους. Μόλις λοιπόν τελειώνουν τα σχολικά μαθήματα, αργά το απόγευμα, λίγο πριν από τη δύση του ηλίου, η Ανθούσα παίρνει το μοναχοπαίδι της και επισκέπτονται κάποιο μικρό «μαρτύριο». Ο ήλιος σιγά- σιγά κοκκινίζει, πορφυρώνει τα σύννεφα. Οι δύο επισκέπτες ευλαβικά εισέρχονται σε κάποιο «ξωκκλήσι». Το υποβλητικό μισοσκόταδο ευνοεί αφάνταστα την προσευχή. Κερί και λιβάνι μοσχομυρίζουν στο μικρό χώρο. Η Ανθούσα ασπάζεται ευλαβικά τις εικόνες, ανάβει λίγα ξυλαράκια στο θυμιατό, τοποθετεί λίγο λιβάνι και θυμιατίζει όλες τις εικόνες. Προσωπικά βάζει λίγο λάδι στα καντηλάκια και τ’ ανάβει.

-      Έλα , τώρα, Ιωάννη! Έμπα μέσα στο ιερό και άναψε την ακοίμητη καντήλα.

Αρκετή ώρα παραμένουν μέσα στο μαρτύριο. Η Ανθούσα προσεύχεται πολύ, γιατί η σιγαλιά, τα θυμιάματα, το μισοσκόταδο, οι αδρές μορφές των αγίων, επηρεάζουν θετικά το παιδί της, ριζοβολούν μέσα του ιερά, άγια σκιρτήματα για καθολική αφιέρωση στο Θεό. Η άγια αυτή συνήθεια επηρεάζει βαθύτατα το σπλάχνο της. Ο λαός λέει «αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι». Αργά- αργά η Ανθούσα μεταγγίζει ευσέβεια, αρετές στο γυιό της!

(συνεχίζεται)

Από το βιβλίο «Η ΖΩΗ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ»

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ

ΤΕΥΧΟΣ 1^ΟΝ

Αθήνα

Νώτη Γεωργία

Ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν

 Μετά το Χριστός Ανέστη το βράδυ της  Ανάστασης, ο ιερέας επιστρέφει στην κεντρική πύλη της Εκκλησίας, την προς Ανατολάς, όπου τη βρίσκει  κλεισμένη.  Πίσω από την θύρα βρίσκεται συνήθως αναγνώστης ή επίτροπος ή πιστός και ακολουθεί η εξής στιχομυθία.

ἱερεὺς: Ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ Βασιλεὺς τῆς δόξης.
ἀναγνώστης: Τίς (ποιός)ἐστιν οὗτος ὁ Βασιλεὺς τῆς δόξης;
ἱερεὺς: Κύριος κραταιὸς καὶ δυνατός, Κύριος δυνατὸς ἐν πολέμῳ. Ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ Βασιλεὺς τῆς δόξης.
ἀναγνώστης: Τίς ἐστιν οὗτος ὁ Βασιλεὺς τῆς δόξης;
ἱερεὺς: Κύριος τῶν δυνάμεων, αὐτός ἐστιν ὁ Βασιλεὺς τῆς δόξης.

Στη συνέχει ανοίγουν οι θύρες και εισέρχεται ο ιερέας με την ανάσταση και τους πιστούς για να τελέσει την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία.

Οι κλεισμένες θύρες που ανοίγουν, σε μερικές ενορίες με  βίαιη είσοδο από τον ιερέα, συμβολίζουν τις  πύλες του Άδη που συντρίφθηκαν με την Ανάσταση του Κυρίου όπως φαίνεται στην εικόνα της εις Αδου Κάθοδο.

Την έκφραση ο Βασιλεύς της Δόξης την βάζουμε εμείς ο Ορθόδοξοι στην εικόνα της Σταύρωσης του Κυρίου ως επιγραφή επάνω του σταυρού αντί της επιγραφή Ι.Ν.Β.Ι που χρησιμοποιουν οι Καθολικοί.

Τα παραπάνω λόγια είναι παρμένα από τον 23 ψαλμό του Δαβίδ τα οποία παραθέτουμε.

  

Του Κυρίου η γη και το πλήρωμα αυτής, η οικουμένη και πάντες οι κατοικούντες εν αυτή. Αυτός επί θαλασσών εθεμελίωσεν αυτήν και επί ποταμών ητοίμασεν αυτήν. Τίς αναβήσεται εις το όρος του Κυρίου, ή τίς στήσεται εν τόπω αγίω αυτού; Αθώος χερσί και καθαρός τη καρδία, ός ούκ έλαβεν επί ματαίω την ψυχήν αυτού και ούκ ώμοσεν επί δόλω τω πλησίον αυτού. Ούτος λήψεται ευλογίαν παρά Κυρίου και ελεημοσύνην παρά Θεού σωτήρος αυτού. Αύτη η γενεά ζητούντων τον Κύριον, ζητούντων το πρόσωπον του Θεού Ιακώβ. 'Αρατε πύλας οι άρχοντες υμών· και επάρθητε πύλαι αιώνιοι και εισελεύσεται ο βασιλεύς της δόξης. Τίς έστιν ούτος ο βασιλεύς της δόξης; Κύριος κραταιός και δυνατός, Κύριος δυνατός εν πολέμω. 'Αρατε πύλας οι άρχοντες υμών· και επάρθητε πύλαι αιώνιοι και εισελεύσεται ο βασιλεύς της δόξης. Τίς έστιν ούτος ο βασιλεύς της δόξης; Κύριος των δυνάμεων αυτός έστιν ο βασιλεύς της δόξης.

Το πρώτο Πάσχα ενός άθεου

Συμπτωματικά, την πρώτη φορά που ήρθα στην Ελλάδα, το 1992, ήταν η εβδομάδα μετά το Πάσχα. Πρέπει να ήταν Πέμπτη. Η «οδύσσεια» του ταξιδιού πήγαινε προς το τέλος, και η Καλαμπάκα ήταν προσωρινή στάση, πριν τη Θεσσαλονίκη, αρχικά, με τελικό προορισμό τη Δράμα. Φτάνοντας στους πρόποδες των Μετεώρων, ύστερα από μια εβδομάδα πεζοπορίας, στο σακίδιο πλάτης είχαν μείνει μόνο οι αναμνήσεις των τροφίμων και ένα άδειο μπουκάλι αναψυκτικού. Πείνα, κούραση και αϋπνία διεκδικούσαν ισάξια την απόλυτη αφοσίωση του μυαλού, με τελική θριαμβεύτρια την πρώτη.

Θαρραλέος και με τα λίγα ελληνικά, ως «παλιός» μετανάστης, ο μεγαλύτερος αδελφός απευθύνθηκε στο πρώτο σπίτι που συναντήσαμε. Σε λίγο επέστρεψε με δυο σακούλες πασχαλινά εδέσματα. Θα ήταν ανακρίβεια αν δεν έλεγα για τη μεγάλη έκπληξη που δοκίμασα. Έστω και αν η πείνα δεν παρείχε την πολυτέλεια της παραδοσιακής και ιστορικής προσέγγισης των τροφίμων, μερικά, κάθε άλλο παρά αδιάφορο σε άφηναν. Τα βαμμένα αυγά, όμως, αποτέλεσαν ξεχωριστή έκπληξη. Τέτοιου βαθμού, που με μια δόση υπερβολής, μέχρι που αναρωτήθηκα αν οι κότες αυτής της πλευράς των συνόρων, τα γεννάνε κατακόκκινα. Η θέα των αχλαδιών και άλλων καλοκαιρινών φρούτων, στην καρδιά της Άνοιξης, ήταν το ίδιο μαγευτική και χορταστική. Αν σκεφτείς ότι στο χωριό περιμέναμε τον Αύγουστο να δοκιμάσουμε, ελλείψει εισαγώγιμων «καπιταλιστικών προϊόντων», υπάρχει εξήγηση.

Από το 1969, όταν και ο Enver Hoxha(Ενβέρ Χότζα)  κήρυξε την Αλβανία αθεϊστική χώρα - γκρεμίζοντας τους θρησκευτικούς ναούς ως «Μεσαιωνικά απομεινάρια», και φυλακίζοντας ή ταπεινώνοντας τους θρησκευτικούς λειτουργούς όλων των δογμάτων, ως «όργανα των εχθρών της επανάστασης» - συνεπακόλουθα καταργήθηκαν οι θρησκευτικές γιορτές και ποινικοποιήθηκαν οι παραδόσεις. Οι λίγοι που επέμεναν να τις θυμούνται κρυφά, κινδύνευαν με φυλάκιση ακόμα κι αν στα σκουπίδια τους, «το κόμμα», έβρισκε τσόφλια χρωματιστών αυγών. Οι άλλοι είχαν πειστεί από το Μαρξιστικό ότι «η θρησκεία είναι το όπιο των λαών». Για καλύτερη εμπέδωση, μάλιστα ο Hoxha είχε δηλώσει ότι, «αν υπάρχει θεός, ας κατέβει να τιμωρήσει εμένα». Και αφού τίποτα δεν συνέβη στην αίθουσα, έγινε από πολλούς πιστευτός.

Έστω κι αν κανείς δεν μας μίλησε τότε για το θρησκευτικό έθιμο και ήταν η πείνα που μας «σύστησε» μαζί της, αυτό μπορεί να περιγραφεί και ως το πρώτο Πάσχα ενός άθεου. Που αργότερα θα μάθαινε πως η πίστη για τους ανθρώπους είναι θεμελιώδες δικαίωμα. Είναι έκφραση ελευθερίας και πρέπει να αναγνωριστεί στον καθένα, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, καταγωγής και χρώματος.

Niko Ago

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.authors&id=105

Στο Άγιον Όρος ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Βουλγαρίας

Στο Άγιον Όρος ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Βουλγαρίας

Στο Άγιον Όρος βρίσκεται από το πρωί, ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μαρίν Ράικοφ, συνοδευόμενος από δύο μέλη της υπηρεσιακής κυβέρνηση του, τον υπουργό Μεταφορών και Τηλεπικοινωνιών Κριστιάν Κράστεφ και τον υπουργό Πολιτισμού Βλαντιμίρ Πένεφ. Ο κ. Ράικoφ και οι δύο υπουργοί πραγματοποιούν αυτή την ώρα επίσκεψη στις Καρυές και στη συνέχεια θα μεταβούν στη μονή Ζωγράφου, όπου και θα διαμείνουν απόψε για να παραστούν στον αυριανό εορτασμό του Αγίου Γεωργίου. Οι βούλγαροι αξιωματούχοι έφτασαν στη χώρα μας οδικώς, χθες βράδυ και διανυκτέρευσαν στην Ουρανούπολη, ενώ θα αναχωρήσουν αύριο το πρωί από τον Άγιον Όρος, μετά τη λιτανεία, για τη Βουλγαρία. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι σεισμοί αποκαλύπτουν πότε ακριβώς σταυρώθηκε ο Χριστός

Εδώ και δεκαετίες, η ακριβής ημερομηνία της σταύρωσης του Ιησού παραμένει ένα μυστήριο για την επιστημονική κοινότητα. Τώρα, μια νέα θεωρία, που βασίζεται στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, έρχεται να δώσει την απάντηση.
Σύμφωνα με την ομάδα Αμερικανών και Γερμανών γεωλόγων, η πιθανότερη ημερομηνία της σταύρωσης είναι η Παρασκευή, 3 Απριλίου του 33 μ.Χ. Όπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες, η θεωρία τους βασίζεται στην περιγραφή του σεισμού που ακολούθησε το θάνατο του Ιησού, όπως τον περιγράφει ο Ματθαίος στο Ευαγγέλιό του.
Οι επιστήμονες μελέτησαν πετρώματα από παραθαλάσσια περιοχή της Νεκράς Θάλασσας, τα οποία «έδειξαν» ότι εκείνη την ημέρα η περιοχή, η οποία απέχει μόλις 13 χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ, χτυπήθηκε από σεισμό μεγάλης έντασης.

Πηγή: Οι σεισμοί αποκαλύπτουν πότε ακριβώς σταυρώθηκε ο Χριστός | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/52333#ixzz2SiR2365P

Ο πασχαλιάτικος χαιρετισμός, Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!,

Κι εκείνος ό πασχαλιάτικος χαιρετισμός, Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!, πόσο μεγαλείο είχε! Οι βαρύτονες φωνές του γεωργού και του ψαρά έκαναν τα βουνά και τις θάλασσες ν' αντιλαλούν το Χριστός ανέστη! και το Αληθώς Ανέστη! Και αυτό σαράντα μέρες διαλαλείτο από τους πιστούς. Και τώρα, μια μέρα και μόλις ακούγεται. Λες, Χριστός ανέστη! και παίρνεις την ελεεινή απάντηση, Χρόνια πολλά. Άραγε θα γυρίσουνε τα χρόνια και θα έρθουν οί καιροί της χαράς και της αγάπης;

Κι ό ασπασμός όλων των ανδρών στην προσκύνηση του Ευαγγελίου την ημέρα του Πάσχα ήταν κάτι ξεχωριστό και μια ζεστασιά μεταξύ των ανθρώπων. Τώρα νεκρική παγωνιά. Ντουβάρια σηκώσαμε μεταξύ μας. Μήτε χαιρετιόμαστε, μήτε ασπαζόμαστε.

Αρχιμ.Γρηγόριος Καθηγούμενος Ι.Μ Δοχειαρίου Αγ.Όρους.

Φώτης Κόντογλου - Ἀνέστη Χριστός, Ἡ δοκιμασία τοῦ λογικοῦ

Ἡ πίστη τοῦ χριστιανοῦ δοκιμάζεται μὲ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ σὰν τὸ χρυσάφι στὸ χωνευτήρι. Ἀπ᾿ ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ πλέον ἀπίστευτο πράγμα, ὁλότελα ἀπαράδεκτο ἀπὸ τὸ λογικό μας, ἀληθινὸ μαρτύριο γιὰ δαῦτο. Μὰ ἴσια-ἴσια, ἐπειδὴ εἶναι ἕνα πράγμα ὁλότελα ἀπίστευτο, γιὰ τοῦτο χρειάζεται ὁλόκληρη ἡ πίστη μας γιὰ νὰ τὸ πιστέψουμε. Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι λέμε συχνὰ πὼς ἔχουμε πίστη, ἀλλὰ τὴν ἔχουμε μονάχα γιὰ ὅσα εἶναι πιστευτὰ ἀπ᾿ τὸ μυαλό μας. Ἀλλὰ τότε, δὲν χρειάζεται ἡ πίστη, ἀφοῦ φτάνει ἡ λογική. Ἡ πίστη χρειάζεται γιὰ τὰ ἀπίστευτα.

Οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι εἶναι ἄπιστοι. Οἱ ἴδιοι οἱ μαθητάδες τοῦ Χριστοῦ δὲν δίνανε πίστη στὰ λόγια τοῦ δασκάλου τους ὅποτε τοὺς ἔλεγε πὼς θ᾿ ἀναστηθῆ, μ᾿ ὅλο τὸ σεβασμὸ καὶ τὴν ἀφοσίωση ποὺ εἶχαν σ᾿ Αὐτὸν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη στὰ λόγια του. Καὶ σὰν πήγανε οἱ Μυροφόρες τὴν αὐγὴ στὸ μνῆμα τοῦ Χριστοῦ, κ᾿ εἴδανε τοὺς δυὸ ἀγγέλους ποὺ τὶς μιλήσανε, λέγοντας σ᾿ αὐτὲς πὼς ἀναστήθηκε, τρέξανε νὰ ποῦμε τὴ χαροποιὰ τὴν εἴδηση στοὺς μαθητές, ἐκεῖνοι δὲν πιστέψανε τὰ λόγια τους, ἔχοντας τὴν ἰδέα πὼς ἤτανε φαντασίες: «Καὶ ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος (τρέλα) τὰ ῥήματα αὐτῶν, καὶ ἠπίστουν αὐταῖς»...
Βλέπεις καταπάνω σὲ πόση ἀπιστία ἀγωνίσθηκε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός; Καὶ στοὺς ἴδιους τοὺς μαθητάδες του. Εἶδες μὲ πόση μακροθυμία τὰ ὑπόμεινε ὅλα; ...Καὶ μ᾿ ὅλα αὐτὰ, ἴσαμε σήμερα οἱ περισσότεροι ἀπὸ μᾶς εἴμαστε χωρισμένοι ἀπὸ τὸν Χριστὸ μ᾿ ἕνα τοῖχο παγωμένον, τὸν τοῖχο τῆς ἀπιστίας. Ἐκεῖνος ἀνοίγει τὴν ἀγκάλη του καὶ μᾶς καλεῖ κ᾿ ἐμεῖς τὸν ἀρνιόμαστε. Μᾶς δείχνει τὰ τρυπημένα χέρια του καὶ τὰ πόδια του, κ᾿ ἐμεῖς λέμε πὼς δὲν τὰ βλέπουμε. Ἐμεῖς ψάχνουμε νὰ βροῦμε στηρίγματα στὴν ἀπιστία μας γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουμε τὸν ἐγωϊσμό μας, ποὺ τὸν λέμε Φιλοσοφία καὶ Ἐπιστήμη. Ἡ λέξη Ἀνάσταση δὲν χωρᾶ μέσα στὰ βιβλία τῆς γνώσης μας... Γιατὶ «ἡ γνώση τούτου τοῦ κόσμου, δὲ μπορεῖ νὰ γνωρίσει ἄλλο τίποτα, παρεκτὸς ἀπὸ ἕνα πλῆθος λογισμούς, ὄχι ὅμως ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζεται μὲ τὴν ἁπλότητα τῆς διάνοιας».

Ναί, ἐκείνους ποὺ ἔχουνε αὐτὴ τὴν εὐλογημένη ἁπλότητα τῆς διάνοιας, τοὺς μακάρισε ὁ Κύριος, λέγοντας: «Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστι ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται». Καὶ στὸν Θωμᾶ, ποὺ γύρευε νὰ τὸν ψηλαφήσῃ γιὰ νὰ πιστέψῃ, εἶπε: «Γιατὶ μὲ εἶδες Θωμᾶ, γιὰ τοῦτο πίστεψες; Μακάριοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν εἴδανε καὶ πιστέψανε».

Ἂς παρακαλέσουμε τὸν Κύριο νὰ μᾶς δώσει αὐτὴ τὴν πλούσια φτώχεια, καὶ τὴν καθαρὴ καρδιά, ὥστε νὰ τὸν δοῦμε ν᾿ ἀναστήνεται γιὰ νὰ ἀναστηθοῦμε κ᾿ ἐμεῖς μαζί του.

Αὐτὴ ἡ ἀνηξεριὰ (ἡ ἄγνοια) εἶναι ἀνώτερη ἀπὸ τὴ γνώση: «Αὕτη ἐστὶν ἡ ἄγνοια ἡ ὑπερτέρα τῆς γνώσεως». Καλότυχοι καὶ τρισκαλότυχοι ἐκεῖνοι ποὺ τὴν ἔχουνε.

Χριστὸς ἀνέστη!