Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2014

ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΕΙ Η ΣΙΩΠΗ




       
                                               ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ                Αθήνα, 04  Σεπτεμβρίου  2014

 

Νέα σειρά:
ΑΘΩΣ ΕΦΗΒΙΚΑ

     Όταν μιλάει η σιωπή

Κείμενα: Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Μέσα Ποταμού

και Σταυρούλα Σταμάτη
Γλωσσική επιμέλεια και στίχοι:
Δήμητρα Σταύρου Μιχάλσκι
Φωτογραφίες: Αννα Σταμάτη

Χρονολογία έκδοσης: Σεπτέμβριος 2014
ISBN: 978-960-495-164-2
Σχήμα:  14Χ21, Σελίδες: 396
Τιμή: 14,80€
Κ.Β.: 2546









Μια ιστορία που θα συγκινήσει με την ευαισθησία της
και θα συγκλονίσει με την αλήθειά της.

Οι εκδόσεις Σταμούλη εγκαινιάζουν τη νέα σειρά ΑΘΩΣ/ΕΦΗΒΙΚΑ με θέματα  που ενδιαφέρουν το εφηβικό και νεανικό κοινό, αλλά θα αγγίξουν και τους μεγαλύτερους  αναγνώστες.

Το πρώτο βιβλίο της σειράς έχει τίτλο Όταν μιλάει η σιωπή και είναι  ένα σύγχρονο μυθιστόρημα με ήρωες τέσσερις νέους  που βιώνουν τα σημαντικότερα προβλήματα της εποχής μας: Σχέσεις με τους γονείς και τα αδέλφια, γάμος, σπουδές,  αγωνία γύρω από τον επαγγελματικό προσανατολισμό, αντιμετώπιση προβλημάτων όπως η εξάρτηση από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, η διάλυση της οικογένειας και ακόμη σοβαρότερες καταστάσεις όπως αυτή της νεανικής βίας. Μέσα από τις γραμμές του έργου αυτού, οι νέοι μας θα πάρουν κουράγιο και ώθηση για να ζήσουν μια ζωή γεμάτη ενθουσιασμό, μεράκι και νόημα.

Το βιβλίο γράφτηκε μ’ έναν ιδιαίτερα πρωτότυπο τρόπο: Η  Σταυρούλα Σταμάτη πραγματοποίησε συνεντεύξεις με νέους από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Τα ερωτήματα που προέκυψαν ανέλαβε να τα επεξεργαστεί η Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου, ένα ιστορικό μοναστήρι που βρίσκεται σκαρφαλωμένο στο όρος Τρόοδος της Κύπρου. Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια προσφορά αγάπης προς τους νέους μας. Οι εκδόσεις ΑΘΩΣ έχουν επιμεληθεί με μεράκι την έκδοση η οποία διανθίζεται από τις γεμάτες ευαισθησία φωτογραφίες της Άννας Σταμάτη και στίχους της Δήμητρας Σταύρου Μιχάλσκι.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε

Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2014

Όμορφες μεταστροφές άθεων σε Ολλανδία και Ελλάδα

ΟΜΟΡΦΕΣ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΑΘΕΩΝ ΣΕ ΟΛΛΑΝΔΙΑ & ΕΛΛΑΔΑ


VIDEO: Ο Joseph Van den Berg μοναχός πλέον στην Ολλανδία, 
σε βάπτιση Ολλανδού συμπατριώτη του
Μας αναφέρει ο π. Ιωάννης Κωστώφ:
Ἦταν ἕνας μεγάλος ἠθοποιός τοῦ Ὁλλανδικοῦ Κρατικοῦ Θεάτρου, ὁ Joseph Van den Berg, καί συνειδητός ἄθεος. Κάποτε, σέ ρόλο ἀθέου, ἔλεγε: "Δέν ὑπάρχει Θεός, δέν ὑπάρχει Θεός". Ἀκούει τότε μιά φωνή μέσα του νά τοῦ λέη: "Ὑπάρχω, ψάξε νά μέ βρῆς!". Πραγματικά ἔψαξε, Τόν βρῆκε στήν Ἑλλάδα καί βαπτίσθηκε Ὀρθόδοξος. Μιά Κυριακή, μάλιστα, ἕνας γνωστός μου, καθηγητής τῆς Ἰατρικῆς, πού τόν φιλοξενοῦσε, τόν ἔφερε νά ἐκκλησιασθῆ στήν Ἐκκλησία ὅπου ἱερουργοῦσα κι ἔτσι τόν γνώρισα κι ἐγώ. Μοῦ ἔλεγε, λοιπόν, ὁ γνωστός μου καθηγητής, ὅτι κάποια μέρα στή διάρκεια γεύματος τοῦ διηγεῖτο τό βίο τοῦ ὁμοτέχνου του Ἁγ. Πορφυρίου τοῦ ἀπό μίμων, τοῦ ἠθοποιοῦ δηλ., καί ὅταν αὐτός τόν ρώτησε πότε γιορτάζει, τοῦ ἀπήντησε: "15 Σεπτεμβρίου". Ὁ Ἰωσήφ, αὐτό ἦταν τό ὄνομά του, ἔμεινε μέ τό στόμα ἀνοικτό: Ἦταν ἡ μέρα κατά τήν ὁποία εἶχε ἀκούσει τό: "Ὑπάρχω, ψάξε νά μέ βρῆς"!!!
Ἡ ἑπομένη ἦταν κοσμική κοπέλλα. Μιά μέρα ὁ πατέρας της τῆς πῆγε στό σπίτι γιά νά μαγειρέψη ἕνα «χωνί» ψάρια. Ὁ Θεός, ὅμως, «παραμόνευε» εὐεργετικά στή γωνία. Τό χωνί ἦταν τυλιγμένο μέ τό θρησκευτικό περιοδικό Ζωή. Ἔπεσε, λοιπόν, τό μάτι της σ᾽ αὐτό, τό διάβασε καί μετεστράφη. Ἔγινε, μάλιστα, καί καλή ἁγιογράφος, μαθήτρια τοῦ Φώτη Κόντογλου. Ἦταν θεία προσωπικοῦ φίλου, ὁ ὁποῖος καί μοῦ ἀφηγήθηκε τά τῆς μεταστροφῆς της.
Τέλος, ἕνα ἀπόγευμα στό ἐξομολογητήριο τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ἦλθε κάποιος ἐπιστήμονας νά ἐξομολογηθῆ καί μοῦ εἶπε πῶς ὁδηγήθηκε στήν ἐξομολόγησι: Ἕνα ἀπόγευμα ἔβγαλε γιά βόλτα τό σκυλί του στό Κολωνάκι —ἐκεῖ ἔμενε. Τό σκυλί, δεμένο μέ λουρί, ὁδηγοῦσε τόν κύριό του καί τόν πῆγε στά σκουπίδια. Ἐκεῖ βρῆκε πεταμένο τό βιβλίο Ὑποθῆκες Ζωῆς, Ἀπό τή Ζωή καί τή Διδασκαλία τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου. Τό πῆρε, τό διάβασε καί ἦλθε νά ἐξομολογηθῆ!
ΠΗΓΗ:
Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ
Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό
ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, Ἀθήνα 2011
TRUTH TARGET
PAINTING LEAVES - ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΦΥΛΛΑ

Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2014

Θεωρία της εξελίξεως




Μ.Μ: Ας επανέλθουμε ,τώρα, στο θέμα της σχέσεως ανθρώπου- ζώων , από το οποίο σας είχα διακόψει.

π. Ι: Ναι. Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι τα ζώα είναι υποχείρια του ανθρώπου για τις διάφορες ανάγκες του: ιατρικές (πειράματα για ασθένειες , για φάρμακα) , διατροφικές, ενδυματολογικές κ.λ.π. Για όλες αυτές τις χρήσεις , ο άνθρωπος έχει πλήρη ευλογία από τον Κύριο.

Μ.Μ: Με την απάντησή σας τίθεται εμμέσως και το θέμα της ιστορίας της εξελίξεως…

π.Ι: Εσύ εφαρμόζεις δηλαδή το : « τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντε έξι »!

Μ.Μ: Ε, τι να κάνουμε, η συζήτηση φέρνει τα θέματα! Λένε, λοιπόν, πολλοί: Κοιτάξτε. Υπάρχει μεγάλη ομοιότητα στα άκρα των πιθήκων π.χ. και του ανθρώπου. Αυτό αποδεικνύει εξέλιξη. Πως εμείς μπορούμε να δικαιολογήσουμε αυτή την ομοιότητα ή να την αντικρούσουμε;

Π. Ι: Μα δεν αντικρούουμε την ομοιότητα, αλλά τον ισχυρισμό ότι η ομοιότητα είναι απόδειξη μεταβάσεως από το ένα είδος στο άλλο. Και πως γίνεται αυτή η αντίκρουση; Με ένα απλούστατο παράδειγμα: Υπάρχουν ορισμένα βιβλία ,τα οποία βγαίνουν και σε δεύτερη έκδοση βελτιωμένη και επηυξημένη. Είναι παράλογο να πει κάποιος ότι το δεύτερο βιβλίο είναι... αυτοεξέλιξη του πρώτου. Υπάρχει ένας νους έξω από το βιβλίο , ο οποίος το επαυξάνει, το διαφοροποιεί κ.λ.π. Δεν βγήκε το ένα βιβλίο… σωματικώς από το άλλο. Το διεμόρφωσε ο συγγραφέας , ο οποίος είναι εκτός του βιβλίου. Έφτιαξε κάτι άλλο, δηλαδή, παρόμοιο με το πρώτο. Στην περίπτωση τη δική μας, στην περίπτωση του ανθρώπου και των ζώων, ο Λογικός Νους, ο εκτός και των δύο , είναι ο θεός, ο οποίος δεν θέλησε να βγάλει τον άνθρωπο από τους πιθήκους , έστω κι αν τον έπλασε όμοιο με αυτούς. Έτσι θέλησε!

Μια και θίξαμε όμως προηγουμένως το θέμα της κρεωφαγίας, ας το συνδέσουμε και με την θεωρία της Εξελίξεως . Εδώ μάλιστα εμφανίζεται ένα καταλυτικό επιχείρημα εναντίον κάποιων ανίδεων Χριστιανών , οι οποίοι είναι φίλα προσκείμενοι προς τη θεωρία αυτή, επειδή- όπως λένε- δεν συγκρούεται δήθεν με τη Βίβλο! Σύμφωνα με τη Γένεση, λοιπόν , όλα ανεξαιρέτως τα ζώα ήσαν (όπως και ο άνθρωπος ) χορτοφάγα πριν από την πτώση των Πρωτοπλάστων. Έτσι λέει ο Ίδιος ο Θεός ( Γεν. αʼ 29-30 ) . Δεν υπάρχει συνεπώς προ της πτώσεως ο περίφημος ,κατά τους δαρβινιστές ,αγώνας περί υπάρξεως , ο οποίος πυροδοτεί δήθεν την αλλαγή από είδος σε είδος , την εξέλιξη με άλλα λόγια. Σύμφωνα με τη διαδικασία αυτή, τόσο τα ζώα- κυνηγοί ,όσο και τα ζώα-θύματα πιεζόμενα τα μεν από την πείνα τα δε από την προσπάθεια να ξεφύγουν και να σωθούν, "αναγκάζονταν" να προσαρμοσθούν σωματικώς και να εξελιχθούν. Σύμφωνα , όμως με τη Γένεση, όλο το σενάριο αυτό περί του τρόπου εμφανίσεως των ζώων καταπίπτει , εφόσον όλα τα ζώα δημιουργήθηκαν χορτοφάγα. Ταλαίπωροι όσοι Χριστιανοί υποστηρίζετε ακόμη ότι η Βίβλος δεν απορρίπτει τη θεωρία της Εξελίξεως!



ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ « ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ »
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΜΕΛΙΝΟΥ
Α΄ ταξίδι 1993

ΝΕΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ 2002

Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2014

Όπτινα, Πάσχα 1993: Στη μνήμη των 3 νεομαρτύρων μοναχών

ΟΠΤΙΝΑ, ΠΑΣΧΑ 1993: ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ 3 ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ

DSC04885_HDR
Στη μνήμη των δολοφονημένων μοναχών
Πάσχα 1993, Μοναστήρι Οπτινα, Ρωσία
Ἀναφέρει ἡ Ξεναγός Λουντμίλα: 
«Στίς 18 Ἀπριλίου 1993 τή νύκτα τοῦ Πάσχα συνέβη ἕνα θλιβερό γεγονός [στήν Ὄπτινα]. Γιορτάσαμε μέ λαμπρότητα τήν Ἀνάστασι. Ἡ ἀγρυπνία τελείωσε γύρω στίς 5 τό πρωΐ κι ὅλοι ἀποσυρθήκαμε. Συνηθίζουμε νά κτυπᾶμε τίς καμπάνες ὅλη τή μέρα. Ἔτσι τρεῖς μοναχοί, γύρω στίς 6:10 τό πρωΐ, κτυποῦσαν χαρμόσυνα τίς καμπάνες. Τήν ὥρα ἐκείνη τούς ἐπιτέθηκε ἕνας σατανιστής καί τούς ἔσφαξε μ᾽ ἕνα μεγάλο μαχαίρι. Φαίνεται πώς μέσα στό θόρυβο καί στό σκοτάδι δέν τόν πρόσεξαν. Κτύπησε πρῶτα τόν ἕνα καί τόν ἄφησε στό ἔδαφος πληγωμένο. Ἦταν γιά ἀρκετή ὥρα ζωντανός. Ἔπειτα κτύπησε τό δεύτερο, ὁ ὁποῖος φώναξε λίγο καί προσπάθησε νά κτυπήση πάλι τήν καμπάνα. Ἔπεσε, ὅμως, νεκρός. Ὁ τρίτος, ὁ π. Βασίλειος, πρόλαβε νά φύγη, ἀλλά λίγο πιό πέρα ἀνάμεσα στά δύο κτίρια, ὁ σατανιστής τόν κτύπησε καί τόν ἄφησε νεκρό. Μετά τό ἀποτρόπαιο ἔγκλημα ὁ σατανιστής ἄφησε τά μαχαίρια του ματωμένα στό ἔδαφος κι ἐξαφανίσθηκε. Ἦταν μεγάλα μαχαίρια καί πάνω τους χαραγμένος ὁ ἀριθμός 666. Ἀργότερα τόν συνέλαβαν, τόν χαρακτήρισαν τρελλό καί τόν ἄφησαν ἐλεύθερο. Στήν κηδεία τῶν τριῶν νεομαρτύρων ὅλοι, μοναχοί καί λαϊκοί, νοιώθαμε καί λύπη ἀλλά καί μεγάλη χαρά, ὅσο κι ἄν αὐτό φαίνεται παράδοξο. Ὁ ἡγούμενος εἶπε κατά τή διάρκεια τῆς ἐξοδίου ἀκολουθίας: "Χάσαμε τούς μοναχούς, ἀλλά τώρα τούς ἔχουμε ἀγγέλους στόν οὐρανό καί προσεύχονται γιά μᾶς". Πιό πολύ λυπηθήκαμε γιά τόν π. Βασίλειο. Ἦταν μόλις 32 χρονῶν, ἀλλά ἄνθρωπος μέ βαθειά πίστι καί πολλά χαρίσματα. Ἔκανε θαυμάσια κηρύγματα καί βοήθησε πολύ κόσμο. Εἶχε πεῖ κάποτε: "Θά ἤθελα νά πεθάνω τό Πάσχα, τήν ὥρα πού θά κτυποῦν οἱ καμπάνες!"».
ΠΗΓΗ:
Κέντρου Νεότητος Θηβῶν,
ἐπιμ. Ἀρχιμ. Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου,
Ρωσία-Φινλανδία, Ταξιδιωτικό Χρονικό,
ἐκδ. Ἀκρίτας, Ἀθήνα 2004
FROM WORKER SECT TO ORTHODOXY

Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου 2014

"Όχι με χρήματα αίματος..."

"ΟΧΙ ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΙΜΑΤΟΣ"... – Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΘΗΝΑ, +1989 – Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΝΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

imgres-12
Νότια Ἀφρική...
Unknown
Ο π. Επιφάνιος Λειτουργός
ATHENS OF MY HEART
Διηγεῖται ὁ Πολυνείκης Θεοδωρόπουλος γιά τόν κατά σάρκα ἀδελφό του μακαριστό π. Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο (+1989), Κληρικό καί Πνευματικό Πατέρα στην Πλατεία Ὀμονοίας στήν Ἀθήνα:
«Ἕτος 1972. Ἔχω ἐπιστρέψη ἀπ' τήν Ν. Ἀφρική –ὅπου ἐκείνη τήν ἐποχή οἱ φυλετικές διακρίσεις κυριαρχοῦν– μετά ἀπό δύο χρόνια παραμονῆς μου ἐκεῖ. Τήν περίοδο ἐκείνη, ἔχοντας ὁλοκληρωθῆ οἱ οἰκοδομικές ἐργασίες, προχωρᾶ ἡ ἁγιογράφισι στό ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγ. Ἐπιφανίου σέ κτήμα τῆς οἰκογενείας μας, στό Βουρνάζι Μεσσηνίας, μέ τή φροντίδα τοῦ π. Ἐπιφανίου. Ἐρχόμενος ἀπ' τήν Ν. Ἀφρική ἔφερα μαζί μου καί ἀρκετά χρήματα. Σκέφθηκα κι ἐγώ, ἕνα μέρος τῶν χρημάτων νά τό διαθέσω γιά τήν ἁγιογράφισι τοῦ ναϋδρίου, καί τήν ἀνωτέρω σκέψι μου τή μοιράσθηκα μέ τόν π. Ἐπιφάνιο. Ἡ ἀπάντησί του σταθερή καί κρυστάλλινη: "Ὄχι Πολυνείκη μου, ν' ἁγιογραφήσουμε τό ἐκκλησάκι μας μέ 'χρήματα αἵματος' κι ἐκμεταλεύσεως" καί συνέχισε, "δέν φταῖς ἐσύ παιδάκι μου γιά τό καθεστώς πού κυβερνᾶ τή Ν. Ἀφρική, ἀλλά τά χρήματα τά ὁποῖα κέρδισες σ' αὐτή τή χώρα προέρχονται ἀπό καταπίεσι πού ἀσκοῦν οἱ λευκοί στούς μαύρους. Στήν ἐν λόγῳ χώρα πληρώνεται 'τό χρῶμα' κι ὄχι ἡ ἀξία. Συγχώρεσέ με ἄν σέ πίκρανα, ἀλλά αὐτό μαρτυρεῖ ἡ συνείδησί μου"».
Πολυνείκης & Θεοφανία Θεοδωροπούλου,
στό περιοδικό Ἐνοριακή Εὐλογία, τεῦχος 115
Πηγή: 
TRUTH TARGET

Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2014

Αυτοκτονία και αιφνίδιος θάνατος





Μ.Μ: Πάτερ Ιωάννη, ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο αυτού του θέματος ,είναι η αυτοκτονία . Τι θα πούμε για αυτούς οι οποίοι πεθαίνουν κατά αυτό τον τρόπο;

π.Ι: Όσοι πεθαίνουν έτσι και δεν έχουν ψυχολογικά προβλήματα - με την έννοια ότι δεν είναι ψυχοπαθείς, σχιζοφρενείς ,οπότε έχουν σε αυτές τις περιπτώσεις το ακαταλόγιστο- , χάνουν την ψυχή τους λόγω της αυτοκτονίας. Διότι κάποιος αυτοκτονεί, είτε λόγω λανθασμένης τοποθετήσεως του στη ζωή, π.χ. μετά από μια ερωτική απογοήτευση, όπου νόμιζε ότι εκεί θα βρει την υπέρτατη ευτυχία ή δείχνει απιστία προς το Θεό απέναντι σε μία δυσκολία...

Μ.Μ: Σηκώνει τα χέρια ψηλά όπως λέμε…

π.Ι: Ναι. Και δεν δέχεται στην πράξη ότι ο Θεός μεριμνά για όλους και για όλα, συνεπώς και για αυτόν. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν σώζεται. Υπάρχει μια μικρή πιθανότητα σωτηρίας σε κάποιον αυτοκτονούντα, αν μέχρι να ξεψυχήσει, πει ένα « Κύριε, ελέησον! Συχώρεσέ με! ».

Μ.Μ: Μισοαστεία – μισοσοβαρά, να κάνουμε μια διευκρίνιση . Είπαμε ότι έχουν το ακαταλόγιστο όσοι είναι σχιζοφρενείς. Αυτό σημαίνει πως αν κάποιος έχει τέτοιο πρόβλημα μπορεί να πει: Εντάξει ο π. Ιωάννης έδωσε το πράσινο φως, ας πάω να αυτοκτονήσω για να γλυτώσω από τα βάσανα;

π.Ι: Βεβαίως όχι! Για να το πει αυτό , είναι πολύ καλά, όπότε δεν δικαιολογείται να το διαπράξει!

Μ.Μ: Ένα άλλο θέμα τώρα. Τι θα πούμε για τις περιπτώσεις των ανθρώπων οι οποίοι υφίστανται αιφνίδιο θάνατο ;

π.Ι: Ότι είναι πολύ δύσκολες, για αυτό ακριβώς στη θ.Λειτουργία ζητάμε να έχουμε τέλη ειρηνικά και να μην είναι βίαια και αιφνίδια, ακριβώς επειδή δεν ξέρουμε αν οι άνθρωποι που πεθαίνουν με ένα τέτοιο τρόπο είναι πάντοτε έτοιμοι… Για αυτό χρειάζεται να είμαστε πάντοτε προετοιμασμένοι. Πολλές φορές πάντως ο Θεός, με το βίαιο θάνατο εκπλύνει κάποιες κηλίδες αμαρτιών, που μπορεί να είχε στη ζωή και το χαρακτήρα ο θανών.



ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ « ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ »
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΜΕΛΙΝΟΥ
Α ταξίδι 1993

ΝΕΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ 2002

Ακινητοποιήθηκε η ασθένεια!



Είναι γεγονός πως μερικοί άνθρωποι διαθέτουν ισχυρή πίστη. Πλην τούτου, υποτάσσονται στο θέλημα του Θεού και έτσι επιτυγχάνουν και απολαμβάνουν την βοήθεια του Κυρίου. Άλλωστε, το έχει βεβαιώσει ο Ίδιος: «Πάντα σα ν ατήσητε ν τ προσευχ πιστεύοντες, λήψεσθε» (Ματθ. 21,22 )
Αυτό συνέβη και σε μια νεαρή προσκυνήτρια της Παναγιάς, η οποία, ακούγοντας μερικά από τα νεώτερα θαύματα της Θεομήτορος. Διηγήθηκε και την δική της περίπτωση. Είπε:
«Ο αδελφός μου προσβλήθηκε απ’ την ασθένεια που ονομάζεται «κατά πλάκας σκλήρυνση». Όταν το έμαθα , πόνεσε η ψυχή μου και κατέφυγα σε θερμή προσευχή στην Παναγία. Της είπα:
-         Παναγία μου! Επέτρεψες να αρρωστήσει ο αδελφός μου απ’ αυτή την ασθένεια. Νάναι ευλογημένο ( ! ) και νάναι δοξασμένο το όνομά σου. Όμως, σε παρακαλώ θερμά, κράτα την αρρώστια να μην εξελιχθεί.
Πράγματι. Έχουν περάσει από τότε δέκα ολόκληρα χρόνια και δεν παρουσίασε ούτε ένα χιλιοστό εξέλιξη, ενώ δεν παύει να υπάρχει!»
Τα πάντα υποτάσσονται στη θέληση του Παντοδύναμου Θεού. Τα πάντα!
Είθε να μιμηθούμε την πίστη αυτής της κοπέλας . Τότε θα δούμε κι εμείς πολλά θαυμαστά στην ζωή μας. Αμήν.

Πηγή: «Η
 Μεγαλόχαρη Παναγία
η Βαρνάκοβα»
Θαύματα της Παναγίας
κ’
η παράκλησή Της

2011

Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2014

Ομιλίες π.Ιωάννη Κωστώφ

ΟΜΙΛΙΕΣ Π. ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΩΣΤΩΦ ΣΕ ΣΤΥΛ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΝ




Το ευαγγέλιο της Κυριακής

ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2014
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
κεφ. γ’ ( 3) 
Στιχ.: 13-17. Ο διάλογος του Κυρίου με τον Νικόδημο




13 καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ. 
14 καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, 
15 ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.
16 οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. 
17 οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ' ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι' αὐτοῦ.

Σύντομη ερμηνεία

13 Κι όμως από μόνο από μένα θα μάθετε τα επουράνια αυτά μυστήρια. Διότι κανείς από τους ανθρώπους δεν έχει ανεβεί στον ουρανό για να μάθει τα επουράνια και να σας τα διδάξει, παρά μόνον εκείνος που κατέβηκε απ’ τον ουρανό και έγινε με την ενανθρώπησή του υιός του ανθρώπου. Αυτός, ενώ τώρα είναι στη γη, εξακολουθεί να είναι και στον ουρανό ως Θεός πανταχού παρών.
14 Άκουσε τώρα και μιαν άλλη άγνωστη και ψυχοσωτήρια αλήθεια, που θα σου αποκαλύψω: Όπως κάποτε ο Μωυσής στην έρημο κρέμασε ψηλά το χάλκινο φίδι για να σώζονται μ’ αυτό οι Ισραηλίτες από τα θανατηφόρα δαγκώματα των φιδιών, έτσι σύμφωνα με το μυστηριώδες σχέδιο του Θεού πρέπει να κρεμασθεί ψηλά πάνω στον σταυρό ο υιός του ανθρώπου και να προσλάβει έτσι το ομοίωμα της αμαρτίας, χωρίς όμως να έχει καμία πραγματική σχέση μ’ αυτή.
15 Και θα υψωθεί πάνω στο σταυρό , για να μη χαθεί στον αιώνιο θάνατο κανένας απ’ όσους πιστεύουν σ’ αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια.
16 Και μη σου φαίνεται παράδοξο ότι ο υιός του ανθρώπου πρόκειται να υψωθεί πάνω στο σταυρό για τη σωτηρία σας. Διότι τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο των ανθρώπων που ζούσε στην αμαρτία, ώστε παρέδωσε σε θάνατο τον μονάκριβο Υιό του, για να μη χαθεί σε αιώνιο θάνατο κάθε άνθρωπος που πιστεύει σ’ αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια.
17 Διότι δεν απέστειλε ο Θεός τον Υιό του στο αμαρτωλό γένος των ανθρώπων για να κατακρίνει και να καταδικάσει το γένος αυτό. Εσείς βέβαια οι Ιουδαίοι αυτό πιστεύετε για τον Μεσσία, ότι θα σώσει μόνο τους Ιουδαίους και θα κατακρίνει όλα τα υπόλοιπα έθνη. Όμως ο Θεός απέστειλε τον Υιό του για να σωθεί ολόκληρος ο κόσμος των ανθρώπων διαμέσου αυτού. 


Πηγή: «Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ»
+ΠΑΝ. Ν . ΤΡΕΜΠΕΛΑ
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»

Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2014

Σωτηρία αλλοδόξων και αλλοθρήσκων



Μ.Μ : … Ας πάμε ,όμως τώρα σε ένα άλλο ερώτημα: ακούμε κατά καιρούς πολλούς να λένε το εξής απλό και πολύ λογικό για τους μη θεολόγους μερικές φορές: « Καλά εμείς οι Χριστιανοί έχουμε την Πίστη μας, την ορθή Πίστη ,την Εκκλησία μας, την Αποκάλυψη του Κυρίου . Είμαστε μέσα στο αυλάκι της σωτηρίας, της Βασιλείας των Ουρανών… »

π.Ι : Αν προσέξουμε…

Μ.Μ : Φυσικά, εξυπακούεται. Πάτερ, με έχει ρωτήσει μαθητής Γυμνασίου , τι γίνεται με τους Τούρκους; Το παιδί δεν ήξερε να πει με τους Μουσουλμάνους, εννοούσε κάποιο άλλο θρήσκευμα. Κι εγώ επαυξάνω, απηχώντας την άποψη όχι μόνο του παιδιού ,αλλά και άλλων πολλών . Ίσως και εσείς ο ίδιος να το έχετε συναντήσει. Τι γίνεται με τους Βουδιστές, τι γίνεται με τους Μουσουλμάνους , για να μην πάω σε άλλες Ομολογίες Χριστιανικές, ας μιλήσουμε για άλλες θρησκείες. Αυτοί δεν θα πάνε στον Παράδεισο; Τι κριτήρια θα έχει ο Θεός για αυτούς; Μόνον εμείς θα κριθούμε και ανάλογα ή θα προαχθούμε , να το πω έτσι ή θα απορριφθούμε; Με αυτούς τι γίνεται; Δεν υπάρχει σωτηρία;

π.Ι : Βεβαίως και μπορεί να υπάρξει σωτηρία. Το θέμα τοποθετείται ως εξής: Κάποιος που γνώρισε το Χριστιανισμό και βαπτίσθηκε, θα κριθεί βάσει του νόμου της Χάριτος. Κάποιος όμως που ζει στη Μαδαγασκάρη ,για παράδειγμα, στη Σουμάτρα ή στο Βόρνεο, στη Νότιο Αμερική , στο Β.Πόλο, οπουδήποτε δεν έχει κηρυχθεί το Ευαγγέλιο , αυτός θα κριθεί σύμφωνα με αυτό το οποίο αναφέρει ο Απ. Παύλος στην προς Ρωμαίους Επιστολή: Θα κριθεί βάσει του νόμου της συνειδήσεώς του: « όταν οι εθνικοί – που δεν έχουν γραπτό ηθικό νόμο- τηρούν εκ φύσεως τις διατάξεις του νόμου, σε αυτούς, μολονότι δεν έχουν γραπτό νόμο, νόμος είναι ο εαυτός τους. Αυτοί αποδεικνύουν ότι έχουν το έργο του νόμου γραπτό στις καρδιές τους » ( βʼ 14 - 15 ) . Ο Θεός έχει βάλει, λοιπόν, σε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους, οπουδήποτε και αν βρίσκονται πάνω στην γη, αυτό το αδέκαστο δικαστήριο…

Μ.Μ: Τον έμφυτο ηθικό νόμο…

π.Ι: Τον έμφυτο ηθικό νόμο, ναι, και βάσει αυτού του νόμου θα κριθούν. Αν πορεύθηκαν σύμφωνα με τον έμφυτο ηθικό νόμο σωστά, θα μπουν στον Παράδεισο. Αν όχι, δεν θα μπουν στον Παράδεισο.

Βέβαια θα υπάρχει- σύμφωνα με το « αστήρ αστέρος διαφέρει εν δόξη » ( Αʼ Κορ. ιεʼ 41 ) – διαβάθμιση στον Παράδεισο, όπως εξάλλου και στην Κόλαση. Οι άνθρωποι άλλων θρησκευμάτων , λόγω των καλών πράξεων τις οποίες θα πράξουν, θα μπουν στον Παράδεισο, αλλά δε θα απολαύσουν αυτά τα οποία θα απολαύσει π.χ. ο Απ. Παύλος ή ο Άγιος Μακάριος.

Μ.Μ: Γιατί π. Ιωάννη. Δεν είναι « άδικο » αυτό;

π.Ι: Δεν είναι άδικο διότι κρίνονται και ευκολότερα. Ο Χριστιανισμός είναι πολύ δύσκολος με τις εντολές τις οποίες έχει. Αυτό εξάλλου- για να κάνουμε μια παρέκβαση- αποδεικνύει λόγω και της πληθύος των πιστών την αλήθεια του. Αν κάποιος θέλει να τραβήξει οπαδούς, δεν τους λέει αρνητικά πράγματα. Αντιθέτως , τους τάζει « λαγούς με πετραχήλια ».

Μ.Μ: Κολακεύει δηλαδή…

π.Ι: Ακριβώς . Αυτά, όμως, τα οποία είπε ο χριστός στους μαθητές Του ήταν : « Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε ( Ιω. ιεʼ 20 ) κι ένα σωρό τέτοια πράγματα ,που είναι αποτρεπτικά να τραβήξεις τον κόσμο κοντά σου. Το ότι λέει τέτοια πράγματα και παρόλα αυτά έρχονται οι άνθρωποι κοντά του, αυτό αποδεικνύει ότι είναι αλήθεια ο Χριστιανισμός.

Αλλά για να επανέλθουμε στο θέμα μας σχετικά με τους αλλοθρήσκους. Δεν είναι τόσο « τυχερός » ο Χριστιανός ,διότι από τους Χριστιανούς ζητάει πολύ περισσότερα ο Χριστός. Και θα πάνε σε κατώτερη θέση από τους αλλοθρήσκους, αν δεν πράττουν αυτά τα οποία ζητάει ο Χριστός. Οι άλλοι δεν θα κριθούν σύμφωνα με το Ευαγγέλιο , αλλά ευκολότερα.

Μ.Μ: Ενός ανθρώπου δηλαδή, ο οποίος θα κριθεί σύμφωνα με τον έμφυτο ηθικό νόμο , το πολύ-πολύ να του καταλογίσει ο Θεός, την πράξη της μοιχείας, για παράδειγμα.

π.Ι: Ναι , ενώ ο Χριστιανός θα κριθεί πολύ πιο αυστηρά. Ακόμα για ένα πονηρό βλέμμα π.χ.

Μ.Μ: « Εν λόγω , έργω και διανοία » δηλαδή…

π.Ι: Ακριβώς. Θα είναι και περισσότερα τα οφέλη για τον Χριστιανό , αλλά θα είναι και αυστηρότερο το κριτήριο και δυσκολότερος ο αγώνας του. Όλα είναι δίκαια. Ο Θεός είναι ακριβοδίκαιος . Όπως λέει ο π. Παϊσιος από το Άγιο Όρος , « Ο Θεός δεν έχει ούτε δυο ζυγαριές όμοιες. Τον κάθε άνθρωπο θα τον ζυγίσει με την δική του ζυγαριά » . Ανάλογα με το που γεννήθηκε ,σε τι περιβάλλον βρέθηκε, τους γονείς δηλαδή, το σχολείο, το κράτος, το θρήσκευμα, την ιδιαιτερότητα του καθενός προσώπου. Ο Θεός δεν κάνει λάθη.

Ο μακαρίτης ο Χρήστος Ανδρούτσος , ο καθηγητής της Δογματικής, έλεγε ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη ασφαλής οδός σωτηρίας. Δεν είναι η μόνη οδός σωτηρίας, αλλά είναι η μόνη ασφαλής οδός.

Και ο π. Ιωήλ ο Γιαννακόπουλος μας δίνει ένα εποπτικό παράδειγμα , για να κατανοήσουμε καλύτερα τη ρήση αυτή του Ανδρούτσου: Μας λέει: Στον ανταρτοπόλεμο υπήρχε μια ασφαλής οδός που ένωνε την Καλαμάτα με την Αθήνα : εκείνη με την τεθωρακισμένη φάλαγγα. Υπήρχαν βέβαια και άλλα μονοπάτια, από τα οποία μετέβαιναν οι άνθρωποι από τη μια πόλη στην άλλη. Δεν ήσαν όμως ασφαλή. Έτσι ακριβώς και με την Ορθόδοξη Εκκλησία και τους αλλοδόξους και ετεροθρήσκους.

Να τονίσουμε, όμως, ότι, αν κάποιος έχει βαπτισθεί Ορθόδοξος και γίνει εκ τρων υστέρων αιρετικός ή ,πολύ περισσότερο αλλόθρησκος, αυτός δεν πρόκειται επ ʽ ουδενί να σωθεί παραμένοντας στη νέα αυτή πίστη, όσα καλά έργα κι αν κάνει. Άλλο πράγμα να είσαι Βουδιστής ή Μουσουλμάνος και να μη γνωρίσεις το Χριστό κι άλλο πράγμα να αρνηθείς το Χριστό, για χάρη του Βούδα ή του Σίβα ή του Αλλάχ.

Αυτά, σχετικά με τη σωτηρία των άλλων. Το κύριο ωστόσο , είναι να προσέξουμε πως θα σωθούμε εμείς…



ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ « ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ »
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΜΕΛΙΝΟΥ
Αʼ ταξίδι 1993

ΝΕΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ 2002

Πίστη, ταπείνωση, ελπίδα



Η δουλειά μας περιμένει σε όλη τη ζωή μέχρι τον θάνατο και θα είναι ιδιαίτερη τη  στιγμή των επιθανατίων κόπων. Ορίστε λοιπόν, μην απελπίζεσαι, αλλά κοπίαζε. Η σύγχυσή σου, η ασθένειά σου είναι ψυχική , όπως κι όλων, αλλά ο καθένας έχει τη δική του. Επίσης, δεν πρέπει να τρέχεις μακριά από τον εχθρό που σου ορμά, αλλά με τη βοήθεια του Θεού να παλεύεις.
Γι’ αυτό πρέπει να ζητάς συνέχεια βοήθεια. Βοηθός σου θα μπορούσε να γίνει ο άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης. Να τον τιμάς και να διαβάζεις γι’ αυτόν, οπωσδήποτε το «Ανέκδοτο ημερολόγιό» του και τις σημειώσεις γι’ αυτόν της ηγουμένης Ταϊσίας ∙ είναι λεπτούτσικο τετραδιάκι, αλλά πλούσιο.
Αυτό, για το οποίο μου γράφεις, ο πόνος της ψυχής, αυτή ακριβώς είναι η κύρια ασθένεια των νεοφώτιστων. Μπαίνουν στην Εκκλησία, αλλά περισσότερο με τον νου. Η πίστη, όμως, είναι κάτι άλλο, στο οποίο συμμετέχει ολόκληρος ο άνθρωπος και εν πρώτοις η ψυχή.
Εγώ μεγάλωσα σε άλλο περιβάλλον, γύρω ζούσαν με πίστη όλοι οι άνθρωποι. Τώρα είναι πιο δύσκολα∙ ζωντανή πίστη ακόμη και στους λειτουργούς του Θεού δεν θα δεις αμέσως. Αλλά τι να κάνουμε;
«Ατετε, κα δοθήσεται μν». Εμείς θα προσευχόμαστε για σας, Ντ., κι εσείς, αφού έχετε συνείδηση της ανεπάρκειάς σας, αυτό σημαίνει ότι θα στέκεστε με απλωμένο χέρι. Μόνο αυτό αγαπά ο Κύριος, το να στεκόμαστε μπροστά Του ταπεινά, ζητώντας βοήθεια.
Φοβηθήτε! Μη φοβάστε να φοβάστε! «Πιστεύω, Κύριε! Βοήθει μου τη απιστία!». Είναι χειρότερο να μην έχεις πίστη, αλλά μέσα σου να τη φαντάζεσαι και να την αναπαριστάς. Αυτό είναι απελπιστική ασθένεια με κακή έκβαση. Εσύ, όμως, Ντ., άνοιξε μπροστά στα μάτια σου το ζωντανό βιβλίο της φύσης και μείνε έκπληκτος, καθώς και την επόμενη παράλληλη σελίδα, το άγιο Ευαγγέλιο, και η ειλικρινής σου δίψα θα καθοδηγηθεί από την Αλήθεια .
Και θα έρθει σε σένα το έλεος του Θεού!
Ακόμη, πολύ σε παρακαλώ, αγάπησε τον άγιο Θεοφάνη τον Έγκλειστο. Από τα έργα του η ζωντανή πίστη πηγάζει σαν χείμαρρος σε αυτόν που τον αγάπησε.


Πηγή: «με λεπτότητα και αγάπη
Επιστολές του Γέροντα Ιωάννη
της Μονής των Σπηλαίων ( Πσκωφ )
Εκδόσεις : εν πλω

Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014

Η πίστη δυνατή- Ομαδικές μεταστροφές & θαυμαστές βαπτίσεις στην Ακτή Ελεφαντοστού, Αφρική




FROM WORKER SECT TO ORTHODOXY

«Ἡ Πίστι δυνατή, τά θαύματα πολλά. "Φθάσαμε", διηγεῖται ὁ Ἐπίσκοπος Γκάνας Παντελεήμων, "μετά ἀπό 18 ὧρες ταξίδι στήν Ἀκτή Ἐλεφαντοστοῦ καί εἴπαμε: Τώρα τί κάνουμε;... Καί, ὅταν ἀπογοητευθήκαμε καί πήραμε τήν ἀπόφασι νά ἐπιστρέψουμε στή Γκάνα, κτύπησε τό τηλέφωνο. Ἦταν μία ὁμάδα ἀνθρώπων πού γιά ἕξι χρόνια ἔψαχνε τίς ρίζες τοῦ Χριστιανισμοῦ καί κατόπιν ἔρευνας τίς ἀνακάλυψε στήν Ὀρθοδοξία... Οἱ προθέσεις τους ἁγνές... ἀποφάσισα νά τούς βαπτίσω... Πήγαμε νά δοῦμε τή λιμνοθάλασσα, ὅπου τήν ἑπόμενη μέρα θά γινόταν ἡ βάπτισι. Γεμάτη σκουπίδια (μέχρι 2,5m ἀπ᾽ τήν ἀκτή). Ποῦ θά ρίξουμε τό λάδι; Ποῦ θά γίνη τό μυστήριο; Θά θέλαμε μῆνες, γιά νά τήν καθαρίσουμε... Τό βράδυ ξέσπασε ἀνεμοθύελλα... Τό ἄλλο πρωΐ δέν ὑπῆρχε οὔτε ἕνα σκουπιδάκι... Μετά τό Ἑὐλογητός...᾽ μέ κατέλαβαν σπαρακτικοί πόνοι. Ἔπρεπε νά πάω σέ νοσοκομεῖο... Συνέχισα... Ἦταν οἱ πρῶτοι Ὀρθόδοξοι"».


ΠΗΓΗ:
Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ
Ὁ Ἡχος τῶν Θεϊκῶν Βημάτων
ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός
Ἀθήνα 2011
TRUTH TARGET