Ο πόνος της Παναγίας

Η Παναγία μας , πόνεσε πιο πολύ απ΄ όλες τις γυναίκες , πιο πολύ απ΄ όλες τις μανάδες του κόσμου, γιατί κανένα δεν έβλαψε , σε κανένα δεν έκανε κακό κι όμως Της έκαναν το μεγαλύτερο κακό όλης της οικουμένης.

Σταύρωσαν Τον Υιό Της .

Και αντικρύζοντάς Τον πάνω Στο Σταυρό , πόνεσε τόσο η καρδιά της …

Γι΄ αυτό μπόρει να καταλάβει την κάθε πονεμένη ύπαρξη , και συμπάσχει με τον κάθε άνθρωπο που πονά, γιατί ακριβώς , ξέρει τι πάει να πει ” πόνος “.

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργίας, φιλαρχίας, και αργολογίας μη μοι δως.

Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής, και αγάπης χάρισε μοι τω σω δούλω.

Ναι Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα, και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου˙ ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

«Υιέ μου δός μοι σήν καρδίαν» (Παροιμ. κγ´ 26)

«Υιέ μου», δηλαδή παιδί μου, γιέ μου…Όχι δούλε μου. Αλλωστε μάς τό δήλωσε: «ουκέτι λέγω υμάς δούλους»( Ιω. 15, 15)-«Δέν σάς αποκαλώ πλέον δούλους» αλλά υιούς, παιδιά μου.

«Δός μοι σήν καρδίαν» δηλ. δός μου τήν καρδιά σου…Όχι τά λεφτά σου…όχι τό τάμα σου…, όχι τή λαμπάδα σου…,όχι τά λόγια σου….Διότι πάλι μάς τό δήλωσε: «ου πάς ο λέγων μοι Κύριε, Κύριε εισελεύσεται εις τήν Βασιλείαν τών ουρανών, αλλ’ ο ποιών τό θέλημα τού Πατρός μου τού εν ουρανοίς»(Ματθ. 7, 21).

Δός μου τήν καρδιά σου…, όχι τά πράγματά σου, όχι τά δικά σου… αλλά εσένα τόν ίδιο.

Θέλω τήν καρδιά σου καί ό,τι αυτή περιέχει· θέλω τά συναισθήματά σου, τίς επιθυμίες σου, τή θέλησή σου, τή βούλησή σου γιά νά τά εξαγιάσω…Θέλω επίσης τίς αμαρτίες σου γιά νά τίς εξαλείψω.

«Υιέ μου δός μοι σήν καρδίαν» (Παροιμ. κγ´ 26)

Ο αγαθός καί πανοικτίρμων Κύριος ζητά τήν καρδιά μας.

Ζητά τό κέντρο τής ψυχοσωματικής μας ύπαρξης.

-Γιατί;

-Γιά νά μάς γεμίσει μέ τήν άπειρη χαρά Του. Γιά νά μάς κάνει θεούς κατά χάριν· κατά πάντα όμοιους μέ Αυτόν «πλήν τής κατ’ ουσίαν ταυτότητος», όπως διδάσκει ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής.

Ο Θεός θέλει τήν καρδιά μας, διότι εκεί θέλει νά αναπαύεται, νά βασιλεύει καί νά κυριαρχεί. Όχι γι’ Αυτόν αλλά γιά εμάς, γιά τό δικό μας τό καλό…

Μάς ζητά ολόκληρη τήν καρδιά μας: «Αγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου εξ όλης τής καρδίας σου» (Λκ. 10, 27) μάς λέει στήν πρώτη εντολή. Θέλει νά Τού τήν δώσουμε αυτοπροαίρετα καί όχι αναγκαστικά. Θέλει νά Τόν θέλουμε καί νά Τόν αγαπάμε.

Διότι θέλει νά γίνει ένα μαζί μας διά τής ακτίστου Του δόξης. Θέλεις νά μάς γεμίσει μέ τήν μακαριότητα πού Εκείνος ζεί.

«Ιδού έστηκα επί τήν θύραν καί κρούω» (Αποκ. 3, 20). Ο Κύριος κρούει στήν θύρα τής καρδιάς κάθε ανθρώπου ζητώντας νά εισέλθει σ’ αυτή, όχι ως ένας διαβάτης πού ζητά τό δικό του συμφέρον, αλλ΄ ως ευεργέτης πού θέλει νά μάς διακονήσει.

Εάν Τόν ακούσουμε καί Τού ανοίξουμε (διότι ποτέ από μόνος Του δέν παραβιάζει τήν πόρτα-μόνο περιμένει υπομονητικά μία ζωή… όσο διαρκεί η γήϊνη ζωή μας…περιμένει καί χτυπά γιά νά Τού ανοίξουμε) τότε θά ζωστεί τό λέντιο καί θά γίνει από φιλοξενούμενος φιλοξενών καί «ξενοδοχών ημάς».

Θά μάς καθαρίσει τήν καρδία καί θά τήν γεμίσει μέ τήν Θεία Του Χάρη. Θά δειπνήσει μαζί μας, γεμίζοντας μας μέ άρρητη ευφροσύνη. «Εάν τις ακούσει τής φωνής Μου καί ανοίξει τήν θύραν, καί εισελεύσομαι καί δειπνήσω μετ’ αυτού καί αυτός μετ’ εμού» (Αποκ. 3, 20).

Η καρδία μας πού ζητά νά τήν ευεργετήσει είναι γεμάτη μέ κάθε είδος ακαθαρσίας, είναι ταλαίπωρη, πονεμένη, ακατάστατη, χωρίς χώρο ελεύθερο γιά νά χωρέσει τόν «Αχώρητον παντί». Μόνον ο Κύριος μπορεί νά τήν καθαρίσει, νά τήν αναπαύσει, νά τήν ηρεμίσει, νά τήν κάνει χωρητική τής Μεγαλωσύνης Του, θρόνο τής δόξης Του, θυσιαστήριο δικό Του. Γι’ αυτό καί μάς ζητάει νά Τού τήν δώσουμε.

Η καρδιά τού αληθινού Χριστιανού πρέπει νά είναι Θυσιαστήριο τού ζώντος Θεού μέσα στό ναό τού σώματός του. Νά τί μάς λέγει ο Άγιος Απόστολος Παύλος, τό στόμα τού Χριστού: «Ουκ οίδατε ότι ναός τού Θεού εστε καί τό πνεύμα τού Θεού οικεί εν υμίν»;(Α΄ Κορ. 3, 16).

Από τήν στιγμή τού Αγίου Βαπτίσματός μας είμαστε δυνάμει ναοί τού Θεού. Καλούμαστε νά γίνουμε καί ενεργεία τηρώντας τίς Θείες Εντολές. Ναός τού Θεού είναι τό ανθρώπινο σώμα, Ιερό Βήμα η καρδιά τού ανθρώπου καί Θυσιαστήριο ο νούς του.

Ο ναός, τό Ιερό Βήμα καί τό Θυσιαστήριο πρέπει νά είναι απόλυτα καθαρά καί άγια.

Ο Κύριος μόνο μπορεί νά τά καθαρίσει καί νά τά καθαγιάσει. Γιαυτό μάς ζητά νά Τού τά δώσουμε· γιά νά τά μεταβάλλει σέ άξιο ναό, Ιερό Βήμα καί Ιερό Θυσιαστήριο Του.

«Ο Κύριος» μάς διδάσκει ο Άγιος Σεραφείμ τού Σάρωφ «ζητά μία καρδιά γεμάτη αγάπη γιά τόν Θεό καί τόν πλησίον. Αυτή είναι ο τόπος, στόν οποίον Εκείνος αναπαύεται καί εμφανίζεται μέ τήν πληρότητα τής επουρανίου δόξης Του.

«Υιέ, δός μοι σήν καρδίαν» (Παροιμ. κγ´ 26), μάς λέει ο Κύριος, κι Εκείνος υπόσχεται νά μάς δώση τό κάθε τι. Ζητά τήν καρδιά μας ο Κύριος, γιατί μέσα σ αυτή θέλει νά εγκαθιδρύση τή βασιλεία Του. «Εγγύς Κύριος πάσι τοίς επικαλουμένοις αυτόν, πάσι τοίς επικαλουμένοις αυτόν εν αληθεία» (Ψαλμ. ρμδ´ 18)»[1].

Ιερομόναχος Σάββας Αγιορείτης

ΠΗΓΗ:VatopaidiFriend

Γέροντας Παΐσιος-Συμβουλές

Ο Χριστιανός έχει προορισμό να σηκώνει βαρύ σταυρό στη ζωή του. Είναι δύσκολο πράγμα να λες ότι πιστεύεις στον Κύριο και καλοπερνάς σ' αυτήν εδώ τη ζωή. Γιατί όταν καλοπερνάς στη γη, κάτι δεν πάει καλά με τον εαυτό σου, ενδιαφέρεσαι για το χρυσάφι της γης και όχι για τους θησαυρούς του ουρανού.Αλλά όταν σκέφτεσαι  έτσι, βρίσκεσαι μακρυά από το θέλημα του Θεού. Χριστιανική ζωή και καλοπέραση δεν πηγαίνουν μαζί, είναι διαφορετικά πράγματα.

Για τη συγκέντρωσή σου , γενικά και ιδίως στην προσευχή, καθώς και για την τόνωση της ψυχής σου, είναι απαραίτητη η μελέτη της Καινής Διαθήκης και βοηθητικά βιβλία των αγίων Πατέρων. ..Τα συναξάρια πολύ βοηθούν , διότι βρίσκει κανείς σ' αυτά ό,τι είδους βιταμίνες έχει ανάγκη η ψυχή του· καλό είναι και το Συναξάρι της ημέρας. Επίσης ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος είναι απαραίτητος για κάθε Μοναχό (το πρωτότυπο) ,καθώς ο Ευεργετινός ( ή το Γεροντικό) , το Λαυσαϊκό, το Λειμωνάριο, ο άγος Εφραίμ, ο Αόρατος Πόλεμος, η Φιλοκαλία.

Ο Θεός  υπάρχει , αλλά εμείς δεν τον βλέπουμε , γιατί τα μάτια μας πρέπει να τα δει γιατρός.

Να ζητάτε να κατοικήσει μέσα σας ο Θεός και όχι να γεμίσουν οι τσέπες σας με λεφτά.

Τα παιδιά οφείλουν να τιμούν τον πατέρα και τη μητέρα τους. Αλλά και οι γονείς πρέπε να βάζουν τα δυνατά τους να μη παροργίζουν τα τέκνα τους, γιατί θα τα χάσουν.

Παραπονιούνται μερικοί χριστιανοί , ότι ο κόσμος είναι άνω-κάτω και η ζωή έχει σκαρτέψει. Εγώ τους λέω ότι πρέπει να είναι ευχαριστημένοι , επειδή υπάρχουν και χειρότερα. Γιατί μπορούμε να αγωνιζόμαστε να προσευχόμαστε και να μετανοούμε  χωρίς να μας εμποδίζει κανείς.

Να προσέχουν οι νέοι να μη γεράσουν πριν απ 'την ώρα τους.

Όποιος σκύβει ταπεινά και δέχεται  τα χτυπήματα από τους άλλους, διώχνει τα δικά του εξογκώματα , ομορφαίνει πνευματικά  σαν Άγγελος και έτσι χωράει από την στενή πύλη του Παραδείσου... Στον ουρανό δεν ανεβαίνει κανείς με το κοσμικό ανέβασμα αλλά με το πνευματικό κατέβασμα. Όποιος βαδίζει χαμηλά , βαδίζει πάντα με σιγουριά και ποτέ δεν πέφτει...

Να αγαπάς τη γυναίκα σου πιο πολύ απ' τον εαυτό σου. Με έργα , όχι με λόγια. Και να μη της μιλάς ποτέ άσχημα , γιατί καμιά φορά η γλώσσα σκοτώνει και καταστρέφει την αγάπη. Επίσης , να προσέχετε, γιατί μερικοί γονείς χαϊδεύουν πολύ τα παιδιά τους και τους κάνουν όλα τα χατήρια. Και όταν χαϊδεύεις πολύς το παιδί , θα γίνει εγωιστής και θα πάρει στραβό δρόμο. Πολλοί γονείς φροντίζουν περισσότερο να δώσουν υλικά πράγματα στα παιδιά τους. Αυτό είναι λάθος . Το σώμα έχει πολλές υλικές επιθυμίες αλλά σύντομη ζωή. Η ψυχή έχει συνέχεια , άλλη πορεία. Η ψυχή δεν καταλήγει στο χώμα , αλλά στον Θεό. Όλοι σήμερα ασχολούνται με το σώμα τους, όχι με τις ανάγκες της ψυχής.  

Η θυσία για τον συνάνθρωπο μας κρύβει την μεγάλη μας αγάπη για τον Χριστό. Όσοι θέλουν με την αγαθή προαίρεση για να ελεήσουν , αλλά δεν έχουν τίποτα και πονάνε γι' αυτό , ελέουν με το αίμα της καρδιάς τους.

Πολλοί χριστιανοί πιστεύουν πραγματικά, αλλά μερικές φορές δεν μπορούν να αποκρύψουν το ζήλο τους και βγάζουν προς τα έξω μια καταπίεση ή μια υπερβολη. Ενώ το Ευαγγέλιο και η διδασκαλία της Εκκλησίας είναι προοδευτικά πράγματα, καμιά φορά εμείς οι χριστιανοί ξεφεύγουμε και δεν τα ερμηνεύουμε σωστ.  Γι΄αυτό προκαλούμε στους άλλους γέλια.

...Η αυτομεμψία με την αυτοκριτική  πολύ βοηθάει να πέσουν τα λέπια απο τα ματια της ψυχής μας, για να ιδούμε καθαρά.
Την αυτομεμψία οι πιο ευαίσθητοι θα πρέπει να την προσέξουν πολύ, γιατί ο πονηρός προσπαθεί να την κάνει απελπισία( με την υπερευαισθησία). Η αυτομεμψία θα πρέπει να συνοδεύεται πάντα με την ελπίδα στον Θεό. Όταν βλέπει κανείς άγχος σ' αυτήν την περίπτωση , θα πρέπει να καταλάβει ότι έβαλε την ουρά του το ταγκαλάκι...

Γέροντας Παΐσιος.

Απο το βιβλιό Τέσσερις ώρες με τον Γέροντα Παΐσιο
Εκδόσεις Επέκταση.

Ιερά λείψανα οσιομαρτύρων Νταού Πεντέλης

EΝΑΣ ΑΓΙΑΣΜΕΝΟΣ ΤΟΠΟΣ

ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΔΟΘΕΙ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΤΕ

ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ!!!ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ

Πριν γράψεις, σκέψου!

Πριν κατακρίνεις, περίμενε!

Πριν προσευχηθείς, συγχώρα!

Πριν παραιτηθείς, προσπάθησε!


ΠΗΓΗ:imverias

Ελλάδα χωρίς Χριστό δεν νοείται!

Ζώντας τους τελευταίους μήνες όλη αυτήν την καταστροφολογία, την απίστευτη τάση όλων για ισοπέδωση, απαισιοδοξία αναρωτιέμαι πώς τελικά έχουμε φτάσει εδώ που είμαστε. Πώς ο σύγχρονος κόσμος, ο τόσο τεχνολογικά προηγμένος, ο τόσο «δημοκρατικός», ο τόσο μορφωμένος και πολιτισμένος έφτασε σε αυτό το σημείο, να προσπαθεί να σωθεί από την επικείμενη οικονομική καταστροφή, που συνεπάγεται πλείστα όσα κακά σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής.


Μόρφωση, φαρμακευτική περίθαλψη, πολιτιστικές δραστηριότητες, κοινωνικά έργα, έργα για καλύτερη διαμονή στις μεγαλουπόλεις και χωριά και πόσα άλλα έχουν μείνει πίσω -αν δεν έχουν καταργηθεί-.
Πώς φτάσαμε λοιπόν σε τούτο το σημείο, να βλέπουμε με τόσο πανικό την ανθρώπινη αξιοπρέπεια να πηγαίνει περίπατο και όλοι να προσπαθούμε να επιβιώσουμε χρησιμοποιώντας ακόμα και αθέμιτα μέσα;
Φτάσαμε εδώ γιατί βαδίσαμε χωρίς Θεό! Φτάσαμε εδώ διότι όλοι σχεδόν αυτοί που κυβερνούν, -αυτούς που εμείς ψηφίσαμε αλλά και οι γονείς μας και οι παππούδες μας- δεν έχουν Θεό.
Τους δώσαμε εξουσία και αυτοί λήστεψαν την νοημοσύνη μας. Τους δώσαμε ψήφο εμπιστοσύνης και αυτοί μας εκμεταλλεύτηκαν. Και όμως όλοι αυτοί οι μικροί και μεγάλοι, αριστεροί και δεξιοί, κεντρώοι και ανεξάρτητοι «σωτήρες» της χώρας μας λουφάζουν αυτήν την στιγμή μέσα στο καλά ασφαλισμένο καβούκι τους. Δηλώσεις συμπόνιας, δηλώσεις κατακρίσεως των άλλων, δηλώσεις συμπαράστασης όμως πουθενά πράξεις φιλαλληλίας, πράξεις μετανοίας.

Και όλοι αυτοί λοιπόν που έχουν μάθει να ζουν με δόξες και τιμές, με οικονομική ευχέρεια, που έρχονται στους Ιερούς Ναούς μόνο στα πανηγύρια (έχει περισσότερο κόσμο- περισσότερους ψηφοφόρους) τολμούν να κατηγορούν την Εκκλησία του Χριστού για ευθύνες της οικονομικής αυτής κρίσης, τολμούν από την μία να κορδώνονται δίπλα στους αρχιερείς ή δίπλα σε θαυματουργές εικόνες της Παναγίας μας και από την άλλη να κατηγορούν τους αρχιερείς, κληρικούς, μοναχούς για το κατάντημα που οι ίδιοι αυτοί δημιούργησαν.
Τι να περιμένει όμως κάποιος από ανθρώπους που ούτε τον «καλό χριστιανό» δεν μπορούν να υποκριθούν. Αν και το ζητούμενο είναι όχι να υποκριθούν δήθεν τους καλούς χριστιανούς αλλά να είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους, με τους συνανθρώπους τους , με τον Θεό που βλασφημούν με τα καμώματα τους.
Μέσα λοιπόν στην σύγχρονη Ελλάδα μας, που γέμισε δυστυχώς σήμερα από νεοέλληνες δήθεν μορφωμένους και προοδευτικούς που θέλουν να παραχαράξουν την ιστορία μας, να αλλοιώσουν την πίστη μας, να μολύνουν με ψέματα, ανακρίβειες και αιρετικές δοξασίες τις νέες γενιές των Ελλήνων, χρησιμοποιώντας τα Μ.Μ.Ε., τα σχολεία μας, τα πανεπιστήμιά μας, και κάθε τι που θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους θέλουν αδελφοί μου να ξεχάσουμε την αγωνιστικότητα των προγόνων μας, το θάρρος και το φρόνημα των μακαρίων εκείνων ανθρώπων που είχαν ιδανικά και αξίες.

Θέλουν να ξεχάσουμε, να λησμονήσουμε την πίστη μας, να αρνηθούμε την πίστη εκείνων των νεομαρτύρων που δεν αρνήθηκαν και σφαγιάστηκαν, την Ορθόδοξη πίστη των προγόνων μας, των ελλήνων πατέρων της Εκκλησίας μας, του Κοσμά του Αιτωλού, του Γρηγορίου Παλαμά, του Θεοφάνους του εν Ναούση, του Αντωνίου του Βεροιέως και τόσων άλλων που τα ονόματά τους έμειναν μέσα στην Εκκλησία του Χριστού είτε σαν οσίων, είτε σαν μαρτύρων, είτε σαν ισαποστόλων.
Άνθρωπος χωρίς Θεό δεν είναι άνθρωπος, αλλά ένα ανδρείκελο που οδηγείται από τα πάθη, τις αδυναμίες, και την ματαιοδοξία του στην απώλεια του κατ’ εικόνα.
Είναι όντως λυπηρό να ζούμε στην Ελλάδα έχοντας εκλέξει αντίχριστους. Είναι λυπηρό να είμαστε οι περισσότεροι βαπτισμένοι χριστιανοί αλλά, να μιλούμε σαν αντίχριστοι, να πράττουμε σαν αντίχριστοι, να ζούμε σαν αντίχριστοι.
Μην σας περάσει ο λογισμός ότι αυτό το κείμενο υπονομεύει πολιτικά πρόσωπα ή ότι κάνουμε πολιτική. Όχι! Όμως είναι γελοίο όλοι αυτοί οι δήθεν «υπερασπιστές» της δημοκρατίας να θέλουν να φράξουν το στόμα της Εκκλησίας, να κάνουν την Εκκλησία δικό τους εκλογικό κέντρο και τους πιστούς του Χριστού δικούς τους οπαδούς.
Είναι ανόητο να υποστηρίζουν ότι η Εκκλησία της Ελλάδος δεν έχει προσφέρει στο έθνος, είναι ανόητο και δείχνει προχειρότητα σκέψης το να υποστηρίζουν Έλληνες ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος έκλεψε και κλέβει το Δημόσιο. Μάλλον το αντίθετο γίνεται εδώ και δεκαετίες.
Βεβαίως η Εκκλησία δεν έχει ανάγκη από την δική μου υπεράσπιση, η Εκκλησία είναι όχι ένα ανθρώπινο καθίδρυμα που λαβώνεται από τις ανθρώπινες αστοχίες αλλά είναι ο Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας και γι’ αυτό όσο την κτυπάς τόσο πιο δυνατή γίνεται όσο την διώκεις τόσο πιο σταθερή γίνεται, όσο λασπολογείς γι’ αυτήν τόσο πιο καθαρή την κάνεις, διότι όπως είπε και ο απόστολος «η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται».

Το παράλογο την σημερινή εποχή είναι ότι όλοι έχουν δικαιώματα εκτός από την Εκκλησία. Όλοι έχουν δικαιώματα εκτός από τον χριστιανό, αυτός θα πρέπει να κάνει την προσευχή του μόνος του κάθε πρωί πριν πάει στο σχολείο και όχι στο προαύλιο του σχολείου διότι φέρνει σε δύσκολη θέση τους αλλόθρησκους. Εγώ θα έλεγα ότι φέρνει σε δύσκολη θέση -αυτό το μικρό παιδάκι που κάνει τον σταυρό του με παρρησία- πολλούς δασκάλους μας που είναι αδιάφοροι αν όχι αντίχριστοι και πολέμιοι της Εκκλησίας μας, διότι απ’ ότι καταλαβαίνεται είναι της μόδας να είσαι εκτός Εκκλησίας, είναι δήθεν προοδευτικός αυτός που αρνείται την Αλήθεια που βίωσαν οι πρόγονοί του, είναι της μόδας να βρίζεις και να κακολογείς τον κλήρο της χώρας μας, να «σατιρίζεις» τα ιερά και τα όσια του τόπου μας, σε εκπομπές, σε θεατρικές παραστάσεις και όλο αυτό να θεωρείται τέχνη, να θεωρείται πολιτισμός, να θεωρείται πρόοδος.

Ε, λοιπόν αυτή την πρόοδο δεν την θέλω, αυτή η πρόοδος μας γυρίζει πίσω, αυτή η ακόρεστη προβολή των δικαιωμάτων θα μεταμορφώσει την κοινωνία μας σε ζούγκλα μιας και έχουν εκλείψει οι υποχρεώσεις και η υπευθυνότητα.
Η Ορθόδοξη Ελλάδα αιμορραγεί από τα ίδια της τα παιδιά, από τους ανθρώπους αυτούς που αντί να την φροντίζουν, γίνονται οι μαστροποί της.
Ελλάδα χωρίς Ορθοδοξία δεν νοείται. Ελλάδα χωρίς εκκλησιές και μοναστήρια δεν νοείται.
Η Ελλάδα και η Ορθοδοξία κάνουν τον Έλληνα και όχι η Ευρώπη και το ευρώ.
ΠΗΓΗ:http://imverias.blogspot.com

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ
ΚΥΡΙΕ, βοήθησε με να αντιμετωπίσω με ψυχική γαλήνη όλα όσα θα μου φέρει ή σημερινή ήμερα. Βοήθησέ με να παραδοθώ ολοκληρωτικά στο άγιο θέλημα Σου.
Στην κάθε ώρα αυτής της ημέρας φώτιζε με και δυνάμωνε με για το κάθε τι.
Όποιες ειδήσεις κι αν λάβω στο διάστημα της σημερινής ημέρας, δίδαξε με να τις δεχθώ με ηρεμία και με την πεποίθησι ότι προέρχονται από το άγιο θέλημα Σου.

Καθοδήγησε τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου σε όλα τα έργα μου και τα λόγια μου.
Σ' όλες τις απρόοπτες περιστάσεις μη με αφήσεις να ξεχάσω, ότι τα πάντα προέρχονται από Σένα.

Δίδαξε με να συμπεριφέρομαι σε κάθε μέλος της οικογενείας μου με ευθύτητα και σύνεση, ώστε να μην συγχύσω και στενοχωρήσω κανένα.

ΚΥΡΙΕ, δος μου την δύναμη να υποφέρω τον κόπο και όλα τα γεγονότα της ημέρας αυτής καθ' όλη την διάρκεια της.
Καθοδήγησε την θέλησή μου κα δίδαξε με να προσεύχομαι, να πιστεύω, να υπομένω, να συγχωρώ και να αγαπώ.
ΑΜΗΝ.

Σήκωσε τον Σταυρό σου!

«Ει τις θέλει οπίσω μου ελθείν , απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθήτω μοι» (Ματθ.16,24)

Σηκώνω τον σταυρό μου σημαίνει: Τα δέχομαι και τα υπομένω όλα αγόγγυστα. Όσα κι αν μου συμβούν στη ζωή μου. Δυσάρεστα, λυπηρά, πικρά, κοπιαστικά, καταθλιπτικά. Σηκώνω τον σταυρό μου σημαίνει: έχω χρέος να σηκώνω όχι μόνο τους σταυρούς που μου προκαλούν οι άλλοι ή μου στέλνει η πρόνοια του Θεού, αλλά και τους σταυρούς που προκαλώ ο ίδιος στον εαυτό μου.
(Αγίου Ιννοκεντίου , μητροπολίτου Μόσχας)

Πριν σου στείλει ο Θεός τον σταυρό που σηκώνεις τον κοίταξε με τα διακριτικά του μάτια, τον εξέτασε με την πάνσοφο λογική του , τον έλεγξε με τη θεία δικαιοσύνη του, τον θέρμανε στη γεμάτη αγάπη καρδιά του, τον ζύγισε καλά με τα στοργικά του χέρια, μην τυχόν και πέσει βαρύτερος απ’ όσο μπορείς να σηκώσεις. Και αφού υπολόγισε το θάρρος σου, τον ευλόγησε και τον απίθωσε στους ώμους σου. Μπορείς να τον σηκώσεις! Κράτησέ τον κι ανέβαινε με υπομονή από τον Γολγοθά προς την Ανάσταση.


Αντιγραφή από φυλλάδιο

Ταλαίπωρος ἀνθρωπότης!

Ταλαίπωρος ἀνθρωπότης! ἕως πότε θὰ πλανᾶσαι, ἕως πότε ἐθελουσίως θὰ κλείης τοὺς ὀφθαλμούς σου νὰ μὴ θέλης νὰ ἰδῆς τὸ φῶς; ἄνοιξε τούς ὀφθαλμούς σου καί δράμε πρός τό φῶς τὸ ἀληθινὸν πρὶν νὰ σὲ καταλάβη τὸ αἰώνιον σκότος…

* Ἡ μὲν κακία προξενεῖ εἰς τοὺς ἀνθρώπους δυστυχίας, στεναχωρίας, ταραχάς, συγχύσεις, φόβους, κινδύνους ἡ δὲ ἀρετὴ προξενεῖ χαρά, εἰρήνη, γαλήνη, δόξα, τιμή, εὐτυχία καὶ πᾶν ἀγαθόν.

Ἡ κακία ποιεῖ τοὺς ανθρώπους τέκνα τοῦ διαβόλου, τῆς κατάρας, τῆς ὀργῆς καὶ κληρονόμους τῆς κολάσεως· ἡ δὲ ἀρετὴ ποιεῖ τοὺς ἀνθρώπους τέκνα Θεοῦ, τέκνα εὐλογίας, χάριτος καὶ κληρονόμους τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν καὶ τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν…

π. Φιλοθέου Ζερβάκου

ΠΗΓΗ: ΑΡΝΙΟΝ

Το αποτέλεσμα της τήρησης των εντολών

Αν προσπαθούμε ειλικρινά να φυλάξουμε τις εντολές του Χριστού, η ψυχή θα γεμίσει με την χάρη του Αγίου Πνεύματος∙ και τότε με μια βαθιά αγάπη, γεμάτη συμπόνια, προσευχόμαστε για όλον τον κόσμο όπως για τον ίδιο μας τον εαυτό, και επιθυμούμε πολύ δυνατά την ευημερία του κάθε ανθρώπου περισσότερο από την δική μας.

Μας υπέδειξε ότι η προσευχή του Χριστού στον κήπο της Γεσθημανή περιέβαλε το σύνολο του ανθρωπίνου γένους, από τον Αδάμ μέχρι το τελευταίο παιδί που θα γεννηθεί από γυναίκα.

Η προσευχή που πρότεινε ο Γέροντας Σιλουανός μπορεί δίχως αμφιβολία να αφομοιωθεί σ’ αυτήν την λυτρωτική προσευχή του Κυρίου, και συνεπώς να υπερβεί τα όρια του ατόμου. Αυτή η προσευχή αποτελεί ένα πέρασμα σε μια άλλη διάσταση –την διάσταση του προσώπου-υπόσταση, καθ’ ομοίωσιν της Υποστάσεως του ενσαρκωμένου Λόγου.

Ξέρουμε ότι στα μέτρα που ο άνθρωπος γίνεται όμοιος με τον Χριστό στην γήινη ζωή του, έχει ήδη θεωθεί και έχει γίνει μέτοχος της θείας ζωής.

Πηγή: Συζήτηση με τον γέροντα Σωφρόνιο για τον Άγιο Σιλουανό (περιοδικό Πεμπτουσία από Μικρό Ωρολόγιο) και http://istologio.org

Η κλοπή του χρόνου μας.

Κάποτε ο διάβολος κάλεσε μια παγκόσμια συνέλευση δαιμόνων. Στην εναρκτήρια ομιλία του, ανάμεσα στα άλλα, είπε:

«Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τους Χριστιανούς να πηγαίνουν στην εκκλησία.

Δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε να διαβάζουν την Αγία Γραφή και να γνωρίζουν την αλήθεια.

Δεν μπορούμε ούτε ακόμα και να τους εμποδίσουμε να έχουν μια ζωντανή στενή σχέση με τον Σωτήρα τους.

Άπαξ και αποκτήσουν αυτήν τη σύνδεση με τον Ιησού, εμείς χάνουμε κάθε δύναμη πάνω τους.



….Έτσι, το μόνο που μας μένει είναι να τους κλέψουμε το χρόνο τους. Ας πηγαίνουν στην εκκλησία, δεν πειράζει, ας έχουν εκεί τις συνεστιάσεις τους κι όλα τα υπόλοιπα.

Ας έχουν έργο και δράση. Μόνο να μην έχουν χρόνο να αναπτύξουν αυτή τη ζωντανή σχέση με τον Ιησού.

…Να τι θέλω από σας. Αποσπάστε τους την προσοχή από τον Σωτήρα τους και εμποδίστε τους από του να έχουν θερμή και στενή σχέση μαζί Του όλη μέρα. Ας τους παρασύρουμε σε μια χαλαρή σχέση με τον Ιησού, τυπική σχέση, χωρίς γνήσια πίστη και αγάπη γι’ Αυτόν.

Πώς θα το κάνουμε αυτό; ρώτησαν τότε οι δαίμονες.

Βάλτε τους να ασχολούνται με τα δευτερεύοντα θέματα και βρείτε τρόπους αμέτρητους να κρατάτε απασχολημένο το μυαλό τους, απάντησε.

Βάλτε μέσα τους τον πειρασμό να ξοδεύουν, να ξοδεύουν, να ξοδεύουν και να δανείζονται χρεώνοντας τις κάρτες τους.

Πείστε τις γυναίκες τους να πάνε να δουλεύουν πολλές ώρες εκτός σπιτιού και τους άνδρες να δουλεύουν 6-7 μέρες την εβδομάδα, 10-12 ώρες την ημέρα, έτσι ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες του τρόπου ζωής τους.

Εμποδίστε τους να ξοδεύουν χρόνο με τα παιδιά τους. Έτσι, καθώς θα διασπάται η οικογένειά τους, σύντομα το σπίτι δεν θα αποτελεί πια για αυτούς καταφύγιο από την πίεση της δουλειάς τους.

Κρατάτε πάντα το μυαλό τόσο γεμάτο με ερεθίσματα ώστε να είναι αδύνατο να ακούσουν τη σιγανή και απαλή φωνή του Θεού.

1. Βάλτε τους να παίζουν το ραδιόφωνο και το κασετόφωνο όποτε οδηγούν.

2. Φροντίστε να έχουν συνεχώς ανοιχτά στο σπίτι τους τα CD, το βίντεο, την τηλεόραση και τους υπολογιστές.

3. Βάλτε σε κάθε κατάστημα κι εστιατόριο που μπαίνουν μουσική που να παίζει ασταμάτητα. Αυτό θα συννεφιάζει το μυαλό τους και θα αδυνατίζει την κοινωνία τους με τον Χριστό μέσω της προσευχής.

4. Γεμίστε τα τραπέζια τους με περιοδικά και εφημερίδες. Κάντε τους υπερκαταναλωτικά όντα, να αγοράζουν, να ξοδεύουν χωρίς να έχουν τίποτα από αυτά πραγματική ανάγκη. Να ασχολούνται, να ταλαιπωρούνται και να απομακρύνονται από τον Ιησού Χριστό.

5. Σφυροκοπάτε τα μυαλά τους ακατάπαυστα με ειδήσεις όλο το 24ωρο.

6. Γεμίστε τους δρόμους με διαφημιστικές αφίσες, ώστε να μην τους αφήνετε στιγμή σε ησυχία όσο οδηγούν ή περπατούν.

7. Πλημμυρίστε τα γραμματοκιβώτιά τους με άχρηστα διαφημιστικά, καταλόγους ρούχων, τυχερών παιχνιδιών και κάθε τι που προάγει ψεύτικες ελπίδες ευημερίας.

8. Βάλτε κοκαλιάρικα μοντέλα στα εξώφυλλα των περιοδικών και στην τηλεόραση ώστε οι άνδρες να θεωρούν αυτά ως πρότυπα ομορφιάς και να μην ικανοποιούνται με την εμφάνιση της γυναίκας τους.

9. Δώστε κούραση στις συζύγους ώστε τα βράδια να μην είναι σε θέση να χαρούν σαν ζευγάρια με τους άνδρες τους. Δώστε τους πονοκεφάλους ώστε οι άνδρες να έχουν παράπονα, πικρίες και να αρχίσουν να ψάχνουν αλλού για ευχαρίστηση. Αυτό θα διαλύσει γρήγορα τις οικογένειες.

10. Διαφημίστε τον Αϊ Βασίλη ώστε να κλέψετε την προσοχή των παιδιών από το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων.

11. Το Πάσχα διαδώστε τα κουνελάκια και τα κόκκινα αυγά στη θέση του μηνύματος της Ανάστασης και της νίκης της αμαρτίας.

12. Ακόμα και στη διασκέδασή τους φέρτε τους στα άκρα. Όταν γυρίζουν από διακοπές να είναι πτώμα στην κούραση και να έχουν μετανιώσει για τις επιλογές τους.

13. Μην τους αφήνετε να βγαίνουν στη φύση και να παρατηρούν ό,τι ο Θεός έφτιαξε.

14. Αντί για αυτό, στέλνετέ τους σε λούνα παρκ, γήπεδα, κινηματογράφους, παιδότοπους και κονσέρτα.

15. Κρατάτε τους πάντα υπεραπασχολημένους. Να μη σκέφτονται, να μην αναζητούν, να μη προβληματίζονται.

16. Και όταν συναντώνται για πνευματική συντροφιά με άλλους πιστούς, κάντε ώστε να φεύγουν από κει με διαταραγμένη συνείδηση.

17. Δώστε τους να ασχολούνται με τόσους πολλούς ‘καλούς’ στόχους, που να μην έχουν χρόνο ούτε ανάγκη να εκζητήσουν τη δύναμη του Ιησού στη ζωή τους.

18. Σύντομα θα δουλεύουν ασταμάτητα για αυτόν το καλό σκοπό, που όμως ο Θεός δεν τους ανέθεσε, θυσιάζοντας την υγεία τους και την οικογένειά τους σ’ αυτόν με μεγάλη πιθανότητα να τα χάσουν και τα δύο.

Θα δουλέψει σίγουρα το σχέδιο αυτό.»

Οι δαίμονες έτρεξαν γρήγορα να βάλουν σε εφαρμογή όλα αυτά, ώστε οι Χριστιανοί να μην έχουν χρόνο για τον Σωτήρα τους.

ΠΗΓΗ:http://gerontes.wordpress.com

Στη Θεσσαλονίκη λείψανο Αγίου Σπυρίδωνος

Το Ιερό λείψανο (μέρος από το Δεξί Χέρι ) του Αγίου Σπυρίδωνος του Θαυματουργού, μεταφέρθηκε από την Κέρκυρα και βρίσκεται στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στην Τριανδρία για προσκύνηση από 24 Σεπτεμβρίου έως 2 Οκτωβρίου 2011.

Kαθημερινά στο δεκαήμερο που θα παραμείνει το λείψανο στον Ναό θα τελούνται θρησκευτικές τελετές.

πηγή: Γέροντες της εποχής μας

Σταυροὶ ἐμφανίζονται μέσα στὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ

Παράδοξο καὶ ἀνεξήγητο γεγονὸς ποὺ ἔρχεται μετὰ τὴν περυσινὴ ἐμφάνιση τῶν ἑξαπτέρυγων ἀγγέλων Τὸ παράδοξο γιὰ ὅλους ἐμᾶς ποὺ δὲν κατέχουμε τὴν τέχνη τῆς Ἁγιογραφικῆς εἶναι ὅτι τὰ ψηφιδωτὰ καλύφθηκαν ἀπὸ παχὺ στρῶμα ἀσβέστη (περίπου δύο δάχτυλα), ὅπως φαίνεται καὶ σὲ συγκεκριμένη φωτογραφία, γιὰ νὰ καλύψουν τὰ χριστιανικὰ σύμβολα καὶ ἐπάνω στὸν ἀσβέστη ἐμφανίστηκαν αὐτοὶ οἱ σταυροί.

Καὶ δίκαια ἀναρωτιέται ὁ ἐπισκέπτης, ἀφοῦ δὲν τοὺς ἔβαψε μετέπειτα κάποιος, εἶναι δυνατὸν νὰ "πότισαν" ἀπὸ τὸν τοῖχο μέχρι τὴν ἐξωτερικὴ στρώση τοῦ σοβά;

Καὶ γιατί νὰ ἐμφανιστοῦν μόνο οἱ σταυροὶ καὶ νὰ μὴν ἐμφανιστοῦν καὶ οἱ ὑπόλοιπες τοιχογραφίες-ἁγιογραφίες, οἱ ὁποῖες εἶναι καὶ σὲ ψηφιδωτὴ μορφὴ (δηλαδὴ ἀποκλείεται ὁ "τυχαῖος" ἐμποτισμός, ἀφοῦ τὸ ἐπιστρωθὲν ὑλικὸ εἶναι ψηφίδα); Ἀκόμη ὅμως καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο γιὰ καλυμμένες μὲ σοβὰ ἁγιογραφίες, ἀποτελεῖ πολὺ παράδοξο γεγονὸς νὰ μὴν φαίνονται μὲ γυμνὸ μάτι, ἀλλὰ νὰ ἀποτυπώνονται στὸν φωτογραφικὸ φακό!!! Τότε ἔχουμε μία παραδοξότητα, ποὺ ἴσως θὰ πρέπει νὰ ἐλεγχθεῖ...

Ἁγιογράφος, ποὺ ἔχει ἐργαστεῖ καὶ σὲ ψηφιδωτὲς εἰκόνες, λέει χαρακτηριστικά:

"Γιὰ νὰ καταλάβετε μιλᾶμε γιὰ ἕνα ἀδρανὲς ὑλικὸ π.χ. πέτρα (ὅπως τὰ ψηφιδωτὰ) εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποδώσει χρῶμα ὡς χημικὴ ἀντίδραση στὸν νωπὸ σοβὰ (ὄχι καὶ μόνο ἐπεριέχει ἀσβέστη) ὥστε νὰ ἀπεικονίσει τὸ...

 σχῆμα Σταυροῦ"...

Οἱ σταυροὶ ὅπως ὅλοι παρατηροῦμε εἶναι ὀρθόδοξοι (ἰσοσκελεῖς) βυζαντινοὶ καὶ ἀποτελοῦν σύγχρονο φαινόμενο (τῶν τελευταίων μηνῶν...). Γιὰ τὴν περίπτωση ποὺ πρόκειται γιὰ μεταλλικοὺς σταυροὺς ποὺ ὀξειδώθηκαν, ἁγιογράφος εἶπε: "Καὶ ὅπως καὶ ἐσεῖς θὰ γνωρίζετε τὸ σίδερο μὲ συνδιασμὸ μὲ τὸ πέρασμα τοῦ χρόνου καὶ τὶς ἀτελείωτες καιρικὲς συνθῆκες προκαλεῖ ὀξείδωση καὶ τὸ κόκκινο χρῶμα (σκουριὰ) ἁπλώνεται σὰν καρκίνωμα. Ὅποτε σὲ ἕνα ἀριστούργημα σὲ ὅλους τους τομεῖς σὲ καμία περίπτωση δὲν θὰ βάλανε ὑλικὸ ἀπὸ σίδερο... Ἐπίσης, ἂν μπορεῖτε νὰ φανταστεῖτε, ὅλος ὁ Ναὸς καὶ τὰ ἄλλα ἀρχιτεκτονικὰ κτίσματα σὲ ὅλης της Βυζαντινῆς Περιόδου ἀποτελεῖται ἀπὸ κομμάτια κεραμικῶν, ἀσβέστη, ποταμίσια ἄμμος,χαλίκι καὶ ἀτελείωτα αὐγά!!!!.

Τὸ φρέσκο (τεχνικὴ τῶν Βυζαντινῶν γιὰ τὶς τοιχογραφίες), ἀποτελεῖται ἀπὸ πάστα ἀσβέστη ποὺ εἶναι ἀπὸ πέτρα, ἄμμο ποταμοῦ, καὶ μαρμαρόσκονη, σὲ τρεῖς στρώσεις (μαῦρο φρέσκο, κίτρινο φρέσκο καὶ ἄσπρο φρέσκο) καὶ πάνω ἐκεῖ γίνονται οἱ Ἁγιογραφίες. Οἱ σκόνες χρωμάτων ἀνακατεύονται μόνο μὲ νερὸ καὶ τίποτα ἄλλο γιατί τὸ ὑλικὸ ποὺ τὰ κολλάει πάνω στὸν τοῖχο εἶναι ὁ ἀσβέστης. Ὁ ἀσβέστης βγαίνει μὲ τὸ νερὸ ἀπὸ τὸν σοβὰ πρὸς τὴν ἐπιφάνεια (μὲ τὸν καιρὸ) καὶ συναντώντας τὸ διοξείδιο τοῦ ἄνθρακα ἀπὸ τὸν ἀέρα γίνεται πάλι ἀσβεστόλιθος. Δηλαδὴ ἐνῶ στεγνώνει ὁ τοῖχος βγαίνει ἀπὸ τὸ σοβὰ καὶ μαρμαρώνεται πάνω στὰ χρώματα, τὰ ὁποῖα θὰ παραμείνουν πιασμένα στὴ μέση του ἀσβεστόλιθου γιὰ πάντα. Αὐτὰ τὰ ἔμαθα (τὴν τεχνικὴ) ἀπὸ τὸν βοηθὸ καθηγητὴ στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Βουκουρεστίου Ρουμανίας Mihai Coman."...

Ἀξίζει ὅμως νὰ σταθοῦμε καὶ στὴν περίπτωσή της μὴ συμμετρίας τῶν σταυρῶν μὲ τὰ ὑπόλοιπα (μεταγενέστερα προφανῶς) ἰσλαμικὰ σχήματα. Καὶ αὐτὴ ἡ μὴ συμμετρία προδίδει πὼς καμία σχέση δὲν ἔχουν οἱ σταυροὶ μὲ τὴν μετέπειτα διακόσμηση τοῦ ναοῦ. Κανεὶς ἁγιογράφος δὲν θὰ καλλιτεχνοῦσε παραβιάζοντας τὴν λογική της καλαισθησίας, πόσο δὲ μᾶλλον στὴν περίπτωση τοῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Σοφίας ποὺ ἀποτελοῦσε (καὶ συνεχίζει νὰ ἀποτελεῖ) πραγματικὸ κόσμημα στὸν χῶρο τῆς τέχνης καὶ τῆς ἀρχιτεκτονικῆς.

Πῶς ἐξηγεῖται ὅμως πὼς οἱ σταυροὶ βρίσκονται παντοῦ μέσα στὴν Ἁγία Σοφία καὶ συγκεκριμένα στὰ τέσσερα θολωτὰ σημεῖα; Κάποιοι μιλοῦν γιὰ θαῦμα... (στὴν φωτογραφία δεξιὰ βλέπετε τὸ ἀρκετὰ μεγάλο πάχος τοῦ σοβά, ποὺ φρόντισαν νὰ βάλουν οἱ Τοῦρκοι γιὰ σειρὰ ἐκατονταετιῶν, προκειμένου νὰ ἀποκρύψουν μὲ ἀπόλυτη βεβαιότητα τὶς ἁγιογραφίες καὶ τὰ ψηφιδωτά του Ναοῦ τῆς Ἁγίας Σοφίας).

Ἐμφάνιση ἀγγέλων κάτω ἀπὸ τὸν σοβὰ

Δὲν εἶναι ὅμως μόνο αὐτὴ ἡ περίπτωση, ἀφοῦ στὸ τέλος τοῦ Ἰουλίου τοῦ 2009, στὸ φῶς ἦρθε ἡ παράσταση ἑνὸς ἀγγέλου, ἡ ὁποία ἦταν καλυμμένη ἐδῶ καὶ ἔξι αἰῶνες ἀπὸ συντηρητὲς στὴν Ἁγία Σοφία. Ὁ Τοῦρκος Ἀχμὲτ Ἒμρ Μπιλτιλί, ἕνας ἐκ τῶν συντηρητῶν, δήλωσε ὅτι ἔχουν ὡς στόχο τώρα νὰ φέρουν στὴν ἐπιφάνεια καὶ δεύτερο ἄγγελο, ποὺ χρονολογεῖται ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας.

Τὰ μωσαϊκὰ εἶχαν καλυφθεῖ λίγο μετὰ τὴν Ἅλωση τῆς Πόλης, τὸ 1453, καὶ τὴ μετατροπὴ τῆς Ἁγίας Σοφίας σὲ τζαμί. Οἱ Τοῦρκοι, ἀντὶ νὰ μετακινήσουν τὰ μοναδικῆς ὀμορφιᾶς μωσαϊκά της Ἁγίας Σοφίας, τὰ κάλυψαν μὲ μέταλλο καὶ γύψο (προσφιλὴς τακτική του πολιτισμοῦ τῆς Τουρκίας).

Καὶ ἡ συνέχεια τῆς πρώτης ἀνακάλυψης, ἔφερε μία μεγάλη ἱστορικὴ ἀποκάλυψη ἔρχεται στὸ φῶς ὕστερα ἀπὸ αἰῶνες «σκότους». Αὐτὴ τὴ φορὰ τέσσερις ἄγγελοι ζωγραφισμένοι πάνω σὲ μωσαϊκὸ ἦταν γιὰ χρόνια κρυμμένοι, ἐν γνώσει τῶν τουρκικῶν ἀρχῶν, κάτω ἀπὸ πολλὰ στρώματα ἀσβέστη καὶ τέσσερις τεράστιες ἀσπίδες, στὶς τέσσερις κολῶνες ποὺ στηρίζουν τὸν τροῦλο τῆς Ἁγιᾶς Σοφιᾶς.

Οἱ τέσσερις ἄγγελοι, ποὺ ὁ καθένας τοὺς ἔχει ἔξι φτερά, δημιουργήθηκαν μεταξὺ 900 – 1300 π.Χ. Μάλιστα, στὰ μέσα τοῦ 1800, ὁ Ἰταλὸς ἀρχιτέκτονας Fossati, τοὺς εἶδε κάνοντας ἐπισκευὲς στὸ ναό. Τὴ διαταγὴ νὰ καλυφθοῦν μὲ ἀσβέστη ἔδωσε ὁ σουλτάνος Abdulmecit. Στὴ συνέχεια τοποθετήθηκαν πάνω τους ἀσπίδες, ποὺ ἀναγράφουν ἀραβικὲς προσευχές.

Ὡστόσο, τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου ἦρθε καὶ οἱ τέσσερις μοναδικὲς τοιχογραφίες θὰ βγοῦν ξανὰ στὸ φῶς, δίνοντάς μας μία γεύση ἀπὸ τὴν ἀξεπέραστη τέχνη τῶν προγόνων μας.

http://kostasxan.blogspot.com/

Το διαβάσαμε : http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2011/09/blog-post_7915.html#more

KAΛΗ ΝΥΚΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ

Μη απορρίψης με, Κυρία μου, τον δούλον σου, αλλά βοήθησόν μοι, και δος μοι το συμφέρον της αιτήσεως. Λύτρωσαί με παντός κινδύνου, επιβουλής, ανάγκης και ασθενείας, και δώρησαί μοι προ του τέλους μετάνοιαν, ίνα σωζόμενος τη μεσιτεία και βοηθεία σου, εν μεν τω παρόντι βίω από παντός εχθρού ορατού και αοράτου, πορευόμενος θεαρέστως εν τοις θελήμασι του αγαπητού σου Υιού και Θεού ημών, εν δε τη φοβερά ημέρα της κρίσεως από της αιωνίου και φοβεράς κολάσεως προσκυνώ, ευχαριστώ και δοξάζω το πανάγιόν σου όνομα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Από το "Μέγα Προσευχητάριον"
Α. Σιμωνωφ

Η ανάληψη του προφήτη Ηλία

Δ΄Βασιλειών 2, 1-15 


ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἀνάγειν Κύριον ἐν συσσεισμῷ τὸν ᾿Ηλιοὺ ὡς εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐπορεύθη ᾿Ηλιοὺ καὶ ῾Ελισαιὲ ἐκ Γαλγάλων. 2 καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς ῾Ελισαιέ· κάθου δὴ ἐνταῦθα, ὅτι Κύριος ἀπέσταλκέ με ἕως Βαιθήλ· καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, εἰ ἐγκαταλείψω σε· καὶ ἦλθον εἰς Βαιθήλ. 3 καὶ ἦλθον οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν οἱ ἐν Βαιθὴλ πρὸς ῾Ελισαιὲ καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· εἰ ἔγνως, ὅτι Κύριος σήμερον λαμβάνει τὸν κύριόν σου ἐπάνωθεν τῆς κεφαλῆς σου; καὶ εἶπε· κἀγὼ ἔγνωκα, σιωπᾶτε. 4 καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς ῾Ελισαιέ· κάθου δὴ ἐνταῦθα, ὅτι Κύριος ἀπέσταλκέ με εἰς ῾Ιεριχώ· καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, εἰ ἐγκαταλείψω σε· καὶ ἦλθον εἰς ῾Ιεριχώ. 5 καὶ ἤγγισαν οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν οἱ ἐν ῾Ιεριχὼ πρὸς ῾Ελισαιὲ καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν· εἰ ἔγνως ὅτι σήμερον λαμβάνει Κύριος τὸν κύριόν σου ἐπάνωθεν τῆς κεφαλῆς σου; καὶ εἶπε· καί γε ἐγὼ ἔγνων, σιωπᾶτε. 6 καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ηλιού· κάθου δὴ ὧδε, ὅτι Κύριος ἀπέσταλκέ με ἕως εἰς τὸν ᾿Ιορδάνην· καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, εἰ ἐγκαταλείψω σε· καὶ ἐπορεύθησαν ἀμφότεροι· 7 καὶ πεντήκοντα ἄνδρες υἱοὶ τῶν προφητῶν καὶ ἔστησαν ἐξεναντίας μακρόθεν· καὶ ἀμφότεροι ἔστησαν ἐπὶ τοῦ ᾿Ιορδάνου. 8 καὶ ἔλαβεν ᾿Ηλιοὺ τὴν μηλωτὴν αὐτοῦ καὶ εἵλησε καὶ ἐπάταξε τὸ ὕδωρ, καὶ διῃρέθη τὸ ὕδωρ ἔνθα καὶ ἔνθα, καὶ διέβησαν ἀμφότεροι ἐν ἐρήμῳ. 9 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ διαβῆναι αὐτοὺς καὶ ᾿Ηλιοὺ εἶπε πρὸς ῾Ελισαιέ· αἴτησαι τί ποιήσω σοι πρὶν ἢ ἀναληφθῆναί με ἀπὸ σοῦ. καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· γενηθήτω δὴ διπλᾶ ἐν πνεύματί σου ἐπ᾿ ἐμέ. 10 καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ἐσκλήρυνας τοῦ αἰτήσασθαι· ἐὰν ἴδῃς με ἀναλαμβανόμενον ἀπὸ σοῦ, καὶ ἔσται σοι οὕτως· καὶ ἐὰν μή, οὐ μὴ γένηται. 11 καὶ ἐγένετο αὐτῶν πορευομένων, ἐπορεύοντο καὶ ἐλάλουν· καὶ ἰδοὺ ἅρμα πυρὸς καὶ ἵπποι πυρὸς καὶ διέστειλαν ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων, καὶ ἀνελήφθη ᾿Ηλιοὺ ἐν συσσεισμῷ ὡς εἰς τὸν οὐρανόν. 12 καὶ ῾Ελισαιὲ ἑώρα καὶ ἐβόα· πάτερ, πάτερ, ἅρμα ᾿Ισραὴλ καὶ ἱππεὺς αὐτοῦ· καὶ οὐκ εἶδεν αὐτὸν ἔτι καὶ ἐπελάβετο τῶν ἱματίων αὐτοῦ καὶ διέρρηξεν αὐτὰ εἰς δύο ρήγματα. 13 καὶ ὕψωσε τὴν μηλωτὴν ᾿Ηλιού, ἣ ἔπεσεν ἐπάνωθεν ῾Ελισαιέ, καὶ ἐπέστρεψεν ῾Ελισαιὲ καὶ ἔστη ἐπὶ τοῦ χείλους τοῦ ᾿Ιορδάνου· 14 καὶ ἔλαβε τὴν μηλωτὴν ᾿Ηλιού, ἣ ἔπεσεν ἐπάνωθεν αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξε τὸ ὕδωρ καὶ οὐ διέστη· καὶ εἶπε· ποῦ ὁ Θεὸς ᾿Ηλιοὺ ἀφφώ; καὶ ἐπάταξε τὰ ὕδατα, καὶ διερράγησαν ἔνθα καὶ ἔνθα, καὶ διέβη ῾Ελισαιέ. 15 καὶ εἶδον αὐτὸν οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν οἱ ἐν ῾Ιεριχὼ ἐξεναντίας καὶ εἶπον· ἐπαναπέπαυται τὸ πνεῦμα ᾿Ηλιοὺ ἐπὶ ῾Ελισαιέ· καὶ ἦλθον εἰς συναντὴν αὐτοῦ καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν.

Απόδοση

Και όταν ήρθε ο καιρός να ανεβάσει  ο Κύριος με σεισμό τον Ηλία στους ουρανούς, οδηγήθηκε ο Ηλίας και ο Ελισαίος στα Γάλγαλα. 2και είπε ο Ηλίας στον Ελισαίο· μείνε εδώ γιατί με έστειλε ο Κύριος στην Βαιθήλ. και είπε ο Ελισαίος·  ορκίζομαι στο Θεό ότι δεν θα σε εγκαταλείψω. και πήγαν στην Βαιθήλ. 3 και ήλθαν οι γιοι των προφητών της Βαιθήλ  στο Ελισαίο και του είπαν· γνωρίζεις ότι ο Κύριος σήμερα  θα παραλάβει τον κύριο σου πάνω απο το κεφάλι σου; και είπε· και εγώ το γνωρίζω, σιωπάτε. 4 και είπε ο Ηλίας στον Ελισαίο· κάθησε εδώ γιατί ο Κύριος με στέλνει στην Ιεριχώ· και είπε ο Ελισαίος· σου ορκίζομαιστο Θεό ότι δεν θα σε εγκαταλείψω. και πήγαν στην Ιεριχώ. 5 και πλησίασαν οι γιοί των προφητών απο την Ιεριχώ στον Ελισαίο και του είπαν· γνωρίζεις ότι σήμερα ο Κύριος θα λάβει τον κύριο σου πάνω απο το κεφάλι σου; και είπε· και εγώ το γνωρίζω, σιωπάτε. και του είπε ο Ηλίας· 6 κάθισε εδώ, γιατί ο Κύριος με στέλνει ως τον Ιορδάνη· και είπε ο Ελισαίος· σου ορκίζομαι στο Θεό ότι δεν θα σε εγκαταλλείψω. και ταξίδεψαν μαζί. 7 και πενήντα άνδρες γιοί προφητών  σταθηκαν απέναντι απο τον Ιορδάνη. 8 και έβγαλε την μυλωτή του ο Ηλίας και χτήπησε τα νερά του ποταμού και αυτά χωρίστηκαν στα δύο και περάσανε απέναντι στην έρημο. 9 και είπε ο Ηλίας στον Ελισαίο να του ζητήσει κάτι πριν αναληφθεί. και είπε ο Ελισαίος· να γίνει να  έχω τη διπλάσια δύναμη απο το πνεύμα σου. και είπε ο Ηλίας. 10 σκληρό το αίτημά σου. αν με δείς να λαμβάνομαι επάνω απο εσένα , θα γίνει αυτο που ζήτησες. αν δεν αναληφθώ δεν θα γίνει αυτό που ζήτησες. 11 και περπατούσαν και μιλούσαν. και να άρμα φωτιάς και ίπποι φωτιας ανάμεσά τους   και ανελήφθη ο Ηλίας σε σεισμό ως τον ουρανό. 12 και ο Ελισαίος έβλεπε και φώναζε· πατέρα, πατέρα, το άρμα του Ισραήλ και ο ιππέας του. και τον έχασε απο τα ματια του και έβγαλε τα ρούχα του και τα έσχισε τα δύο.13 και σήκωσε την μηλωτή του Ηλία που έπεσε απο επάνω στον Ελισαίο και γύρισε ο Ελισαίος και σταθηκε στο χείλος του Ιορδάνη·14 και με την μυλωτή χτύπησε το νερό και δεν χωρίστηκε· και είπε· που είναι ο Θεός του Ηλία; και χτύπησε τα νερά και χωρίστηκαν στα δύο και πέρασε απέναντι. 15 και τον είδαν οι γιοί των προφητών της Ιεριχούς απο απέναντι και είπαν· αναπαύεται το πνεύμα του Ηλία στον Ελισαίο και ήλθαν να τον συναντήσουν και τον προσκύνσαν. 

O άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς αναφέρει σε ένα λόγο του για τη νηστεία:  Αλλά και δύναμιν ο ηλίας εκ  της εν τη νηστεία θέας λαμβάνει, προφήτην αντ αυτού χρίσαι, και διπλήν αυτώ περέχει την, ην αυτος εκτίσατο  χάριν, και μετέωρος απο γης αρθήναι, πάντως εις τύπον σαφή της ύστερον απο γης εις ουρανόν γενομένης του Χριστου αναλήψεως. 

Δηλαδή η αρπαγή του προφήτη Ηλία είναι τύπος της Αναλήψεως του Χριστού στην Καινή Διαθήκη. Η δε διπλάσια δύναμη που ζητάει και λαμβάνει ο Ελισαίος είναι η χάρη του Παναγίου Πνεύματος  σε τύπο της Πεντηκοστής  σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου που είπε ότι οι πιστοί του θα κάνουν περισσότερα θαύματα απο ότι έκανε ο ίδιος.   

Πως πρέπει να Κοινωνούμε

Στο βιβλιο του "Περί  συνεχούς θείας μεταλήψεως" ο άγιος Νικόδημος προτρέπει τους χριστιανούς να κοινωνούν συχνά. Πως όμως θα διατηρούν καθαρή την καρδιά τους,  ώστε να μπορούν να προσέρχωνται τακτικά στο μυστήριο; Θα πρέπει να εξομολογούνται κάθε φορά πριν απο τη θεία κοινωνία; Επ' αυτού ο άγιος Νικόδημος απαντά με ένα χωρίο του Αναστασίου Αντιοχείας λέγοντας:

"Αν τα αμαρτήματα είναι μικρά και ανθρώπινα και ευσυγχώρητα , είτε δια της γλώσσης  είτε  για της ακοής είτε για των οφθαλμών , αμαρτήματα  κενοδοξίας ή λύπης ή θυμού, τότε η προσευχή φέρει την αποκατάσταση. Με την προσευχή , καταμεμφόμενοι εαυτών και εξομολογούμενοι τω Θεώ, μπορούμε να πλησιάσουμε τα άχραντα μυστήρια."

Στο ίδο θέμα ο ιερός Χρυσόστομος διαμαρτύρεται που πολλοί, ονομάζοντας ανάξιο τον εαυτό τους , απέχουν απο τη θεία κοινωνία. Υποστηρίζει , ότι  με τους ύμνους, με τις ευχές της λατρείας και με το λόγο του Θεού έρχεται το Πνεύμα το άγιο και καθαρίζει τις ψυχές· "Δεν βλέπεις πως με το σφουγγάρι πλένουμε το τραπέζι , και καθαρίζουμε το σπίτι, και τότε τοποθετούμε τα πιάτα; Κατι παρόμοιο γίνεται με τις προσευχές και το λόγο του κήρυκος· σαν με σφουγγάρι πλένουμε την εκκλησία, ώστε με καθαρή την εκκλησία να στρωθή η αγία τράπεζα και κανένας να μην είναι σπίλος ή ρυτίδα".

                                                  Αρχ. Σεβαστιανού Τοπάλη 

                                                                                          

Πατέρα στο σπίτι!

Αγώνας μέσα στην οικογένεια

Πολύ μιλούσε ο στάρετς για τον σταυρό της οικογένειας ,για το πώς θα βρεις στο σπίτι σου τη σωτηρία, μέσα στο συνηθισμένο περιβάλλον του σπιτιού. 
- Ο εχθρός σε μας τους πιστούς, ιδιαίτερα δυνατά επιτίθεται με τη διατάραξη της ειρήνης. Στους ζηλωτές της ευσέβειας όχι σπάνια συμβαίνει να δοκιμάσουν από τους οικείους τους δυνατή αντιπάθεια και εχθρότητα εξ αιτίας της ευσέβειάς τους, αν και αυτοί που τους εχθρεύονται δεν δείχνουν ότι γίνονται εχθροί τους λόγω της ευσέβειάς τους. Εδώ πρέπει να δείξετε υπομονή . 
Μη συγχύζεσθε ,μην απελπίζεσθε, αλλά θυμηθείτε τα λόγια του Σωτήρος: «Εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού» ( Ματθ. 10,36 ) . Και διορθώστε τις ελλείψεις σας. Παρατηρήστε γιατί σας κατηγορούν οι γύρω σας, ποια πάθη βρίσκουν στην καρδιά σας, επειδή στη ζωή μέσα στο σπίτι, όλα τα πάθη φαίνονται καθαρά και οι συγγενείς τα γνωρίζουν καλά. Δεν είμαι όπως έξω από το σπίτι, όπου κρύβουμε τον εαυτό μας ανάμεσα σε ανθρώπους που μας γνωρίζουν λίγο. Κοιτάξτε στον εαυτό σας αμερόληπτα, εξετάστε τον. Ίσως πράγματι να έχετε δύσκολο χαρακτήρα, ίσως φέρεσθε απότομα και άγρια στον πλησίον, ίσως να είστε άδικοι κ.λπ. Ανοίξτε την καρδιά σας, γίνετε πιο κοινωνικοί και επιεικείς, πλατύνετε την καρδιά σας με την αγάπη και κρατηθείτε σταθερά στην ευσέβεια. Προσπαθήστε να είσθε ήπιοι, χωρίς θυμό, μη κάνετε παρατηρήσεις για όλα, υπομείνατε κάτι, ξεπερνώντας το με σιωπή. Όταν αισθάνεσθε ότι μια αποκάλυψή σας θα προκαλέσει πυρκαϊά, τότε στις πράξεις του πλησίον σας κάμετε τα στραβά μάτια και προσευχηθείτε θερμά γι’ αυτόν, γιατί «η αγάπη πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει,» ( Α΄ Κορ.13,7). 
Πρέπει να πούμε ότι κάθε οικογένεια είναι για κάθε μέλος της σαν μοναστήρι, και καμμιά φορά, ακόμη πιο δύσκολο και αυστηρό από κάποιο μοναχικό κοινόβιο. Προσέξτε, ώστε να υπάρχει ειρήνη στην ψυχή και να ζήτε αρμονικά ο ένας με τον άλλο. Κι αν διαταραχθεί η ειρήνη προσπαθήστε γρήγορα να συγχωρείτε ο ένας τον άλλο. Ο Σατανάς με πολλή δύναμη μάχεται κατά των αφοσιωμένων στον Θεό και εργαζομένων γι’ Αυτόν. Γι ’αυτό πρέπει να προσπαθούμε να ευχαριστούμε τον Κύριο που με τις θλίψεις που μας στέλνει μας δείχνει καθαρά ότι δεν είμαστε ξένοι απ’ Αυτόν. «Εγώ όσους εάν φιλώ, ελέγχω και παιδεύω»( Αποκ. 3,19 ). Γι’ αυτό ποτέ μη ζηλεύετε τους αμαρτωλούς, οι οποίοι ζουν χωρίς φτώχεια, χωρίς θλίψεις και αρρώστιες. Είναι φοβερή η κατάσταση, όταν ο Κύριος δεν παιδεύει για τις αμαρτίες. Σ’ αυτούς τους αμετανόητους αμαρτωλούς αναφέρεται ο λόγος του Κυρίου: «και εξαρθήσεται ο ζήλος μου εκ σου» ( Ιεζ. 16,42 ) . Η παρηγορία δίνεται ως βραβείο για την υπομονή στις θλίψεις. Εάν όλους τους συγχωρείτε, όλους με ειλικρίνεια, τους αγαπάτε ανυπόκριτα, τότε και σεις πάντοτε και παντού θα παρηγορηθείτε από τον Θεό. Ζήστε με ειρήνη και ομόνοια. 

Σε μια οικογένεια συνέβαιναν συνεχώς δυσάρεστα. Μια ψυχή θλιμμένη και βασανισμένη από τις συνεχείς επιθέσεις ήρθε στον Γέροντα, αλλά δεν κατάφερε να συζητήσει μαζί του. Αυτός της έδωσε να διαβάζει ένα χαρτί που είχε σχέση ακριβώς με το θέμα που τη βασάνιζε: «Οι άγιοι Πατέρες για τις προσβολές». Διαβάζοντας αυτό το χαρτί, όλα μέσα της ξεκαθάρισαν. Η προσβολή και η θλίψη που ένιωθε εξαφανίστηκαν. 


Από το βιβλίο: « ΣΤΑΡΕΤΣ ΣΑΒΒΑΣ 
Ο ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΗΣ» 
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ

http://eisdoxantheou-gk.blogspot.com/

Γιατί;

Είναι άξιο απορίας πως καταφέρονται οι άνθρωποι εναντίον της εκκλησίας, του Χριστού και των αγίων. Παρατηρείται το φαινόμενο αυτό σε παγκόσμια κλίμακα, που άλλες φορές δρουν οργανωμένα “μυστήριο της ανομίας”(μασονία, πορνογραφία,ρυπαρήφιλοσοφία, αιρέσεις) και άλλες φορές ατομικά ο καθένας αραδιάζει ότι του “κατεβαίνει στο κεφάλι” χωρίς επιχειρήματα, χωρίς αποδείξεις, χωρίς φόβο Θεού (κώδικας ντα βίντσι, τάφος του Ιησού(!) )

Γιατί ασχολούνται όμως τόσο πολύ με κάτι το οποίο δεν πιστεύουν και το θεωρούν παραμύθι, ή μήπως δεν είναι πιο ανόητοι εκείνοι που αναλώνονται για να πολεμήσουν ένα παραμύθι;

Γιατί αντιδρούν με το μισθοδοσία των κληρικών από το κράτος και όχι με την μισθοδοσία των μουφτήδων;

Γιατί τους ενοχλούν οι αγίες εικόνες και όχι τα αγαλματάκια του Βούδα ή άλλα μενταγιόν βλάσφημα;

Γιατί τους ενοχλούν τα άγια Μυστήρια και όχι η τηλεπάθεια, υπνωτισμός, μαγεία, τηλεμεταφορά (με τα οποία πολύ εξοικειωθήκαμε);

Γιατί οι αναρχικοί και η σύγχρονη νεολαία γράφουν παντού για θάνατο ενώ ο Χριστός μιλάει για Ζωή;

Γιατί τους ενοχλεί η άποψη της Εκκλησίας και του Χριστού όταν διατυπώνεται, και όχι ο καθένας που θέλει να έχει άποψη για όλα;

Γιατί πολλοί προτιμούν ανεξέταστα πολλούς ψεύτικους πολυθεϊστικούς θεούς από την αγία Πίστη;

Γιατί να προτιμούμε να διαβάζουμε οτιδήποτε εκτός από την αγία Γραφή και τους Πατέρες, και παρ' όλα αυτά ενώ δεν έχουμε ιδέα από Ορθοδοξία να το παίζουμε αυθεντίες;

Γιατί δεν υπάρχει κανείς να σταματήσει τα αισχρά περιοδικά που κρέμονται σε σύρματα γύρω από τα περίπτερα προβάλλοντας με λάμψη ότι διατροφικό διαθέτουν και από που και γιατί προωθούνται ειδωλολατρικά ή αιρετικά περιοδικά;

Γιατί έχουμε την αντίληψη ότι όλοι θέλουν και πρέπει να έχουν αλλά μόνο η Εκκλησία και οι άνθρωποί της δεν πρέπει να έχουν. Και ενώ όλοι ομιλούν για δικαίωμα ιδιοκτησίας, όλοι σχεδόν πιστεύουν ότι μονό η Εκκλησία δεν έχει τέτοιο δικαίωμα. Και το Κράτος, και οι Οργανισμοί και οι Δήμοι, και τα σχολεία και τα Ιδρύματα και οι σύλλογοι έχουν περιουσία κατοχυρωμένο από το νόμο και μόνο η Εκκλησία θεωρείται ότι δεν πρέπει να έχει.

Γιατί να προτιμούμε την γιόγκα από την προσευχή και την μετάνοια και γιατί να προτιμούμε το μάντρα και τον διαλογισμό και όχι την ευχούλα που θα μας αγιάσει “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό”;

Γιατί τέλος άραγε κάποιοι να είναι σταυρωτές του Χριστού και άλλοι Απόστολοι και Μάρτυρες;

Και η λίστα αυτών των «γιατί;» συνεχίζεται επί μακρών. Και παρ' όλο το φανερό μίσος, προσθέτουν και την κατηγορία ότι η Εκκλησία τους κάνει πλύση εγκεφάλου και δεν τούς αφήνει ελευθέρους – ασύδοτους. Ρωτώ λοιπόν με ποιόν τροπο;
Τους ανάγκασε κανένας να πηγαίνουν Εκκλησία, να προσεύχονται, να εξομολογούνται, να κοινωνούν; Ασφαλώς όχι. Τους αφήνει ελεύθερους η Εκκλησία, να κάνουν και να λένε ότι θέλουν, παρ' ολο που οι περισσότεροι από αυτούς θέλουν να υπογράφουν σαν Ορθόδοξοι Χριστιανοί.
Ποια η ταυτότητά μας, ποιες οι ευθύνες μας; Είμαστε ή δεν είμαστε Ορθόδοξοι; Ο καθένας ας διαλέξει παράταξη. Πάντως το να θέλουμε να λεγόμαστε Ορθόδοξοι και ύστερα να αρνούμαστε την πίστη μας ευκαίρος, ακαίρως, αυτό κάθε άλλο παρά εντιμότητα και σωφροσύνη δείχνει.
Δεν θέλω να καταλήξω κάπου, αλλά να μεταδώσω στον καθένα, τον πόνο, την πικρία που νιώθω. Μακάρι να μην είχαμε τόσο πήλινα μάτια και να πηγαίναμε σαν τον Απ. Παύλο μέχρι “τρίτου ουρανού” Σίγουρα θα βιώναμε ποιο πολύ τον Θεό αν ήμασταν “καθαροί τη καρδία”, αν είχαμε επίγνωση του τι πραγματικά είμαστε.
Ω! πανηγύρι θα γινόταν η ζωή μας αν μετανοούσαμε, θα ζούσαμε την χαρά των αγίων και όχι την ευχαρίστηση της αμαρτίας. Θα προτιμούσαμε χίλιες φορές να μαρτυρήσουμε για τον Χριστό ( σαν άλλοι Αγ. Γιώργηδες, σαν άλλοι νεομάρτυρες.) από το να ζούμε φιλόδοξα, φιλήδονα, φιλάργυρα.
Ο Θεός ένα πράγμα θέλει, την μετάνοιά μας, γι' αυτό και μακροθυμεί. Και οι ιερείς δέονται “Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών”.

Πηγή:http://paparokades.blogspot.com/2011/09/blog-post_27.html και http://www.constantinosa.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=13:2010-05-28-11-37-36&catid=5:2010-05-27-14-44-38&Itemid=11