Τετάρτη 26 Απριλίου 2023

Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

 

Ο Σταυρός έχει προτυπωθεί στην Παλαιά Διαθήκη όπως φαίνεται στα εξής περιστατικά. Πρώτον, η ράβδος του Μωυσή που χάραξε το αήττητο όπλο του Σταυρού στην επιφάνεια της Ερυθράς θάλασσας. Δεύτερον, η έκταση των χειρών του Μωυσή που κατά τη σύγκρουση του Ισραήλ με τον Αμαλήκ, σχημάτισε το σημείο του Σταυρού. Τρίτον, ο όφις που υψώθηκε από το Μωυσή στην έρημο.     Τέταρτον, το ξύλο στα νερά της Μερρά που συμβόλιζε και αυτό το ζωοποιό Σταυρό. Όλα αυτά μαρτυρούν ότι ο Σταυρός δεν είναι φονικό όργανο, όπως ανόητα νομίζουν οι αιρετικοί, αλλά παγκόσμιο σχήμα, ο φύλαξ της οικουμένης, η κλίμακα και γέφυρα μεταξύ ουρανού και γης. Ο Σταυρός είναι το ξύλο της υπακοής με το οποίο εκδηλώθηκε η υπακοή του Υιού του Θεού προς τον Πατέρα Του. Είναι το όργανο που προξενεί φόβο και τρόμο στον πονηρό του οποίου την κεφαλή συνέτριψε.

Και πράγματι ενώ σκοπός του σατανά ήταν να απομακρύνει το Χριστό από τη ζωή, γιατί με τη διδασκαλία Του παρέλυε τη δύναμη του και άρπαζε τους ανθρώπους από τις παγίδες του, όμως απέτυχε. Ο διάβολος έπεσε από εκεί που δεν το περίμενε, αφού ο Σταυρός του Κυρίου τον συνέτριψε κυριολεκτικά. Ο σατανάς δεν κατάλαβε ότι ανεβάζοντας το Χριστό στο Σταυρό θα ζημιωνόταν ο ίδιος. Δε φαντάστηκε ότι η πανσοφία του Θεού θα αντέστρεφε τους όρους με αποτέλεσμα, όχι μόνο να αχρηστευτούν τα δολοφονικά σχέδιά του, αλλά και να βρεθεί η κεφαλή του ποδοπατημένη κάτω από το Σταυρό. Έτσι, ενώ ο Αδάμ έχασε τον παράδεισο, επειδή έφαγε από το ξύλο του δένδρου, κατά τον ίδιο τρόπο άνοιξε πάλι η πύλη του ουρανού για να δεχθεί τον άνθρωπο με τη δύναμη του ξύλου του Σταυρού.

Ιωάννης Χ. Δήμος  πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.

Τετάρτη 19 Απριλίου 2023

Είναι θεολογικά σωστή η φράση, χωρίς σταυρό δεν υπάρχει ανάσταση;

 

Όχι χωρίς σταυρό, αλλά χωρίς θάνατο δεν υπάρχει ανάσταση, γιατί η ανάσταση αναφέρεται στους νεκρούς. Ο Χριστός αναστήθηκε αφού πρώτα πέθανε και όχι αφού πρώτα σταυρώθηκε. Το ότι η σταύρωση προηγήθηκε του θανάτου και υπήρξε η αιτία αυτού, αυτό είναι άλλο θέμα.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους πιστούς, δηλαδή προηγείται ο θάνατος και έπεται η ανάσταση. Αυτός ο θάνατος έχει συμβεί με το Μυστήριο του Βαπτίσματος σύμφωνα με τα λόγια του Αποστόλου Παύλου, « ἢ ἀγνοεῖτε ὅτι ὅσοι ἐβαπτίσθημεν εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν; συνετάφημεν οὖν αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος εἰς τὸν θάνατον, ἵνα ὥσπερ ἠγέρθη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν διὰ τῆς δόξης τοῦ πατρός, οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν »( Ρω. στ’, 3-4).

 Όσο δε για την ανάσταση των νεκρών που θα είναι καθολική, ο κάθε πιστός πρέπει να πιστεύει και να γνωρίζει τα λόγια του Κυρίου που είπε στη Μάρθα, « λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου. λέγει αὐτῷ Μάρθα· οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα. πιστεύεις τοῦτο;»( Ιω. ια’, 23-26).

 Όποιος λοιπόν έχει τη ζωή που δίνει ο Χριστός, σύμφωνα με τα λόγια Του, « ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσιν »(Ιω. ι’, 10), δε θα πεθάνει, όταν στα μάτια των άλλων θα έχει πεθάνει. Πάντως αυτό το τελευταίο ερώτημα, « πιστεύεις τοῦτο » που είπε ο Κύριος στη Μάρθα, αφορά τον καθένα προσωπικά για να απαντήσει. Μακάρι να πει στο Χριστό ναι και να αθετήσει άλλες διδασκαλίες από οπουδήποτε και από οποιονδήποτε προέρχονται.

Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών

Τρίτη 18 Απριλίου 2023

Παγκόσμιος χάρτης αξιών για χώρες και θρησκείες

Τα κράτη σημειώνονται με μαύρες κουκκίδες ενώ οι  θρησκευτικές ομάδες με χρώματα. 

Όσο πάνω και δεξιά στο χάρτη βρίσκονται τα κράτη και οι ομάδες τόσο πιο κοσμικές κοινωνικές αξίες έχουν και τόσο πιο ατομικές αξίες. 

Όσο πιο κάτω και αριστερά βρίσκονται τα κράτη και οι ομάδες  τόσο πιο κοντά στις αξίες τις θρησκευτικές βρίσκονται και τόσο πιο κοντά στις οικογενειακές αξίες.

Η Ελλάδα φαίνεται να είναι στη μέση δηλαδή ο πληθυσμός της έχει ποικιλία από αξίες, ενώ γενικά ο ορθόδοξος κοσμος φαίνεται να έχει κοσμικό προσανατολισμό με οικογενειακές αξίες.

Στα άκρα βρίκεται ο Προτεσταντικό κόσμος με κοσμικές (μη θρησκευτικές παραδόσεις και αξίες) όπως και ατομικές ( μη οικογενεακές ) αξίες. Θυμίζει λιγο την "Αριστερά" στις αξίες.

Στην άλλη πλευρά βρίσκονται ο Αφικανικός και Ισλαμικός κόσμος. Αυτοί θέλουν να μεταβούν με την μετανάστευση στο άλλο άκρο, στις προτεσταντικές χώρες.

 Οι καθολικοί φαίνονται χωρισμένοι στα δυο. Στους Ευρωπαίους και στους Λατινοαμερικάνους. Οι Ευρωπαίοι καθολικοί πλησιάζουν τους προτεστάντες ενώ οι Λατινοαμερικάνοι δίνουν έμφαση στις θρησκευτικές παραδόσεις.

 



Χάρτης θρησκευτικότητας στην Ευρώπη


Στην Ελλάδα φαίνεται ότι οι κάτοικοι της Ηπείρου Μακεδονίας και Θράκη είναι πιο θρσκευόμενοι σε σχέση με την νότια και κεντρική Ελλάδα .

Οι λιγότερο θρησκευόμενοι στην Ευρώπη  είναι οι πρώην Ανατολικογερμανοί  ενώ περισσότερο θρησκευόμενοι σε  περιοχές της  Πολωνία ( Καθολικοί) ,  Ρουμανία (ορθόδοξοι) και Τουρκίας (Ισλάμ)

Κυριακή 16 Απριλίου 2023

Ξανασταυρώνεται ο Χριστός;

 Εάν αυτός που κάνει το ερώτημα αυτό κυριολεκτεί και δεν εννοεί άλλα από αυτά που λέει, δε μιλάει δηλαδή μεταφορικά και αλληγορικά, η απάντηση είναι όχι.

Ο Χριστός, δηλαδή ο Υιός του ανθρώπου, αφού πέθανε και αναστήθηκε, δεν ξαναπεθαίνει ούτε τίποτα παθαίνει, « θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει »(Ρω. στ’,9). Είναι ο Μόνος αναστάς ζωντανός με το ανστημένο Σώμα Του που ζει εις τον αιώνα, και  που  με την κοινή ανάσταση, θα αναστήσει τα νεκρά σώματα των τεθνεότων, όταν θα έρθει η ώρα. 

Δεν είναι αληθές να λέει κανείς ότι η ανάσταση  των νεκρών έχει γίνει. Αυτό ο Απόστολος Παύλος το επισημαίνει στον Τιμόθεο με τα εξής λόγια, «καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὡς γάγγραινα νομὴν ἕξει· ὧν ἐστιν Ὑμέναιος καὶ Φιλητός, οἵτινες περὶ τὴν ἀλήθειαν ἠστόχησαν, λέγοντες τὴν ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι, καὶ ἀνατρέπουσι τήν τινων πίστιν. »( Β’ Τιμ. β’, 17-18). Άλλωστε, κατά το Σύμβολο της πίστεως, « προσδοκώ ανάστασιν νεκρών..».

 Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών

Χριστός Ανέστη!


 

Παρασκευή 14 Απριλίου 2023

Ω γλυκύ μου έαρ

Η μητρική φωνή, ζωντανεμένη από τους στίχους του ποιητή των εγκωμίων της Μ.Παρασκευής, εκφράζει τον πόνο της μητρικής καρδιάς για την οποία ο γέροντας Συμεών είχε προφητεύσει ότι θα την διαπεράσει ρομφαία (Λουκ. 2,35).

“Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;”

Και πως να μη πονέσει και να μη συντριβεί η μητρική καρδιά, όταν βλέπει το παιδί της να βυθίζεται κυριολεκτικά στο πέλαγος του πόνου, και να χάνει την εξωτερική του ωραιότητα, όπως είχε προφητεύσει σχετικά ο Ησαΐας: “Ουκ έστιν είδος αυτώ ουδέ δόξα· και είδομεν αυτόν, και ουκ είχεν είδος ουδέ κάλλος· αλλά το είδος αυτού άτιμον και εκλείπον παρά πάντας τους υιούς των ανθρώπων... 

Ούτος τας αμαρτίας ημών φέρει και περί ημών οδυνάται, και ημείς ελογισάμεθα αυτόν είναι εν πόνω και εν πληγή υπό Θεού και εν κακώσει.” (Ησ. 53,2-4).

Αλλά εάν το τέκνο της Θεοτόκου έχασε το εξωτερικό του κάλλος, αυτό δεν σημαίνει ότι έπαψε να είναι “ο ωραίος κάλλει παρά πάντας βροτούς...ο την φύσιν ωραΐσας του παντός”, όπως λέγει ο ίδιος ποιητής των εγκωμίων.

Συμβαίνει δε τούτο, όχι μόνο επειδή “και Κύριος βούλεται καθαρίσαι αυτόν από της πληγής.” (Ησ. 53, 10), αλλά διότι πίσω από την αφαίρεση του εξωτερικού κάλλους υπάρχει το θείο και απερίγραπτο κάλλος, “ότι εν αυτώ κατοικεί παν 
το πλήρωμα της θεότητας σωματικώς” (Κολ.2,9).

Το τέκνο της Παρθένου είναι ο απερίγραπτος Θεός Λόγος, ο Ένας της Τριάδος, το Φως του κόσμου, η ζωή και η ανάσταση. Γι’ αυτό στο κοντάκιο της Μ. Παρασκευής παρουσιάζεται η Θεοτόκος να λέγει: “Ει και σταυρόν υπομένεις, συ υπάρχεις ο υιός και Θεός μου”.

Ύστερα από το χειμώνα έρχεται η άνοιξη. Υστερα από το σταυρό ακολουθεί η ανάσταση, και ύστερα από τη λύπη έρχεται η χαρά. 

Ο Χριστός είναι πράγματι το γλυκύ έαρ, και όποιος επιθυμεί την άνοιξη την πνευματική και την αναγέννηση, δε μένει παρά να ενδυθεί Αυτόν. “Όσοι γαρ εις Χριστόν  εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε” (Γαλ. 3,27).

Έτσι το γλυκύ έαρ θα είναι πολύ κοντά του, και το πνευματικό κάλλος θα ωραΐζει την ύπαρξή του, η δε λύπη με τη χαρά θα γίνεται χαρμολύπη όμοια με αυτή τη χαρμολύπη που εκφράζεται και διαφαίνεται στο υπέροχο εγκώμιο: 
“Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον, που έδυ σου το κάλλος;” 

Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών
G
M
T
Y
Η λειτουργία ομιλίας περιορίζεται σε 200 χαρακτήρες

Τετάρτη 12 Απριλίου 2023

H δύναμη της Θείας Κοινωνίας




Όταν αξιωθούμε να γίνουμε κοινωνοί των αχράντων μυστηρίων
Χριστού του Θεού οι ανάξιοι, τότε περισσότερον πρέπει ο νους μας
να είναι προσεκτικός ώστε να εξαλειφθεί κάθε αμαρτία μικρή ή
μεγάλη με τη φλόγα τη θεϊκή, δηλαδή το σώμα του Κυρίου Ιησού
Χριστού.
Εάν έτσι τηρήσουμε τον νουν με ακρίβεια και φυλάσσουμε την
είσοδο της καρδιάς μας, όταν πάλι αξιωθούμε να κοινωνήσουμε
περισσότερο θα λαμπρύνεται ο νους από τη θεία κοινωνία.

Ησύχιος, P.G. 93,1512 Α.

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ -Απόσπασμα από το βιβλίο του Ιωάννη Δήμου "ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ


 

Ας εξετάσουμε το θέμα με διαδοχικές ερωτήσεις και απαντήσεις.


Ερώτηση 1η 


Πώς έγινε ο Ιούδας μαθητής του Χριστού;
Απάντηση


Ο Ιούδας έγινε μαθητής του Χριστού διότι, όπως τους άλλους ένδεκα έτσι και αυτόν, τον διάλεξε ο Ίδιος ο Κύριος, και μάλιστα τους έδωσε σ’ Αυτόν ο Πατέρας Του, όπως φαίνεται από τα παρακάτω, «ουκ εγώ υμάς τους δώδεκα εξελεξάμην; και εξ υμών εις διάβολος εστίν» (Ιω.
στ ́, 70) και «ους δεδωκάς μοι εφύλαξα, και ουδείς εξ αυτών απώλετο ει μη ο υιός της απωλείας, ίνα η γραφή πληρωθή» (Ιω. Ιζ ́,12).



Ερώτηση 2η

Αφού ο Χριστός γνώριζε ότι ο Ιούδας ήταν αμαρτωλός, γιατί τον κά-
λεσε για μαθητή Του;

Απάντηση
Γιατί κανένας δεν ήταν αναμάρτητος, και μάλιστα ο Πέτρος είπε
στον Κύριο «έξελθε απ’ εμού, ότι ανήρ αμαρτωλός ειμί, Κύριε»
(Λουκ. ε ́, 8).


Ερώτηση 3η
Αφού ο Χριστός γνώριζε ότι ο Ιούδας θα τον προδώσει, γιατί τον
κάλεσε για μαθητή Του;


Απάντηση

Γιατί και για τον Πέτρο γνώριζε ότι θα τον αρνηθεί, και για τους άλ-
λους μαθητές ότι θα τον εγκαταλείψουν, και όμως τους κάλεσε. Άρα ο Χριστός δεν κάλεσε αγίους αλλά διαφορετικούς χαρακτήρες. Κά-
λεσε, για παράδειγμα, τον Ναθαναήλ για τον οποίον είπε «ίδε αλη-
θώς Ισραηλίτης εν ω δόλος ουκ εστί» (Ιω. α ́, 48). Κάλεσε τον Πέτρο
με όλες τις αδυναμίες του. Κάλεσε το Θωμά που ήθελε αποδείξεις
για να πιστέψει στην Ανάσταση Του. Από τα παραπάνω φαίνεται ότι
οι Απόστολοι αναδείχτηκαν από το Άγιο Πνεύμα άξιοι να επιτελέ-
σουν το έργο τους και δεν ήταν από τον εαυτό τους σπουδαίοι. Άλ-
λωστε, όταν αυτοκτόνησε ο Ιούδας αναδείχθηκε στη θέση του ο
Ματθίας. Αργότερα έγινε απόστολος ο Παύλος κατά τον γνωστό
τρόπο. Και οι συνεργάτες των Αποστόλων και αυτοί έργο αποστο-
λικό έκαναν. Συνεπώς βρίσκει ο Κύριος ανθρώπους για να τους κάνει Αποστόλους. Απλώς εκείνη την εποχή διάλεξε τους δώδεκα, όπως και τους εβδομήκοντα. Κάποτε είπε στους δώδεκα, όταν σκανδαλί- στηκαν από τα λόγια Του πολλοί, «μη και υμείς θέλετε υπάγειν;» (Ιω. στ’,67).
Έτσι λοιπόν σαν έναν διαφορετικό τύπο διάλεξε και τον Ιούδα να τον αναδείξει Απόστολο και θα το έκανε, εάν ο Ιούδας μετανοούσε, αλλά αυτό θα το δούμε στη συνέχεια.


Ερώτηση 4η

Αφού είχε προφητευθεί το κατάντημα του Ιούδα, μπο- ρούσε να κά-
νει διαφορετικά;

Απάντηση

Η προφητεία δεν καθόρισε ούτε δέσμευσε τη συμπεριφορά του Ι-
ούδα. Μακάρι ο Ιούδας να μην ήταν αυτός που ήταν και να μην έκανε  αυτό που έκανε, και τότε αυτό θα το προγνώριζε ο Θεός και δεν θα έγραφε τη Γραφή αυτή την προφητεία για τον Ιούδα. Τώρα όμως που έκανε αυτό που έκανε, δεν το έκανε, επειδή είχε προφητευθεί, αλλά προφητεύτηκε, επειδή θα το έκανε.


Ερώτηση 5η


Αν ο Ιούδας δεν πρόδιδε το Χριστό, τότε δεν θα καταδικαζόταν ο
Κύριος;


Απάντηση


Ο Χριστός θα καταδικαζόταν και χωρίς την προδοσία του Ιούδα,
γιατί ο φθόνος των αρχόντων των Ιουδαίων προς τον Κύριο ήταν
τόσο μεγάλος που θα εύρισκαν τρόπο να τον συλλάβουν. Άλλωστε
το ότι δεν συνελήφθη ο Χριστός μέχρι την προδοσία του Ιούδα οφεί-
λεται στο ότι δεν είχε έλθει η ώρα Του και στο ότι παραδόθηκε, όταν
θέλησε ο Ίδιος, αν και οι άρχοντες «δια φθόνον παρέδωκαν αυτόν»
(Ματ.κζ ́, 18).


Ερώτηση 6η


Αφού ο Χριστός θα παραδιδόταν και χωρίς την προδοσία του Ιούδα,
μήπως αυτό μειώνει την ευθύνη του Ιούδα;


Απάντηση

Όχι, γιατί η προδοσία αυτή καθ’ εαυτήν είναι σοβαρότατη και δια-
βολική πράξη. Αυτό το επιβεβαιώνει ο Κύριος, όπως φαίνεται παρα-
κάτω, «και εξ υμών εις διάβολός εστιν» (Ιω. στ ́, 70), «και ο μεν υιός
του ανθρώπου πορεύεται κατά το ωρισμένον, πλην ουαί τω ανθρώπω εκείνω δι’ου παραδίδοται» (Λουκ. κβ ́, 22).


Ερώτηση 7η
Ο Ιούδας αποκλειστικά και μόνο για την προδοσία ευ- θύνεται;


Απάντηση

Όχι, γιατί αυτή ήταν το αποκορύφωμα της διαβολικής του συμπερι-
φοράς. Και προηγουμένως δεν ήταν εντάξει, αφού «κλέπτης ην, και
το γλωσσόκομον είχε και τα βαλλόμενα εβάσταζεν» (Ιω. ιβ ́,6). Από
αυτό και από τα αργύρια που πήρε φαίνεται και το πάθος της φιλαρ-
γυρίας που είχε και στο οποίο δούλευε ο Ιούδας.

Ερώτηση 8η

Ο Χριστός που γνώριζε την κατάσταση του Ιούδα πως τον αντιμετώ-
πιζε;

Απάντηση


Ασφαλώς, και δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό, τον αντιμετώπιζε με
πολλή αγάπη και σοφία και παιδαγωγικό τρόπο, ώστε να μη τον θίξει
και τον μειώσει ένα- ντι των άλλων μαθητών. Για παράδειγμα ανα-
φέρουμε το εξής: «και προσκαλεσάμενος τους δώδεκα μαθητάς αυ-
τού έδωκεν αυτοίς εξουσίαν πνευμάτων ακαθάρτων ώστε εκβάλλειν
αυτά και θεραπεύειν πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν» (Ματθ.
ι ́,1). Εδώ βλέπουμε ότι δεν ξεχωρίζει τον Ιούδα αλλά μιλάει για δώ-
δεκα στους οποίους έδωσε την εξουσίαν να βγάζουν δαιμόνια και θα
θεραπεύουν.


Ερώτηση 9η

Αυτό που λέγεται ότι ο Χριστός ζήτησε από τον Ιούδα να τον παρα-
δώσει για να σωθεί ο κόσμος, είναι σωστό;

Aπάντηση
Δεν είναι σωστό, όπως φαίνεται από την απάντηση στην 5η ερώτηση
και επί πλέον, εάν συνέβαινε αυτό, δεν συμβιβάζεται με το θέλημα
του Θεού, καθόσον εμφανίζεται ο Χριστός ο αναμάρτητος να συνερ-
γάζεται με τον Ιούδα και να του ζητάει να κάνει την πράξη της προ-
δοσίας, που όπως αναφέρθηκε είναι διαβολική, αφού πριν την κάνει
 «εισήλθεν εις εκείνον ο σατανάς» (Ιω. ιγ’, 27). Σε καμία περίπτωση
δεν θα ήθελε ο Χριστός, ο μαθητής Του να γίνει όργανο του διαβόλου και να τον προδώσει. Άλλωστε, όπως αναφέρεται στην απάντηση της 5ης ερώτησης, ο Ιούδας δεν ήταν απαραίτητος για την καταδίκη του Χριστού.


Ερώτηση 10η


Ο Ιούδας μετανόησε για την πράξη του;


Απάντηση


Ο Ιούδας δεν μετανόησε, γιατί ο διάβολος που είχε εισέλθη μέσα του
δεν ήταν δυνατόν να τον οδηγήσει σε μετάνοια αλλά σε απελπισία
και αυτοκτονία. Η μεταμέλεια λοιπόν του Ιούδα δεν είναι μετάνοια,
γιατί αν ήταν μετάνοια θα έτρεχε στον Χριστό να του ζητήσει συγ-
χώρεση και δεν θα αυτοκτονούσε, πράγμα που αποτελεί το επισφρά-
γισμα της αμετανοησίας του.

Ερώτηση 11η


Αν μετανοούσε ο Ιούδας, θα τον δεχόταν ο Χριστός;


Απάντηση


Και βέβαια θα τον δεχόταν, όπως δέχτηκε και τον Πέτρο που και
αυτός αμάρτησε σοβαρά με το να αρνηθεί τον Κύριο του τρεις φορές
και με όρκο. Μακάρι να μετανοούσε ο Ιούδας και θα αποτελούσε
παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους ομοίους του κάθε εποχής.

Τώρα όμως αποτελεί παράδειγμα, προς αποφυγήν όχι μόνο της προ-
δοσίας και της εν γένει δόλιας συμπεριφοράς του, αλλά και της
απελπισίας του με αποτέλεσμα την αυτοκτονία, η οποία αυτοκτονία
αποτελεί φαινόμενο κάθε εποχής.

Ο Χριστός δίδαξε την προσευχή με το παράδειγμά του



Όταν ακούς το δάσκαλο να αναφέρεται σε απλοϊκά πράγματα, δεν
λες ότι αυτός αγνοεί και ρωτάει για να μάθει ο ίδιος αλλά, επειδή
θέλει να μορφώσει τον μαθητευόμενο.
Έτσι και ο Χριστός, αν και δεν είχε ανάγκη από προσευχή όμως
ο ίδιος προσευχόταν, επειδή ήθελε με τον τρόπο αυτό να διδάξει
τους ακροατές του για να προσεύχονται συνεχώς και αδιαλείπτως με
νηφαλιότητα και αγρυπνία.
Αγρυπνία βέβαια δεν είναι μόνο το να ξυπνάει κανείς τη νύχτα
για να προσευχηθεί αλλά και το να προσεύχεται την ημέρα με
επαγρύπνηση.-

Ιωάν. Χρυσοστόμου, ΕΠΕ τ.25, σελ.230.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...