Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

ΨΑΛΜΟΣ ΚΒ΄. 22.

ΨΑΛΜΟΣ ΚΒ΄. 22.
Κύριος ποιμαίνει με, καί οδέν με στερήσει·
ες τόπον χλόης κε με κατεσκήνωσεν.
᾿Επί δατος ναπαύσεως ξέθρεψέ με·
τήν ψυχήν μου πέστρεψεν.
Ωδήγησέ με πί τρίβους δικαιοσύνης, νεκεν το νόματος α-
το. ᾿Εάν γάρ καί πορευθ ν μέσ σκις θανάτου, ο
φοβηθήσομαι κακά, τι σύ μετ᾿ μο ε.Η ράβδος σου
καί βακτηρία σου, αταί με παρεκάλεσαν. Ητοίμασας
νώπιόν μου τράπεζαν, ξ ναντίας τν θλιβόντων με.
᾿Ελίπανας ν λαί τήν κεφαλήν μου, καί τό ποτήριόν
σου μεθύσκον με σεί κράτιστον.

Καί τό λεός σου καταδιώξει με πάσας τάς μέρας τς ζως μου, καί τό κατοικεν με ν οκ Κυρίου, ες μακρότητα μερν


ΔΑΦΝΗ

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...