Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012

Χάνουμε τον καιρό μας με ασήμαντα πράγματα, ενώ θα έπρεπε συνεχώς να επικοινωνού...με με το Θεό» {ΓΕΡ ΠΑΙΣΙΟΣ }.

                    

Συνομιλητής: Γεώργιος Παπαζάχος
Επίκουρος Καθηγητής Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Κ.Ι.: Για τον Γέροντα Παΐσιο έχουμε τώρα και τη μαρτυρία του Καθηγητή κ. Γεωργίου Παπαζάχου.
Γ.Π.: Ήταν πολύ χαριτολόγος, που πραγματικά σε σκλάβωνε. Πήγα μια μέρα μ' έναν ηλικιωμένο φίλο μου, ο οποίος έχει μούσι, φορά γυαλιά, είναι φαλακρός και μοιάζει του Βενιζέλου. Μόλις τον είδε ο Γέροντας, άνοιξε την αγκαλιά του και του είπε: «Καλώς τον Βενιζέλο. Έλα εδώ, Βενιζέλε μου».
Καθήσαμε έξω από το κελλί του πάνω στα κούτσουρα, που είχε κομμένα εκεί. Να σας πω δυο τρία περιστατικά απ' εκείνα, που μας αφηγήθηκε.
Μια μέρα τον επισκέφθηκαν κάποιοι φοιτητές, οι οποίοι, όπως του είπαν, είχαν ακούσει ότι κάμνει και θαύματα, «Εμείς πιστεύουμε βέβαια», του είπαν, «αλλά βοήθει μοι τη απιστία. Δεν κάνεις και σ' εμάς ένα θαύμα, για να βεβαιωθούμε;».
Τους είπε τότε ο Γέρων ότι πίσω από το κελλί του είχε ένα τσεκούρι, με το οποίο έκοβε ξύλα. «Πηγαίνετε», τους είπε, «κόψτε τα κεφάλια σας κι εγώ θα σας τα κολλήσω αμέσως». Οι φοιτητές έφυγαν φυσικά, χωρίς... να κόψουν τα κεφάλια τους!
Μας είπε πάλι, με αφορμή ένα πλαστικό κανατάκι που είχε εκεί με νερό, σχετικά με την προσευχή: «Χάνουμε τον καιρό μας με ασήμαντα πράγματα, ενώ θα έπρεπε συνεχώς να επικοινωνούμε με το Θεό». Και συνέχισε:
-Πάρτε παράδειγμα μια γυναίκα. Οι γυναίκες, αν κάνανε κομποσχοίνι, αν κάνανε τη νοερά προσευχή, θα μπορούσαν να προσελκύσουν τη χάρη του Θεού και να κάνουν θαύματα σ' αυτό τον κόσμο. Με τι, όμως, ασχολούνται; Έχουν, για παράδειγμα, ένα κανατάκι κι αρχίζουν και λένε η μία στην άλλη: «Δεν μου αρέσει αυτό, με τα πράσινα φύλλα' ήθελα να έχει κόκκινα λουλούδια». Και συνεχίζει η άλλη: «Εγώ το πήρα πίσω και πήρα άλλο». Και μπαίνει στην κουβέντα η τρίτη καί λέει: «Εγώ το πήρα από το τάδε κατάστημα κι είναι, έτσι καί έτσι» Και πάει λέγοντας.
Και συνέχισε ο Γέρων:
-Τι πράγματα, καλέ, είναι αυτά; Κανάτι και το ένα, κανάτι και το άλλο. Την ίδια δουλειά δεν κάνουν; Άσε τα κανάτια, γονάτισε και κάνε προσευχή. Κι εδώ στον Άγιον Όρος συμβαίνουν αυτά. Πήγα προχθές σ' ένα κελλί κι είδα ένα μοναχό, που τίναζε τις κουβέρτες του. Του είπα: «Τι κάνεις μωρέ τάδε;» «Να», μου λέει, «τινάζω τα τούλια». Του λέω τότε εγώ: «Βρε συ, τούλια ήρθες να τινάξεις στο Όρος; Άστα, μωρέ, όπως είναι. Γονάτισε, προσευχήσου και κλάψε. Αυτή είναι η δουλειά μας εδώ πέρα' να προσευχόμαστε και μόνο να προσευχόμαστε».
Ο άνθρωπος της προσευχής έτσι βλέπει τα πράγματα. Μου έχουν πει άλλοι εκεί γύρω, κύριε Ιωαννίδη, ότι τη νύκτα ο Γέρων Παΐσιος πήγαινε μέσα σε μια σπηλιά και έκανε όλη τη νύκτα προσευχές. Ένας άνθρωπος, ο οποίος ζούσε όλη τη νύκτα του εν προσευχή και το πρωί ερχόταν στο κελλί του, όπου τον επισκέπτονταν πάρα πολλοί άνθρωποι ολημερίς, πώς άντεχε; Κι ήταν γνωστό ότι κοιμόταν μια ώρα τα χαράματα και λίγο το απόγευμα σ' ένα παγκάκι
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

                                                               : ηλιας χαιντουτης 4 ΙΑΝ 2012

Δεν μπορώ να συγχωρήσω εύκολα τους άλλους.



Γέροντα, δεν μπορώ να συγχωρήσω εύκολα τους άλλους. — Εσύ δε θέλεις να σε συγχωρεί ο Χριστός; — Πώς δε θέλω, Γέροντα; — Τότε, γιατί κι εσύ δε συγχωρείς τους άλλους; Αυτό πρόσεξέ το πολύ, γιατί στενοχωρεί το Χριστό. Είναι σαν να σου χάρισε δέκα χιλιάδες τάλαντα κι εσύ να μη θέλεις να χαρίσεις [...]
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ





          Ηλιας  4 ΔΕΚ  20121

καθένας νὰ ἀξιοποιήση πνευματικὰ τὸ χάρισμα ποὺ ἔχει






Τὸ χάρισμα ποὺ ἔχει ὁ κάθε ἄνθρωπος πρέπει νὰ τὸ ἀξιοποιήση στὸ καλὸ, γιατὶ ὁ Θεὸς, γιὰ νὰ τοῦ τὸ δώση, ἔχει καὶ ἀπαιτήσεις. Τὸ μυαλὸ λ.χ. εἶναι μιὰ δύναμη, ἀλλὰ, ἀνάλογα μὲ τὸ πῶς τὸ χρησιμοποιεῖ ὁ καθένας, μπορεῖ νὰ κάνη καλὸ ἤ κακό.... Ἕνας ποὺ ἔχει πολλὴ ἐξυπνάδα, ἄν τὴν χρησιμποιήση σωστά, μπορεῖ νὰ κάνη ἐφευρέσης ποὺ θὰ βοηθοῦν τὸν κόσμο. Ἄν ὅμως δὲν τὴν χρησιμποιήση σωστά, μπορεῖ νὰ ἐφευρίσκη, ἄς ὑποθέσουμε, πῶς νὰ ληστεύη τὸν ἄλλον.
Ἤ αὐτοὶ ποὺ κάνουν γελοιογραφίες σὲ ἐφημερίδες κ.λπ., σὲ μιὰ γελοιογραφία, σὲ ἕνα σκίτσο, κρύβουν ὁλόκληρο γεγονός. Καὶ ἄν αὐτὸ ἔχη σχέση μὲ ἐκκλησιαστικὰ θέματα κ.λ.π., μπορεὶ νὰ κρύβη καὶ ὁλόκληρη τὴν θεολογία. Μερικοὶ ἀπὸ αὐτούς, ἄν σπούδαζαν θεολογία, ἐπειδὴ ὁ νοῦς τους παίρνει στροφὲς, θὰ μποροῦσαν νὰ ἐμβαθύνουν πολὺ στὰ θεῖα νοήματα.


Θὰ ἀξιοποιοῦσαν δηλαδὴ αὐτὴν τὴν εὐστροφία, θὰ τὴν ἁγίαζαν, καὶ θὰ βοηθοῦσαν καὶ τὸν ἑαυτό τους καὶ τοὺς ἄλλους. Ἐνῶ τώρα πολλοὶ κάνουν ἀρνητικὸ ἔργο· ἄν εἶναι αἰσχροὶ, αἰσχρό, ἄν εἶναι γελοῖοι, γελοῖο.
Ὅσοι δηλαδὴ ἔχουν κάποια ἰδιαίτερη ἱκανότητα, θὰ γίνουν ἤ χρήσιμοι ἤ καταστρεπτικοί. Ἐνῶ ὅσοι δὲν ἔχουν κάποια ἰδιαίτερη ἱκανότητα, δὲν μποροῦν βέβαια νὰ κάνουν κάποιο μεγάλο καλὸ, ἀλλὰ τοὐλάχιστον δὲν μποροῦν νὰ κάνουν οὔτε μεγάλο κακό.
Ἀπόσπασμα ἀπό τίς σελίδες 171-173 τοῦ βιβλίου:

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Δ΄
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ 
                                                                                                                                               ΗΛΙΑΣ  4   ΙΑΝ    2012

Τὸ χάρισμα ποὺ ἔχει ὁ κάθε ἄνθρωπος πρέπει νὰ τὸ ἀξιοποιήση στὸ καλὸ, γιατὶ ὁ Θεὸς, γιὰ νὰ τοῦ τὸ δώση, ἔχει καὶ ἀπαιτήσεις



Τὸ χάρισμα ποὺ ἔχει ὁ κάθε ἄνθρωπος πρέπει νὰ τὸ ἀξιοποιήση στὸ καλὸ, γιατὶ ὁ Θεὸς, γιὰ νὰ τοῦ τὸ δώση, ἔχει καὶ ἀπαιτήσεις. Τὸ μυαλὸ λ.χ. εἶναι μιὰ δύναμη, ἀλλὰ, ἀνάλογα μὲ τὸ πῶς τὸ χρησιμοποιεῖ ὁ καθένας, μπορεῖ νὰ κάνη καλὸ ἤ κακό.ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ


Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2012

Η θρησκευτική πίστη «κρατά» χαμηλά την αρτηριακή πίεση

Όσλο, Νορβηγία
Όσο περισσότερη ώρα περνάει ένας άνθρωπος στην εκκλησία και όσο πιο πιστός είναι στο Θεό, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να έχει μειωμένη αρτηριακή πίεση του αίματος, σύμφωνα με νέα νορβηγική έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο International Journal of Psychiatry in Medicine.

Τα νέα στοιχεία έρχονται να προστεθούν σε άλλα που επίσης έχουν διαπιστώσει μεγάλα οφέλη για την υγεία από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και τον εκκλησιασμό.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Νορβηγικού Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας και της Νορβηγικής Σχολής Θεολογίας, με επικεφαλής τον καθηγητή Γιοστέιν Χόλμεν και τον Τοργκίρ Σόρενσεν, διαπίστωσαν ότι όσο πιο συχνά -τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες- πάνε στην εκκλησία, τόσο χαμηλότερη είναι κατά μέσο όρο η αρτηριακή πίεση του αίματός τους, ακόμα και όταν απομονωθούν άλλοι παράγοντες που μπορεί να παίζουν ρόλο.

Μια προηγούμενη αμερικανική μελέτη είχε δείξει πιθανή σχέση ανάμεσα στον χρόνο εκκλησιασμού και στο επίπεδο της πίεσης και η νέα έρευνα έρχεται να επιβεβαιώνει αυτή τη σχέση, καταλήγοντας ουσιαστικά στο ίδιο συμπέρασμα, παρόλο που μεταξύ ΗΠΑ και Νορβηγίας υπάρχουν αρκετές διαφορές σε θέματα θρησκευτικών αντιλήψεων. Και στις δύο περιπτώσεις, όσοι άνθρωποι είναι θρησκευτικά ενεργοί, φαίνεται να έχουν καλύτερη υγεία σε σχέση με όσους δεν ασχολούνται με την θρησκεία.

Άλλες νορβηγικές μελέτες, στο πρόσφατο παρελθόν, είχαν δείξει εξάλλου ότι υπάρχει θετική συσχέτιση ανάμεσα στο χιούμορ και στην χαμηλή αρτηριακή πίεση, καθώς επίσης ανάμεσα στην συμμετοχή σε ποικίλες πολιτιστικές δραστηριότητες και στην καλή υγεία.

Με άλλα λόγια, εκτός από την πίστη στο Θεό, υπάρχουν και άλλα πράγματα, όπως το χιούμορ και ο πολιτισμός, που βοηθούν τον οργανισμό να διατηρείται σε «φόρμα».
health.in.gr, ΑΠΕ

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012

Ο δρόμος της ευτυχίας





 Ἀδελφοί μου! Ἡ εὐτυχία βρίσκεται μέσα στὸν ἴδιο σας τὸν ἑαυτό, καὶ μακάριος
εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ τὸ κατάλαβε αὐτό
. Ἐξετᾶστε τὴν καρδιά σας καὶ δεῖτε τὴν πνευματική της κατάσταση. Μήπως ἔχασε τὴν παρρησία της πρὸς τὸ Θεό; Μήπως ἡ συνείδηση διαμαρτύρεται γιὰ παράβαση τῶν ἐντολῶν Του; Μήπως σᾶς κατηγορεῖ γιὰ ἀδικίες, γιὰ ψέματα, γιὰ παραμέληση τῶν καθηκόντων πρὸς τὸ Θεὸ καὶ τ...ὸν πλησίον; Ἐρευνῆστε μήπως κακίες καὶ πάθη γέμισαν τὴν καρδιά σας, μήπως γλίστρησε αὐτὴ σὲ δρόμους στραβοὺς καὶ δύσβατους

Δυστυχῶς, ἐκεῖνος ποὺ παραμέλησε τὴν καρδιά του, στερήθηκε ὅλα τ’ ἀγαθὰ κι ἔπεσε σὲ πλῆθος κακῶν. Ἔδιωξε τὴ χαρὰ καὶ γέμισε μὲ πίκρα, θλίψη καὶ στενοχώρια. Ἔδιωξε τὴν εἰρήνη καὶ ἀπόκτησε ἄγχος, ταραχὴ καὶ τρόμο. Ἔδιωξε τὴν ἀγάπη καὶ δέχτηκε τὸ μίσος. Ἔδιωξε, τέλος, ὅλα τὰ χαρίσματα καὶ τοὺς καρποὺς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ δέχτηκε μὲ τὸ βάπτισμα, καὶ οἰκειώθηκε ὅλες τὶς κακίες ἐκεῖνες, ποὺ κάνουν τὸν ἄνθρωπο ἐλεεινὸ καὶ τρισάθλιο.
Ἀδελφοί μου! Ὁ Πολυέλεος Θεὸς θέλει τὴν εὐτυχία ὅλων μας καὶ σ’ αὐτὴ καὶ στὴν ἄλλη ζωή. Γί’ αὐτὸ ἵδρυσε τὴν ἁγία Του Ἐκκλησία. Γιὰ νὰ μᾶς καθαρίζει αὐτὴ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, νὰ μᾶς ἁγιάζει, νὰ μᾶς συμφιλιώνει μαζί Του, νὰ μᾶς χαρίζει τὶς εὐλογίες τοῦ οὐρανοῦ.

Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀνοιχτὴ τὴν ἀγκαλιά της, γιὰ νὰ μᾶς ὑποδεχθεῖ. Ἂς τρέξουμε γρήγορα ὅσοι ἔχουμε βαριά τη συνείδηση. Ἂς τρέξουμε καὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕτοιμη νὰ σηκώσει τὸ βαρὺ φορτίο μας, νὰ μᾶς χαρίσει τὴν παρρησία πρὸς τὸ Θεό, νὰ γεμίσει τὴν καρδιά μας μὲ εὐτυχία καὶ μακαριότητα…»

. (Ἀπὸ τὴ σειρὰ τῶν φυλλαδίων «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ» τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ Ἀττικῆς, Διδαχές Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως, Ο δρόμος της ευτυχιας
                               ηλιας  2 δεκ 2012

Πρέπει νά λέμε τήν ευχή παντού !!!!!!! {.Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με}!!!!!!

Πρέπει νά λέμε τήν ευχή παντού !!!!!!! {.Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με }!!!!!!
!! ΕΛΕΓΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ !!!!!!!!
Κάποτε ένας οδηγός στήν Αρναία χτύπησε ένα παιδί μέ τό αυτοκίνητό του. Τό παιδί δέν έπαθε τίποτε, γιατί ο οδηγός έλεγε τήν ευχή καί τήν ώρα πού οδηγούσε». Καί άλλοτε είπε: Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ «Όπως τά καράβια πού κινδυνεύουν εκπέμπουν SOS, έτσι καί ο άνθρωπος πρέπει νά λέει συνεχώς τήν ευχή: Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με. Η προσευχή πρέπει νά είναι λιτη

                                  

                             <<<  ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  31  ΔΕΚ 2011>>>
                                            




Χαρακτηριστική είναι η ευχή του γέροντος Παϊσίου «Καλή υπομονή. Εύχομαι ο Χριστός να σας αυξάνει την αγάπη του

Φιλότιμο και Θεία Πρόνοια{ΓΕΡ ΠΑΙΣΙΟΣ}

Φιλότιμο και Θεία Πρόνοια
Στην Κόνιτσα ήμουν στη μονή Στομίου. Μετά την πανήγυρη στις 8 Σεπτεμβρίου, οι προσκυνητές τα είχαν αφήσει όλα άνω-κάτω. Εκεί που τακτοποιούσα κάτι, βλέπω, κάθησε η αδελφή μου και μια άλλη κοπέλα να συμμαζέψουν. Αυτή η καημένη είχε ακόμη δύο αδελφές οι οποίες είχαν παντρευτεί και αυτή που ήταν μεγαλύτερη είχε μείνει ακόμα ανύπαντρη. Τι φιλότιμο είχε! Αφού τα τακτοποίησαν όλα στο τέλος μου λέει: «Αν χρειάζεται πάτερ κάτι να καθήσουμε να κάνουμε και τίποτε άλλες δουλειές». Τόσο πολύ φιλότιμο! Λέω μέσα μου. Πάω στο εκκλησάκι και λέω με όλη μου την καρδιά: Παναγία μου, οικονόμησέ την εσύ. Εγώ δεν έχω τι να της δώσω-και να είχα δεν θα το δεχόταν κιόλας. Ε, μόλις πήγε στο σπίτι της, την περίμενε ένας που ήμασταν μαζί στρατιώτες, ένα πολύ καλό παιδί, κομμάτι μάλαμα και από καλή οικογένεια. Παντρεύτηκαν, μια χαρά! Πώς την πλήρωσε η Παναγία!

Πηγή: Γέροντος Παισίου Αγιορείτου: Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο

Κυριακή 1 Ιανουαρίου 2012

Η συμβολή της Εκκλησίας στην εθνική οικονομία της χώρας μας

Toυ Mητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. ANΘIMOY απο http://goo.gl/uGqJe

Σε τούτη την πρώτη ημέρα της Πρωτοχρονιάς του καινούργιου χρόνου 2012, έκρινα ότι είναι πολύ επίκαιρο ένα θέμα για μια πρώτη διαπραγμάτευση και ενημέρωση της κοινής γνώμης, επειδή αυτό το θέμα έχει σχέση με την οικονομία της Εκκλησίας της Ελλάδος και μάλιστα σε μια εποχή, που τα οικονομικά ζητήματα διεκδικούν την αποκλειστική προτεραιότητα του ενδιαφέροντος όλης της ελληνικής κοινωνίας.
Οι Ελληνες πολίτες της χώρας μας, οι οποίοι ανήκουν συνειδητά στνο χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και ιδιαίτερα όλοι όσοι συγκροτούμε την τάξη του ιερού κλήρου, με την ιδιόμορφη ένστολη παρουσία μας που θα την κρατήσωμε μέχρι και του τάφου, παρακολουθούμε με αίσθημα πικρίας και ανησυχίας την καλλιέργεια ενός κλίματος εχθρότητος εναντίον της Εκκλησίας και ειδικώτερα του ιερού κλήρου. Πρόσχημα για την εχθρική αυτή εκστρατεία είναι το μόνιμο επιχείρημα της «αμυθήτου» εκκλησιαστικής περιουσίας και η μισθοδοσία του ιερού κλήρου. Οσον και αν παραθέτομε στοιχεία και επιχειρήματα για να αποδείξωμε το έωλον αυτής της προπαγάνδας, αυτοί επιτείνουν την επιθετικότητα, προκειμένου να «σπάσουν» την σπονδυλική στήλη της ισορροπίας του Ελληνισμού και της πλειονοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας. Η απέλπιδα αυτή προσπάθεια έχει δύο εμφανείς αφετηρίες. Η πρώτη είναι ο ιδεοπολιτικός πόλεμος με σκοπό την κομματική άνοδο στις εκλογές και η δεύτερη είναι η αγωνιώδης προσπάθεια για την κατίσχυση της τραυματισμένης πραγκοσμιοποιήσεως. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο η παγκοσμιοποίηση αποδυναμώθηκε ήδη από την πανίσχυρη οικονομικά Γερμανία και από την ελλοχεύουσα πάντοτε υπέρ εαυτής Μ. Βρετανία.
Στα δικά μας εσωτερικά θέματα της οικονομίας και της δικαίας κατανομής του πλούτου, είναι απαραίτητο να επαναλάβωμε σε υψηλούς τόνους ότι το παραμύθι για την «τεράστια εκκλησιαστική περιουσία» έχει τελείως αποδυναμωθή βάσει συγκεκριμένων στοιχείων. Και υπενθυμίζομε τις κατά καιρούς αρπαγές της εκκλησιαστικής περιουσίας.
1. Επί αντιβασιλείας του Οθωνος διελύθησαν 416 ιερές Μονές και οι περιουσίες τους περιήλθαν στο κράτος, οι δε επιτήδειοι της εποχής πωλούσαν στα παζάρια ιερά σκεύη, κειμήλια και λείψανα αγίων. Από τα κτήματα των Μονών εκαλύπτοντο ακόμη και τα έξοδα λειτουργίας των Πανεπιστημίου Αθηνών.

Χειρότερο πράγμα από την αδικίαδεν υπάρχει. Οτιδήποτε κάνετε, κοιτάξτε νάχετε την ευλογία του Θεού ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΟΣ

Χειρότερο πράγμα από την αδικία δεν υπάρχει. Οτιδήποτε κάνετε, κοιτάξτε νάχετε την ευλογία του Θεού ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΟΣ

Ο δίκαιος ανταμείβεται και σ’ ετούτη την ζωή.


Έχω δει ψυχές που αδικήθηκαν, αλλά υπέμειναν την αδικία με καλούς λογισμούς και τους έλουσε η Χάρις σ’ αυτήν την ζωή. Πριν από πολλά χρόνια με είχε επισκεφθή ένας ευλαβής Χριστιανός, απλός και καλοκάγαθος, και με παρακάλεσε να ευχηθώ να φωτίση ο Χριστός τα παιδιά του, όταν ενηλικιωθούν, να μην γογγύσουν κατά των συγγενών για την μεγάλη αδικία που τους είχαν κάνει, και μου διηγήθηκε την υπόθεση. Όπως είδα, ο άνθρωπος αυτός ήταν πραγματικά άνθρωπος του Θεού. Ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός από πέντε παιδιά της οικογενείας του και μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα τους συμπαραστάθηκε σαν καλός πατέρας στα αδέρφια. Εργάσθηκε σκληρά, απέκτησε και άλλη περιουσία, κτήματα κ.λπ. και αποκατέστησε τις δυό αδερφές τους. Παντρεύτηκαν και τα μικρότερα αδέρφια του, πήραν όλα τα καλά κτήματα, ελαιώνες κ.λπ. Και σ’ αυτόν άφησαν τα άχρηστα, τα άγονα, κάτι αμμουδιές. Στο τέλος παντρεύτηκε και αυτός και απέκτησε τρία παιδάκια. Ήταν ηλικιωμένος φυσικά και σκεφτόταν τα παιδιά του, όταν μεγαλώσουν, μήπως καταλάβουν την αδικία και γογγύσουν. Μου έλεγε: “Εγώ δεν στενοχωριέμαι για την αδικία, γιατί διαβάζω το Ψαλτήρι. Ένα Κάθισμα το απόγευμα και δυό Καθίσματα πριν ξημερώση. Σχεδόν το έμαθα απ’ έξω το Ψαλτήρι. Κανένας Ψαλμός δεν λέει ότι οι άδικοι έκαναν προκοπή. Ενώ τους δικαίους τους σκέφτεται ο Θεός. Εγώ, Πάτερ μου, δεν λυπάμαι τα κτήματα που έχασα, αλλά λυπάμαι τα αδέρφια μου που χάνουν την ψυχή τους.” Έφυγε μετά ο ευλογημένος αυτός άνθρωπος και με ξαναεπισκέφθηκε μετά από δέκα χρόνια περίπου, πολύ χαρούμενος, και με ρωτάει: “Με θυμάσαι, Πάτερ, με θυμάσαι;” “Ναι”, του είπα και τον ρώτησα πώς περνάει. “Έγινα πλούσιος τώρα”, μου απάντησε. “Και πώς έγινες πλούσιος αδερφέ;” “Να, εκείνα τα άχρηστα χωράφια, οι αμμουδιές, πήραν μεγάλη αξία, γιατί ήταν παραθαλάσσια. Αυτήν την φορά ήρθα να μου πης τι να τα κάνω τα πολλά χρήματα που έχω”. “Να εξασφαλίσης τα παιδιά σου με ένα σπιτάκι και να κρατήσης μερικά χρήματα και για τις σπουδές τους, μέχρι να τακτοποιηθούν”. “Έχω και για τα παιδιά μου, μου λέει, αλλά πάλι είναι πολλά”. “Δώσε στους φτωχούς συγγενείς σου πρώτα και μετά σε άλλους φτωχούς”. “Έδωσα, Πάτερ, αλλά πάλι είναι πολλά”. “Δώσε, για να φτιάξουν τον Ναό του χωριού σου και τα εξωκκλήσια”. “Έδωσα, αλλά πάλι είναι πολλά”. Τότε του λέω: “Θα εύχωμαι να σε φωτίζη ο Χριστός, για να κάνης καλωσύνες εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη”. Μετά τον ρώτησα: “Τι κάνουν τα αδέρφια σου; που βρίσκονται;” Ξέσπασε σε κλάμα και με λυγμούς μου απάντησε: “Δεν ξέρω, Πάτερ μου, χάθηκαν και τα ίχνη τους. Είχαν πουλήσει τα κτήματα από το χωριό, ελαιώνες και χωράφια, και τώρα δεν ξέρω που βρίσκονται. Είχαν πάει πρώτα στην Γερμανία, μετά στην Αυστραλία και τώρα δεν ακούγονται”. Μετανόησα που τον ρώτησα για τα αδέρφια του, γιατί δεν ήξερα πως θα λυπηθή τόσο πολύ. Τον παρηγόρησα μετά και έφυγε ειρηνικός. Του είπα να ευχηθούμε και οι δυό να μάθουμε και γι’ αυτούς χαρούμενες ειδήσεις. Θυμήθηκα μετά τον Ψαλμό που λέει: “Είδον τον ασεβή υπερυψούμενον και επαιρόμενον ως τας κέδρους του Λιβάνου. Και παρήλθον και ιδού ουκ ην και εζήτησα αυτόν και ουχ ευρέθη ο τόπος αυτού” (6). Αυτό ακριβώς συνέβη με τα ταλαίπωρα αδέρφια του.
Χειρότερο πράγμα από την αδικία δεν υπάρχει. Οτιδήποτε κάνετε, κοιτάξτε νάχετε την ευλογία του Θεού.
6) Ψαλμ. 36, 35-36
(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Α΄ – ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ)