Τρίτη 19 Απριλίου 2011
Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης - Παιδικὴ Πασχαλιά, Ἀναμνήσεις
Τὸν υἱόν της τὸν καπετὰν Κομνιανὸν τὸν ἐπαντρολογοῦσεν ἤδη ἡ γριὰ Κομνιανάκαινα, ἂν (καί) δὲν εἶχε χρονίσει ἀκόμη ἡ νύμφη της, ἡ μακαρῖτις.
Τὰ δυὸ ὀρφανά, μία κόρη ὀκταέτις καὶ ἓν τετραετὲς παιδίον, ἐφόρουν μαῦρα, κατάμαυρα, ὁποῦ ἐστενοχώρουν κ᾿ ἐχλώμιαιναν τὰ πτωχὰ κάτισχνα κορμάκια των, καὶ ἦτον καημὸς καρδιᾶς νὰ τὰ βλέπῃ τις.
Ἐνθύμιζαν τὸ δημῶδες δίστιχον:
Βαρύτερ᾿ ἀπ᾿ τὰ σίδερα εἶναι τὰ μαῦρα ροῦχα,
Γιατί τὰ φόρεσα κ᾿ ἐγὼ γιὰ μιὰν ἀγάπη πού ῾χα.
Γιατί τὰ φόρεσα κ᾿ ἐγὼ γιὰ μιὰν ἀγάπη πού ῾χα.
Ἡ γραῖα ἔκειτο ἐπὶ τῆς κλίνης καθ᾿ ὅλην τὴν ἑβδομάδα τῶν Παθῶν, γογγύζουσα, ρέγχουσα, φωνάζουσα. Ἐβεβαίου ὅτι «ἀγγελιάστηκε» καὶ ἡτοιμάζετο ν᾿ ἀποθάνῃ. Ἐπέβαλλεν εἰς τὴν Μόρφω, τὴν μικρὰν ἐγγονήν της, ἐργασίες ἀνωτέρας τῆς ἡλικίας τοῦ πτωχοῦ κορασίου. Αἴφνης, ἐν μέσω δυὸ γογγυσμῶν, ἔβαλε μίαν φωνήν, κ᾿ ἔκραζεν ἀπὸ τῆς κλίνης πρὸς τὴν ἐκτὸς τοῦ ἰσογείου θαλάμου πηγαινο- ἐρχομένην καὶ ὑπηρετοῦσαν παιδίσκην.
- Μὴ χύνῃς στὴν αὐλὴ τὰ νερά, χίλιες φορὲς σ᾿ τὸ εἶπα, στὸ νεροχύτη!
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Ο Αλιβάνιστος
Αφού εβάδισαν επί τινά ώραν, ανά την βαθείαν σύνδενδρον κοιλάδα, η θειά Μολώτα, κ' η Φωλιώ της Πέρδικας, κ' η Αφέντρα της Σταματηρίζενας, τέλος έφθασαν εις το Δασκαλειό. Αι τελευταίαι ακτίνες του ηλίου εχρύσωναν ακόμη τας δύο ράχεις, ένθεν και ένθεν της κοιλάδος. Κάτω, εις το δάσος το πυκνόν, βαθεία σκιά ηπλούτο. Κορμοί κισσοστεφείς και κλώνες χιαστοί εσχημάτιζον ανήλια συμπλέγματα, όπου μεταξύ των φύλλων ηκούοντο ατελείωτοι ψιθυρισμοί ερώτων. Ευτυχώς το δάσος ενομίζετο κοινώς ως στοιχειωμένον, άλλως θα το είχε καταστρέψει κι' αυτό προ πολλού ο πέλεκυς του υλοτόμου. Αι τρεις γυναίκες επάτουν πότε επί βρύων μαλακών, πότε επί λίθων και χαλίκων του ανωμάλου εδάφους. Η ψυχή κ' η καρδούλα των εδροσίσθη, όταν έφθασαν εις την βρύσιν του Δασκαλειού.
Το δροσερόν νάμα εξέρχεται από μίαν σπηλιάν, περνά από μίαν κουφάλαν χιλιετούς δένδρου, εις την ρίζαν του οποίου βαθεία γούρνα σχηματίζεται. Όλος ο βράχος άνωθεν στάζει ωσάν από ρευστούς μαργαρίτας, και το γλυκύ κελάρυσμα του νερού αναμιγνύεται με το λάλον μινύρισμα των κοσσύφων. Η θεια Μολώτα, αφού έπιεν άφθονον νερόν, αφήσασα ευφρόσυνον στεναγμόν αναψυχής, εκάθισεν επί χθαμαλού βράχου διά να ξαποστάση. Αι δύο άλλαι έβαλαν εις την βρύσιν, παρά την ρίζαν του δένδρου, τις στάμνες και τα κανάτια, τα οποία έφεραν μαζύ των, διά να τα γεμίσουν. Είτα, αφού έπιαν και αυταί νερόν, εκάθισαν η μία παραπλεύρως της γραίας, η άλλη κατέναντι, κι' άρχισαν να ομιλούν.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Πάσχα Ρωμέϊκο
http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/Papadiamantis.html
Ο μπάρμπα-Πύπης, γηραιός φίλος μου, είχεν επτά ή οκτώ καπέλα, διαφόρων χρωμάτων, σχημάτων και μεγεθών, όλα εκ παλαιού χρόνου και όλα κατακαίνουργα, τα οποία εφόρει εκ περιτροπής μετά του ευπρεπούς μαύρου ιματίου του κατά τας μεγάλας εορτάς του ενιαυτού, οπόταν έκαμνε δύο ή τρεις περιπάτους από της μιας πλατείας εις την άλλην διά της οδού Σταδίου। Οσάκις εφόρει τον καθημερινόν κούκον του, με το σάλι του διπλωμένον εις οκτώ ή δεκαέξ δίπλας επί του ώμου, εσυνήθιζε να κάθηται επί τινας ώρας εις το γειτονικόν παντοπωλείον, υποπίνων συνήθως μετά των φίλων, και ήτο στωμύλος και διηγείτο πολλά κ' εμειδία προς αυτούς.
Όταν εμειδία ο μπάρμπα-Πύπης, δεν εμειδίων μόνον αι γωνίαι των χειλέων, αι παρειαί και τα ούλα των οδόντων του, αλλ' εμειδίων οι ιλαροί και ήμεροι οφθαλμοί του, εμειδία στίλβουσα η σιμή και πεπλατυσμένη ρις του, ο μύσταξ του ο ευθυσμένος με λεβάνταν και ως διά κολλητού κηρού λελεπτυσμένος, και το υπογένειόν του το λευκόν και επιμελώς διατηρούμενον, και σχεδόν ο κούκος του ο στακτερός, ο λοξός κ' επικληνής προς το ους, όλα παρ' αυτώ εμειδίων.
Ο μπάρμπα-Πύπης, γηραιός φίλος μου, είχεν επτά ή οκτώ καπέλα, διαφόρων χρωμάτων, σχημάτων και μεγεθών, όλα εκ παλαιού χρόνου και όλα κατακαίνουργα, τα οποία εφόρει εκ περιτροπής μετά του ευπρεπούς μαύρου ιματίου του κατά τας μεγάλας εορτάς του ενιαυτού, οπόταν έκαμνε δύο ή τρεις περιπάτους από της μιας πλατείας εις την άλλην διά της οδού Σταδίου। Οσάκις εφόρει τον καθημερινόν κούκον του, με το σάλι του διπλωμένον εις οκτώ ή δεκαέξ δίπλας επί του ώμου, εσυνήθιζε να κάθηται επί τινας ώρας εις το γειτονικόν παντοπωλείον, υποπίνων συνήθως μετά των φίλων, και ήτο στωμύλος και διηγείτο πολλά κ' εμειδία προς αυτούς.
Όταν εμειδία ο μπάρμπα-Πύπης, δεν εμειδίων μόνον αι γωνίαι των χειλέων, αι παρειαί και τα ούλα των οδόντων του, αλλ' εμειδίων οι ιλαροί και ήμεροι οφθαλμοί του, εμειδία στίλβουσα η σιμή και πεπλατυσμένη ρις του, ο μύσταξ του ο ευθυσμένος με λεβάνταν και ως διά κολλητού κηρού λελεπτυσμένος, και το υπογένειόν του το λευκόν και επιμελώς διατηρούμενον, και σχεδόν ο κούκος του ο στακτερός, ο λοξός κ' επικληνής προς το ους, όλα παρ' αυτώ εμειδίων.
Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης - Χωρὶς στεφάνι
http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/alexandros_papadiamantis/xwris_stefani.htm
Τάχα δὲν ἦτον οἰκοκυρὰ κι αὐτὴ στὸ σπίτι της καὶ στὴν αὐλήν της; Τάχα δὲν ἦτο κι αὐτὴ ἕναν καιρὸν νέα μὲ ἀνατροφήν; Εἶχε μάθει γράμματα εἰς τὰ σχολεῖα। Εἶχε πάρει τὸ δίπλωμά της ἀπὸ τὸ Ἀρσάκειον.
Κι ἐτήρει ὅλα τὰ χρέη της τὰ κοινωνικά, καὶ μετήρχετο τὰ οἰκιακὰ ἔργα της καλλίτερ᾿ ἀπὸ καθεμίαν. Εἶχε δὲ μεγάλην καθαριότητα εἰς τὸ σπίτι της, κι εἰς τὰ κατώφλιά της, πρόθυμη ν᾿ ἀσπρίζῃ καὶ νὰ σφουγγαρίζῃ, χωρὶς ποτὲ νὰ βαρύνεται καὶ χωρὶς νὰ δεικνύῃ τὴν παραξενιὰν ἐκείνην, ἥτις εἶναι συνήθης εἰς ὅλας τὰς γυναῖκας, τὰς ἀγαπώσας μέχρις ὑπερβολῆς τὴν καθαριότητα. Καὶ ὅταν ἔμβαινεν ἡ Μεγάλη Ἑβδομάς, ἐδιπλασίαζε τὰ ἀσπρίσματα καὶ τὰ πλυσίματα, τόσον, ὁποὺ ἔκαμνε τὸ πάτωμα ν᾿ ἀστράφτῃ καὶ τὸν τοῖχον νὰ ζηλεύῃ τὸ πάτωμα.
Ἤρχετο ἡ Μεγάλη Πέμπτη καὶ αὐτὴ ἄναφτε τὴ φωτιάν της, ἔστηνε τὴν χύτραν της, κι ἔβαφε κατακόκκινα τὰ πασχαλινὰ αὐγά. Ὕστερον ἡτοίμαζε τὴν λεκάνην της, ἐγονάτιζεν, ἐσταύρωνε τρεῖς φορὲς τ᾿ ἀλεῦρι κι ἐζύμωνε καθαρὰ καὶ τεχνικὰ τὶς κουλοῦρες, κι ἐνέπηγε σταυροειδῶς ἐπάνω τὰ κόκκινα αὐγά. Καὶ τὸ βράδυ, ὅταν ἐνύχτωνε, δὲν ἐτόλμα νὰ πάγῃ ν᾿ ἀνακατωθῇ μὲ τὰς ἄλλας γυναῖκας, διὰ νὰ ἀκούση τὰ Δώδεκα Εὐαγγέλια. Ἤθελε νὰ ἦτον τρόπος νὰ κρυβῇ ὀπίσω ἀπὸ τὰ νῶτα καμιᾶς ὑψηλῆς καὶ χονδρῆς ἢ εἰς τὴν ἄκραν οὐρὰν ὅλου τοῦ στίφους τῶν γυναικῶν, κολλητὰ μὲ τὸν τοῖχον, ἀλλ᾿ ἐφοβεῖτο, μήπως γυρίσουν καὶ τὴν κοιτάξουν.
Τὴν Μεγάλην Παρασκευήν, ὅλην τὴν ἡμέραν, ἐρρέμβαζε κι ἔκλαιε μέσα της, κι ἐμοιρολολοῦσε τὰ νιάτα της, καὶ τὰ φίλτατά της, ὅσα εἶχε χάσει, καὶ ὠνειρεύετο ξυπνητή, κι ἐμελετοῦσε νὰ πάγῃ κι αὐτὴ τὸ βράδυ, πρὶν ἀρχήση ἡ Ἀκολουθία, ν᾿ ἀσπασθῇ κλεφτὰ κλεφτὰ τὸν Ἐπιτάφιον, καὶ νὰ φύγῃ, καθὼς ἡ Αἱμόρρους ἐκείνη, ἡ κλέψασα τὴν ἴασίν της ἀπὸ τὸν Χριστόν. Ἀλλὰ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ὅταν ἤρχιζε νὰ σκοτεινιάζῃ, τῆς ἔλλειπε τὸ θάρρος καὶ δὲν ἀπεφάσιζε νὰ ὑπάγῃ. Τῆς ἤρχετο παλμός.
Τάχα δὲν ἦτον οἰκοκυρὰ κι αὐτὴ στὸ σπίτι της καὶ στὴν αὐλήν της; Τάχα δὲν ἦτο κι αὐτὴ ἕναν καιρὸν νέα μὲ ἀνατροφήν; Εἶχε μάθει γράμματα εἰς τὰ σχολεῖα। Εἶχε πάρει τὸ δίπλωμά της ἀπὸ τὸ Ἀρσάκειον.
Κι ἐτήρει ὅλα τὰ χρέη της τὰ κοινωνικά, καὶ μετήρχετο τὰ οἰκιακὰ ἔργα της καλλίτερ᾿ ἀπὸ καθεμίαν. Εἶχε δὲ μεγάλην καθαριότητα εἰς τὸ σπίτι της, κι εἰς τὰ κατώφλιά της, πρόθυμη ν᾿ ἀσπρίζῃ καὶ νὰ σφουγγαρίζῃ, χωρὶς ποτὲ νὰ βαρύνεται καὶ χωρὶς νὰ δεικνύῃ τὴν παραξενιὰν ἐκείνην, ἥτις εἶναι συνήθης εἰς ὅλας τὰς γυναῖκας, τὰς ἀγαπώσας μέχρις ὑπερβολῆς τὴν καθαριότητα. Καὶ ὅταν ἔμβαινεν ἡ Μεγάλη Ἑβδομάς, ἐδιπλασίαζε τὰ ἀσπρίσματα καὶ τὰ πλυσίματα, τόσον, ὁποὺ ἔκαμνε τὸ πάτωμα ν᾿ ἀστράφτῃ καὶ τὸν τοῖχον νὰ ζηλεύῃ τὸ πάτωμα.
Ἤρχετο ἡ Μεγάλη Πέμπτη καὶ αὐτὴ ἄναφτε τὴ φωτιάν της, ἔστηνε τὴν χύτραν της, κι ἔβαφε κατακόκκινα τὰ πασχαλινὰ αὐγά. Ὕστερον ἡτοίμαζε τὴν λεκάνην της, ἐγονάτιζεν, ἐσταύρωνε τρεῖς φορὲς τ᾿ ἀλεῦρι κι ἐζύμωνε καθαρὰ καὶ τεχνικὰ τὶς κουλοῦρες, κι ἐνέπηγε σταυροειδῶς ἐπάνω τὰ κόκκινα αὐγά. Καὶ τὸ βράδυ, ὅταν ἐνύχτωνε, δὲν ἐτόλμα νὰ πάγῃ ν᾿ ἀνακατωθῇ μὲ τὰς ἄλλας γυναῖκας, διὰ νὰ ἀκούση τὰ Δώδεκα Εὐαγγέλια. Ἤθελε νὰ ἦτον τρόπος νὰ κρυβῇ ὀπίσω ἀπὸ τὰ νῶτα καμιᾶς ὑψηλῆς καὶ χονδρῆς ἢ εἰς τὴν ἄκραν οὐρὰν ὅλου τοῦ στίφους τῶν γυναικῶν, κολλητὰ μὲ τὸν τοῖχον, ἀλλ᾿ ἐφοβεῖτο, μήπως γυρίσουν καὶ τὴν κοιτάξουν.
Τὴν Μεγάλην Παρασκευήν, ὅλην τὴν ἡμέραν, ἐρρέμβαζε κι ἔκλαιε μέσα της, κι ἐμοιρολολοῦσε τὰ νιάτα της, καὶ τὰ φίλτατά της, ὅσα εἶχε χάσει, καὶ ὠνειρεύετο ξυπνητή, κι ἐμελετοῦσε νὰ πάγῃ κι αὐτὴ τὸ βράδυ, πρὶν ἀρχήση ἡ Ἀκολουθία, ν᾿ ἀσπασθῇ κλεφτὰ κλεφτὰ τὸν Ἐπιτάφιον, καὶ νὰ φύγῃ, καθὼς ἡ Αἱμόρρους ἐκείνη, ἡ κλέψασα τὴν ἴασίν της ἀπὸ τὸν Χριστόν. Ἀλλὰ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ὅταν ἤρχιζε νὰ σκοτεινιάζῃ, τῆς ἔλλειπε τὸ θάρρος καὶ δὲν ἀπεφάσιζε νὰ ὑπάγῃ. Τῆς ἤρχετο παλμός.
Κυριακή 17 Απριλίου 2011
Βαϊοφόρος
μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου(Ζαχ.9,9)
Γέν. Κεφ 49
Εκάλεσεν Ιακώβ τους υιούς αυτού, και είπεν αυτοίς: «Συνάχθητε, ίνα αναγγείλω υμίν, τί απαντήσει υμίν επ’ εσχάτων των ημερών. Συνάχθητε, και ακούσατέ μου, υιοί Ιακώβ, ακούσατε Ισραήλ του πατρός ημών. Ιούδα, σέ αινέσουσιν οι αδελφοί σου, αι χείρές σου επί νώτου των εχθρών σου, προσκυνήσουσί σοι οι υιοί του πατρός σου. Σκύμνος λέοντος Ιούδα, εκ βλαστού, υίέ μου, ανέβης. Αναπεσών εκοιμήθη ως λέων και ως σκύμνος. Τίς εγερεί αυτόν; Ουκ εκλείψει άρχων εξ Ιούδα και ηγούμενος, εκ των μηρών αυτού, έως άν έλθη, ώ απόκειται, και αυτός προσδοκία εθνών, δεσμεύων προς άμπελον τον πώλον αυτού, και τη έλικι τον πώλον της όνου αυτού. Πλυνεί εν οίνω την στολήν αυτού, και εν αίματι σταφυλής την περιβολήν αυτού. Χαροποιοί οι οφθαλμοί αυτού από οίνου, και λευκοί οι οδόντες αυτού, ή γάλα.»
Απόδοση.
Ο Ιακώβ κάλεσε τους γιους του και τους είπε: «Συγκεντρωθείτε για να σας πω τί θα σας συμβεί στο μέλλον. Μαζευτείτε κι ακούστε με, γιοι του Ιακώβ, ακούστε τον Ισραήλ, τον πατέρα σας.
Ιούδα, εσένα θα υμνήσουν οι αδελφοί σου.
Θα τρέψεις τους εχθρούς σου σε φυγή,
Θα σε προσκυνήσουν οι γιοι του πατέρα σου.
Λιονταρόπουλο είσαι, Ιούδα,
βλαστάρι ήσουν, γιε μου, και μεγάλωσες∙
πλάγιασες κι εκοιμήθεις σαν λιοντάρι και σαν το μικρό του∙
να τον ξυπνήσει ποιος τολμά;
Άρχοντας δε θα λείψει απ’ τον Ιούδα
ούτε από τη γενιά του αρχηγός,
ώσπου να γίνουν όλα όσα γι’ αυτόν φυλάγονται∙
αυτόν προσμένουν οι λαοί.
Στο κλήμα δένει το πουλάρι του,
το γαϊδουράκι του στην κληματσίδα.
Θα πλύνει σε κρασί τη φορεσιά του
και σε αίμα σταφυλιού το ρούχο του.
Τα μάτια του δίνουν χαρά όπως το κρασί
Κι είναι τα δόντια του πιο άσπρα από το γάλα.
http://www.orp.gr/?p=1960
Ο Άγιος Γρηγοριος ο Παλαμάς αναφέρει σε μια ομιλία του που έγινε στην Κυριακή των Βαΐων:
"Γιατί αυτός ο Βασιλιάς δεν είναι μόνο ελπίδα του Ισραήλ αλλά και προσδοκία των εθνών, σύμφωνα με την προφητεία του Ιακώβ που έδεσε στην άμπελο το πουλάρι του, δηλαδή τον υποκείμενο( κατά την είσοδο στα Ιεροσύλυμα) ισραηλιτικό λαό και στις κληματσίδες της αμπέλου το γαϊδουράκι του. Οι κληματσίδες τη αμπέλου είναι οι μαθητές του Κυρίου προς τους οποίους έλεγε ο Κύριος, εγώ είμαι η άμπελος εσείς τα κλήματα. Σε αυτές λοιπόν τις κληματσίδες έδεσε ο Κύριος το γαϊδουράκι του πουλαριού του, δηλαδή τον λαό του νέου Ισραήλ, αυτοί που έγιναν κατά χάριν γιοι του Αβραάμ."
η εικόνα της Κυριακής των Βαΐων είναι απο naturesportscooking.blogspot.com
η είκόνα του Αναπεσών είναι απο christoforoskaraviotis.blogspot.com
Παρασκευή 15 Απριλίου 2011
Πέμπτη 14 Απριλίου 2011
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς για την Παναγία
-Ω Παρθένε θεία και ουρανία, πως να περιγράψω τα προσόντα σου;
Εσύ είσαι το θέμα των Προφητών.
Εσύ είσαι η αρχή των Αποστόλων.
Εσύ είσαι η κρηπίς των διδασκάλων.
Εσύ είσαι η δόξα των επιγείων κι η τερπνότης των ουρανίων.
Εσύ είσαι το εγκαλλώπισμα της κτίσεως , η πηγή και η ρίζα όλων των αγαθών.
Εσύ είσαι η κορυφή και η τελείωσις κάθε αγίου.
Πως να σε δοξάσω το θησαυρό της δόξης;
Και η μνήμη σου μόνο αγιάζει , ω Παρθένε.
Και η κλίση μόνο προς εσένα κάνει το νού καθαρότερο και τον ανεβάζει στο θείο ύψος.
Απο σένα το βλέμμα της διανοίας τρανώνεται.
Απο σένα και το πνεύμα μας καταλάμπεται.
Γιατί εσύ είσαι ταμείο και χώρος χαρίτων, που δεν κρατάς κοντά σου αλλά γεμίζεις αυτά τα σύμπαντα.
Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς
Απο το βιβλίο της Μοναχής Ολυμπιάδος Ντίτορας
Το Θαύμα της Χάριτος
Εσύ είσαι το θέμα των Προφητών.
Εσύ είσαι η αρχή των Αποστόλων.
Εσύ είσαι η κρηπίς των διδασκάλων.
Εσύ είσαι η δόξα των επιγείων κι η τερπνότης των ουρανίων.
Εσύ είσαι το εγκαλλώπισμα της κτίσεως , η πηγή και η ρίζα όλων των αγαθών.
Εσύ είσαι η κορυφή και η τελείωσις κάθε αγίου.
Πως να σε δοξάσω το θησαυρό της δόξης;
Και η μνήμη σου μόνο αγιάζει , ω Παρθένε.
Και η κλίση μόνο προς εσένα κάνει το νού καθαρότερο και τον ανεβάζει στο θείο ύψος.
Απο σένα το βλέμμα της διανοίας τρανώνεται.
Απο σένα και το πνεύμα μας καταλάμπεται.
Γιατί εσύ είσαι ταμείο και χώρος χαρίτων, που δεν κρατάς κοντά σου αλλά γεμίζεις αυτά τα σύμπαντα.
Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς
Απο το βιβλίο της Μοναχής Ολυμπιάδος Ντίτορας
Το Θαύμα της Χάριτος
Τρίτη 12 Απριλίου 2011
100 εκατ. ευρώ από την Εκκλησία της Ελλάδος για τους φτωχούς
http://www.romfea.gr
Τρίτη, 12 Απρίλιος 2011
Συνήλθε σήμερα Τρίτη, 12 Απριλίου 2011, στην πρώτη Συνεδρία Της για το μήνα Απρίλιο η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Κατά την σημερινή Συνεδρία :
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της Εξουσιοδοτήσεως.
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, ενημερώθηκε από την Συνοδική Επιτροπή Κοινωνικής Προνοίας και Ευποιίας, ότι για το έτος 2010 δαπανήθηκαν περισσότερα από ενενήντα έξι εκατομμύρια ευρώ, (96.234.510,47 ₠), για την συντήρηση και την λειτουργία των Ιδρυμάτων και για φιλανθρωπικούς και κοινωνικούς σκοπούς.
Η Εκκλησία της Ελλάδος ασκεί ένα τεράστιο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο προς ανακούφιση των πασχόντων και αναξιοπαθούντων αδελφών μας, το οποίο επιτελείται με επτακόσια (700) περίπου Ιδρύματα στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και τις Ιερές Μητροπόλεις.
Ενδεικτικά, τα τελευταία χρόνια η Εκκλησία της Ελλάδος έχει δαπανήσει :
– γιά το έτος 2004 το ποσόν των 62.862.240,10 ₠,
– γιά το έτος 2006 το ποσόν των 90.723.926,13 ₠
– γιά το έτος 2007 το ποσόν των 92.605.900 ₠
– γιά το έτος 2008 το ποσόν των 92.605.900,75 ₠ και
– γιά το έτος 2009 το ποσόν των 92.023.217,75 ₠.
Επιπλέον, για το έτος 2010, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος κατέβαλε το ποσόν των 600.000 ₠ περίπου για Υποτροφίες συνολικά σε 100 Έλληνες Φοιτητές που σπουδάζουν στο Εξωτερικό και Αλλοδαπούς Φοιτητές που κάνουν τις σπουδές τους στα Ελληνικά Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, καλύπτοντας παράλληλα την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλες τις περιπτώσεις που αυτή χρειάστηκε, μέχρι οι Φοιτητές να λάβουν την φοιτητική ταυτότητα από την Σχολή τους.
Συνεχίζοντας το πρόγραμμα της επιδοτήσεως του τρίτου τέκνου στην Θράκη, η Εκκλησία κατέβαλε για το έτος 2010 συνολικά το ποσόν του 1.086.276 ₠ σε 917 οικογένειες.
Συνοψίζοντας, η Εκκλησία για το γενικώτερο Φιλανθρωπικό της έργο, δαπάνησε για το έτος 2010 το ποσόν των 100.000.000 ₠.
Επίσης η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, ενημερώθηκε :
– Από την Έκθεση της Συνοδικής Επιτροπής επί της Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και Επιμορφώσεως του Εφημεριακού Κλήρου για τις εκδηλώσεις της Εβδομάδος των Ιερατικών Κλίσεων.
– Από την Έκθεση της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Μεταναστών, Προσφύγων και Παλινοστούντων για την Ημερίδα με θέμα : «Η άλλη όψη του Αφγανιστάν : Αγώνες για ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα», η οποία πραγματοποιήθηκε στις 17 Μαρτίου, στην Αθήνα.
Τέλος η Διαρκής Ιερά Σύνοδος συζήτησε και έλαβε αποφάσεις σχετικά με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα.
Τρίτη, 12 Απρίλιος 2011
Συνήλθε σήμερα Τρίτη, 12 Απριλίου 2011, στην πρώτη Συνεδρία Της για το μήνα Απρίλιο η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Κατά την σημερινή Συνεδρία :
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της Εξουσιοδοτήσεως.
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, ενημερώθηκε από την Συνοδική Επιτροπή Κοινωνικής Προνοίας και Ευποιίας, ότι για το έτος 2010 δαπανήθηκαν περισσότερα από ενενήντα έξι εκατομμύρια ευρώ, (96.234.510,47 ₠), για την συντήρηση και την λειτουργία των Ιδρυμάτων και για φιλανθρωπικούς και κοινωνικούς σκοπούς.
Η Εκκλησία της Ελλάδος ασκεί ένα τεράστιο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο προς ανακούφιση των πασχόντων και αναξιοπαθούντων αδελφών μας, το οποίο επιτελείται με επτακόσια (700) περίπου Ιδρύματα στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και τις Ιερές Μητροπόλεις.
Ενδεικτικά, τα τελευταία χρόνια η Εκκλησία της Ελλάδος έχει δαπανήσει :
– γιά το έτος 2004 το ποσόν των 62.862.240,10 ₠,
– γιά το έτος 2006 το ποσόν των 90.723.926,13 ₠
– γιά το έτος 2007 το ποσόν των 92.605.900 ₠
– γιά το έτος 2008 το ποσόν των 92.605.900,75 ₠ και
– γιά το έτος 2009 το ποσόν των 92.023.217,75 ₠.
Επιπλέον, για το έτος 2010, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος κατέβαλε το ποσόν των 600.000 ₠ περίπου για Υποτροφίες συνολικά σε 100 Έλληνες Φοιτητές που σπουδάζουν στο Εξωτερικό και Αλλοδαπούς Φοιτητές που κάνουν τις σπουδές τους στα Ελληνικά Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, καλύπτοντας παράλληλα την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλες τις περιπτώσεις που αυτή χρειάστηκε, μέχρι οι Φοιτητές να λάβουν την φοιτητική ταυτότητα από την Σχολή τους.
Συνεχίζοντας το πρόγραμμα της επιδοτήσεως του τρίτου τέκνου στην Θράκη, η Εκκλησία κατέβαλε για το έτος 2010 συνολικά το ποσόν του 1.086.276 ₠ σε 917 οικογένειες.
Συνοψίζοντας, η Εκκλησία για το γενικώτερο Φιλανθρωπικό της έργο, δαπάνησε για το έτος 2010 το ποσόν των 100.000.000 ₠.
Επίσης η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, ενημερώθηκε :
– Από την Έκθεση της Συνοδικής Επιτροπής επί της Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και Επιμορφώσεως του Εφημεριακού Κλήρου για τις εκδηλώσεις της Εβδομάδος των Ιερατικών Κλίσεων.
– Από την Έκθεση της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Μεταναστών, Προσφύγων και Παλινοστούντων για την Ημερίδα με θέμα : «Η άλλη όψη του Αφγανιστάν : Αγώνες για ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα», η οποία πραγματοποιήθηκε στις 17 Μαρτίου, στην Αθήνα.
Τέλος η Διαρκής Ιερά Σύνοδος συζήτησε και έλαβε αποφάσεις σχετικά με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα.
Δευτέρα 11 Απριλίου 2011
Κυριακή 10 Απριλίου 2011
ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ Ε'
http://fanarion.blogspot.com/
Ρεπορτάζ - φωτoγραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας
Σαν σήμερα, στις 10 Απριλίου 1821, Κυριακή του Πάσχα τότε, απαγχονίστηκε ο μαρτυρικός Πατριάρχης του Γένους Γρηγόριος ο Ε' στην κεντρική Πύλη του Πατριαρχείου στο Φανάρι. Έκτοτε η Πύλη αυτή έμεινε κλειστή εις ένδειξιν τιμής και μνήμης.
Σαν σήμερα, στις 10 Απριλίου 1821, Κυριακή του Πάσχα τότε, απαγχονίστηκε ο μαρτυρικός Πατριάρχης του Γένους Γρηγόριος ο Ε' στην κεντρική Πύλη του Πατριαρχείου στο Φανάρι. Έκτοτε η Πύλη αυτή έμεινε κλειστή εις ένδειξιν τιμής και μνήμης.
Κάθε χρόνο τη μέρα αυτή ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ανάβει το κερί της μνήμης και της πίστης και καταθέτει λίγα λουλούδια μπροστά στην Πύλη του μαρτυρίου του Πατριάρχου Γρηγορίου. Αυτό έκανε και σήμερα το πρωί, εν σιωπή και περισυλλογή.
Δεν απαγχονίσθηκε μόνο
ο Οικουμενικός Πατριάρχης Γρηγόριος Ε’
Του Νικολάου Μαγγίνα
Τη δεκάτη Απριλίου τιμάται η μνήμη του Οικουμενικού Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε΄ ο οποίος απαγχονίσθηκε στην κεντρική πύλη του Πατριαρχείου στο Φανάρι, στις 10 Απριλίου 1821, ανήμερα του Πάσχα. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κάθε χρόνο ανάβει ένα κερί μπροστά στην κλειστή πύλη, εναποθέτει λίγα λουλούδια και προσεύχεται τιμώντας με αυτόν τον τρόπο τη μνήμη του μαρτυρικού προκατόχου του.
Δυστυχώς διάφοροι ξεναγοί, κυρίως Τούρκοι, διαδίδουν ψευδώς και παραπληροφορώντας χαρακτηρίζουν την κλειστή πύλη ως «Πύλη του μίσους» και ότι δήθεν αυτή θα ανοίξει όταν κρεμαστεί εκεί κάποιος Μουσουλμάνος. Πρόκειται για ένα μεγάλο ψέμα και παραμύθι, μία διαστρεβλωμένη και κακόβουλη διάδοση, την οποία δε διανοήθηκαν οι Ορθόδοξοι, ούτε καν φαντάσθηκαν και η οποία, φυσικά, αντίκειται στο Χριστιανικό πνεύμα. Έχει σκοπό μόνο την δημιουργία τεχνητής έντασης.
Δεν είναι, όμως, ο Γρηγόριος Ε΄ ο μόνος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως που απαγχονίσθηκε. Μετά την Άλωση της Πόλης αρκετοί Οικουμενικοί Πατριάρχες που ανήλθαν στο θρόνο ήλθαν αντιμέτωποι με την Οθωμανική Διοίκηση, την «Υψηλή Πύλη». Ορισμένους τους απαγχόνισαν, άλλους τους έπνιξαν στη θάλασσα, άλλους τους εξανάγκασαν σε παραίτηση, άλλους τους έστειλαν σε εξορία, και ορισμένοι άλλοι άφησαν την τελευταία τους πνοή στις φυλακές. Και όλα αυτά με αποφάσεις της Οθωμανικής Διοίκησης.
Στο σημείωμα αυτό αναφέρουμε συνοπτικά περιπτώσεις των Πατριαρχών που απαγχονίσθηκαν ή θανατώθηκαν και δεν είναι και τόσο γνωστές στο ευρύ κοινό, χωρίς να γίνεται λόγος για το σημαντικό αριθμό ιεραρχών, ιερέων και μοναχών που απαγχονίσθηκαν ή θανατώθηκαν.
Ο πρώτος Οικουμενικός Πατριάρχης μετά την Άλωση Γεννάδιος Σχολάριος είναι και ο πρώτος που παραιτείται λόγω διαφωνιών του με την Οθωμανική Διοίκηση.
Ο Ιωάσαφ Α΄ (1465-1466): Αφού τον ξύρισαν, εκθρονίσθηκε με εντολή του Σουλτάνου.
Ο Ραφαήλ Α΄ (1475-1476): Μη δυνάμενος να πληρώσει τον καταναγκαστικό φόρο (πεσκέσι) εκθρονίσθηκε, φυλακίστηκε όπου και μετά ένα χρόνο απεβίωσε.
Ο Ραφαήλ Β΄ (1603-1607): Με εντολή του Σουλτάνου Αχμέτ Ι΄ εκθρονίσθηκε και εξορίσθηκε και θανατώθηκε μετά από φρικτά βασανιστήρια.
Κύριλλος Α΄ ο Λούκαρις ( 1620 – 1638 ): Πέντε φορές στο διάστημα αυτό ανήλθε και κατήλθε του Θρόνου έχοντας υπηρετήσει σε αυτόν και πρώτα, ήδη από το 1612 και για μικρό διάστημα, ως επιτηρητής του από τη θέση του Πατριάρχου Αλεξανδρείας. Στις 20 Ιουνίου 1638 με εντολή του Σαντραζάμη Μπαϊράμ Πασά συνελήφθη και φυλακίσθηκε σε πύργο του Βοσπόρου. Στις 27 Ιουνίου παραδίδεται σε γενιτσάρους και εκείνοι τον μεταφέρουν με πλοιάριο ανοιχτά της θάλασσας όπου και τον πνίγουν.
Κύριλλος Β΄ ο Κονταρής (1633-1639): Λόγω των ενεργειών του εκθρονίζεται και κατόπιν συλλαμβάνεται από τις Οθωμανικές Αρχές, φυλακίζεται και εξορίζεται στην Καρθαγένη. Ο εκει οθωμανός πασάς της Τύνιδος του επέβαλε να ασπασθεί το Ισλάμ, αλλά ο Κύριλλος αντιστάθηκε και για τον λόγο αυτό τον απαγχόνησαν στις 24 Ιουνίου 1640. Και μία εντυπωσιακή λεπτομέρεια: κατά τον απαγχονισμό του το σχοινί της αγχόνης κόβεται δύο φορές και κατόπιν αυτού τον πνίγουν.
Παρθένιος Β΄ (1644-1646, 1648-1651): Με εντολή του Σουλτάνου Ιμπραχίμ εκθρονίσθηκε και παραδόθηκε στους γενιτσάρους για να τον πνίξουν. Το σκήνωμά του βρέθηκε στη γύρω περιοχή της νήσου Πλάτης των Πριγκηπονήσων, από Χριστιανούς οι οποίοι και το ενταφίασαν στο νησί της Χάλκης.
Παρθένιος ο Γ΄ (1656-1657): Με εντολή του Σουλτάνου μετά από φρικτά βασανιστήρια απαγχονίσθηκε στην Καγγελωτή Πύλη (περιοχή Παρμα καπί) της Πόλης την 1η Απριλίου (Σάββατο του Λαζάρου) και μετά απο τρείς ημέρες ρίφθηκε στη θάλασσα.
Γαβριήλ Β΄ (23/4-5/5-1657): Στον Πατριαρχικό Θρόνο παρέμεινε μόνο δώδεκα μέρες. Εκθρονίσθηκε και τοποθετήθηκε στη Μητρόπολη Προύσσης. Έγινε καταγγελία-συκοφαντία Εβραίων της περιοχής ότι εκχριστιάνισε ένα μουσουλμάνο, ενώ στην πραγματικότητα αυτός τον οποίον βάπτισε ήταν Εβραίος. Αποτέλεσμα της κατασυκοφάντησής του ήταν η φυλάκιση και στη συνέχεια ο απαγχονισμός του στις 3 Δεκεμβρίου 1659.
Μελέτιος Β΄ (1768-1769): Μετα την παραίτησή του συλλαμβάνεται μαζί με άλλους τριάντα προκρίτους, κληρικούς και λαϊκούς και φυλακίζεται βασανιζόμενος φρικτά. Ενώ αθωώθηκε της κατηγορίας για συνεργασία κατά του Οθωμανικού κράτους εξορίσθηκε στη Μυτιλήνη. Εκεί υπέφερε περισσότερα από την Οθωμανική Διοίκηση εξαιτίας και του πυρπολισμού του Τσεσμέ από τους Ρώσους. Κατόπιν ζήτησε άδεια από τον Σουλτάνο να μεταβεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Τένεδο. Από εκεί αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη όπου του επιτράπηκε να μείνει μόνο 61 μέρες. Απεβίωσε στην Τένεδο στα μέσα του 1777 σε μεγάλη φτώχεια.
Κύριλλος Στ΄ (1813-1818): Επειδή δεν κατέστη αρεστός στο Σουλτάνο Μαχμούτ του Β΄, εκθρονίσθηκε και εξορίσθηκε στο Άγιον Όρος. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αδριανούπολη. Οκτώ μέρες μετά τον απαγχονισμό του Γρηγορίου Ε΄, στις 18 Απριλίου 1821, ο Σουλτάνος δίνει εντολή να κρεμασθεί και εκείνος στην πύλη του Μητροπολιτικού Μεγάρου. Μετά από 3 μέρες ρίφθηκε στον ποταμό Έβρο, και η αγία σωρός του βρέθηκε στις όχθες του ποταμού κοντα στο χωριό Πύθιο του Διδυμοτείχου όπου και με άκρα μυστικότητα, παρά την απαγόρευση που υπήρχε από τις Αρχές, και με ευλάβεια τάφηκε από τους κατοίκους του.
Ευγένιος Β΄ (1821-1822): Διάδοχος του απαγχονισθέντος Γρηγορίου Ε΄. Παραδόθηκε σε διαδηλωτές και σύρθηκε στους δρόμους από τα γένεια και τα μαλλιά και πέθανε λίγον καιρό αργότερα από τις κακουχίες που υπέστη.
Αυτά προς γνώση της ιστορίας και μόνο. Και όχι για να προκαλέσουν το δίκαιο αίσθημα. Αιωνία η μνήμη αυτώνΠΑΘΗ ΧΡΙΣΤΟΥ...ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ
Όταν εσυ βλέπεις ή ακούς ή πιάνεις όπλα, σχοινιά, ξυλοδαρμούς, στύλους, αγκάθια, καρφιά, σφυριά και άλλα παρόμοια, συλλογίσου με τον νού σου ότι όλα αυτά, έγιναν όργανα του πάθους του Κυρίου σου.
Πάλι, όταν βλέπεις ή κατοικείς σε σπίτια φτωχικά, ας έρχεται στην ενθύμησι σου το σπήλαιο και η φάτνη του Δεσπότου σου.
Άν δεις να βρέχει, θυμήσου εκείνη την γεμάτη αίματα βροχή του ιδρώτα, που έσταζε στο κήπο απο το ιερώτατο σώμα του γλυκύτατου του μας Ιησού και κατάβρεξε την γη.
Άν βλέπεις την θάλασσα και τα καϊκια, θυμήσου, ότι ο Θεός σου περπάτησε σωματικά πάνω σε αυτή, και ότι στεκότανε μέσα στα πλοία και δίδασκε τους όχλους απο αυτά.
Οι πέτρες, που θα δεις, θα σου θυμήσουν εκείνες τις πέτρες, που συντρίφθηκαν στον θάνατο του,
η γη θα σου θυμήσει εκείνο το σεισμό, που έκανε τότε στο πάθος Του.
Ο ήλιος θα σου θυμίσει το σκοτάδι, που έγινε τότε,
τα νέρα θα σου θυμήσουν εκείνο το νερό, που έτρεξε απο την αγία του πλευρά, όταν με τη λόγχη τον τρύπησε ο στρατιώτης νεκρό στο σταυρό.
Άν πίνεις κρασί ή άλλο ποτό, θυμήσου το ξύδι και την χολή, που πότισαν τον Δεσπότη σου.
Αν σε θέλγει η ευωδία των αρωμάτων, τρέξε νοερά στη δυσωδία, που ο Ιησούς αισθανόταν στο όρος του Γολγοθά, το οποίο ήταν τόπος της καταδίκης, στο οποίο αποκεφάλιζαν τους ανθρώπους και γι'αυτό ήταν δύσοσμος και βρωμερός.
Όταν ντύνεσαι, θυμήσου, ότι ο Αιώνιος Λόγος ντύθηκε σάρκα ανθρώπου για να ντύσει εσένα απο την θεοτητα του.
Όταν πάλι ξεντύνεσαι, σκέψου τον Χριστό σου, που έμεινε γυμνός για να μαστιγωθεί και να καρφωθεί στο σταυρό για σένα.
Εαν σου φανή καμμία φωνή γλυκειά και νόστιμη, μετάθεσε την αγάπη στο Σωτήρα Σου, στου οποίου τα χείλη ξεχύθηκε όλη η Χάρη και νοστιμάδα, κατα το ψαλμικό:" Η Χάρις που υπάρχει άφθονη στο εσωτερικό σου, εξεχύθει στα χείλη σου"(ψαλμ.44,3). και από την γλυκύτητα της γλώσσης του κρεμόταν ο λαός, κατά τον Ευαγγελιστή Λουκά. "Ο λαός όλος όταν τον άκουγε κρεμόταν από τα χείλη του".(19,48).
Εάν ακούσης ταραχές και φωνές του λαού, σκέψου εκείνες τις παράνομες φωνές των Ιουδαίων, "Αρον, Αρον, σταύρωσον αυτόν", που ακούστηκαν δυνατά στα θεϊκά αυτιά του.
Αν δης κανενα όμορφο πρόσωπο, θυμήσου πως ο πιο ωραίος από όλους τους ανθρώπους Ιησούς Χριστός, έγινε άμορφος και άσχημος, χωρίς καμμία ομορφιά πάνω στο σταυρό για την αγάπη σου.
Κάθε φορά, που θα κτυπήση το ρολόϊ ας έλθη στο νου σου εκείνο το λιποθύμισμα της καρδιάς, που ένιωσε ο Ιησούς, όταν άρχισε στον κήπο να φοβάται την ώρα του πάθους και του θανάτου, που πλησίαζε η νόμισε πως ακούς εκείνους τους σκληρούς χτύπους που ακούγονταν από τα σφυριά όταν το κάρφωναν στα σταυρο.
Και για να πω απλά, σε κάθε λυπηρή αφορμή που θα σε βρη η βρη άλλους, σκέψου ότι είναι μηδέν κάθε λύπη και δοκιμασία, καατ' αναλογία και ομοιότητα των ανήκουστων δοκιμασιών, που καταπλήγωσαν και συνέτριψαν το σώμα και την ψυχή του Κυρίου σου.
Αγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης
Παρασκευή 8 Απριλίου 2011
Τα δύο δώρα
Ο Ιουλιανός ο Παραβάτης , αυτοκράτωρ του Βυζαντίου και συμφοιτητής του Μεγάλου Βασιλείου και του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, πέρασε έξω απο την Καισάρεια. Εκεί ήταν Επίσκοπος ο Μέγας Βασίλειος. Ο αυτοκράτωρ έστειλε στον επίσκοπο Βασίλειο ένα δεμάτι άχυρα ως δώρο , για να δείξει την περιφόνησή του. Ο Μέγας Βασίλειος ανταπέδωσε το δώρο στέλνοντας του καρβέλια ψωμιού.
Του Μήνυσε.
-Ο καθένας προσφέρει ό,τι τρώει .Δηλαδή εσύ τρώς άχυρα και αυτό έχεις να μου δώσεις. Εγώ τρώω ψωμί και αυτό σου προσφέρω.
Του Μήνυσε.
-Ο καθένας προσφέρει ό,τι τρώει .Δηλαδή εσύ τρώς άχυρα και αυτό έχεις να μου δώσεις. Εγώ τρώω ψωμί και αυτό σου προσφέρω.
«Πράσινο φως» σε προσλήψεις κληρικών
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_16/03/2011_435995
Το υπουργείο Εσωτερικών αρχίζει, με δειλά βήματα, να ικανοποιεί τα αιτήματα των μητροπόλεων της χώρας για προσλήψεις, τοποθετώντας την Εκκλησία στους τομείς άμεσης προτεραιότητας (όπως η Υγεία και η Παιδεία), για τους οποίους μπορεί το μέτρο «μία πρόσληψη προς πέντε αποχωρήσεις» να «ελαστικοποιηθεί». Σύμφωνα με πληροφορίες, το «πράσινο φως» πήρε η πρόσληψη 82 κληρικών και 8 εκκλησιαστικών υπαλλήλων. Τη δέσμευση αυτή έλαβε χθες η τριμελής αντιπροσωπεία της Ιεράς Συνόδου -αποτελούμενη από τους μητροπολίτες Σύρου Δωρόθεο, Υδρας Εφραίμ και Καισαριανής Δανιήλ- η οποία συναντήθηκε με τον υπουργό Εσωτερικών κ. Ιω. Ραγκούση. Μάλιστα, με βάση τις ίδιες πηγές, στη συνάντηση έγινε γνωστή η πρόθεση της πολιτείας να ικανοποιηθούν σταδιακά εντός του έτους οι λειτουργικές ανάγκες κάθε μητρόπολης, με προτεραιότητα αυτές που βρίσκονται στην περιφέρεια. Η απόφαση της ηγεσίας του υπουργείου Εσωτερικών δεν ακυρώνει στην πράξη της εφαρμογή του μέτρου «1 πρόσληψη προς 5 αποχωρήσεις στο Δημόσιο». Αλλά το υπουργείο μπορεί, όπως σημειώνεται, σε τομείς ύψιστης προτεραιότητας να μην τηρήσει την αναλογία, κάνοντας επιπλέον προσλήψεις. Στην περίπτωση αυτή, θα γίνουν λιγότερες προσλήψεις σε άλλους τομείς, ώστε να διατηρηθεί σε συνολικό επίπεδο προσλήψεων το 1 προς 5. Να σημειωθεί ότι η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος έχει ζητήσει από το Εσωτερικών να εξαιρεθεί από το μέτρο του 1 προς 5, με το σκεπτικό ότι οι ιερείς δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά θρησκευτικοί λειτουργοί. Ωστόσο, κατανοώντας, όπως ανέφερε στην απόφασή της, «την κρισιμότητα των περιστάσεων και τις δυσκολίες τις οποίες σήμερα διέρχεται η πατρίδα μας», έχει ζητήσει από το Εσωτερικών τον διορισμό για το 2011 μειωμένου αριθμού εφημερίων σε σχέση με τις ανάγκες κάθε μητρόπολης (300 κληρικών όταν υπάρχει ανάγκη για 600 εφημέριους).
Βάσει σειράς κατάταξης οι διορισμοίΣτο μεταξύ, με δύο υπουργικές αποφάσεις του κ. Ραγκούση καθορίζεται η απορρόφηση των επιτυχόντων παλαιοτέρων διαγωνισμών του ΑΣΕΠ. Οι κατηγορίες των επιτυχόντων που θα διοριστούν είναι: Υπάλληλοι του υπουργείου Δικαιοσύνης: 80 επιτυχόντες, πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, για θέσεις υπαλλήλων στα δικαστήρια και υποθηκοφυλακεία (ΦΕΚ 293Γ/13-4-2010). Το σύνολο των 68 επιτυχόντων για θέσεις γραμματέων στα δικαστήρια, δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (ΦΕΚ 908Γ/22-9-2010). Επίσης, θα διοριστούν 11 επιτυχόντες, Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΦΕΚ 1185Γ/14-12-2010). Οι απόφοιτοι της 16ης εκπαιδευτικής σειράς της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών (38 άτομα Πολιτικής Ποινικής Κατεύθυνσης και 24 άτομα διοικητικής κατεύθυνσης).
Υπάλληλοι στον τομέα της υγείας και της πρόνοιας: 49 επιτυχόντες για πληρώματα ασθενοφόρων (ΦΕΚ 1162/6-12-10), 17 επιτυχόντες για πληρώματα ασθενοφόρων (ΦΕΚ 1180/13-12-2010), 70 άτομα νοσηλευτικού- παραϊατρικού προσωπικού (ΦΕΚ 1162/6-12-2010), 12 επιτυχόντες τεχνικού προσωπικού (ΦΕΚ 1185/14-12-2010), 22 άτομα διαφόρων ειδικοτήτων (ΦΕΚ 1180/13-12-2010), 10 άτομα από βοηθητικό προσωπικό (ΦΕΚ 429/26-5-2010), 28 άτομα νοσηλευτικό προσωπικό (ΦΕΚ 1162/6-12-2010), 35 θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού (ΦΕΚ 639/28-11-2010). Θα προσληφθούν και 681 γιατροί - κλάδου ΕΣΥ, όλων των ειδικοτήτων. Η επιλογή των διοριστέων θα γίνει βάσει της σειράς κατάταξης.
Το υπουργείο Εσωτερικών αρχίζει, με δειλά βήματα, να ικανοποιεί τα αιτήματα των μητροπόλεων της χώρας για προσλήψεις, τοποθετώντας την Εκκλησία στους τομείς άμεσης προτεραιότητας (όπως η Υγεία και η Παιδεία), για τους οποίους μπορεί το μέτρο «μία πρόσληψη προς πέντε αποχωρήσεις» να «ελαστικοποιηθεί». Σύμφωνα με πληροφορίες, το «πράσινο φως» πήρε η πρόσληψη 82 κληρικών και 8 εκκλησιαστικών υπαλλήλων. Τη δέσμευση αυτή έλαβε χθες η τριμελής αντιπροσωπεία της Ιεράς Συνόδου -αποτελούμενη από τους μητροπολίτες Σύρου Δωρόθεο, Υδρας Εφραίμ και Καισαριανής Δανιήλ- η οποία συναντήθηκε με τον υπουργό Εσωτερικών κ. Ιω. Ραγκούση. Μάλιστα, με βάση τις ίδιες πηγές, στη συνάντηση έγινε γνωστή η πρόθεση της πολιτείας να ικανοποιηθούν σταδιακά εντός του έτους οι λειτουργικές ανάγκες κάθε μητρόπολης, με προτεραιότητα αυτές που βρίσκονται στην περιφέρεια. Η απόφαση της ηγεσίας του υπουργείου Εσωτερικών δεν ακυρώνει στην πράξη της εφαρμογή του μέτρου «1 πρόσληψη προς 5 αποχωρήσεις στο Δημόσιο». Αλλά το υπουργείο μπορεί, όπως σημειώνεται, σε τομείς ύψιστης προτεραιότητας να μην τηρήσει την αναλογία, κάνοντας επιπλέον προσλήψεις. Στην περίπτωση αυτή, θα γίνουν λιγότερες προσλήψεις σε άλλους τομείς, ώστε να διατηρηθεί σε συνολικό επίπεδο προσλήψεων το 1 προς 5. Να σημειωθεί ότι η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος έχει ζητήσει από το Εσωτερικών να εξαιρεθεί από το μέτρο του 1 προς 5, με το σκεπτικό ότι οι ιερείς δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά θρησκευτικοί λειτουργοί. Ωστόσο, κατανοώντας, όπως ανέφερε στην απόφασή της, «την κρισιμότητα των περιστάσεων και τις δυσκολίες τις οποίες σήμερα διέρχεται η πατρίδα μας», έχει ζητήσει από το Εσωτερικών τον διορισμό για το 2011 μειωμένου αριθμού εφημερίων σε σχέση με τις ανάγκες κάθε μητρόπολης (300 κληρικών όταν υπάρχει ανάγκη για 600 εφημέριους).
Βάσει σειράς κατάταξης οι διορισμοίΣτο μεταξύ, με δύο υπουργικές αποφάσεις του κ. Ραγκούση καθορίζεται η απορρόφηση των επιτυχόντων παλαιοτέρων διαγωνισμών του ΑΣΕΠ. Οι κατηγορίες των επιτυχόντων που θα διοριστούν είναι: Υπάλληλοι του υπουργείου Δικαιοσύνης: 80 επιτυχόντες, πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, για θέσεις υπαλλήλων στα δικαστήρια και υποθηκοφυλακεία (ΦΕΚ 293Γ/13-4-2010). Το σύνολο των 68 επιτυχόντων για θέσεις γραμματέων στα δικαστήρια, δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (ΦΕΚ 908Γ/22-9-2010). Επίσης, θα διοριστούν 11 επιτυχόντες, Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΦΕΚ 1185Γ/14-12-2010). Οι απόφοιτοι της 16ης εκπαιδευτικής σειράς της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών (38 άτομα Πολιτικής Ποινικής Κατεύθυνσης και 24 άτομα διοικητικής κατεύθυνσης).
Υπάλληλοι στον τομέα της υγείας και της πρόνοιας: 49 επιτυχόντες για πληρώματα ασθενοφόρων (ΦΕΚ 1162/6-12-10), 17 επιτυχόντες για πληρώματα ασθενοφόρων (ΦΕΚ 1180/13-12-2010), 70 άτομα νοσηλευτικού- παραϊατρικού προσωπικού (ΦΕΚ 1162/6-12-2010), 12 επιτυχόντες τεχνικού προσωπικού (ΦΕΚ 1185/14-12-2010), 22 άτομα διαφόρων ειδικοτήτων (ΦΕΚ 1180/13-12-2010), 10 άτομα από βοηθητικό προσωπικό (ΦΕΚ 429/26-5-2010), 28 άτομα νοσηλευτικό προσωπικό (ΦΕΚ 1162/6-12-2010), 35 θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού (ΦΕΚ 639/28-11-2010). Θα προσληφθούν και 681 γιατροί - κλάδου ΕΣΥ, όλων των ειδικοτήτων. Η επιλογή των διοριστέων θα γίνει βάσει της σειράς κατάταξης.
Πρωτοφανές γεγονός σε Ιερό Ναό της Καλύμνου (videos)
Ένα συγκλονιστικό γεγονός συντάραξε χθες ( 03.04.2011) την κοινωνία της Καλύμνου. Λίγο μετά τις 9.00 το βράδυ, στον Ιερό Ναό Αγ. Τριάδος, στην εικόνα της Παναγίας στο Τέμπλο, εμφανίστηκε το πρόσωπο του Κυρίου με ακάνθινο στεφάνι.
Για το περιστατικό ενημερώθηκε αμέσως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λέρου και Καλύμνου κ. Παΐσιος, ο οποίος έσπευσε στον Ναό της Αγ. Τριάδος.
Ο Σεβασμιώτατος ζήτησε από τον κόσμο να προσέλθει να προσκυνήσει την εικόνα της Παναγιάς με καθαρή ψυχή, απαλλαγμένος από την αμαρτία. Ο Θεός Πατέρας μας έρχεται κατά καιρούς για να μας κάνει να πιστέψουμε αληθινά στην Εκκλησία του Χριστού.
http://www.anagrafes.com/diafora-nea/protoselido/1949-protofanes-gegonos-se-iero-nao-tiw-kalimnou
https://www.facebook.com/notes/alithiafm-rs/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BC%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%88%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CF%83-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CE%BC%CE%BD%CE%BF%CF%85-/200419586659415
Για το περιστατικό ενημερώθηκε αμέσως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λέρου και Καλύμνου κ. Παΐσιος, ο οποίος έσπευσε στον Ναό της Αγ. Τριάδος.
Ο Σεβασμιώτατος ζήτησε από τον κόσμο να προσέλθει να προσκυνήσει την εικόνα της Παναγιάς με καθαρή ψυχή, απαλλαγμένος από την αμαρτία. Ο Θεός Πατέρας μας έρχεται κατά καιρούς για να μας κάνει να πιστέψουμε αληθινά στην Εκκλησία του Χριστού.
http://www.anagrafes.com/diafora-nea/protoselido/1949-protofanes-gegonos-se-iero-nao-tiw-kalimnou
https://www.facebook.com/notes/alithiafm-rs/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BC%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%88%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CF%83-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CE%BC%CE%BD%CE%BF%CF%85-/200419586659415
Κυριακή 3 Απριλίου 2011
Άγιος Αγγελής , μαρτύρησε την πρώτη Σεπτεμβρίου του έτους 1680 στην Κωνσταντινούπολη
Νέο Μαρτυρολόγιο Αγίου Νικοδήμου
Άγιος Αγγελής , μαρτύρησε την πρώτη Σεπτεμβρίου του έτους 1680 στην Κωνσταντινούπολη
Άγιος Αγγελής , μαρτύρησε την πρώτη Σεπτεμβρίου του έτους 1680 στην Κωνσταντινούπολη
Αυτός ο ευλογημένος άνδρας και μάρτυρας θερμότατος του Χριστού ήταν από την ενορία του Αγίου Κωνσταντίνου της Καρμανίας που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη, στην τέχνη χρυσοχόος, , έχοντας γυναίκα και έξι παιδιά και ζώντας ζωή χριστιανική και τιμημένη χωρίς να στερείται κανενός αναγκαίου, έχοντας εισοδήματα από την τέχνη του. Συνέβη λοιπόν μια ημέρα, στην οποία γιορταζόταν η απόδοσις της κοιμήσεως της υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, η επονομαζόμενη εννιάμερα, στην οποία γίνεται πανηγύρι έξω απο την πόλη, κοντά στο χωριό του Αγίου Στεφάνου στα Φλωρία. Συνέβη και πήγε στο πανηγύρι ο ευλογημένος Αγγελής, με άλλους Χριστιανούς μαζί με τους οποίους ήταν και μερικοί Τούρκοι γυρισμένοι στην θρησκεία απο χριστιανούς, οι οποίοι έτρωγαν και έπιναν και χαίρονταν μαζί με τους Χριστιανούς, άρχισαν να παίζουν και οι εξωμότες εκείνοι Τούρκοι πήραν τα σκουφιά των Χριστιανών και τα φορούσαν , και τα δικά τους άσπρα φακιόλια τα έδιναν στους Χριστιανούς να τα φορούν, και ξεφαντώνοντας όλοι μαζί χόρευαν και χειροκροτούσαν. Μετά αφού σταμάτησαν το χορό, σηκώθηκαν και πήγε ο καθένας στο σπίτι του. Και το πρωί ήλθαν οι εξωμότες εκείνοι Τούρκοι στο σπίτι του ευλογημένου Αγγελή και του λένε. Γιατί φοράς σήμερα ρωμαϊκό σκούφο στο κεφάλι σου; και ο Μάρτυρας αποκρίθηκε, Σαν χριστιανός το φορώ. Και του λένε , εσύ έγινες Μουσουλμάνος, και σου πρέπει να φοράς άσπρο σαρίκι όπως το φόρεσες χθες. Ο Μακάριος ξαφνιάστηκε , και νόμιζε ότι χορατεύουν, αυτοί όμως τον άρπαξαν και τον οδήγησαν στο δικαστήριο μαρτυρώντας ότι μπροστά τους χθες έγινε μουσουλμάνος και έκανε το λεγόμενο από αυτούς σαλβάτι, ( αυτό είναι η ομολογία πίστεως τους), και ότι φόρεσε και άσπρο σαρίκι. Ρώτησε και τον Άγιο ο κριτής, αν το έκανε αυτό. Και ο Μάρτυρας αποκρίθηκε λέγοντας, ούτε είπα ούτε έκανα τέτοιο πράγμα , αλλά μόνο μαζί τους διασκέδασα και έπειτα πήγε ο καθένας στο σπίτι του. Και ο κριτής βλέποντας την σταθερότητα της γνώμης του, τον έστειλε στον βεζύρη. Πήγαν και αυτοί μαζί, και μαρτυρούσαν πάλι τα ίδια εναντίον του. Και ο Μάρτυρας τα αρνιόταν λέγοντας ότι ποτέ δεν έπραξα τέτοιο πράγμα ή είπα κάτι. Βλέποντας τον ευπρεπή και σεμνό ο βεζύρης άρχισε με καλό τρόπο να τον κολακεύει λέγοντας του να αφήσει αυτή την γνώμη και να γίνει Τούρκος, και εγώ θα σε τιμήσω και θα σε πλουτίσω και θα σε κάνω μεγάλο άρχοντα. Και ο Μάρτυρας με μεγάλη φωνή βοούσε , αφέντη , εγώ είμαι γέννημα Χριστιανών γονιών , Χριστιανός λοιπόν γεννήθηκα, Χριστιανός πεθαίνω και δεν θα μπορέσει κανένα πράγμα να με χωρίσει από την αγάπη του γλυκύτατού μου Ιησού Χριστού , του όντος αληθινού Θεού. Όχι τον πλούτο και τις τιμές και τις δόξες που μου τάζεις αλλά και αυτό το Βασίλειο σας όλο να μου το δώσετε δεν θα μπορέσετε να παρασαλεύσετε την καρδιά μου από την πίστη μου ,και από τον γλυκύτατό μου Ιησού Χριστό. Αυτά και άλλα πολλά έλεγε ο Μάρτυρας, και ο Βεζύρης γέμισε με θυμό και φώναξε. Αν δεν γίνεις τούρκος κακήν κακώς θα σε εξολοθρεύσω και θα σου δώσω τόσα βασανιστήρια , που θα αφανίσω όλες τις σάρκες σου ώσπου να πεθάνεις μέσα σε αυτές τις τιμωρίες. Και ο Μάρτυρας αντιστεκόταν γενναία, λέγοντας, κάνε με ότι θέλεις, δείρε, κόψε, σφάξε ,κάψε με στην φωτιά, ρίξε με στα θηρία , καταπόντισέ με στη θάλασσα. Και ότι άλλο μπορείς έχεις τη δύναμη κάνε το σε αυτό το πήλινο σώμα , εγώ τον Χριστό μου δεν τον αρνιέμαι, εγώ την πίστη μου δεν αλλάζω, εγώ τούρκος δεν γίνομαι. Και ο Βεζύρης με φοβερή φωνή πρόσταξε να τον βάλουν στην φυλακή των φονιάδων. Και εκεί να τον τιμωρούν ανηλεώς. Και ενώ ο Μακάριος ήταν στην φυλακή και τιμωρούταν φοβερά από τους αιμοβόρους αγαρηνούς, πήγε εκεί στην φυλακή , ένας γείτονας του αγαρηνός άνθρωπος μεγάλος, μπέης στην αξία, και συλλυπούνταν τον Μάρτυρα για το πράγμα που τον βρήκε , και άρχισε να τον παρακινεί και να τον συμβουλεύει λέγοντας , τι πεθαίνεις άνθρωπε; και κάνεις τους εχθρούς σου να χαίροντα; τούρκευσε για να ελευθερωθείς, έπειτα μάζεψε τα υπόλοιπά σου , πάρε τα παιδιά σου και τη γυναίκα σου και σύρε σε άλλο τόπο να ζήσεις ως Χριστιανός. Ο Μάρτυρας αποκρίθηκε λέγοντας. Να μη γίνει ποτέ να έλθω σε τόση μανία και αγνωσία ώστε να βγει τέτοιος ασεβέστατος λόγος από το στόμα μου και τι μεγάλο πράγμα είναι αν πεθάνω και εγώ για την αγάπη του; εγώ από ανάγκη ή σήμερα ή αύριο, ή μετά από αυτά θα πεθάνω. Λοιπόν καλλίτερα είναι να πεθάνω για τον Χριστό μου σήμερα για να απολαύσω και την βασιλεία του την ουράνια. Αυτά άκουσε εκείνος και αναχώρησε άπρακτος. Και οι αγαρηνοί αφού επινοούσαν κάθε τρόπο ώστε να χωρίσουν τον Άγιο από τον Χριστό, έστειλαν την γυναίκα του μέσα στη φυλακή για να τον παρακινήσει και αυτή , νομίζοντας ότι ίσως από τα δάκρυα της και από τους λυπηρούς θρήνους της πάθει κάτι το ανθρώπινο ο Μάρτυρας, και καμφθεί σε συμπάθεια και έτσι αρνηθεί τον Χριστό. Ήλθε λοιπόν και αυτή και τόσες ελεεινές φωνές έβαλε, και τόσα δάκρυα έχυσε και τόσα παρακινητικά λόγια του είπε, όσα μπορούσαν να μαλακώσουν και την πλέον σκληρή καρδιά. Αλλά ο Μάρτυρας του Χριστού , υπερέβη τη σάρκα, και ανεβαίνοντας πνευματικά, σε όλα αυτά έμεινε άκαμπτος. Αυτή μόνο την απόκριση , ή μάλλον συμβουλή και νουθεσία της έδωσε, λέγοντας , ω γυναίκα , ας είναι σε σένα και σε μένα , αντί για όλα ο Χριστός. Σε αυτόν παραδίδω σήμερα εσένα και τα παιδιά, για τον οποίο υπομένω με χαρά τον μαρτυρικό αυτό θάνατο. Υπέμενε λοιπόν και εσύ γυναίκα για τον Χριστό, την στέρηση μου, ώστε στη φρικτή και ένδοξη παρουσία Του, να βρεθούμε και να ευφρανθούμε αιώνια. Τι όφελος θα έχουμε από την προσωρινή αυτή ένωση και ζωή; από την οποία σε λίγο έχουμε να χωρίσουμε πάλι; ή τι κέρδος έχουμε να λάβουμε από τα ευχάριστα του Κόσμου τούτου, αν ζημιώσουμε τις ψυχές μας, για τις οποίες όλος ο κόσμος δεν είναι άξιος. Φύγε λοιπόν αγαπημένη μου και φίλτατη ψυχή με ειρήνη. Και εγώ όσο είναι γρηγορότερα , πηγαίνω προς τον ποθούμενο μου Χριστό. Και σε λίγο έρχεσαι και εσύ, για να απολαύσουμε μαζί την αιώνια Μακαριότητα. Αυτά άκουσε η μακαρία γυναίκα του και αφού πείστηκε περισσότερο από αυτόν παρά αυτή να πείσει εκείνο βγήκε από την φυλακή , στερεωμένη στην ελπίδα και αγάπη του Χριστού με τους λόγους του Μάρτυρα. Την αυριανή ημέρα αμέσως έβαλε μπροστά του ο βεζύρης τον Άγιο και πάλι να τον εξετάσει και βρίσκοντας τον σε ίδια σταθερότητα, του είπε πολλά και τον φοβέρισε πολύ. Τέλος σαν είδε πως τίποτα δεν κατορθώνει έδωσε την τελική απόφαση του να τον θανατώσουν . Τον πήραν οι δήμιοι τον γενναίο αγωνιστή και προθυμότερα έτρεχε αυτός στην σφαγή , παρά εκείνοι. Και περισσότερο χαιρόταν αυτός που έμελλε να θανατωθεί , παρά εκείνοι που έμελλαν να τον θανατώσου. Και φέροντας τον μπροστά στο βασιλικό παλάτι , κοντά στην Αγία Σοφία, όπου και τον Μακάριο Σταμάτιο αποκεφάλισαν, όπως προείπαμε, εκεί και του Μακαρίου Αγγελή , την Άγια κάρα έκοψαν. Και οι μαθητές του και άλλοι γνώριμοι και συγγενείς παραμόνευαν και μακρυά, και παρατηρούσαν να δουν τι θα γίνει. Και τα μεσάνυχτα βλέπουν , ω του θαύματος! Ένα φως θεϊκό, σαν στύλος πύρινος που κατέβηκε από τον ουρανό επάνω στο Μαρτυρικό και αγιότατο λείψανο, και στεκόταν ώρα αρκετή. Και αυτό το είδαν όχι μόνο Χριστιανοί αλλά και πολλοί αγαρηνοί , ώστε αυτοί έδωσαν την είδηση για αυτό το θαύμα, και αμέσως έγινε προσταγή από την πόρτα να ριφθεί στην θάλασσα το Άγιο λείψανο. Αυτό το έμαθαν οι Χριστιανοί και πρόλαβε το ρουφέτι των γουναράδων και έδωσαν διακόσια γρόσια στο Μουσούρ αγά, και αγόρασαν το Άγιο λείψανο. Για να μη καταλάβει κανένας το πράγμα, πρόσταξε ο προηγούμενος αγάς και ετοίμασαν οι γουναράδες ένα δικό τους καΐκι. Πηγαίνοντας οι Τούρκοι με άλλο καΐκι τάχα για να ρίξουν το λείψανο στην θάλασσα, με τρόπο κρυφό, το έριξαν μέσα στο καΐκι των Χριστιανών. Το οποίο παρέλαβαν οι γουναράδες και το πήγαν και το ενταφίασαν με κάθε τιμή και ευλάβεια απέναντι από το μοναστήρι , που βρίσκεται στο νησί της Πρώτης. Έτυχε τότε στην Κωνσταντινούπολη ο πανιερώτατος Άγιο Δρύστρας κυρ Παρθένιος, άνθρωπος αρετής και μαθήσεως και με ευλάβεια κοσμημένος και ζηλωτής της Ορθόδοξης πίστης, ο οποίος άκουσε για τον Άγιο αυτό Αγγελή , και εξέτασε ακριβώς για την στερεά του ομολογία, και για τ Μαρτύρια του και για το Άγιο φως που κατέβηκε από τον ουρανό επάνω στο θείο του λείψανο και για όλα τα άλλα ώστε τίμησε τον Άγιο με εγκώμια καθώς του έπρεπε. Αυτός βεβαίωσε με μαρτυρίες όσα παραπάνω σημειώσαμε. Βεβαίωσε εν τούτοις και τα εξής λεχθέντα, δηλαδή, ότι μετά τον θάνατο του Αγίου τρεις ονομαστοί μεγιστάνες της Βασιλεία των Τούρκων , οι οποίοι μάλιστα στάθηκαν αίτιοι του θανάτου του Μάρτυρα, ο Σαρί Αμπτουλάχογλους γετί κουλέ αγάσης, ο Βασιλικός μεζίνης και ο γιακούτ αγανούνογλους, ασθένησαν βαριά , και κινδύνεψαν σε θάνατο, και δεν μπορούσαν να ξεψυχήσουν αλλά έγιναν έξω φρενών και συνέχεια φώναζαν το όνομα του Μάρτυρα με τέτοιες ελεεινές και μεγάλες φωνές. Αγγελή, ω Αγγελή , και έτσι βασανίζονταν πολλές ημέρες και δεν μπορούσαν να απορρίψουν την μιαρά ψυχή τους, έως που φώναξαν την γυναίκα του Μάρτυρα , και πήραν συγχώρεση από αυτήν για τον άδικο φόνο, που προξένησαν στον άνδρα της και τότε ξεψύχησαν. Αυτή η φήμη διαδόθηκε σε όλους τους πρώτους της Βασιλείας. Έτσι και συγκροτήθηκε από αυτούς μεγάλο συμβούλιο για αυτό, και έγινε προσταγή μεγάλη στο εξής να μην βιάσουν κανένα Χριστιανό , ή να τον τιμωρήσουν για να γίνει Τούρκος. Αλλά όποιος με την θέλησή του θέλει να γίνει , ας γίνεται. Η προσταγή αυτή ίσχυσε έως που ήταν ζωντανοί εκείνοι οι αγάδες, που την έκαναν. Αυτόν τον καιρό ηγουμένευε στο Μοναστήρι της Πρώτης ένας ιεροπρεπής, και ενάρετος άνθρωπος, Αθανάσιος στο όνομα, ο οποίος ενταφίασε το Άγιο λείψανο του Μάρτυρα στον ίδιο τάφο, που ενταφιάστηκε ο προηγούμενος ηγούμενος. Σε εκείνη λοιπόν τη νύχτα φάνηκε ο προηγούμενος εκείνος στον ύπνο του αναφερόμενου ηγούμενου Αθανασίου και του λέγει. Τι έκανες ω καθηγούμενε; και ενταφίασες το Άγιο λείψανο του Μάρτυρα στον δικό μου τάφο; Και είμαι εγώ άξιος να συγκατοικήσω σε ένα τόπο με τέτοιο Μάρτυρα; έτσι σε παρακαλώ ή εκείνον μετατόπισε, ή τα δικά μου λείψανα. Έτσι δοξάζει ο Θεός αυτούς που τον αντιδόξασαν. Και τα παιδιά του Μάρτυρα με τις πρεσβείες του ελευθερώθηκαν από την Κωνσταντινούπολη, και πήγαν στην Βλαχία, και εκεί τα δέχτηκαν οι άρχοντες και πέρασαν με ειρήνη και ευτυχία όλη τους τη ζωή. Αλλά είθε με τις θεάρεστες πρεσβείες του Αγίου Μάρτυρα να περάσουμε και εμείς με ειρήνη την ζωή μας και να αξιωθούμε μετά τον θάνατο την ουράνια Βασιλεία. Αμήν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)