Προσοχή στην διάθεσι

 Υπάρχουν ωστόσο μερικοί, που ύστερα από τόσα και τόσα και τέτοια παραγγέλματα, συμπεριφέρονται τόσο άσχημα την ώρα της προσευχής , ώστε και αν ακόμη κρύψουν το σώμα τους, φανερώνονται με τις φωνές τους, κραυγάζοντας σαν να βρίσκωνται στους δρόμους και γελοιοποιούν τον εαυτό τους και με τη στάσι τους και με την φωνή τους. Δεν βλέπεις ότι και στην αγορά, αν κάποιος ζητιάνος πλησιάση κάποιον με τέτοιον τρόπο και παρακαλή με φωνές, θα κάνη αυτόν που παρακαλείται να απομακρυνθή; Ενώ αν πλησιάση ήσυχα και με τον τρόπο που πρέπει, τότε συγκινεί περισσότερο  αυτόν που μπορεί να του κάνη την χάρι.

Όχι λοιπόν με την κλίσι του σώματος , ούτε με την οξύτητα της φωνής, αλλά με την πρόθυμη διάθεσι ας κάνουμε την προσευχή μας. Ούτε με θόρυβο και φασαρία και για επίδειξι, ώστε να διώξουμε και τους γύρω μας, αλλά με κάθε καλωσύνη, με την συντριβή της ψυχής και με δάκρυα που προέρχονται από τα βάθη της ψυχής μας.

Αλλά υποφέρεις ψυχικά και δεν μπορείς να μη φωνάζης; Αλλά, όπως ακριβώς είπα, έτσι προσεύχεται και παρακαλεί αυτός που υποφέρει πάρα πολύ ψυχικά. Και ο Μωυσής υπέφερε και έτσι προσευχόταν και εισακούετο. Γι’ αυτό και του έλεγε ο Θεός: «Γιατί φωνάζεις σε μένα;» ( Εξ. 14,15 ) . Και η Άννα πάλι που δεν ακουόταν η φωνή της, πέτυχε όλα όσα θέλησε , επειδή φώναζε η καρδιά της. Και ο Άβελ πάλι όχι με τη σιωπή του, αλλά με τον θάνατό του προσευχόταν και με το αίμα του έβγαζε φωνές πιο δυνατές και από σάλπιγγες.

Κάνε την προσευχή σου μυστήριο. Ψάλλεις μαζί με τους Αρχαγγέλους.

Όπως λοιπόν ο άγιος εκείνος, στέναξε και συ˙ δεν σε εμποδίζω. Σχίσε, όπως συμβουλεύει ο Προφήτης, την καρδιά σου και όχι τα ρούχα σου ( Ιωήλ 2,13 ) . Κάλεσε από τα βάθη της ψυχής σου τον Θεό. «Από τα βάθη της ψυχής μου», λέγει «φώναξα σε σένα Κύριε» ( Ψαλμ. 129, 1 ) . Από κάτω, από τα βάθη της καρδιάς σου βγάλε την φωνή σου˙  κάνε την προσευχή σου μυστήριο. Δεν βλέπεις ότι  και μέσα στα ανάκτορα δεν ακούγεται κανένας   θόρυβος και επικρατεί μεγάλη ησυχία; Και συ λοιπόν, όταν μπαίνης στα ανάκτορα, όχι στα γήινα, αλλά στα πολύ πιο φρικτά από αυτά, τα ουράνια, δείξε πολλή σεμνότητα. Διότι παίρνεις μέρος στο χορό των αγγέλων, κάνεις συντροφιά με αρχαγγέλους ,ψάλλεις  μαζί με τα Σεραφείμ. Όλα αυτά τα τάγματα παρουσιάζουν πολλή τάξι και με πολλή φρίκη ψάλλουν εκείνη τη μυστική μελωδία, σαν μυστική υμνωδία στο βασιλιά των όλων Θεό.

Γίνε λοιπόν και συ ένας από αυτούς όταν προσεύχεσαι και ζήλεψε τη μυστική τους τάξι. Διότι δεν προσεύχεσαι σε ανθρώπους, αλλά στον Θεό, τον πανταχού παρόντα, που ακούει προτού να μιλήσουμε και γνωρίζει τα απόρρητα της ψυχής μας.

Αν προσεύχεσαι έτσι, θα πάρης πολύ μισθό. «Ο Πατέρας σου», λέγει, «που βλέπει στα κρυφά, θα σε ανταμείψη στα φανερά» ( Ματθ. 6,6 ) . Δεν είπε «θα σου χαρίση», αλλά «θα σε ανταμείψη». Έγινε χρεώστης σου και με αυτό σε τίμησε πάρα πολύ. Και επειδή είναι αόρατος, τέτοια επιθυμεί να είναι και η προσευχή σου.

Από το βιβλίο: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Χρυσοστομικός Άμβων
Ε΄
Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Τα νεύρα της ψυχής»
Έκδοσις
Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου
Νέα Σκήτη Αγ. Όρους

Τι θα πη, Γέροντα, «Καλό Παράδεισο»;

Τι θα πη, Γέροντα, «Καλό Παράδεισο»;
- Με το καλό να πας στον Παράδεισο.
- Μπορεί, Γέροντα, να εννοή: «Να πας στον καλό Παράδεισο»;
- Άκουσες εσύ ποτέ να μιλούν για κακό Παράδεισο; «Πάντως, για να πάη κανείς στον γλυκό Παράδεισο, πρέπει να φάη πολλά πικρά εδώ, να έχη το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι. Τι γίνεται στα νοσοκομεία! Τι δράματα! Τι πόνο έχει ο κόσμος! Πόσες μητέρες, οι καημένες, κάνουν επεμβάσεις, σκέφτονται τα παιδάκια τους και έχουν την αγωνία όλης της οικογένειας! Πόσοι οικογενειάρχες έχουν καρκίνο, κάνουν ακτινοβολίες και τι βάσανο έχουν! Να μην μπορούν να δουλέψουν, να πρέπη να πληρώσουν νοίκια, να έχουν ένα σωρό έξοδα! Εδώ άλλοι έχουν την υγεία τους και πάλι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα, πόσο μάλλον να μην έχη κανείς την υγεία του και να ζορίζεται να δουλέψη, για να ανταποκριθή λίγο στις υποχρεώσεις του! Πολύ με έχουν καταβάλει τα προβλήματα των ανθρώπων. Πόσα ακούω κάθε μέρα! Συνέχεια βάσανα, δυσκολίες!... Πίκρα όλη μέρα το στόμα και το βράδυ να πέφτω νηστικός λίγο να ξεκουραστώ. Νιώθω πολλή σωματική κούραση, αλλά και εσωτερική ξεκούραση

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  20 ΙΟΥΛ 2012

ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΐΣΙΟΥ ΣΕ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΑ ΜΟΝΑΧΟ

ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΐΣΙΟΥ ΣΕ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΑ ΜΟΝΑΧΟ

. Ήταν του Αγίου Χριστοδούλου, 21 Οκτωβρίου.

Στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου γιόρταζε ο Γέροντας της Μονής και επειδή έφερα κι εγώ το όνομα του αγίου, γιόρταζα κι εγώ.
Οι πατέρες όλοι βρισκόντουσαν μέσα στο συνοδικό κι ευχόντουσαν στον ηγούμενο της Μονής. Εγώ με έναν αδελφό ήμασταν παραπλεύρως, στο κουζινάκι κι ετοιμάζαμε τα κεράσματα.

Εκείνο τον καιρό ο εγωισμός μου ήταν πολύ μεγάλος. Ήμουν νέος στη μοναχική ζωή κι είχα λογισμούς να γίνω καλύτερος και πιο ενάρετος από τον γέροντά μου. Φυσικά, δεν καταλάβαινα τους λογισμούς μου, αλλά επειδή δεν τους έλεγα και πουθενά, δεν μπορούσε κανείς να με βοηθήσει.

Ο Γέροντας Παΐσιος όμως, που μέσα του είχε πάντα ενεργό τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, πληροφορήθηκε από αυτήν, τους λογισμούς μου και με τον γεμάτο καλοσύνη και στοργή τρόπο του με έκανε να συναισθανθώ λίγη από την μεγάλη κατάντια μου.

Ενώ λοιπόν, εμείς ετοιμάζαμε τα κεράσματα, από τον διάδρομο ακούστηκε μια φασαρία. Κάποιοι αδελφοί ανέβαιναν βιαστικά για να αναγγείλουν ότι ερχόταν ο Γέροντας Παΐσιος. Άφησα τότε τα κεράσματα και βγήκα στην πόρτα της μικρής κουζίνας που έβλεπε στον διάδρομο. Όταν ο Γέροντας πλησίασε, έσκυψα να του βάλω μετάνοια και να ασπαστώ το χέρι του. Τότε ένας από τους πατ έρες που τον ακολουθούσαν του είπε :

-Γέροντα, γιορτάζει σήμερα και ο πατήρ Χριστόδουλος.

Τότε με ρώτησε ο Γέροντας :
-Γιορτάζεις και συ σήμερα; Τι να σου ευχηθώ; Σου εύχομαι ο ηγούμενος της Μονής να γίνει σαν τον όσιο Χριστόδουλο τον εν Πάτμω και συ να γίνεις σαν τον ηγούμενο!

Χαμογελώντας κάπως, προχώρησε δύο - τρία βήματα προς το διάδρομο και αφού σταμάτησε γύρισε πάλι προς το μέρος μου και μου είπε μειδιώντας:
-Σου φτάνει αυτό;

Και μπήκε μέσα στο συνοδικό.

Από εκείνη τη στιγμή ο εγωισμός μου εκδηλώθηκε! Εσωτερικά άρχισα να παιδεύομαι από λογισμούς και να στενοχωρούμαι που ευχήθηκε στον ηγούμενο να γίνει σαν τον όσιο Χριστόδουλο και σε μένα μόνο (!) σαν τον ηγούμενο.

Με αυτόν τον ωραίο τρόπο όμως, μ' έκανε ο Γέροντας να συναισθανθώ ότι με παίδευε ο εγωισμός μου. Χωρίς να το καταλαβαίνω. Κάποια στιγμή λοιπόν, είδα ότι η ευχή που έκανε ο Γέροντας για τον ηγούμενο και για μένα ήταν απολύτως η ίδια.

Σ' εκείνο όμως που τελικά έμεινα ήταν ο πολύ διακριτικός και γεμάτος αγάπη τρόπος του Γέροντα, που με έκανε, έστω και αν δεν είχα διάθεση, να ταπεινωθώ και να αγωνίζομαι πλέον φιλότιμα, το κατά δύναμη, για να διώξω τον εγωισμό μου.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ 2Ο ΙΟΥΛ  2012!!!!!!!!! ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ  ΗΛΙΑ  !!

Πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε κατά την ενασχόληση με τα καθημερινά μας έργα.

Τα καθημερινά έργα είναι πάρα πολλά και διακρίνονται ανάλογα με τις συνθήκες μέσα στις οποίες ζούμε και τις θέσεις που κατέχουμε.
Όλα τα καθημερινά μας έργα που δεν εναντιώνονται στον ηθικό νόμο τα οποία οφείλουμε  να κάνουμε πρέπει να τα θεωρούμε ως έργα του Θεού, ως έργα που μας τα έχει εμπιστευθεί ο Κύριος, διότι ο Θεός, ως Βασιλεύς πάσης της γης (Ψαλμ. 46, 8 ) εγκαθίδρυσε διάφορες νόμιμες θέσεις και καταστάσεις και Αυτός, και όχι εμείς, επέτρεψε και  επιτρέπει σε μας να στεκόμαστε σ’ αυτές τις θέσεις και τις συνθήκες στις οποίες βρισκόμαστε.
Χωρίς το θέλημα του Θεού, ή χωρίς την ανοχή του Θεού, απολύτως τίποτα δεν γίνεται. Έτσι, οποιαδήποτε έργα κάνεις ,όλα κάνε τα σαν να τα κάνεις για τον ίδιο τον Θεό και θα λάβεις το βραβείο σου από τον Θεό. Όποιος εργάζεται όχι για τον Θεό, το έργο του είναι πολύ αξιολύπητο, γιατί το βραβείο του θα το λάβει όχι από τον Θεό, αλλά είτε από τον εαυτό του είτε από τους ανθρώπους. Αλλά από τον εαυτό σου τι είδους βραβείο θα λάβεις; Γήινο , προσωρινό, τιποτένιο…
… Αν το έργο με το οποίο πρέπει να ασχολείσαι είναι δύσκολο, δυσάρεστο, ταπεινό, ασήμαντο, δεν στρώνει, καθυστερεί, απαιτεί ιδιαίτερη υπομονή, ή σε οδηγεί στην μελαγχολία, τότε μην μικροψυχείς, μην τεμπελιάζεις, μην αγανακτείς, μην καταλαμβάνεσαι από θυμό, ανυπομονησία, γογγυσμό κ.λπ.. αλλά ζωντάνεψε και πάρε δύναμη με τη σκέψη ότι αυτές οι εργασίες οι οποίες σε στενοχωρούν τόσο, που είναι τόσο δυσάρεστες και σε πικραίνουν, δεν διαρκούν αιώνια. Όλα αυτά τελειώνουν με την επίγεια ζωή μας και τότε ο Κύριος «ἀποδώσει ἐκάστω κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ»  ( Ρωμ. 2,6 ) .  Επιπλέον στήριξε τον εαυτό σου κατά την εργασία σου με ύμνους πνευματικούς , με μυστική προσευχή, με στοχασμούς στις χριστιανικές αλήθειες, με καλούς λογισμούς για τα έργα με τα οποία ασχολείσαι, γενικώς με την ανύψωση της καρδιάς σου προς τον Κύριο, με σύντομες προσευχές προς Αυτόν. Για παράδειγμα πολύ ωφέλιμες είναι οι ακόλουθες επικλήσεις:
-Πόσο απεριόριστα μας αγαπά ο Κύριος!
- Τι δεν έκανε και τι δεν κάνει για μας!
- Τι δεν δίνει σε μας!
- Θεέ μου, πόσο οφείλουμε να Σε ευχαριστήσουμε!
- Κύριε, ευλόγησέ με, καθάρισέ με, αγίασέ με!
- Μόνο, Εσύ, Κύριε, μας αγαπάς τόσο πολύ.
- Αχ! αν όλοι οι άνθρωποι γνώριζαν πόσο αγαθός είσαι, Κύριε!
- Θα έπρεπε, Κύριε, να Σε αγαπώ τόσο πολύ, με όλη μου την καρδιά!
- Κύριε, πότε εγώ θα Σε υμνώ αιώνια μετά πάντων των αγίων Σου;
- Κύριε, Εσύ είσαι η καταφυγή μου, η παρηγοριά μου. Εσύ είσαι η ελπίδα μου, η ειρήνη μου, το φως μου, η δόξα μου. Εσύ είσαι η χαρά μου και η μακαριότητά μου!

Αν εξοικειωθεί κανείς μ’ αυτές κι άλλες παρόμοιες επικλήσεις, αυτές γίνονται πολύτιμες κατά τη διάρκεια της εργασίας. Αδιάλειπτα θα κρατήσουν την ψυχή σου σε ένωση με τον Θεό, θα τη ζωογονούν, θα διώχνουν μακριά της κάθε κακό, θα την ενισχύουν στο καλό και θα δρουν ευεργετικά τονώνοντας τις σωματικές δυνάμεις…
…Αρχίζοντας κάθε έργο , πρέπει πριν απ’ όλα να προσευχόμαστε εγκαρδίως στον Θεό να στείλει την ευλογία Του στην εργασία μας. Μετά πρέπει να σκεφτούμε πώς θα κάνουμε καλύτερα το έργο που αρχίζουμε και τότε μόνο να ξεκινούμε τη δουλειά μας.
Μετά τις συνηθισμένες εργασίες ακολουθεί το φαγητό και η ανάπαυση. Ο χριστιανός χρειάζεται να γνωρίζει πώς πρέπει να φέρεται κατά το χρόνο του φαγητού και το χρόνο της αναπαύσεως, μετά το φαγητό.
Πριν το γεύμα και το δείπνο πάντοτε να προσφέρεις στον Θεό εγκάρδια προσευχή. Προσευχήσου επίσης και μετά το γεύμα και μετά το δείπνο. Κι αυτό γιατί είναι ο ίδιος ο Κύριος που μας φέρνει την τροφή και το ποτό. Αυτός δίνει στην τροφή μας τη θρεπτική δύναμη  για το σώμα μας και στο σώμα μας δίνει την ικανότητα να μετατρέψει αυτή τη θρεπτική δύναμη της τροφής για να είμαστε υγιείς. Το να μην προσεύχεται κανείς πριν το γεύμα και το φαγητό και μετά από αυτά μπορεί μόνο εκείνος που δεν κατανοεί αυτά , ή είναι μεγάλος εγωιστής.
Το τραπέζι μας πρέπει να είναι πάντοτε μετρημένο. Η τροφή για το σώμα είναι απαραίτητη. Την απαραίτητη τροφή δεν πρέπει να την αρνούμαστε στο σώμα, αλλά για να  τηρήσουμε το μέτρο είναι καλύτερο να διακόπτουμε το φαγητό, όταν η όρεξη για φαγητό δεν έχει πάψει εντελώς. «Τρώγε τόσο, όσο χρειάζεται για να κατευνάσεις την πείνα σου», λέγει ο άγιος Ιωάννης οι Χρυσόστομος». Τρώγε με εγκράτεια, πίνε λίγο και θα είσαι υγιής», λέγει άλλος άγιος του Θεού, ο Μητροφάνης. Η πείρα επίσης μαρτυρεί ότι μόνο οι εγκρατείς ζουν με υγεία , πολλά χρόνια και καλά…
… Κατά τη διάρκεια του φαγητού ποτέ να μη λέγεις κάτι αμαρτωλό. Αυτό είναι υβριστικό για τον Θεό, του οποίου τα δώρα γεύεσαι, και σκανδαλιστικό για τον πλησίον σου. Αντίθετα, κατά τη διάρκεια του φαγητού πρέπει να διηγείσαι ή να ακούς κάτι ωφέλιμο ή να τρως με απόλυτη σιωπή, να τρως το φαγητό σου με ευλάβεια. Οι αληθινού χριστιανοί κατ’ εξοχήν κατά τη διάρκεια λήψεως της τροφής προσπαθούσαν να έχουν τη μνήμη του θανάτου τους και το Φοβερό Κριτήριο. Η κενή φλυαρία είναι σημείο ασύνετων και κενών ανθρώπων. Η παντοτινή ωφέλεια είναι το μερίδιο των ανθρώπων με σοφία Θεού.
Όποιος έτσι μεταχειρίζεται το φαγητό του, δηλαδή με μέτρο και με ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, εκείνος ενεργεί όπως απαιτεί το καθήκον, δηλαδή δικαίως και ευαρέστως στον Θεό.
Μετά το φαγητό, χωρίς αμφιβολία, χρειάζεται ανάπαυση. Όμως η ανάπαυση πρέπει να χρησιμοποιείται σαν φάρμακο για την αποκατάσταση των ψυχικών και σωματικών δυνάμεων. Γι’ αυτό η ανάπαυση δεν πρέπει να είναι μεγάλης διάρκειας. Κατά τον χρόνο της αναπαύσεως πρέπει κανείς να σκέπτεται: «Τι είδους ανάπαυση υπάρχει στην παρούσα ζωή; Εμείς οι χριστιανοί θα αναπαυθούμε αληθινά μετά τον τάφο»…
… Κατά τη διάρκεια της αναπαύσεως καθόλου μη χρησιμοποιείς , όπως κάνουν πολλοί ανόητοι, κάποιες απολαύσεις ή κάποιες διεφθαρμένες διασκεδάσεις ή ανώφελα παιχνίδια. …
.. «Κύριε, πόσο μεγάλη είναι η σοφία και η αγαθότητα σου! Κάθε μέρα τρέφεις αναρίθμητο πλήθος ζωντανών δημιουργημάτων Σου στη γη: ανθρώπους, πουλιά, κτήνη, θηρία, έντομα. Και όλα είναι χορτασμένα. Κανείς δεν πεθαίνει από την πείνα».
Τέτοιοι λογισμοί και επικλήσεις ασυγκρίτως γρηγορότερα από άλλους τρόπους αποκαθιστούν τις σωματικές μας δυνάμεις. Και εκτός αυτού με τον τρόπο αυτόν ενισχύεται εξαιρετικά η ψυχή προς το καλό.


Από το βιβλίο: « ΣΤΑΡΕΤΣ ΣΑΒΒΑΣ
Ο ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΗΣ»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ

Τι γράφει η Αποκάλυψη για τον προφήτη Ηλία.

Τι γράφει η Αποκάλυψη για τον προφήτη Ηλία.

Ακούστε τώρα τί γράφει το βιβλίο της Αποκαλύψεως στο 11ο κεφάλαιο, πάνω σ’ εκείνο το θέμα του ε­λέγχου του Αντιχρίστου υπό του Προφήτου, και τί θα γίνει παρακάτω, «και δώσω, λέει ο Θεός, τοις δυσ ί μάρτυσί μου, και προφητεύσουσιν ημέρας χιλίας διακοσίας εξήκοντα… ούτοι έχουσιν εξουσίαν τον ουρανόν κλείσαι, ίνα μη υετός βρέχη τας ημέρας της προφητείας αυτών. και… το θηρίον το αναβαίνον εκ της αβύσσου… αποκτενεί αυτούς.»18 Παραλείπω μερικούς στίχους, για λόγους συντομίας. Και θα δώσω στους δυο μάρτυρές μου, λέει ο Χριστός, και θα προφητεύσουν. Λέγονται μάρτυρες, γιατί θα δώσουνε μία μαρτυρία. λέγονται ακόμη και προφήτες, γιατί θα προφητεύσουν.

Πόσο θα προφητεύσουν; Χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες, ίσον τριάμισι χρόνια. Πόσες μέρες είχε κρατήσει την ανομβρία τότε ο Προφήτης; Τριάμισι χρόνια. Το ίδιο φαινόμενο, από το ίδιο πρόσωπο!

Τ’ ακούτε, παρακαλώ, πώς το λέει η Καινή Διαθήκη αυτό; «Αυτοί θα έχουν εξουσία να κλείσουν τον ουρανό, για να μην πέσει βροχή κατά τις ημέρες της προφητείας τους.»! Το κήρυγμα της μετανοίας λοιπόν θα διαρκέσει τριάμισι χρόνια, όσο και η περίοδος της ανομβρίας.

Αλλά τότε, λέει, το Θηρίον που θα ανεβεί από την άβυσσο, ο Αντίχριστος, μη ανεχόμενος την παρουσία και τον έλεγχο των δύο Προφητών, θα τους φονεύσει και θα αφήσει τα σώματά τους άταφα στην πλατεία της Ιερουσαλήμ.1

Ερμηνεύει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός και λέει: «Αποσταλήσεται Ενώχ και Ηλίας ο Θεσβίτης … και υπ’ αυτού αναιρεθήσονται.»20.

Γι’ αυτούς τους δύο Προφήτες μας λέει το βιβλίο της Αποκαλύψεως ότι θα τους δει όλος ο κόσμος, αφού θα ‘χουν φονευθεί στην πλατεία της Ιερουσαλήμ. Βέβαια αυτό δείχνει ότι εκεί θα κυβερνήσει ο Αντίχριστος, τον οποίο θα ελέγξουν, αλλά και θα καταδείξουν οι δύο Προφήτες ότι αυτός τελικά είναι ο Αντίχριστος. Θα τους φονεύσει όμως, λέει, και τότε θα δουν τον φόνο τους «γλώσσες, φυλές, έθνη, λαοί». Είναι μια συνηθισμένη φράση που χρησιμοποιείται στην Αποκάλυψη από τον ευαγγελιστή Ιωάννη21, αλλά χρησιμοποιείται και από τον προφήτη Δανιήλ22.

Πώς θα δουν αυτές οι «γλώσσες, φυλές, έθνη, λαοί» την αναίρεση, τον θάνατο των δύο Προφητών; Ασφαλώς με την τηλεόραση!

Μπορούσαν ποτέ να φανταστούν οι παλιότεροι ότι θα ερχόταν η τηλεόραση;… Θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι όλοι οι λαοί θα μπορούσαν έτσι να βλέπουν;… Κι όμως σήμερα είναι δυνατόν. Μήπως λοιπόν -μήπως!- είναι κοντά το τέλος, μόνο και μόνο επειδή ακριβώς και το μηχάνημα της τηλεοράσεως ήδη έχει έρθει, δηλαδή έχει επινοηθεί;… και μήπως -μήπως!- ακριβώς κι αυτό θα μπει στην υπηρεσία του Αντιχρίστου;… Το ότι προ πολλού έχει μπει είναι γνωστό, διότι ό,τι προβάλλει σήμερα η τηλεόραση δεν είναι παρά για να προετοιμάσει τους ανθρώπους για τον ερχομό του Αντιχρίστου.

Ο λαός του Θεού πρέπει να αποκρυβεί.
Στα τριάμισι αυτά χρόνια της τυραννίας του Αντι­χρίστου ο λαός του Θεού πρέπει να αποκρυβεί «μικρόν όσον όσον».23 τριάμισι χρόνια πρέπει να κρυφτεί! Προσέξτε

Γιατί όμως πρέπει να κρυφτεί;Για να γλυτώσει.Για να γλυτώσει τον θάνατο;

Όχι τόσο τον θάνατο. αλλά και τον θάνατο. Όχι τόσο τον θάνατο, όσο και κυρίως τις κακές επιδράσεις εκείνων των τριάμισι ετών.

Είναι φοβερό, αγαπητοί μου, όταν βλέπουμε Χριστιανούς στην εποχή μας να επηρεάζονται τόσο πολύ από τον τρέχοντα πολιτισμό μας -ο οποίος υπηρετεί τον Αντίχριστο. πρέπει να σας το πω αυτό- και να μη μπορούμε να τους συγκρατήσουμε.

Θέλετε ένα μικρό αλλά πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα; Μαζέψτε τα παιδιά σας, αν μπορείτε, και φέρτε τα στην Εκκλησία… Τί σας λένε; Σας λένε ότι τα μυαλά σας είναι σκουριασμένα, ότι αυτά έχουν τώρα καινούργια μυαλά, ότι έχουν καινούργια θεώρηση της ζωής… Μαζέψτε τα παιδιά σας, αν μπορείτε, για να δείτε ότι όχι μόνο τα παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι έχου­νε πάρει αέρα κι έχουν κοσμικοποιηθεί. Κι ακόμα δεν ήρθε ο Αντίχριστος. και πού να ‘ρθει και να επιβάλει πείνα και οικονομικό αποκλεισμό…! Τί θα γίνει τότε;…Να η άξια του βιβλίου της Αποκαλύψεως· έρχεται για να μας προετοιμάσει. Και η προετοιμασία είναι πρώτα σαν μήνυμα και ύστερα σαν άσκηση. Πρέπει να το καταλάβουμε.
ΠΗΓΗ ΠΑΤΕΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ !

ΗΛΙΑΣ ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ   19 ΙΟΥΛ 2012

Γέροντα, άλλοι νιώθουν σιγουριά ότι θα σωθούν και άλλοι αμφιβάλουν. Ποια είναι η πιο σωστή τοποθέτηση;

Η σωτηρία της ψυχής μας

- Γέροντα, άλλοι νιώθουν σιγουριά ότι θα σωθούν και άλλοι αμφιβάλουν. Ποια είναι η πιο σωστή τοποθέτηση;

- Ο σκοπός είναι ο άνθρωπος να τηρή τις εντολές του Θεού. Ο πνευματικός άνθρωπος πρέπει να φτάση σε τέτοια κατάσταση, που, κι αν ο Θεός δεν του δώση τον Παράδεισο, να μην τον πειράξη. Πρέπει να καταλάβουμε καλά ότι σήμερα ζούμε, αύριο μπορεί να φύγουμε , και πρέπει να κοιτάξουμε πώς θα πάμε κοντά στον Χριστό. Όσοι κατόρθωσαν με την Χάρη του Θεού να γνωρίσουν την ματαιότητα αυτής της ζωής έλαβαν το μεγαλύτερο χάρισμα και δεν είναι ανάγκη να αποκτήσουν το διορατικό χάρισμα, για να προβλέπουν τα μέλλοντα, διότι αρκετό είναι κανείς να προβλέψη, να μεριμνήση για την σωτηρία της ψυχής του και να λάβη τα καλύτερα πνευματικά μέτρα, για να σωθή. Να, βλέπεις, ο Χριστός είπε: « Όσο αξίζει μια ψυχή, δεν αξίζει ο κόσμος όλος » . Πόση αξία δηλαδή έχει μια ψυχή! Για αυτό η σωτηρία της ψυχής είναι μεγάλο πράγμα!

Γεροντα Παισιου !

Ηλιας  Χαιντουτης  19 ΙΟΥΛ  2012

Ο πνευματικός στην οικογένεια Γεροντας Παισιος

Ο πνευματικός στην οικογένεια

- Γέροντα, ποια βιβλία μπορούν να βοηθήσουν τους συζύγους;

- Εκείνο που βοηθάει το ανδρόγυνο είναι να μη δικαιολογή ο καθένας τον εαυτό του. Αν δικαιολογούν τον εαυτό τους, όσα πνευματικά βιβλία κι αν διαβάσο υν, δεν ωφελούνται. Αν έχουν καλή διάθεση, έχουν πνευματικό και του κάνουν υπακοή, δεν θα έχουν προβλήματα. Χωρίς πνευματικό διαιτητή δεν γίνεται.

Το καλύτερο είναι να έχουν τα ανδρόγυνα τον ίδιο πνευματικό. Όχι άλλον πνευματικό ο άνδρας και άλλον η γυναίκα. Δύο ξύλα, αν τα πελεκήσουν δύο μαραγκοί, όπως νομίζει ο καθένας, δεν θα μπορέσουν ποτέ να εφαρμόσουν. Ενώ, όταν έχουν τον ίδιο πνευματικό, ο πνευματικός πελεκάει τα εξογκώματα – τα ελαττώματα – του ενός, πελεκάει και τα εξογκώματα του άλλου, και έτσι εξομαλύνονται οι δυσκολίες. Αλλά σήμερα, ακόμη και ανδρόγυνα που ζουν πνευματικά, έχουν διαφορετικό πνευματικό. Σπάνια έχουν και οι δυο τον ίδιο πνευματικό, γι’ αυτό και δεν βοηθιούνται. Έχω υπ’ όψιν μου ανδρόγυνα που ταίριαζαν, αλλά δεν είχαν τον ίδιο πνευματικό, για να τους βοηθήση, και χώρισαν. Και άλλο που, ενώ δεν ταίριαζαν, επειδή είχαν τον ίδιο πνευματικό, έζησαν αρμονικά.

Βέβαια, όταν έχη όλη η οικογένεια τον ίδιο πνευματικό, αυτό είναι ακόμη καλύτερο. Ο πνευματικός θα τους ακούση όλους και θα χειρισθή ανάλογα το θέμα. Άλλοτε θα ζορίση τον πατέρα ή την μητέρα, άλλοτε θα καλέση τα παιδιά, αν δεν μπορή να βγάλη συμπέρασμα από αυτά που του λένε οι γονείς. Ή, αν το ανδρόγυνο έχη προβλήματα και φταίη λ.χ. η γυναίκα, μπορεί να καλέση τον άνδρα, για να τον συμβουλέψη πως πρέπει να φερθή, ή να ζητήση από κάποιον συγγενή τους ή γνωστό τους να βοηθήση διακριτικά.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

Ηλίας  Χαιντουτης  19  Ιουλ 2012 !!! 

: Δίχως μέριμνες και άγχος. Γέροντας Παΐσιος:

: Δίχως μέριμνες και άγχος.

Είναι σπουδαίο πράγμα να ζεις χωρίς πολλές φροντίδες και άγχος. Να μη επιθυμείς τα περιττά και μάταια Να αναπαύεσαι σε όσα έχεις και ν’ αγωνίζεσαι με μέτρο και λογική για τη βελτίωση της κατάστασης σου.

Ωστόσο, οι σύγχρονοι άνθρωποι δεν μένουν ικανοποιημένοι με τίποτα Θέλουν πάντα κάτι νεώτερο, κάτι πληρέστερο, πιο σύγχρονο, πιο άνετο, πιο εντυπωσιακό και προκλητικό. Έτσι χάνουν τη γαλήνη τους άλλα και τον ανθρωπισμό τους. Και βέβαια καμιά σκέψη για τους φτωχούς, που δεν έχουν ούτε τα προς το ζην αναγκαία Ό Γέροντας Παΐσιος πάντα έλεγε ότι οι πολλές ευκολίες γίνονται δυσκολίες, για αυτό συμβούλευε τους χριστιανούς να έχουν απλή ζωή. Διηγιόταν μάλιστα κι ένα χαριτωμένο περιστατικό, που είχε συμβεί, όταν ήταν στο Σινά

Μια φορά έλεγε ό Γέροντας, ήρθε στο Σινά ένας Γερμανός και κουβέντιαζε μ’ ένα πανέξυπνο Βεδουινάκι
—Εσύ είσαι έξυπνο παιδί Μπορείς να μάθεις γράμματα, του είπε με αγνό ενδιαφέρον ό Γερμανός.
-Και μετά ρώτησε ό μικρός
-Μετά θα γίνεις μηχανικός
-Και μετά
-Μετά θ’ ανοίξεις ένα συνεργείο αυτοκινήτων.
-και μετά
-Μετά θα το μεγαλώσεις.
–Και μετά
-Μετά θα πάρεις και άλλους να δουλεύουν και θα έχεις πολύ προσωπικό.
Ο μικρός δεν ενθουσιάστηκε απ’ τις απαντήσεις του Γερμανού, ιδίως την τελευταία και είπε:
—Δηλαδή, να έχω ένα πονοκέφαλο, να βάλω άλλον ένα πονοκέφαλο και μετά να βάλω κι έναν άλλον; Δεν είναι καλύτερα τώρα, που έχω ήσυχο το κεφάλι μου;

Κι έτσι έκλεισε ή συζήτηση του μικρού με το Γερμανό.

Ο Γέροντας χαιρόταν τους Βεδουίνους κι έπαιρνε διδάγματα απ’ την απλή και αμέριμνη ζωή τους.

Γέροντας Παΐσιος:

 

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ   19 ΙΟΥΛ  2012

Γιατί κλαις, πάτερ Παίσιε! Σε πονάει κάτι;

Γιατί κλαις, πάτερ Παίσιε! Σε πονάει κάτι;

Όχι αγαπητέ μου. Επειδή εσείς δεν κλαίτε, κλαίω εγώ για σας, διότι είναι πολύ δύσκολο να φθάσει κανείς στον παράδεισο. Ώ πόση αγωνία, πόση δυσκολία και φόβο έχει τότε η ψυχή! Και, εάν δεν κλάψεις εσύ για τον εαυτό σου εδώ, ποιος θα κλάψει τότε εκεί μετά θάνατον; Διότι μόνο αυτός που έχει πόνο στην καρδιά και έχει καθαρή συνείδηση, ημπορεί να κλάψει. Βλέπεις πως περνάει ο καιρός! Αλλοίμονο, αλλοίμονο, μην αφήνετε να περνάει ο καιρός ανώφελα, διότι δεν θα τον βρείτε πάλι. Ό,τι μπορείτε κάνετε σήμερα και μην αφήνετε για αύριο, διότι δεν γνωρίζετε, αν αύριο θα ξημερώσετε.
Εάν ημπορείς και δεν το κάνεις, έχεις μεγάλη αμαρτία και από τα μάτια του Θεού τίποτε δεν ημπορεί να κρυφθεί…. Ό,τιδήποτε κάνεις, εξέτασε τον σκοπό για τον οποίο το κάνεις. Επιθυμείς να αρέσεις στον Θεό ή στους ανθρώπους; Έχε στο νου σου ότι είναι πολύ ακριβός ο παράδεισος και πολύ δύσκολα φθάνει κάποιος εκεί! Φρόντισε πολύ για την ψυχή σου, διότι θ’ απολογηθείς για κάθε έργο και κάθε λογισμό σου. Δεν μας βοηθούν τα χρόνια αλλά τα έργα, αγαπητέ μου!

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  19 ΙΟΥΛ  2012

Η φιλοξενία του Οσίου Παισίου του Μέγα

Η φιλοξενία του Οσίου Παισίου του Μέγα 
 Μια φορά, ενώ ο Oσιος Παίσιος προσευχόνταν στο κελί του πήγαν σ΄αυτόν ο Χριστός και δύο άγγελοι,όπως είχαν κάποτε πάει στον πατριάρχη Αβραάμ και του είπαν:''Χαίρε Παίσιε,σήμερα πρέπει να μας φιλοξενήσεις!''Ο Παίσιος τους δέχθηκε με χαρά,δεν ετοίμασε όμως φαγητά όπως ο Αβραάμ,αλλά έφερε νερό για να πλύνει τα πόδια Του.Και επειδή όταν φιλοξενείς καποιον δεν υπάρχει πιο σημαντικό πράγμα από το να του πλύνεις τα πόδια,ο Παίσιος αυτό έκανε.Ο Χριστός του είπε:''Ειρήνη Σοι δούλε Μου''! και έφυγε.
Ο Άγιος Παίσιος καιόμενος από τη θεική αγάπη έτρεξε και ήπιε το νερό με το οποίο είχε πλύνει τα πόδια του Ιησού και άφησε και λίγο για τον υποτακτικό του ο οποίος έλειπε στην Αίγυπτο.
Ερχόμενος ο υποτακτικός από το ταξίδι και όντας πολύ κουρασμένος του είπε ο όσιος:''Πήγαινε να πιείς νερό από το δοχείο εκείνο για να σβήσεις τη δίψα σου!''.Ο υποτακτικός υπάκουσε αλλά έλεγε από μέσα του:''Εγώ ταξίδεψα μέσα σε αφόρητο καύσωνα και ο γέροντας αντί να με στείλει στην πηγή να πιώ νερό δροσερό με στέλνει να πιω νερό βρώμικο και στάσιμο!''.
Αυτά σκεφτόνταν ο υποτακτικός όταν ο όσιος τον έστειλε για δεύτερη φορά και ενώ είπε ότι θα πάει δεν πήγε,Ο όσιος του το είπε για τρίτη φορά και αυτός δεν υπάκουσε.
Τότε του είπε'Τώρα θα πάρεις τον μισθό της ανυπακοής σου.δηλαδή θα χάσεις τα θεικά δώρα!''.Ακούγοντας αυτό ο υποτακτικός στενοχωρήθηκε και έτρεξε αμέσως να πιεί νερό από το δοχείο,αλλά αυτό είχε εξαφανιστεί,και είπε;;''Γέροντα,δε βρίσκω το νερό για να το πιώ΄΄
-Πως να το βρεις αφού έγινες ανάξιος;Επειδή η ανυπακοή διώχνει τη χάρη από τον ανυπάκουο,όπως η υπακοή φέρνει τη χάρη στον υπάκουο
-Ποιό ήταν αυτό το μεγάλο δώρο που έχασα και πως εξαφανίστηκε;
-Επειδή έκανες ανυπακοή,ενώ τρεις φορές σου είπα να πιείς από το νερό εκείνο,άγγελος Κυρίου κατέβηκε από τον ουρανό και πήρε το αγιασμένο νερό.
Ακούγοντας αυτό ο υποτακτικός συγκλονίστηκε και έμεινε άφωνος για πολύν ώρα.Ερχόμενος εις εαυτόν,έκλαιγε και θρηνούσε:''Τι έχασα ο άθλιος,τι έχασα!Ο διάβολος δεν μ΄άφησε να το αποκτήσω!''
Αφού έκλαψε πολύ μετάνοιωσε και ζητούσε έλεος.
Ο όσιος του είπε:''Γιέ μου,ο Αδάμ έφυγε από τον παράδεισο για την ανυπακοή του.Επειδή όμως λυπήθηκες πολύ και μετανόησες,σήκω από την πτώση της ανυπακοής,κάνε υπακοή και ζήτα από τον Κύριο συγχώρεση.Ο Κύριος ελεεί όσους μετανοούν πραγματικά και προσεύχονται''

  Του Οσίου Παισίου του Μέγα 


ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ 19 ΙΟΥΛ  2012

Προσευχή Παϊσιος ο Μέγας)

Προσευχή Παϊσιου
Προσευχές

ΠαϊσιοςΠροσευχή
Κύριε Ιησού Χριστέ, Θεέ μου, δός μου τη σημερινή μέρα αγαθή, αναμάρτητη και καθαρή. Κύριε, μή μ΄εγκαταλείπεις. Μή φεύγεις μακρυά μου. Άπλωσε το χέρι Σου και βοήθησέ με. Κύριε, στήριξέ με και φ ύτεψε στην καρδιά μου την αγάπη και το μεγάλο σεβασμό για Σένα. Κύριε, δίδαξέ με να ζω κατά το Άγιο θέλημά Σου. Κάμε, Κύριε, να συναισθάνομαι τις αμαρτίες μου και να λυπάμαι γι΄αυτές. Ελευθέρωσέ με από κάθε ψυχικό και σωματικό πειρασμό. Διώξε απ΄το νου μου κάθε βρώμικο, αισχρό και ανυπότακτο λογισμό. Κύριε, βοήθησέ με να βγάλω από μέσα μου την αμέλεια, την λύπη, την λησμοσύνη, την αναισθησία, την πώρωση. Κύριε, που είσαι σπλαγχνικός, ελέησέ με και συγχώρησε όλες τις ανομίες μου. Και κάμε να ζω με ησυχία, με μετάνοια, με εξομολόγηση και με πίστη καθαρή.
Αμήν.

(Παϊσιος ο Μέγας)
ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΗΣ  19 ΙΟΥΛ 2012 

'Όταν ο άνθρωπος προσεύχεται με πίστη, υποχρεώνει τον Θεό κατά κάποιο τρόπο για την πίστη του αυτή να του εκπληρώσει το αίτημά του''.

'Όταν ο άνθρωπος προσεύχεται με πίστη, υποχρεώνει τον Θεό κατά κάποιο τρόπο για την πίστη του αυτή να του εκπληρώσει το αίτημά του''.

- Γέροντα, μένει ψυχρή η καρδιά μου στην προσευχή.

Είναι γιατί ο νους δεν δίνει τηλεγράφημα στην καρδιά . Ύστερα στην προσευχή χρειάζεται να εργασθεί κανείς· δεν μπορεί από την μια στιγμή στην άλλη να φθάσει σε κατάσταση, ώστε να μη φεύγει καθόλου ο νους του. Θέλει υπομονή. Βλέπεις, άλλος χτυπάει την πόρτα, ξαναχτυπάει, περιμένει, και μετά ανοίγει η πόρτα. Εσύ θες να χτυπήσεις μια και να μπεις μέσα. Δεν γίνεται έτσι.

Στην προσευχή χρειάζεται επιμονή. «Και παρεβιάσαντο αυτον» (Λουκ. 24, 25), λέει το Ευαγγέλιο για τους δύο Μαθητές που συνάντησαν τον Χριστό στον δρόμο προς Εμμαούς. Έμεινε ο Χριστός μαζί τους, γιατί είχαν μια συγγένεια με τον Χριστό και το δικαιούνταν. Είχαν ταπείνωση, απλότητα, καλοσύνη, θάρρος με την καλή έννοια, όλες τις προϋποθέσεις, γι' αυτό και ο Χριστός έμεινε μαζί τους.

Πρέπει να προσευχόμαστε με πίστη για κάθε ζήτημα και να κάνουμε υπομονή, και ο Θεός θα μιλήσει. Γιατί, όταν ο άνθρωπος προσεύχεται με πίστη, υποχρεώνει τον Θεό κατά κάποιο τρόπο για την πίστη του αυτή να του εκπληρώσει το αίτημά του. Γι' αυτό, όταν ζητούμε κάτι από τον Θεό, να μη «διακρινώμεθα» και θα εισακουσθούμε. «Να έχετε πίστη χωρίς να διακριθείτε» (Ματθ. 21, 21), είπε ο Κύριος. Ο Θεός ξέρει να μας δώσει αυτό που ζητούμε, ώστε να μη βλαφτούμε πνευματικά.

Μερικές φορές ζητούμε κάτι από τον Θεό, αλλά δεν κάνουμε υπομονή και ανησυχούμε. Αν δεν είχαμε δυνατό Θεό, τότε να ανησυχούσαμε. Αλλά αφού έχουμε Θεό Παντοδύναμο και έχει πάρα πολλή αγάπη, τόση που μας τρέφει και με το Αίμα Του, δεν δικαιολογούμαστε να ανησυχούμε.

Μερικές φορές δεν αφήνουμε ένα δύσκολο θέμα μας στα χέρια του Θεού, αλλά ενεργούμε ανθρώπινα. Όταν ζητούμε κάτι από τον Θεό και κλονίζεται η πίστη μας και θέλουμε να ενεργήσουμε ανθρωπίνως στα δυσκολοκατόρθωτα, χωρίς να περιμένουμε την απάντηση στο αίτημά μας από τον Θεό, είναι σαν να κάνουμε αίτηση στον βασιλέα Θεό και την παίρνουμε πίσω, την ώρα που Εκείνος απλώνει το χέρι Του, για να ενεργήσει.

Τον παρακαλούμε πάλι, αλλά και πάλι κλονίζεται η πίστη μας και ανησυχούμε και επαναλαμβάνουμε το ίδιο. Έτσι διαιωνίζεται η ταλαιπωρία μας. Κάνουμε δηλαδή σαν εκείνον που κάνει μια αίτηση στο Υπουργείο και ύστερα από λίγο μετανιώνει και την αποσύρει. Ξαναμετανιώνει, την υποβάλλει· μετά από λίγο πάλι την αποσύρει. Η αίτηση όμως πρέπει να μείνει, για να παίρνει την σειρά της.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ  
ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ     19  ΙΟΥΛ 2012


 

ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤ' ΗΛΙΑ....(διήγημα)

" Όπου  'ν' Αι-Γιάννης και νερό, κι όπου Αγιολιάς και ράχη"

Στη μια απο τις δυο κορυφές του βουνού είχε στήσει τη σκηνή του ο ερημίτης.  Η μιά , η πιο ψηλή , αγνάντευε ως πέρα, μακυρά στο άγνωνστο βάθος του πελάγου, την πλατιά κι απέραντη θάλασσα- η άλλη ήταν πιό χαμηλή , την έκοβε η πρώτη, δε μπορούσες να δείς απο κει θάλασσα. Τούτη η αψηλότερη κορφή, κατηφόριζε σιγά σιγά, ώσπου έσβηνε αγαληνά κατά το πέλαγος. Στο πιο χαμηλότερο σημείο , εκεί όπου έσμιγε με το νερό, σχημάτιζε μια μικρή αγκαλιά, έναν απάνεμο κόρφο. Απάνωθέ του φώλιαζε το φτωχό, ψαράδικο χωριό, με τ΄άσπρα του σπιτάκια κολλημένα σαν τις πεταλίδες απά στα βράχια-κάμποσες βάρκες λικνίζονται, δεμένες στις δέστρες του, μές στο μικρό, κουκλίστικο πες, λιμανάκι. Η άλλη πλαγιά του δίκορφου βουνού ξεκινούσεν απ' τη χαμηλότερη κορφή  του, και γλιστρώντας πότε πάνω απο ήμερη γη του Θεού και πότε πάνω απο αγριωπά φαράγγια, ερχόταν και σβηούσε πέρα κει κάτω στον κάμπο, σ' ένα ίδιο μικρό, σαν το ψαράδικο χωριό, μια χούφτα οι άνθρωποι κι αυτουνού του χωριού σαν και του άλλου, που δεν έβλεπαν  θάλασσα απο πουθενά. Ακόμα κι απο την κορφή τούτη του βουνού δε μπορούσες ν' αγναντέψεις  τη θάλασσα, γιατί την έσκιαζε η πρώτη , η αψηλότερη.

Εκεί , στη χαμηλότερη απ' τις δυό κορφές, είχε στήσει απο χρόνια τη σκήτη του ο ερημίτης. Μιά κουφάλα απά στο βράχο, μακριά απ' τους ανθρωπους και κοντήτερα στο Θεό. Μοναχός του έσκαψε ο γέροντας και κούφωσε ακόμα πιο πολύ την κουφάλα του βράχου. Έμπηξε κι έναν σιδερένιο σταυρό στ' απανωβράχι του και στο βάθος της σπηλίάς, απίθωσε ένα μαυρισμένο παλαιικό εικόνισμα που είχε φέρει μαζί του, κάνοντας έτσι ξωκλήσι την κουφάλα του βράχου. Το εικόνισμα παράσταινε τον Προφήτ' Ηλία και το αυτοσχέδιο ξωκλήσι ήταν ταμένο στη χάρη του.

Απο που είχε βρεί κι είχε σταλιάσει εκεί δα πα απο δω και χρόνια ο γέρος -ερημίτης, αυτό, κανένας δεν ήξερε να το πεί. Δεν κατέβαινε στο Καμποχώρι ο γέροντας, όσο για τ' αλλο χωριό, το Θαλασσοχώρι, εκεί πιά ούτε που ξέραν αν υπήρχε ξωκλήσι κι ερημίτης.

Γέροντα, πού οφείλεται ή μελαγχολία πού έρχεται πολλές φορές στήν ψυχή;

Γέροντα, πού οφείλεται ή μελαγχολία πού έρχεται πολλές φορές στήν ψυχή;
- Ή μελαγχολία καί τό πλάκωμα τής ψυχής οφείλονται συνήθως σέ τύψεις άπό ευαισθησία, καί τότε ό άνθρωπος χρειάζεται νά έξομολογηθή, γιά νά μπόρεση νά βοηθηθή άπό τόν πνευματικό. Γιατί, άν είναι ευαίσθητος, μπορεί τό σφάλμα πού έκανε νά είναι πολύ μικρό, άλλά ό εχθρός διάβολος νά τό μεγαλοποιή νά του τό δείχνη μέ μικροσκόπιο, γιά νά τόν ρίξη στήν απελπισία καί να τόν άχρηστέψη. Μπορεί νά του πή λ.χ. ότι τάχα στενοχώρησε πολύ τούς άλλους, ότι τούς δυσκόλεψε κ.λπ., και νά τόν κάνη νά στενοχωριέται πιό πολύ άπό όσο αντέχει. Αφού ενδιαφέρεται ό διάβολος, γιατί δέν πηγαίνει νά πειράξη τήν συνείδηση ενός αναίσθητου άνθρωπου; Άλλά τόν αναίσθητο τόν κάνει νά θεωρή μηδαμινό ένα μεγάλο σφάλμα του, γιά νά μήν έρθη σέ συναίσθηση.
Πρέπει ό άνθρωπος νά γνωρίση τόν εαυτό του όπως είναι, καί όχι όπως τόν παρουσιάζει ό εχθρός διάβολος, διότι αυτός ενδιαφέρεται γιά τό κακό μας. Ποτέ νά μήν απελπίζεται, αρκεί νά μετανοή, γιατί καί οί αμαρτίες του είναι λιγώτερες άπό τού διαβόλου καί ελαφρυντικά έχει, επειδή πλάσθηκε άπό χώμα καί άπό απροσεξία γλίστρησε καί λασπώθηκε. Γιά νά γίνη σωστός αγώνας, πρέπει νά γυρίζουμε τήν ρόδα αντίθετα άπό εκεί πού τήν γυρίζει ό διάβολος. Άν μας λέη ότι είμαστε κάτι, νά καλλιεργούμε τήν αύτομεμψία. Άν μας λέη ότι δέν είμαστε τίποτε, νά λέμε: Ό Θεός θά μέ έλεήση. Έτσι άπλά άν κινήται ό άνθρωπος, μέ εμπιστοσύνη καί ελπίδα στον Θεό, μπαίνει στήν ζωή του ή μετάνοια, ή ταπείνωση, καί ανεβαίνει σέ πνευματικά ύψη.

Γεροντας Παισιος Αγιορειτης !!

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  18 ΙΟΥΛ 2012

TV Εκκλησία της Ελλάδος ενόψει

 Ημερομηνία: 16/07/2012
Του Άκη Φωτόπουλου
akisfot@makthes.gr

Σε καλό δρόμο βρίσκεται, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, η συνεργασία του ελληνορθόδοξου τηλεοπτικού σταθμού 4Ε με την Εκκλησία της Ελλάδος, για τη δημιουργία από κοινού του καλύτερου δυνατού προγράμματος.

Ένα «όνειρο» του μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, που δεν κατάφερε ο ίδιος να υλοποιήσει, λόγω του υψηλού κόστους του, μπήκε ξανά στο τραπέζι των συζητήσεων τους τελευταίους μήνες από τον νυν αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο. Και απ’ ό,τι φαίνεται, το σχέδιο αυτή τη φορά έχει όλες τις προϋποθέσεις να περπατήσει μιας και πολυδάπανο δεν είναι και οι δυνατότητες για συνεργασία υπάρχουν.

Ήδη τέσσερις μητροπολίτες, κατόπιν σχετικής εντολής της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, βρίσκονται στο στάδιο ολοκλήρωσης μιας εκπόνησης μελέτης για την επίτευξη συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό 4Ε. Οι πληροφορίες λένε ότι θα υπάρχουν διακριτοί ρόλοι ανάμεσα στις δύο πλευρές, ενώ τον κύριο λόγο στο περιεχόμενο του προγράμματος θα τον έχει η Εκκλησία της Ελλάδος. Οι σεβασμιότατοι μητροπολίτες Σερρών και Νιγρίτης Θεολόγος, Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας Ιωήλ, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Βαρνάβας και Πατρών Χρυσόστομος εμφανίζονται αισιόδοξοι για το εγχείρημα, θεωρώντας ότι ήρθε η ώρα η Εκκλησία της Ελλάδος ν’ αποκτήσει τη δική της τηλεόραση. Η άποψη που επικρατεί, όπως λέγεται μεταξύ των ιεραρχών, είναι ότι ο σταθμός αυτός θα πρέπει να ’χει πανορθόδοξο χαρακτήρα προβάλλοντας πολύωρα προγράμματα από τις Ορθόδοξες Εκκλησίες ανά τον κόσμο, με στόχο να ευαισθητοποιήσει τους τηλεθεατές στο μέγα ζητούμενο που είναι η ενότητα της Ορθοδοξίας. Επίσης, μέσα στους επιδιωκόμενους στόχους είναι και η κάλυψη θεολογικών συνεδρίων, πολιτιστικών εκδηλώσεων ή ομιλιών, όπως επίσης και κάλυψη της τέλεσης της Θείας Λειτουργίας από ιερούς ναούς όλης της χώρας.

Να θυμίσουμε ότι ο 4Ε που ιδρύθηκε το 1993 με έδρα τη Θεσσαλονίκη λειτουργεί ως περιφερειακός τηλεοπτικός σταθμός, με επίγεια περιοχή κάλυψης την Κεντρική Μακεδονία. Μέσω του δορυφόρου HellasSat είναι δυνατή η λήψη του προγράμματός του σε όλη την Ελλάδα, την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, ενώ μέσω των δορυφόρων Optus3 και IntelSat10 μεταδίδεται στην Αυστραλία, την Αφρική και την Ασία.

 http://www.makthes.gr/news/media/90945/

Το αποφασιστικό ξεκίνημα

ΘΕΛΕΙΣ να σώσεις την ψυχή σου και να κερδίσεις την αιώνια ζωή; Αποφάσισε από τώρα ν’ αλλάξεις πορεία. Υπερνίκησε την τεμπελιά σου, κάνε το σημείο του σταυρού και πες με θέρμη και πίστη: Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

ΔΕΝ κατακτά κανείς την πίστη μόνο με ευσεβείς στοχασμούς, αλλά κυρίως με αγωνιστική προσπάθεια. Δε μας μαθαίνουν οι λέξεις και οι θεωρίες τι είναι  ο Θεός, αλλά η εμπειρία της πνευματικής ζωής. Πρέπει ν’ ανοίξουμε το παράθυρο για να μπει μέσα ο δροσερός αέρας. Πρέπει να βγούμε έξω για να μας λούσει στο φως του ο ήλιος. Ποτέ δεν μπορούμε να φθάσουμε σ’ ένα σκοπό, αν καθόμαστε στην ησυχία μας και περιμένουμε, λένε οι άγιοι Πατέρες. Ας γίνει παράδειγμά μας ο άσωτος υιός . «Καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα αυτοῦ» ( Λουκά ιε΄20 ) .

ΜΠΟΡΕΙ να είσαι χωμένος στα γήινα πράγματα και αλυσοδεμένος μ’ αυτά. Ποτέ δεν είναι αργά. Δε γράφτηκε χωρίς λόγο στην Αγία Γραφή ότι ο Αβραάμ ήταν εβδομήντα πέντε χρονών όταν αναχώρησε από την πατρίδα του και ότι ο εργάτης που έρχεται την ενδέκατη ώρα, παίρνει το ίδιο μεροκάματο μ’ αυτόν που έρχεται την πρώτη.

ΟΥΤΕ πάλι είναι σωστό να νομίζεις πως είναι πολύ νωρίς. Μια πυρκαϊά σ’ ένα δάσος δε σβήνεται στο πι και φι. Θα ήθελες αλήθεια να δεις την ψυχή σου να καταστρέφεται και να γίνεται παρανάλωμα της φωτιάς του κακού; Κινήσου λοιπόν με δραστηριότητα.

ΑΠΟ ΤΟΤΕ που βαφτίστηκες , ανέλαβες την υποχρέωση να πολεμάς εναντίον των αοράτων εχθρών της ψυχής σου. Τον αγώνα αυτόν ανάλαβέ τον έστω και τώρα. Αρκετά δίστασες. Βυθισμένος στην αδιαφορία και στην τεμπελιά, άφησες πολύ καιρό πολύτιμο να πάει χαμένος. Γι’ αυτό πρέπει να ξέρεις τούτο˙ την καθαρότητα που πήρες με το βάφτισμα την άφησες να ποδοπατηθεί και να λερωθεί με τον πιο οικτρό τρόπο.

ΣΗΚΩ λοιπόν επάνω! Κάνε το όμως γρήγορα, χωρίς αργοπορία. Μην αναβάλεις την απόφασή σου «για το απόγευμα» ή «για αύριο» ή για «τότε που, όπως λες, θα είμαι έτοιμος αφού τελειώσω προηγουμένως τη δουλειά που έχω». Το διάστημα που θα μεσολαβήσει μπορεί να ‘ναι ολέθριο.

ΌΧΙ! Αυτή την ώρα, αυτή τη στιγμή που πήρες την απόφαση, οφείλεις να δείξεις έμπρακτα ότι απαρνήθηκες το παλιό εγώ σου και ότι άρχισες τώρα  μια καινούρια ζωή, με καινούριους σκοπούς και νέα μορφή. Σήκω, λοιπόν, χωρίς φόβο και πες: Κύριε, βοήθησέ με  να αρχίσω τώρα. Βοήθησέ με! Γιατί αυτό που χρειάζεται πριν απ’ όλα είναι η βοήθεια του Θεού.

ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ στην καινούρια σου απόφαση και μην κοιτάς ξανά πίσω. Το πάθημα της γυναίκας του Λωτ που έγινε στήλη άλατος αποτελεί για μας ένα σπουδαίο μάθημα ( Γεν. ιθ΄26 ). Έχεις «απεκδυθεί τον παλαιόν άνθρωπον». Άφησε καθετί το δικό του. Όπως ο Αβραάμ ,άκουσες τη φωνή του Κυρίου: «ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου καὶ δεῦρο εἰς τὴν γῆν, ἣν ἄν σοι δείξω» ( Γεν. ιβ΄1 ) . Προς αυτή τη χώρα πρέπει από δω και πέρα να κατευθύνεις  όλη σου την προσοχή και κάθε ενέργειά σου.

Από το βιβλίο: «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΑΣΚΗΤΩΝ»

Τίτο Κολλιάντερ 

Εκδόσεις: ΑΚΡΙΤΑΣ

Έκδοση 15η

«Ποιές είναι οι αποδοχές σας σεβασμιώτατε;»

του Κώστα Ζαφειρίου

 http://ierovima.gr/pages/article.aspx?id=2564
 
Σε εφημερίδες, ιστοσελίδες και ιστολόγια, το τελευταίο διάστημα, συχνά-πυκνά αναφέρεται ότι οι αποδοχές ενός αρχιερέα αγγίζουν το ποσό των 4.500 με 5.000 ευρώ!
 
Δεν διευκρινίζεται βέβαια αν το ποσό αυτό είναι καθαρές ή μικτές αποδοχές, αλλά όπως και να έχει, αν είναι έτσι, το ποσό αυτό αποτελεί για την εποχή μας πρόκληση.
 
Το «ierovima» επικοινώνησε με τον μητροπολίτη Σύρου κ. Δωρόθεο Β’ και ζήτησε να πληροφορηθεί ποιός είναι ο μισθός του και κατά συνέπεια οι αποδοχές των αρχιερέων. Είναι 4.000 ή 5.000 ευρώ;
 
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο μητροπολίτης Σύρου, συμπληρώνει 35 χρόνια στο Δημόσιο δηλαδή βρίσκεται στην ανώτατη μισθολογική κλίμακα.
 
Ο κ. Δωρόθεος, δέχθηκε να μας απαντήσει και να μας λύσει την απορία.
 
«Για τον μήνα Ιούνιο έλαβα το ποσό των 1949,08 ευρώ ως καθαρές αποδοχές, ενώ 2.534, 97 ευρώ είναι οι μικτές. Αυτή είναι η αλήθεια και μπορεί ο καθένας να το διαπιστώσει και από την ΔΟΥ στην οποία ανήκω. Τα περί 4 και 5.000 ευρώ είναι εκ του πονηρού».
 
Τα ίδια χρήματα κατά τι αυξημένα λαμβάνει και ο αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος, ενώ κατά τι μειωμένες είναι οι αποδοχές μητροπολιτών με μικρότερη προϋπηρεσία στο Δημόσιο. Το επόμενο διάστημα οι αποδοχές των αρχιερέων θα μειωθούν κατά 12%.
Στη συνομιλία μας ο μητροπολίτης Σύρου τόνισε ακόμη ότι είναι τουλάχιστον απαράδεκτο να μειώνονται οι αποδοχές των ιερέων οι οποίοι στην πλειονότητά τους αντιμετωπίζουν πρόβλημα διαβίωσης.
 
Αυτός είναι ο λόγος που σχεδόν όλες οι μητροπόλεις ενισχύουν οικονομικά (έστω και με ένα μικρό ποσό)τους ιερείς τους και ειδικά εκείνους που έχουν παιδιά, αφού οι μισθοί τους είναι μισθοί πείνας.
 

Γιατί επιτρέπει ο Θεός το κακό στον κόσμο; ΓΕΡ ΠΑΙΣΙΟΣ

Γιατί επιτρέπει ο Θεός το κακό στον κόσμο; 

Ένας ασκητής βλέποντας την αδικία πού υπάρχει στον κόσμο προσευχόταν στο Θεό και του ζητούσε να του αποκαλύψει το λόγο που δίκαιοι και ευλαβείς άνθρωποι δυστυχούν και βασανίζονται άδικα, ενώ άδικοι και αμαρτωλοί πλουτίζουν και αναπαύονται.
Ενώ προσευχόταν ο ασκητής να του αποκαλύψει ο Θεός το μυστήριο, άκουσε φωνή που του έλεγε:- Μη ζητάς εκείνα που δε φτάνει ο νους σου και η δύναμη της γνώσης σου. Ούτε να ερευνάς τα απόκρυφα, γιατί τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος. Αλλά, επειδή ζήτησες να μάθεις, κατέβα στον κόσμο και κάθισε σ’ ένα μέρος και πρόσεχε αυτά που θα δεις, για να καταλάβεις από τη μικρή αυτή δοκιμή, ένα μικρό μέρος από τις κρίσεις του Θεού.
Θα γνωρίσεις τότε άτι είναι ανεξερεύνητη και ανεξιχνίαστη η προνοητική διακυβέρνηση του Θεού για όλα.Ο γέροντας, όταν τ’ άκουσε αυτά, κατέβηκε με πολλή προσοχή στον κόσμο κι έφτασε σ’ ένα λιβάδι που το διέσχιζε ένας πολυσύχναστος δρόμος. Εκεί κοντά ήταν μία βρύση κι ένα γέρικο δέντρο, στην κουφάλα του οποίου μπήκε ο γέροντας και κρύφτηκε καλά.Μετά από λίγο πέρασε ένας πλούσιος πάνω στο άλογό του. Σταμάτησε για λίγο στη βρύση, για να πιει νερό και να ξεκουραστεί.Αφού ξεδίψασε, έβγαλε από την τσέπη του ένα πουγκί με εκατό φλουριά και τα μετρούσε. Όταν τελείωσε το μέτρημα, θέλησε πάλι να τα βάλει στη θέση τους. Χωρίς όμως να το καταλάβει, το πουγκί έπεσε στα χόρτα. Έφαγε, ξεκουράστηκε, κοιμήθηκε και μετά καβαλίκεψε το άλογο κι έφυγε χωρίς ν’ αντιληφθεί τίποτα για τα φλουριά.
Μετά από λίγο ήρθε άλλος περαστικός στη βρύση, βρήκε το πουγκί με τα φλουριά, το πήρε κι έφυγε τρέχοντας μέσ’ απ’ τα χωράφια. Πέρασε λίγη ώρα και φάνηκε άλλος περαστικός. Κουρασμένος, όπως ήταν, σταμάτησε κι αυτός στη βρύση, πήρε λίγο νεράκι, έβγαλε και λίγο ψωμάκι από ένα μαντήλι και κάθισε να φάει.Την ώρα, που ο φτωχός εκείνος έτρωγε, φάνηκε ο πλούσιος καβαλάρης εξαγριωμένος, με αλλοιωμένο το πρόσωπο από οργή, και όρμισε επάνω του. Με θυμό φώναζε να του δώσει τα φλουριά του. Ο φτωχός, μη έχοντας ιδέα για τα φλουριά, διαβεβαίωνε με όρκους πως δεν είδε τέτοιο πράγμα. Εκείνος όμως, όπως ήταν θυμωμένος, άρχισε να τον δέρνει και να τον χτυπά, μέχρι που τον θανάτωσε. Έψαξε μετά όλα τα ρούχα του φτωχού, δεν βρήκε τίποτα και έφυγε λυπημένος.
Ο γέροντας εκείνος τα έβλεπε όλα αυτά μέσα απ’ την κουφάλα και θαύμαζε. Λυπόταν πολύ κι έκλαιγε για τον άδικο φόνο που είδε και προσευχόμενος στον Κύριο, έλεγε:- Κύριε, τι σημαίνει αυτό το θέλημά Σου; Γνώρισε μου, Σε παρακαλώ, πώς υπομένει η αγαθότητα Σου τέτοια αδικία. Άλλος έχασε τα φλουριά, άλλος τα βρήκε κι άλλος άδικα φονεύθηκε!Ενώ ο γέροντας προσευχόταν με δάκρυα, κατέβηκε ο Άγγελος Κυρίου και του είπε:- Μη λυπάσαι, γέροντα, ούτε να σου κακοφαίνεται και να νομίζεις ότι όλα αυτά γίνονται τάχα χωρίς θέλημα Θεού. Αλλά άπ’ αυτά πού συμβαίνουν, άλλα γίνονται κατά παραχώρηση, άλλα για παίδευση κι άλλα κατά οικονομία. Άκουσε λοιπόν:Αυτός που έχασε τα φλουριά είναι γείτονας εκείνου που τα βρήκε. Ο τελευταίος είχε ένα περιβόλι αξίας εκατό φλουριών. Ο πλούσιος, επειδή ήταν πλεονέκτης, τον εξανάγκασε να του το δώσει για πενήντα φλουριά. Ο φτωχός εκείνος, μη έχοντας τι να κάνει, παρακαλούσε το Θεό να κάνει την εκδίκηση.
Γι’ αυτό και οικονόμησε ο Θεός και του τα έδωσε διπλά.Εκείνος, πάλι, ο φτωχός, ο κουρασμένος, που δεν βρήκε τίποτα και φονεύτηκε άδικα, είχε κάνει μια φορά φόνο. Μετανόησε όμως ειλικρινά και σ’ όλη την υπόλοιπη ζωή του τα έργα του ήταν χριστιανικά και θεάρεστα. Διαρκώς παρακαλούσε το Θεό να τον συγχωρέσει για το φόνο που διέπραξε και συνήθιζε να λέει: «Θεέ μου, τέτοιο θάνατο πού έδωσα, ίδιο να μου δώσεις!». Βέβαια, ο Κύριός μας τον είχε συγχωρέσει από την πρώτη στιγμή πού εκδήλωσε τη μετάνοιά του.
Συγκινήθηκε όμως ιδιαίτερα από το φιλότιμο του παιδιού του, το οποίο όχι μόνο φρόντιζε για την τήρηση των εντολών του, αλλά ήθελε και να πληρώσει για το παλιό του φταίξιμο. Έτσι δεν του χάλασε το χατίρι, επέτρεψε να πεθάνει με βίαιο τρόπο – όπως του το είχε ζητήσει – και το πήρε κοντά Του, χαρίζοντας του μάλιστα και λαμπρό στεφάνι γι’ αυτό του το φιλότιμο!Ο άλλος, τέλος, ο πλεονέκτης, που έχασε τα φλουριά κι έκανε το φόνο, θα κολαζόταν για την πλεονεξία και τη φιλαργυρία του. Το άφησε λοιπόν ο Θεός να πέσει στο αμάρτημα του φόνου για να πονέσει η ψυχή του και να έρθει σε μετάνοια. Με την αφορμή αυτή αφήνει τώρα τον κόσμο και πάει να γίνει καλόγερος!
»Λοιπόν, πού, σε ποια περίπτωση, βλέπεις να ήταν άδικος ή σκληρός και άπονος ο Θεός; Γι’ αυτό στο εξής να μην πολυεξετάζεις τις κρίσεις του Θεού, γιατί Εκείνος τις κάνει δίκαια και όπως ξέρει, ενώ εσύ τις περνάς για άδικες. Γνώριζε επίσης ότι και πολλά άλλα γίνονται στον κόσμο με το θέλημα του Θεού για λόγους που οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν. Κι έτσι το σωστό είναι να λέει ο καθένας: «Δίκαιος ει Κύριε, και ευθείαι αι κρίσεις σου.» (Ψαλμ. ΡΙΗ, 137).

Γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  17 ΙΟΥΛ 2012 

Ταυτοπάθεια ή Αυτοσυγκράτηση;

«Όταν ο αββάς Μωϋσής , ο Αιθίοπας, εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στον χώρο του Μοναστηριού, οι Πατέρες άρχισαν να τον περιπαίζουν και να τον ταπεινώνουν, λέγοντας:

-       Τι θέση έχει ο Αιθίοψ αυτός ανάμεσά μας;

Τότε ο αββάς Μωυσής, όπως ο ίδιος έλεγε αργότερα, ταράχθηκε μεν, αλλά δεν μίλησε. Όταν δε για δεύτερη φορά , οι κληρικοί τον έβρισαν  και τον έδιωξαν από τον χώρο του Ιερατείου, τότε όχι μόνο δεν ταράχθηκε, αλλά και επέπληξε τον εαυτό του λέγοντας:

-       Πηλόδερμε Νέγρε! Καλά σου έκαμαν! Αφού δεν είσαι άνθρωπος, τι θέλεις και έρχεσαι εν μέσω των ανθρώπων;

Με τον τρόπον αυτό , ο Αββάς Μωυσής απέδειξε πως δεν είναι αδύνατο να μη θυμώνει και να μη ταράσσεται κανείς. Αυτό άλλωστε βεβαιώνει και ο Δαβίδ, λέγοντας»

«'Ητοιμάσθην και ουκ εταράχθην" ( ψαλμ. 118, 60 ) .

Η αυτογνωσία και η εκ αυτής ταπείνωση είναι ηρωικές καταστάσεις. Συνήθως οι άνθρωποι, εγωισταί και υπερήφανοι, θεωρούν ηρωισμό να ανταποδίδουν τις ύβρεις και τις προσβολές που τους απευθύνουν (κακώς βέβαια) άλλοι. Ο νόμος του φυσικού ανθρώπου είναι ο νόμος της ταυτοπάθειας και της εκδίκησης, «ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος». Ο νόμος του Χριστού όμως είναι ο νόμος της αυτογνωσίας και της ταπείνωσης. «ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ·(=στον πονηρό άνθρωπο). ἀλλ’ ὅστις σε ῥαπίζει εἰς τὴν δεξιὰν σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην·. καὶ τῶ θέλοντί σοι κριθῆναι (= που διεκδικεί)  καὶ τὸν χιτῶνά σου λαβεῖν, ἄφες αὐτῶ καὶ τὸ ἱμάτιον·καὶ ὅστις σε ἀγγαρεύσει μίλιον ἕν, ὕπαγε μετ᾽ αὐτοῦ δύο. Τῶ αἰτοῦντί σε δός, καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ σοῦ δανίσασθαι μὴ ἀποστραφῇς. ( Ματθ. Ε’ 38-42 ) .

Σχολιάζοντας την θέση αυτή του Χριστού, μπορούμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

Πρώτον, η ύβρις και η προσβολή του άλλου είναι πράξεις ηθικά μεμπτές και κατακριτέες. Ο ίδιος ο Χριστός καταδίκασε τις ύβρεις: «ὃς δ᾿ ἂν εἴπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ “ρακά” (= ανόητε) , ἔνοχος ἔσται τῷ συνεδρίῳ· ὃς δ᾿ ἂν εἴπῃ “μωρέ” (= βλάκα) , ἔνοχος ἔσται εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.  ( Ματθ. ε΄22 ) .

Δεύτερον , η ταυτοπάθεια και η εκδίκηση φαίνονται πως είναι η ενδεδειγμένη και δυναμική μέθοδος απόκρουσης των ύβρεων. Στην ουσία όμως η δυναμική απόκρουση των ύβρεων λειτουργεί υπέρ του υβριστή , διότι δικαιώνει τους χαρακτηρισμούς του για το πρόσωπο του προσβληθέντος.

Τρίτον, η αυτοσυγκράτηση και η μη ανταπόδοση, αφ΄ ενός, προϋποθέτουν ισχυρό χαρακτήρα και , αφ’ ετέρου , αποδεικνύουν εκ των πραγμάτων την ανακρίβεια των ισχυρισμών του υβριστή. Ο υβριζόμενος και μη ανταποδίδων, ενώ δεν χάνει τίποτε, φανερώνει ταυτόχρονα τον εσωτερικό του πλούτο και τις δυνάμεις αυτοσυγκράτησης που διαθέτει. Ο άνθρωπος που είναι εσωτερικά πλούσιος δεν φοβάται από τίποτε εξωτερικό και από κανέναν άλλον, παρά μόνο από τον ίδιο τον εαυτό του.

Από το βιβλίο: «+ Μητροπολίτου Αχελώου
ΕΥΘΥΜΙΟΥ (Κ. ΣΤΥΛΙΟΥ)
ΟΙ ΑΕΤΟΙ
Ορθόδοξο Θεολογικό Αγιολόγιο»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

ΔΕΚΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ προσκυνητών περιμένουν υπομονετικά σε μεγάλες ουρές για ν’ αφήσουν ένα λουλούδι, να κάνουν μια προσευχή και να πάρουν την Ευχή του Αγίου Γέροντα

ΔΕΚΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ προσκυνητών περιμένουν υπομονετικά σε μεγάλες ουρές για ν’ αφήσουν ένα λουλούδι, να κάνουν μια προσευχή και να πάρουν την Ευχή του Αγίου Γέροντα στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Σουρωτής Θεσσαλονίκης, όπου βρίσκεται ο τάφος του:12 ΙΟΥΛ 2012

ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΧΗ  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ  ΓΕΡΟΝΤΑ  ΠΑΙΣΙΟΥ  ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ !!!!!!

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ !!!16 ΙΟΥΛ 2012