Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2021

ΠΕΡΙ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ Ο ΛΟΓΟΣ….



 Εντύπωση προκαλεί σχεδόν ένα χρόνο τώρα, αρχής γενομένης από μέσα δικτύωσης, η συνεχιζόμενη συζήτηση για τον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας, μια συζήτηση στην οποία έχει εμπλακεί και ο εκκλησιαστικός  χώρος, εντός και εκτός Ελλάδος.

Σε πολλές  Προτεσταντικές  χώρες, γίναμε μάρτυρες καινοτόμων προτάσεων, εκκλησιαστικών ηγετών, ιεραρχών και απλού κλήρου, για αλλαγή του τρόπου μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας με αντικατάσταση της Λαβίδας με κουταλάκια μιας χρήσεως, με πρόσχημα την προστασία από τον covid-19. Πλήθος οικείων πολιτικών, ιατρών και δημοσιογράφων εντός των συνόρων, έσπευσαν να υιοθετήσουν αυτές τις καινοτομίες, δήθεν για την προστασία του πληθυσμού από ενδεχόμενες λοιμώξεις. Παρατηρήσαμε επίσης τη σπουδή ιεραρχών και ιερέων της Ελλαδικής Εκκλησίας σε αρκετές ιστοσελίδες και σε διαδικτυακές συζητήσεις να δηλώσουν – ενδεχομένως- την συμφωνία τους με οποιαδήποτε αλλαγή θα βοηθούσε την συνέχιση τέλεσης του Μυστηρίου της Θειας Ευχαριστίας σε ανθρώπους που εμφανίζονται φοβισμένοι ή διστακτικοί.

Αυτό που προσωπικά μου προκαλεί αλγεινή εντύπωση είναι ο λόγος εκκλησιαστικών ταγών της χώρας. Σε ένα θέμα , που προσεγγίζεται ΚΑΘΑΡΑ πνευματικά και μυσταγωγικά, συμφωνούμε στην εκκοσμικευμένη  απλοποίηση του. Πώς γίνεται ένα πνευματικό, μυστικό γεγονός, να υποβιβάζεται σε κοσμικό; Γιατί δεν τονίζεται ο σωτηριώδης χαρακτήρας του μυστηρίου και εκτρέπεται σε κάτι διαφορετικό; Γιατί η Εκκλησία δέχεται να θεωρείται ουσιαστικά ως χώρος θεάματος, ωσάν να πρόκειται για θεατρική ή κινηματογραφική παράσταση και με αυτόν τον τρόπο να δίνεται χώρος σε αρνητές του Χριστού να υπερτονίζουν τις θέσεις τους; Ο λόγος του Κυρίου « όστις θέλει οπίσω μου ελθείν», γιατί δε λαμβάνεται υπόψη για την προσέλευση ή μη στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας; Μήπως έπαψε να υπάρχει πλέον ελευθερία; 

Αν η Εκκλησία αποδεχτεί ένα διαφορετικό ρόλο από αυτόν που ουσιαστικά έχει, τότε το κοσμικό στοιχείο θα υπερνικήσει  και θα αντιμετωπίζεται ως ένας οιοσδήποτε κρατικός φορέας. Προτεσταντικές χώρες στον κόσμο με έντονα εκκοσμικευμένα εκκλησιαστικά στοιχεία, αποπνευματικοποιούνται και το μυστήριο μετατρέπεται σε κάτι μαγικό, επομένως εύκολο να απορριφθεί.

Ας αναλογιστούμε όλοι όσοι εμπλεκόμαστε στον ελληνικό εκκλησιαστικό χώρο, κλήρος και λαός, την ευθύνη που έχουμε για την διατήρηση των παραδεδομένων στην Εκκλησία μας. Να προσπαθήσουμε να υψώσουμε , λόγω και έργω, τείχος στην προσπάθεια εκκοσμίκευσης που εντείνεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία με ευθύνη και ημών των ιδίων. Η Εκκλησία του Χριστού θα συνεχίζει την πορεία της αταλάντευτη στο διηνεκές του χρόνου.

 

                                                            Μπακοδήμου  Στ. Νικολάου, θεολόγου

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...