Η αξία της προσευχήςΚάθε άνθρωπος πρέπει να λέει συνεχώς και αδιαλείπτως την ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με

Η αξία της προσευχής

Για την προσευχή, το δώρο αυτό του Ουρανού προς τον άνθρωπο, ό Γέροντας  Παισιος δεν σταματούσε να ομιλεί. Για την ευλαβή άσκηση της και την αξία της έδιδε συμβουλές και χρήσιμες οδηγίες. Έλεγε: «Ή προσευχή πρέπει να είναι λιτή. Κάθε άνθρωπος πρέπει να λέει συνεχώς και αδιαλείπτως την ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με». Πρέπει να λέμε την ευχή παντού. Πρέπει να βρισκόμαστε σε διαρ...κή ακρόαση με τον Θεό. Με την προσευχή θα προλαμβάνουμε κάθε κακό. πριν την προσευχή, πρέπει να διαβάζουμε λίγες γραμμές από το Ευαγγέλιο ή από το Γεροντικό. Έτσι ή σκέψη μας θερμαίνεται και μετατίθεται στον πνευματικό χώρο. όσο ξεσκουριάζεις τα καλώδια, τόσο δέχεσαι τον θείο φωτισμό. Όταν τα καλώδια είναι σκουριασμένα, όσο κι αν πατάς την πρίζα, το ρεύμα δεν περνά».
Λόγια απλά, κατανοητά και ωφέλιμα. Λόγια σαφή πού διδάσκουν και απλοποιούν όσα για την προσευχή διδάσκει ή Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Ό Γέροντας ζούσε με την προσευχή. Είχε διαρκώς ανοικτή γραμμή προς τον Ουρανό. Ήταν ό άνθρωπος της θερμής προσευχής, στην οποία έβαζε όλο τον κόσμο και μάλιστα όσους του ζητούσαν τη βοήθεια του. Έλεγε: «Γράψετε μου σ' ένα χαρτί το πρόβλημα σας και θα προσευχηθώ για τη λύση του». Κι ήταν πολλοί αυτοί πού έδρεψαν τους καρπούς της προσευχής του μακαριστού Γέροντα. Ή προσευχή του τους θεράπευσε, τους ενίσχυσε, τους φώτισε, τους καθοδήγησε, τους επανέφερε στο δρόμο της πίστεως και της αγίας ζωής
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΑΣΑΝΑΚΗΣ Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης

 

ΗΛΙΑΣ ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ 21 ΙΑΝ 2012

κοινωνική μας συμπεριφοράΌ Γέροντας ζητούσε πλήρη εφαρμογή των εντολών του Κυρίου. Κι όλα αυτά μέσα σ' ένα πνεύμα αγάπης και διάκρισης.

 

 

κοινωνική μας συμπεριφορά ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

Η κοινωνική εμπειρία του Γέροντα εντυπωσίαζε. Αν και ερημίτης μοναχός, γνώριζε πολύ καλά τα του κόσμου, της εργασίας και των επαγγελμάτων. Σε κάθε σχετική ερώτηση είχε και την ανάλογη απάντηση. Στην ερώτηση Τι πρέπει να κάνει ό υπάλληλος μιας υπηρεσίας, όταν οι υφιστάμενοι του δεν τον ακούνε, είπε: «Ό προϊστάμενος πρέπει να είναι σαν τον πατέρα. Πρέπε.ι να νουθετεί και να συμβουλεύει. Στους υφισταμένους του πρέπει να συμπεριφέρεται με διάκριση. Αν δεν δουλεύουν ή δεν συμπεριφέρονται σωστά οι υφιστάμενοι, τόσο το χειρότερο γι' αυτούς. Κι αν κοροϊδεύουν τον προϊστάμενο τους, τόσο το καλύτερο γι' αυτόν, γιατί έτσι θα σβήσει μερικές αμαρτίες του. Πρέπει, όμως, να επιμένει στο να συμβουλεύει σωστά. Κάποτε το καλό θα γίνει». Εδώ φαίνεται καθαρά ή πλήρης εφαρμογή της αγάπης, την οποία μας δίδαξε ό Κύριος. Φαίνεται το ειρηνοποιό πνεύμα, ή συγκατάβαση και ή υποχωρητικότητα. Έμμεσα, πλην σαφώς, ό Γέροντας μας έλεγε: Μακριά ή οργή, ή κακία, ή εκδίκηση, ή τιμωρία. Αγάπη προς όλους και προς τους απειθείς, τους δύστροπους, τους ανυπάκουους. Κι όλα αυτά «όπως γένησθε υιοί του πατρός υμών του εν ουρανοίς, ότι τον ήλιον αυτού ανατέλλει επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαιους και αδίκους» (Ματθ. ε' 45). Ό Γέροντας ζητούσε πλήρη εφαρμογή των εντολών του Κυρίου. Κι όλα αυτά μέσα σ' ένα πνεύμα αγάπης και διάκρισης.


Το κήρυγμα της αγάπης του Γέροντα ήταν απλό και πειστικό. Έλεγε: «Ό καλός χριστιανός αγαπά πρώτα τον Θεό και έπειτα τους ανθρώπους. Ή υπερχείλιση της αγάπης πηγαίνει και στα ζώα και τη φύση. Ή αγάπη μας προς συγγενείς και ξένους πρέπει να είναι αδελφική». Πρώτα, λοιπόν, αγάπη και σεβασμό προς τον Θεό, κι έπειτα προς όλα τα δημιουργήματα του. Αυτή την αγάπη πρέπει να βιώνει ό πιστός χριστιανός.

Είμαι βέβαιος ότι το ίδιο συνεχίζει και από τον Ουρανό, οπού απολαμβάνει μακαριότητας. Ή αγάπη του προς τα πνευματικά του παιδιά συνεχίζεται και από εκεί ψηλά

.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΑΣΑΝΑΚΗΣ Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης
ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  21 ΙΑΝ 2012 

Το τέλος της ζωής τουπαρουσιάζει αιμορραγίες για τις οποίες αρνούνταν να νοσηλευτεί λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «όλα θα βολευτούν με το χώμα»

                                                

 

 

 

 

 

 

Το τέλος της ζωής του ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ  ΠΑ ΣΙΟΥ              Μετά το 1993 άρχισε να παρουσιάζει αιμορραγίες      για           τις                   οπιες               αρνούνταν να νοσηλευτεί λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «όλα θα βολευτούν με το χώμα». Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους ο Παΐσιος βγαίνει για τελευταία φορά από το Όρος και πηγαίνει στη Σουρωτή, στο Γυναικείο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου για τη γιορτή του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου(10 Νοεμβρίου). Εκεί μένει για λίγες μέρες και ενώ ετοιμάζεται να φύγει ασθενεί και μεταφέρεται στο Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, όπου του γίνεται διάγνωση για όγκο στο παχύ έντερο. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1994 ο γέροντας χειρουργείται.

Παρότι η ασθένεια δεν σταμάτησε (παρουσίασε μεταστάσεις στους πνεύμονες και στο ήπαρ), ο γέροντας ανακοίνωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στο Άγιο Όρος στις 13 Ιουνίου. Ο υψηλός πυρετός όμως και η δύσπνοια τον ανάγκασαν να παραμείνει.

Στο τέλος του Ιουνίου οι γιατροί του ανακοινώνουν ότι τα περιθώρια ζωής του ήταν δύο με τρεις εβδομάδες το πολύ. Τη Δευτέρα 11 Ιουλίου (γιορτή της Αγίας Ευφημίας που την ευλαβούνταν και την αγαπούσε πολύ και που αξιώθηκε να την δεί κιόλας) ο γέροντας κοινώνησε για τελευταία φορά γονατιστός μπροστά στο κρεβάτι του. Τις τελευταίες μέρες της ζωής του αποφάσισε να μην παίρνει φάρμακα ή παυσίπονα, παρά τους φρικτούς πόνους της ασθένειάς του. Τελικά ο Γέροντας Παΐσιος «κοιμήθηκε» την Τρίτη 12 Ιουλίου 1994 και ώρα 11:00. Ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Έκτοτε, κάθε χρόνο στις 11 προς 12 Ιουλίου, στην επέτειο κοιμήσεως του Γέροντος, τελείται αγρυπνία στο Ιερό Ησυχαστήριο, με συμμετοχή χιλιάδων πιστών,ενω με τις πρεσβείες του εξακολουθούν να γίνονται εξαίσια θαύματα σε όσους τον επικαλούνται με πίστη.Ισως και περισσότερα απο όταν ήταν εν ζωή.Εχει βοηθήσει χιλιάδες ανθρώπους με την προσευχή του και ήδη απο όταν ήταν εν ζωή ακόμα, είναι στην συνείδηση του Ορθόδοξου λαού μεγάλος Άγιος

 

 

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  21 ΙΑΝ 2012

 

Ο όσιος και ο ζαπτιές.

Ο όσιος Παρθένιος ο Χίος (1815-1883) ,νεαρός ακόμη μοναχός, θέλησε ν' ασκητέψει στην περιοχή Πένθοδο, η οποία ανήκε στη Νέα Μονή της Χίου. Ο ηγούμενος Μελέτιος Φλουράς όχι μόνο δεν του το επέτρεψε, αλλά και τον κατήγγειλε στον δεσπότη της Χώρας Γρηγόριο Κωνσταντινίδη. Κι αυτός τότε έστειλε ένα ζαπτιέ, τούρκο χωροφύλακα , για να συλλάβει τον όσιο και να τον φέρει ενώπιον του.
Ο  ζαπτιές, άνθρωπος απλοϊκός και καλοπροαίρετος, πήγε αρματωμένος και συνάντησε τον νεαρό ασκητή.
-Εσύ είσαι ο καλόγερος; Εσύ κάνεις το νταβαντούρι; Που είναι το μοναστήρι σου;
Ο όσιος του έδειξε μια σπηλιά  και ένα μικρό εκκλησάκι από ξερολιθιά.
-Βάι, βάι! Τέτοια φτώχεια! Εσένα θένε να πάνε φυλακή; Φυλακή γκιουζέλ για σένα.
Ο ασκητής έμαθε τον σκοπό του ερχομού του και τον παρακάλεσε να ξεκινήσουν την επόμενη , το πρωί. Ήθελε ν' αποφύγει , σαν νέος μοναχός που ήταν τους νυκτερινούς πειρασμούς της πολιτείας. Ο τούρκος έδειξε κατανόηση και τον ρώτησε:
-Και που θα μείνω τη νύχτα;
-Εκεί στη σπηλιά.
-Όκι χωρά. Με πλακώνει η καρδιά μου.
-Θέλεις εδώ στο εκκλησάκι;
-Θέλω. Θα κοιμηθώ όμως έξω. Μέσα είναι αμαρτία. Μέσα θα κοιμηθείς εσύ. Δική σου είναι η εκκλησία.
Έφαγαν κάτι φτωχικά και ο ζαπτιές έβγαλε και πρόσφερε στον όσιο ρακί.
-Εγώ δεν πίνω , είπε εκείνος.
-Εγώ κάνει να πιώ εδώ που είναι η Παναγία;
-Κάνει , κάνει να πιεις.
Ήπιε λίγο κι αποκοιμήθηκε. Τη νύχτα, τα μεσάνυχτα, ξύπνησε. Σαν ν'άκουσε ένα μουρμουρητό. Πλησιάζει στον εκκλησάκι, σκύβει στον πορτάκι του ,και μένει αποσβολωμένος. Στο τρεμάμενο φως του καντηλιού ο όσιος προσευχόταν . Δεν ακουμπούσε όμως στη γη κι ήταν λουσμένος μ' ένα φως ιλαρό!...Είχε σηκώσει τα χέρια και το φως ακτινοβολούσε γύρω του. Σε λίγο χαμήλωσε τα χέρια. Τω φως χάθηκε.Ο μοναχός προσευχόταν για την αναξιότητά του κι έκλαιγε, έκλαιγε...Κι ο τούρκος άκουγε το κλάμα, εκστατικός , ένα κλάμα βουβό και σιγανό, ανάμεσα στα λόγια της προσευχής.
Μόλις έφεξε, έφυγε ο ζαπτιές αναστατωμένος,μόνος του, για τη Χώρα. Δεν τόλησε να ενοχλήσει τον όσιο και να τον πάρει μαζί του.

Ο δεσπότης απόρησε:
-Που είναι ο καλόγερος; ρώτησε.
-Δεσπότη, εφέντη, ο καλόγερος είναι άνθρωπος του Θεού , είπε ο τούρκος, και διηγήθηκε όσα είχε δει.
Ο επίσκοπος κατάλαβε. Έμαθε εκείνο που ήθελε. Στέλνει τώρα άλλο χωροφύλακα , ο οποίος φέρνει τον όσιο αυθημερόν στη Χώρα.
-Εσύ είσαι ο Παρθένιος; τον ρώτησε.
-Εγώ, αποκρίθηκε εκείνος βάζοντας βαθιά μετάνοια.
-Σε κατηγορούν...
-Δίκιο έχουν . Δική τους είναι η περιοχή.
Τι κάνεις πάνω στο βουνό;
-Προσεύχομαι,
-Σε ποιόν άγιο;
-Στον άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο.
Το όνομα του αγίου τράνταξε τον επίσκοπο.
-Εκείνος έβλεπε το άκτιστο φως, αλλά κι εσύ το βλέπεις, είπε και κάρφωσε το βλέμμα του στο δικό του.
-Εγώ ο αμαρτωλός; διαμαρτυρήθηκε  ο όσιος, έτοιμος να κλάψει.
Ο δεσπότης τον κοίταζε προσεκτικά. Διέκρινε σ' αυτόν τον μοναχό μια θεϊκή δύναμη. Έβλεπε σ' εκείνο το αδύνατο πρόσωπο μια δυνατή λάμψη. Σηκώθηκε αυθόρμητα να τον ασπασθεί κι ένιωσε να τον συγκλονίζει η αγιότητα του.
-Καλά , παιδί μου, Πήγαινε στον καλό...Να πορεύεσαι όπως προσεύχεσαι, και να θυμάσαι κι εμένα στην προσευχή σου.
(Το Αγιομαρκάκι. τ.Α΄)

Oμήρου Οδύσσεια-Ντοκιμαντέρ BBC

 

Ο Simon Armitage βάζει πλώρη και ακολουθεί όσο το δυνατόν πιστότερα την ομηρική διαδρομή του γνωστότερου ήρωα της αρχαίας ελληνικής ιστορίας... του Οδυσσέα. Ξεκινώντας απ' την υποτιθέμενη τοποθεσία της Τροίας και με ποιητική διάθεση, ο Άρμιτατζ εξετάζει ενδελεχώς την πολυσχιδή προσωπικότητα ενός απ' τους πιο αμφιλεγόμενους ήρωες της ιστορίας.

Ένα σπουδαίο ντοκιμαντέρ που καταφέρνει μέσα στα πλαίσια περιορισμένου χρόνου να μας ταξιδέψει στην όμορφη μεσόγειο, με συχνές στάσεις αυτές του Οδυσσέα. Όμορφη αφήγηση, ακόμα ομορφότερη σκηνοθεσία και εξαιρετική παραγωγή. Ένα αρκετά αξιόλογο ντοκιμαντέρ.

http://trelogiannis.blogspot.com/2012/01/o-bbc.html?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος για τον προκάτοχό του Πατριάρχη Νεόφυτο Η'

  Κωνσταντινούπολη, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα

Τρισάγιο στη μνήμη του Πατριάρχου Νεοφύτου τέλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στον τάφο του στο Κοιμητήριο της Αγίας Τριάδος, δίπλα στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Στo τρισάγιο παρέστησαν συγγενείς του αοιδήμου Πατριάρχου και ομοπάτριοί του προσκυνητές από τις Σέρρες, ανάμεσά τους και ο Πρώην Υπουργός Γεώργιος Καλαντζής.

Στο τέλος της δεήσεως ο Πατριάρχης αναφέρθηκε στον Πατριάρχη Νεόφυτο σημειώνοντας μεταξύ άλλων: «Nα έχουμε όλοι την ευχή του μακαριστού Πατριάρχου και εσείς οι συμπολίται του και συγγενείς του έστω και μακρινοί, εγώ ως διάδοχός του και όλοι εμείς που διακονούμε στο Φανάρι. Ήταν ένας μεγάλος Πατριάρχης ο οποίος, δυστυχώς λόγω και τότε περιστάσεων, είχε όπως βλέπετε βραχείαν πατριαρχείαν μόλις τριών ετών. Όμως υπηρέτησε πιστώς και ευόρκως την Εκκλησία στις προηγούμενες επαρχίες, μητροπόλεις του Οικουμενικού Θρόνου, τι οποίες εποίμανε. Τότε ήταν σύνηθες το φαινώμενον των μεταθέσεων από μητροπόλεως εις Μητρόπολιν και έτσι ο μακαριστός προκάτοχός μου Νεόφυτος υπηρέτησε σε πολλές επαρχίες του Θρόνου με τελευταίαν την Μητροπόλιν Νικοπόλεως και Πρεβέζης, από την οποίαν και εξελέγη και ανήλθε εις τον Οικουμενικόν Θρόνον. Εδώ τα ερατινά Πριγκηπόννησα ιδιαιτέρως τον ενθυμούνται και η Αντιγόνη στην οποία έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του και εδώ η Χάλκη εις την οποία ετελέσθη η εξόδιος ακολουθία του και ενεταφιάσθη. Οσάκις έρχομαι στη Θεολογική μας Σχολή για να αναπαυθώ, να διαβάσω, προς περισυλλογήν και προσευχήν δεν παραλείπω να έρχομαι και εις το κοιμητήριο αυτό εδώ της Μονής της Αγίας Τριάδος και να επισκέπτομαι τον τάφο του Μακαριστού Προκατόχου μου, να ζητώ την ευχή του για την ικάνωσή μου από Θεού εις την εκτέλεσιν των Πατριαρχικών μου καθηκόντων προσευχόμενος και για τους άλλους που αναπαύονται εδώ ιεράρχας και καθηγητάς της Θεολογικής μας Σχολής».
Και ο Οικουμενικός Πατριάρχης συνέχισε:

«Πολλές φορές περιπατώντας είτε στον κήπο της Θεολογικής Σχολής, είτε στους κενούς δυστιχώς ακόμη διαδρόμους και ενθυμούμαι από όσα έχω διαβάσει όλες αυτές τις μεγάλες μορφές της Εκκλησίας και του Γένους που υπηρέτησαν με σθένος, με πίστη, με αφοσίωση, με αυτοθυσία εκείνα τα πιό δύσκολα από τα σημερινά χρόνια, υπηρέτησαν λέγω, την Εκκλησία και το Γένος και τα θεολογικά γράμματα εδώ στη Θεολογική Σχολή και απήλθον του κόσμου τούτου με αναπαυμένη τη συνείδησή τους ότι εξετέλεσαν το χρέος τους και έχοντας αφήσει ανεξήτιλον την σφραγίδα τους στη ζωή της Μητέρας Εκκλησίας στην ιστορία της και στην μαρτυρία της προς τον κόσμον, προς τους εγγύς και τους μακράν. Με αυτά τα αισθήματα και με αυτές τις απλές και ταπεινές σκέψεις σας υποδέχομαι ως διάδοχος του μακαριστού Πατριάρχου Νεοφύτου όλους εσάς που ήλθατε λίαν αξιεπαίνως από τα δικά του μέρη για να τιμήσετε την μνήμη του σήμερα που εόρταζε, του Αγίου Νεοφύτου, και σας ευλογώ από μέρους τηε Μητρός Εκκλησίας και εύχομαι αισίαν επάνοδον εις τα ίδια και ευλογημένη από Θεού χρόνια, με τις προσευχές του Πατριάρχου Νεοφύτου. Ο Θεός μαζί μας. Είμαι βέβαιος ότι η ψυχή του αγάλεται σήμερα και μας ευλογεί από το υπερπέραν».

Διαβάστε περισσότερα

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: "Να εργαστούμε ώστε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες"

Σήμερα στην Αθήνα υπάρχει φτώχεια, υπάρχει ανεργία, υπάρχει μία ανασφάλεια και υπάρχει ένα ερωτηματικό προς τα πού πηγαίνουμε, δηλώνει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος και προσθέτει ότι ''δεν πρέπει να μας πιάνει πανικός, αλλά πρέπει με ψυχραιμία, με μεθοδικότητα και με εργασία, όλοι μαζί να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες''.

Σε δηλώσεις μετά την τελετή στην Ιερά Αρχιεπισκοπή όπου τιμήθηκε ο επιχειρηματίας Βάσος Χατζηθεοδοσίου για τη συνολική φιλανθρωπική προσφορά του τόσο προς την Ιερά Αρχιεπισκοπή όσο και προς την Εκκλησία, γενικότερα, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών ευχήθηκε χρόνια πολλά και ευλογημένα και ιδιαίτερα ένα έτος ευλογημένο.

''Ετος που με τη βοήθεια του Θεού να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες. Θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες προς τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, τις Ιερείς Μητροπόλεις και τους ευλαβείς κληρικούς, αλλά και όλους τους αγαπητούς Κυπρίους οι οποίοι με αγάπη μας αντιμετωπίζουν αυτό τον καιρό. Υπάρχουν ορισμένες δυσκολίες στην πατρίδα μας, στην Ελλάδα, στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών και κυρίως στις μεγαλουπόλεις,» είπε, σημειώνοντας ότι η Εκκλησία της Κύπρου με τους εργάτες της θέλησε να μας συμπαρασταθεί και στέλνει διάφορες βοήθειες τις οποίες τις αξιοποιούμε και τις χρειαζόμαστε.

«Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ προς όλους αυτούς τους ανθρώπους που μας θυμούνται και ιδιαίτερα θα ήθελα να πω ένα ευχαριστώ για τη σημερινή αυτή εκδήλωση, δηλαδή τις ευχαριστίες και την εκδήλωση ευγνωμοσύνης προς τον κ. Χατζηθεοδοσίου, ο οποίος συντελεί με τον κόπο των εργασιών του, ώστε αυτά τα αγαθά από εδώ να φτάσουν στην Αθήνα και γίνεται κατά κάποιο τρόπο αυτός μια γέφυρα αγάπης από την Κύπρο προς την πατρίδα μας, την Ελλάδα'', πρόσθεσε.

Ερωτηθείς ποιες είναι οι ανάγκες του ελληνισμού σήμερα, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου είπε ότι το δύσκολο είναι πώς μπορούμε να βγούμε από αυτές τις ανάγκες.

''Είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί ούτε να το προβλέψει ούτε να πει τίποτε. Απλώς ελπίζοντας και πιστεύοντας στη δύναμη του ελληνισμού, είμαι σίγουρος ότι θα ξεπεράσει αυτή τη δυσκολία και θα ξαναβρούμε πάλι τον εαυτό μας για να προχωρήσουμε μπροστά με προκοπή. Σήμερα στην Αθήνα υπάρχει φτώχεια, υπάρχει ανεργία, υπάρχει μία ανασφάλεια και υπάρχει ένα ερωτηματικό προς τα πού πηγαίνουμε. Είναι κάτι που απασχολεί όλους μας και τον καθένα χωριστά και ιδιαίτερα σε αυτούς που έχουν τις ευθύνες στα χέρια για την πορεία αυτού του τόπου, αυτού του λαού. Δεν πρέπει να μας πιάνει πανικός, βέβαια, αλλά πρέπει με ψυχραιμία, με μεθοδικότητα και με εργασία όλοι μαζί να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες'', συμπλήρωσε.

Σε ερώτηση κατά πόσο η Εκκλησία της Ελλάδας ίσως θα έπρεπε με τη μορφή φορολογίας να αποδίδει κάποια χρήματα στο ελληνικό δημόσιο, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών είπε: ''Λυπάμαι που το ακούω από κατοίκους της Κύπρου. Αυτό είναι ένα σύνθημα που το έχουνε ειδικά εξαπολύσει διάφοροι χώροι για τις δικές τους σκοπιμότητες''.

Η Εκκλησία της Ελλάδος, συνέχισε, πληρώνει περισσότερο φόρο απ' ότι οι πολίτες στην Ελλάδα.

''Αυτό πρέπει να το ξέρετε. Τα έσοδα, δυστυχώς, του 2010 της Εκκλησίας γενικότερα, του Κεντρικού Οργανισμού, ήταν 11 εκατομμύρια ευρώ και τα έξοδα 16 εκατομμύρια. Επομένως, έχουμε χρεωστικό υπόλοιπο από τον περασμένο χρόνο 5 εκατομμύρια. Στα 11 εκατομμύρια σημειώστε ότι οι τόκοι προς το κράτος είναι δύο εκατομμύρια εφτακόσιες χιλιάδες, δηλαδή το εν τρίτο. Δεν ξέρω ποιος πολίτης σε ποια χώρα, ποιος οργανισμός, σε ποια χώρα, θρησκευτικός πληρώνει τόσα όσα πληρώνει η Ελλάδα στο κράτος. Το 2010 στα 11 εκατομμύρια έσοδα πλήρωσε δύο εκατομμύρια εφτακόσιες χιλιάδες. Επομένως, όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού που λέγονται, διότι υπάρχουν τέτοιες διαθέσεις, δυστυχώς πολλές και αυτό κι αν είναι ένα πρόβλημα του ελληνισμού σήμερα'', σημείωσε.

Απαντώντας σε ερώτηση για το θέμα του Ηγούμενου Εφραίμ, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών είπε ότι είναι ένα θέμα πάρα πολύ λεπτό.

''Ενα θέμα αφού ασχολείται με αυτό η δικαιοσύνη, εμείς δεν μπορούμε να παρέμβουμε, αλλά όμως ως Εκκλησία επειδή γνωρίσαμε και γνωρίζουμε τον άνθρωπο συμπάσχουμε και είμαστε στο πλευρό του'', ανέφερε.

Ερωτηθείς αν γίνονται ενέργειες για να τερματιστεί αυτό, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών είπε ότι ενέργειες οι οποίες μπορούν να εκληφθούν ως παρέμβαση δικαιοσύνης όχι, αλλά συμπαράσταση ανθρώπινη σε ώρες δύσκολες υπάρχει.
kathimerini.com.cy

Πως πρέπει να μελετά κανείς και να προσεύχεται διά μέσου των Αγγέλων και όλων των Αγίων. (Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτου)

Δύο τρόπους μπορείς να μεταχειρισθείς για να δεχθείς την βοήθεια και προστασία των επουρανίων αγίων. Ο ένας είναι να στραφείς προς τον Ουράνιο Πατέρα και να του δείξεις την αγάπη με την οποία αγαπάται και τους αίνους με τους οποίους υμνείται από όλους τους αγίους του ουρανού, και τους αγώνες και τα βάσανα που υπέφεραν αυτοί οι άγιοι πάνω στη γη για την δόξα του· και έτσι με τη δύναμη αυτών των πραγμάτων να ζητήσεις από τη Μεγαλειότητά του εκείνο που χρειάζεσαι.

Ο άλλος είναι να προστρέξεις σ’ αυτά τα ίδια τα πνεύματα των Αγγέλων και των Αγίων, διότι εκείνα επιθυμούν όχι μόνο την επίγεια σωτηρία μας και τελειότητα, αλλά και την δόξα μας στους ουρανούς και να ζητήσεις να σε βοηθήσουν εναντίον όλων των κακιών των εχθρών σου και να σε προστατέψουν ακόμη κατά την ώρα του θανάτου σου.

Σκέψου καμμία φορά και τις πολλές και εξαιρετικές χάριτες που δέχθηκαν από τον Θεό αυτοί οι Άγιοι του ουρανού, διεγείροντας και ανάβοντας μέσα σου μία δυνατή χαρά και αγάπη γι αυτούς, γιατί είναι πλουτισμένοι με τόσα υπερφυσικά χαρίσματα τα οποία να τα υπολογίζεις σαν να είναι δικά σου.

Μάλιστα, αν είναι δυνατόν να χαίρεσαι περισσότερο γιατί τα έχουν αυτοί και όχι εσύ, διότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού, που είναι αινετός και ευλογημένος. Και για να κάνης αυτή την άσκηση με ευκολία και τάξη, διαίρεσε τα τάγματα των Αγίων της ημέρας με την εξής τάξη: Την Δευτέρα να παρακαλείς τα εννέα Τάγματα των Αγγέλων· την Τρίτη τον Τίμιο Πρόδρομο· την Τετάρτη τους Πατριάρχες και Προφήτες· την Πέμπτη τους Αποστόλους· την Παρασκευή τους μάρτυρες· το Σάββατο τους Ιεράρχες με τους άλλους Αγίους· την Κυριακή τις Παρθένες με τις άλλες Αγίες.

Αλλά καθημερινά μη σταματήσεις να προστρέχεις στη Θεοτόκο, τη Βασίλισσα όλων των Αγίων, στον Άγγελο τον φύλακά σου, στον Αρχάγγελο Μιχαήλ και σε όλους τους Αγίους τους συνηγόρους και βοηθούς σου.

Να παρακαλείς καθημερινά την Αειπάρθενο Μαρία, τον Υιό της, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και τον ουράνιο Πατέρα του, για να σε αξιώσουν της χάριτος αυτής· δηλαδή για να σου δώσουν για κύριο και καθολικό σου συνήγορο και υπερασπιστή τον δίκαιο Ιωσήφ τον μνήστορα.

Και κατόπιν πρόστρεχε σ’ αυτόν τον ίδιο τον Ιωσήφ με δεήσεις και θάρρος για να σε δεχθεί στη προστασία του. Διότι αναρίθμητες ήταν οι ευεργεσίες που δέχθηκαν από αυτόν εκείνοι που τον είχαν σε ευλάβεια και πρόστρεξαν σ’ αυτόν, όχι μόνον όταν είχαν πνευματικές ανάγκες, αλλά και υλικές, και ιδιαίτερα να τους καθοδηγεί πως πρέπει να προσεύχονται και να μελετούν σωστά.

Γιατί αν τους άλλους Αγίους τους αγαπά ο Θεός επειδή τον τίμησαν και υποτάγηκαν σ’ αυτόν, πόσο περισσότερο πρέπει να πιστεύουμε ότι αγαπά τον ταπεινότατο αυτόν και άγιο; Και πόσο ισχύουν οι παρακλήσεις του ενώπιον του Θεού, αφού είχε τόση τιμή από τον ίδιο τον Θεό, όταν σωματικά ήταν στη γη, που θέλησε να υποτάσσεται σ’ αυτόν και να τον υπακούει ως Πατέρα του, όπως αναφέρει το ιερό Ευαγγέλιο (Λουκ. 2,51), και να τον υπηρετεί σε ό,τι ήταν ανάγκη, όπως καθαρά αποδεικνύει στα Ασκητικά του ο Μέγας Βασίλειος;

(Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτου, Αόρατος Πόλεμος, Εκδ. Συνοδίας Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος)

fdathanasiou.wordpress.com

hristospanagia3.blogspot.com


ΗΛΙΑΣ   ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  21 ΙΑΝ 2012

"Θυμήσου να νοιάζεσαι για αυτούς που νοιάζονται για σένα"

Μερικές φορές δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις λέξεις για να δείξεις την αγάπη σου σε κάποιον.
Οι λέξεις είναι περιττές σε αυτό που λέγεται αγάπη αρκεί να ψάξεις να δεις τι κρύβεται στη σιωπή. Αυτό είναι και το βασικό θέμα μιας συγκινητικής διαφήμισης που πέσαμε τυχαία στο διαδίκτυο.

Η διαφήμιση αν και έχει ανέβει από το καλοκαίρι στο διαδίκτυο δε σταματά να δέχεται επισκέψεις καθώς μέχρι τώρα πάνω από 1.000.000 χρήστες την έχουν παρακολουθήσει.

Η εν λόγω διαφήμιση είναι της ασφαλιστικής εταιρείας Thai Insurance, φέρει τον τίτλο "The silence of love" (Η σιωπή της αγάπης) και αφορά την σχέση ενός κωφάλαλου πατέρα με την κόρη του.

Στο βίντεο βλέπουμε το νεαρό κορίτσι να δέχεται πειράγματα από τους συμμαθητές της για τον κωφάλαλο πατέρα της και εκείνη λέει πως θα ήθελε έναν πατέρα που να μιλά και μπορεί να ακούει τα προβλήματά της.

Ώσπου την ημέρα των γενεθλίων της που ο πατέρας της την περιμένει σπίτι για να γιορτάσουν εκείνη κλειδώνεται στο δωμάτιό της και κάνει απόπειρα αυτοκτονίας.

Ο πατέρας της τα χάνει και την τρέχει αμέσως στο νοσοκομείο λέγοντας στους γιατρούς να κάνουν τα πάντα για να τη σώσουν. Να του πάρουν όλες τις οικονομίες, το σπίτι, τα πάντα αρκεί να γίνει καλά το κοριτσάκι του.

Μάλιστα εκείνη τη στιγμή ο σκηνοθέτης κάνει flashback δείχνοντάς μας πως ο πατέρας της μιλούσε όλο αυτόν τον καιρό με τον δικό του τρόπο και την καταλάβαινε, την συμβούλευε, ήταν πάντα δίπλα της αλλά εκείνη δε το έβλεπε.

Λυπάται που είναι κωφάλαλος και που δεν μπορεί να είναι όπως οι άλλοι πατεράδες αλλά την αγαπά με όλη του την καρδιά.

Έτσι, ο πατέρας δίνει το αίμα του και  κόρη σώνεται με τη διαφήμιση να κλείνει λέγοντας πως "δεν υπάρχουν αψεγάδιαστοι πατεράδες αλλά οι πατεράδες θα αγαπάνε πάντα άψογα τα παιδιά τους...Θυμήσου να νοιάζεσαι για αυτούς που νοιάζονται για σένα".



http://briefingnews.gr/international/item/14748

Ἡ ἀλήθεια γιά τήν περιουσία, τή φορολόγηση τῆς Ἐκκλησίας καί τή μισθοδοσία τῶν κληρικῶν της

Κάντε κλίκ στην φωτογραφία για να διαβάσετε το βιβλίο.

ΘΑΥΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ Ο Γέροντας ΠΑΙΣΙΟΣ δεν έπαυσε να βοηθά τους ανθρώπους και μετά την κοίμηση του

 ΘΑΥΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ του αγιου γεροντα ΠΑΙΣΙΟΥ
 Ουκ απέστη ημών»
Ο Γέροντας δεν έπαυσε να βοηθά τους ανθρώπους και μετά την κοίμηση του. Οι άνθρωποι καταφεύγουν στον Γέροντα και ζητούν τις πρεσβείες του, επειδή πιστεύουν στην αγιότητά του. Ο τάφος του έγινε πανορθόδοξο προσκύνημα. Έχει πολλή ευλογία και χάρι. Συγκεντρώνει τους πονεμένους και παρηγορεί τους θλιμμένους. Θεραπεύονται ασθενείς και γίνονται πολλά θαύματα. Και το Κελλάκι του στο Άγιον Όρος έγινε επίσης προσκύνημα. Καθημερινά περνούν επισκέπτες που είχαν γνωρίσει τον Γέροντα και ευεργετήθηκαν, για να τον ευχαριστήσουν ή άλλοι για να δουν που ζούσε.
Τα θαυμαστά γεγονότα που κάνουν οι Άγιοι, εμφανίσεις και θεραπείες, τα βλέπουμε και στον Γέροντα και μετά την κοίμησή του. Ιδιαιτέρως θεραπεύει καρκινοπαθείς και δαιμονισμένους. Εμφανίζεται και σώζει πολλούς από τροχαία δυστυχήματα. Πολλοί ασθενείς τον είδαν μέσα στα Νοσοκομεία. Διάφορα προσωπικά του αντικείμενα θαυματουργούν και εκπέμπουν άρρητη ευωδία.

Αγώνας για το δεκαράκι..

Ένας καθηγητής γυμνασίου είπε στον π.Ιωήλ:

-Πάτερ μου, δεν βρίσκω καθόλου σωστό να κάνουμε το καλό, για ν’ απολαύσουμε τον παράδεισο ή για να γλυτώσουμε την κόλαση. Το καλό πρέπει να το κάνουμε μόνο και μόνο από αγάπη για τον Θεό.

-Εσύ , τον ρώτησε ο π. Ιωήλ, όταν βαθμολογείς τους μαθητές σου, μόνο  το μηδέν και το άριστα χρησιμοποιείς; Δεν έχεις άλλους βαθμούς;

-Βεβαίως έχω. Χρησιμοποιώ όλους τους βαθμούς από το μηδέν μέχρι το είκοσι. Όσοι παίρνουν από δέκα και πάνω προάγονται. Οι άλλοι απορρίπτονται.

-Και ο Χριστιανισμός έχει δική του βαθμολογική κλίμακα. Το άριστα βάζει σ’ εκείνους που κάνουν το καλό, μόνο και μόνο γιατί επιθυμούν να εκτελούν το θέλημα του Θεού. Σ’ εκείνους που κάνουν το καλό για ν’ απολαύσουν τον παράδεισο,  βάζει μικρότερο βαθμό. Σ’ εκείνους που κάνουν το καλό για ν’ αποφύγουν την κόλαση , βάζει ακόμα μικρότερο βαθμό. Και οι τρείς όμως αυτοί βαθμοί είναι πάνω από το δέκα και συνεπώς προβιβάσιμοι! Εσύ, αν θέλεις, αγωνίσου να πάρεις το άριστα. Κανείς δεν σ’ εμποδίζει. Βλέπε όμως με συμπάθεια και κείνους τους καημένους, που αγωνίζονται για κανένα δεκαράκι.

(Ανέκδοτα  αρχιμ.Ιωήλ Γιαννακόπουλου (1901-1966))

Οταν υπάρχη υπερηφάνεια, δεν ενεργεί η πίστη{Γερ Παισιος}

Γέροντα, γιατί ενώ ζητώ κάτι με πίστη, δεν το δίνει ο Θεός;

-Πιστεύεις, ζητάς, αλλά, αν δεν έχης ταπείνωση ή έχης προδιάθεση υπερηφανείας, δεν δίνει ο Θεός.
Μπορεί να έχη κανείς πίστη όχι μόνο σαν ένα «κόκκον σινάπεως» αλλά σαν ένα κιλό σινάπι.
Εάν όμως δεν έχη και ανάλογη ταπείνωση, δεν ενεργεί ο Θεό, γιατί δεν θα τον ωφελήση.
... Οταν υπάρχη υπερηφάνεια, δεν ενεργεί η πίστη
.
"Η πλήρης ανάθεση της ζωής μας στο Θεό, είναι μια λύτρωση από την ανασφάλεια που φέρνει η πίστη στο εγώ, και μας κάνει να χαρούμε τον παράδεισο από αυτή τη ζωή"

Γέρων Παΐσιος

 

 

Ηλιας  Χαιντουτης  20 ΙΑΝ 2012

Ποιά δύναμη ἔχει ὁ σατανᾶς μπροστά στή δύναμη τοῦ Θεοῦ;

τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου

Ποιά δύναμη ἔχει ὁ σατανᾶς μπροστά στή δύναμη τοῦ Θεοῦ;

Κι αὐτή πού ἔχει, τοῦ τήν παραχωρεῖ ὁ Θεός, μόνο γιά νά μᾶς δοκιμάζει. Ὅταν ἀγωνίζεται κανείς γιά τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς του, δέν πρέπει νά σκέφτεται τί θά ποῦν οἱ ἄνθρωποι, ἀλλά τί θά πεῖ ὁ Θεός. Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν κριτήρια διαφορετικά ἀπό τά κριτήρια τοῦ Θεοῦ. Αὐτό πού κάνουμε γιά τήν ψυχική μας καλλιέργεια δέν τό κάνουμε γιά τούς ἀνθρώπους, γιά νά μᾶς ἐπαινέσουν καί νά μᾶς ἔχουν ψηλά στή συνείδησή τους, Ἀλλά τό κάνουμε γιά τόν Θεό, πού μία μέρα θά μᾶς κρίνει γιά τά ἔργα μας. Τότε π ού θά δώσουμε λόγο γιά τό πῶς πολιτευτήκαμε στή ζωή μας

  ΗΛΙΑΣ ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  20  ΙΑΝ 2012

Ι.Μ. Παναγίας Μικροκάστρου

Του Β.Π

«…νίκας τοῖς βασιλεῦσι…»

Περὶ τοῦ γνωστοῦ Ἀπολυτικίου «Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου…» παρατηρητέον ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἀντικατάστασις τῆς φράσεως «νίκας τοῖς βασιλεῦσι κατὰ βαρβάρων δωρούμενος…» διὰ τοῦ «νίκας τοῖς εὐσεβέσι κατ’ ἐναντίων…», διότι τὸ τροπάριον τοῦτο καὶ τὰ σὺν αὐτῷ πρὸ τοῦ Ἐξαψάλμου ἀπαγγελόμενα («Ὁ ὑψωθείς…», «Προστασία φοβερὰ καὶ ἀκαταίσχυντε… σῶζε οὓς ἐκέλευσας βασιλεύειν…») εἶναι ἱστορικῶς καθιερωμένα ὡς προσευχαί· «ὑπὲρ βασιλέων καὶ πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων, ἵνα ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι» (Α’ Τιμ. β’ 2), ἐνδεικτικῶς δ’ ὑπὸ τὰς λέξεις βασιλεῖς καὶ βασιλεύειν νοοῦνται ἐν γένει οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ κατέχοντες ἀξιώματα καὶ θέσεις ἐν τῇ κοινωνίᾳ «ἐν ὑπεροχῇ ὄντες».

Ἱερατικόν
Ἀποστολικὴ Διακονία τῆς Ἑκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
1962
 http://arxontarikion.wordpress.com/

Ημέρες της Εβδομάδας.

Η Εκκλησία μας  εκτός από τους αγίους του εορτολογίου της κάθε ημέρας,  τιμά ξεχωριστά υμνολογικά τις ημέρες της εβδομάδος :
Κάθε  Δευτέρα τους Αγίους Αγγέλους
Κάθε  Τρίτη  τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο
Κάθε Τετάρτη την  Κυρία Θεοτόκο
Κάθε Πέμπτη τους  Αγίους Αποστόλους και τον Άγιο Νικόλαο
Κάθε  Παρασκευή τον Τίμιο Σταυρό
Κάθε Σάββατο στους Κοιμωμένους
Κάθε Κυριακή τον Κύριο μας Ιησού Χριστό και Θεό και την εκ νεκρών Ανάστασή Του

Ραδιόφωνο της Εκκλησίας της Ελλάδος

Ακούστε ζωντανά απο τον διαδίκτυο
http://mediaserver.otenet.gr/ecclesia

εμπιστοσύνη στον λογισμό δημιουργεί ψυχολογικά προβλήματα [ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ }

                 
                     
                 
                            
                               
       Γέροντα, όταν κάποιος εχη τόν λογισμό ότι όλοι ασχολούνται μ' αυτόν κ.λπ.
, πώς θά τόν διώξη; -Αυτό είναι τοϋ πειρασμού πού πάει νά τόν άρρωστήση. Νά άδιαφορήση, νά μήν πιστεύη καθόλου σ' αυτόν τόν λογισμό. Ένας λ.χ. πού έχει καχυποψία, άν δη έναν γνωστό του νά μιλάη σιγά σέ έναν άλλον, σκέφτεται: ¨γιά μένα λέει¾ δέν το περίμενα άπ' αυτόν!³, ενώ εκείνοι γιά άλλο θέμα συζητοΰν. Και άν δέν προσέξη, εξελίσσεται σιγά-σιγά καί πού φθάνει! Νομίζει ότιτόν παρακολουθούν, ότιτόν καταδιώκουν. Ακόμη καί άν εχη συγκεκριμένα στοιχεία ότιοι άλλοι ασχολούνται μ' αυτόν, νά ξέρη ότικαί αυτά ό ίδιος οεχθρός τά έχει ταιριάξει έτσι, γιά νά τόν πείση. Καί πώς τά συνδυάζει ό διάβολος! Γνωρίζω έναν νέο πού, ενώ είναι εξυπνότατος, πιστεύει στον λογισμό του πού τοϋ λέει ότι δεν είναι ισορροπημένος. Με το να δέχεται τους λογισμούς πού τοϋ φέρνει τό ταγκαλάκι, τού έχουν δημιουργηθη ένα σωρό κόμπλεξ. Έκανε απόπειρα αυτοκτονίας, έχει λειώσει τους γονείς του. Ό Θεός τού έδωσε δυνάμεις και χαρίσματα, άλλα όλα τοϋ τά
αχρηστεύει ό εχθρός, καί έτσι βασανίζεται καί αυτός καί οί άλλοι. Δεν μπορώ νά καταλάβω γιατί τους δέχονται αυτούς τους ταγκαλακίστικους λογισμούς καί κάνουν την ζωή τους βασανισμένη, τά βάζουν καί με τον Θεό, πού τόσο πολύ μας ευεργετεί καί μας αγαπάει. Όσα καί εάν πής σε έναν τέτοιον άνθρωπο, δέν ωφελεί. Έάν δέν πάψη νά πιστεύη τους λογισμούς πού τοϋ φέρνει ό εχθρός, μόνον πού θά κουράζεσαι. -Γέροντα, ό ευαίσθητος είναι ψυχικά αδύνατος, είναι άρρωστος; -Όχι, τό φιλότιμο καί ή ευαισθησία είναι φυσικά χαρίσματα, άλλα κατορθώνει δυστυχώς ό διάβολος νά τά εκμεταλλεύεται. Έναν ευαίσθητο άνθρωπο τον κάνει συχνά νά μεγαλοποιή τά πράγματα, γιά νά μήν μπορή νά σηκώση κάποια δυσκολία ή νά τήν σηκώνη γιά λίγο καί μετά νά κάμπτεται, νά απογοητεύεται, νά ταλαιπωρήται, καί τελικά νά σακατεύεται. Άν αξιοποίηση τήν κληρονομική ευαισθησία, θά γίνη ουράνια. Άν άφήση νά τήν έκμεταλλευθή ό διάβολος, θά πάη χαμένη. Γιατί, άν δέν άξιοποιή ό άνθρωπος τά χαρίσματα του, τά εκμεταλλεύεται ό διάβολος. Έτσι πετάει τά δώρα τοϋ Θεού. Αντί νά εύγνωμονή τόν Θεό, τά παίρνειόλα ανάποδα. Ό ευαίσθητος, όταν πιστεύη στον λογισμό του, μπορεί νά κατάληξη ακόμη καί στο ψυχιατρείο, ενώ ό αδιάφορος μέ τό ¨δέν βαριέσαι³ δέν πάει βέβαια καλά, άλλα τουλάχιστον δέν καταλήγει καί στο ψυχιατρείο. Γι' αυτό τό ταγκαλάκι κυνηγάει τους ευαίσθητους ανθρώπους. Άλλοι πάλι βάζουν έναν λογισμό, ή μάλλον τό ταγκαλάκι τους φέρνει έναν λογισμό, ότιέχουν κληρονομική επιβάρυνση, και προσπαθεί νά τους πείση νά πιστέψουν ότικάτι έχουν. Τους φοβίζει, γιά νά τους ζαλίση και νά τους άχρηστέψη στά καλά καθούμενα. Άλλα και κάτι κληρονομικό άν ύπάρχη, μπροστά στην Χάρη τοϋ Θεού τίποτε δεν μπορεί νά σταθή. Θυμάστε τον Άγιο Κυπριανό
πού άπό μάγος έγινε Ιεράρχης της Εκκλησίας και Μάρτυς Χριστού; Ό Μωυσής πάλι ό Αιθίοπας
άπό ληστής έγινε πιο ευαίσθητοςάπό πολλούς μεγάλους Πατέρες. Σε τί κατάσταση έφθασε! Όταν πήγε νά τον δη ό Άγιος Μακάριος, τόν ρώτησε: ¨Τί νά κάνω; με ενοχλεί ό κόσμος και δέν μπορώ νά βρω ησυχία³. Και εκείνος τοϋ είπε:¨Μωυσή, Μωυσή, είσαι πολύ ευαίσθητος. Νά πάς στην Πετραία Αραβία
γιατί δέν μπορείς εσύ νά δίωξης τόν κόσμο!
. Πέρασε στην ευαισθησία και τόν Μέγα Αρσένιο πού ήταν άπό αρχοντική οικογένεια, μορφωμένος, καλλιεργημένος άνθρωπος, ενώ εκείνος ήταν ένας ληστής. Νά, βλέπεις ή Χάρις τού Θεού τί κάνει! Άλλα είχε πολλή ταπείνωση

 ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΥ ΛΟΓΟΙ  ΤΟΜΟΣ Γ

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  19 ΙΑΝ 2012

Τα όνειρα είναι απατηλάΟ πονηρός, επειδή δεν μπόρεσε να σε πειράξει την ημέρα, έρχεται την νύχτα. Επιτρέπει καμιά φορά και ο Θεός να μας πειράξει στον ύπνο, για να δούμε ότι δεν πέθανε ακόμη ο παλιός άνθρωπος ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟΣ

           
          

              Τα όνειρα είναι απατηλά

 

-Γέροντα, με ταλαιπωρούν κάτι άσχημα όνειρα…

-Όταν βλέπεις άσχημο όνειρο, ποτέ να μην εξετάζεις τι είδες, πώς το είδες, αν είσαι ένοχη, πόσο φταις. Ο πονηρός, επειδή δεν μπόρεσε να σε πειράξει την ημέρα, έρχεται την νύχτα. Επιτρέπει καμιά φορά και ο Θεός να μας πειράξει στον ύπνο, για να δούμε ότι δεν πέθανε ακόμη ο παλιός άνθρωπος. Άλλες φορές πάλι ο εχθρός πλησιάζει τον άνθρωπο στον ύπνο του και του παρουσιάζει διάφορα όνειρα, για να στενοχωρεθεί, όταν ξυπνήσει. Γι’ αυτό να μη δίνεις καθόλου σημασία· να κανείς τον σταυρό σου, να σταυρώνεις το μαξιλάρι, να βάζεις και τον σταυρό και κάνα-δυο εικόνες επάνω στον μαξιλάρι και να λες την ευχή μέχρι να σε πάρει ο ύπνος. Όσο δίνεις σημασία, άλλο τόσο θα έρχεται ο εχθρός να σε πειράζει. Αυτό δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο στους μεγάλους, αλλά και στους μικρούς. Και στα μικρά παιδιά ακόμη, παρόλο που είναι αγγελούδια, ο εχθρός πηγαίνει και τα φοβερίζει, όταν κοιμούνται και τινάζονται με αγωνία, τρέχουν φοβισμένα και με κλάματα στην αγκαλιά της μητέρας. Άλλοτε πάλι τα πλησιάζουν οι Άγγελοι και γελούν μέσα στον ύπνο τους από χαρά ή ξυπνάνε από την μεγάλη τους χαρά. Επομένως τα όνειρα που φέρνει ο πειρασμός είναι μια εξωτερική επίδραση του εχθρού στον άνθρωπο την ώρα που κοιμάται.