Τα παλιά τα χρόνια ήταν μικρότερα από τα νέα;

 

Όχι, για τους παρακάτω λόγους:

 

α) Για να ήταν μικρότερα, θα έπρεπε ο ήλιος τότε  να ήταν μικρότερος ώστε η περιστροφή της γης πέριξ αυτού να γινόταν γρηγορότερα οπότε το έτος θα ήταν μικρότερο.  Αυτό όμως   δε φαίνεται να συνέβαινε, αφού ο Θεός τον δημιούργησε μεγάλο, σύμφωνα με τα εξής λόγια, « καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς μεγάλους, τὸν φωστῆρα τὸν μέγαν εἰς ἀρχὰς τῆς ἡμέρας καὶ τὸν φωστῆρα τὸν ἐλάσσω εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτός »( Γεν. α΄, 16).

 

Αφού λοιπόν ο ήλιος ήταν μεγάλος απ’ αρχής, λογικότερο  είναι να   μίκρυνε από την οποιαδήποτε φθορά  του  παρά  να μεγάλωσε. Έτσι    τα παλιά τα χρόνια θα πρέπει να ήταν όχι  μικρότερα  από τα νέα αλλά μεγαλύτερα, αν βέβαια ο ήλιος μίκρυνε.

 

β) Το ότι ο Αδάμ, ο Μαθουσάλα, ο Νώε και άλλοι άνδρες της Παλαιάς Διαθήκης έζησαν πολλά χρόνια, δε σημαίνει ότι τα χρόνια αυτά ήταν μακρότερα, γιατί τις ίδιες εποχές ζούσαν και άλλοι  που όμως έζησαν  λιγότερα χρόνια. Αν, για παράδειγμα,  υποθέσουμε ότι οι παραπάνω  έζησαν  μισά από αυτά που αναφέρονται, αυτό θα συνέβαινε σε όλους. Κάποιος που έζησε λίγα, θα ήταν και τα δικά του τα χρόνια μισά, δηλαδή τα μισά από τα λίγα.  

 

Η Σάρα που ήταν ενενήντα, όταν είπε ο Θεός στον Αβραάμ που ήταν εκατό  ότι θα γεννήσει υιό και αυτή γέλασε, έπρεπε να ήταν σαράντα πέντε και ο Αβραάμ πενήντα. Τότε η Σάρα δε θα γέλαγε στα σαράντα πέντε της, γιατί δεν θα αισθανόταν γριά.

 

Από  αυτά και από άλλα παρόμοια που μπορεί να αναφέρει κανείς, όχι  τα παλιά τα χρόνια δεν  ήταν μικρότερα από τα νέα.  Ο ήλιος   ήταν και είναι ο φωστήρας ο μέγας. Μη τρελάνουμε και τον ήλιο.

 Ιωάννης Χ. Δήμος  πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών. 

 

Η Σαντορίνη είναι παντού...

 

Η Σαντορίνη είναι παντού...

γιατί περίσσεψε πιά το λάθος...

καί δε καλύπτεται...

αλλά ξεχύνεται από παντού...

Με συγκίνηση,

διαπιστώνουμε ... :

Τον Γόρδιο δεσμό τού Θηραϊκού χάους 

-κακού χάους- (υπάρχει και καλό...),

τον λύνει, τον κόβει τελικά, 

"ὁ ἁπτόμενος τῶν ὀρέων καὶ καπνίζονται ..."

"ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν ..."

... έχει και αυτή την όψη ο Θεός

Και, το χάδι Του...

καί, το χαστούκι Του...

μορφές καί οι δύο

τής άπειρης αγάπης του

γιά το πλάσμα του 

πού εξώκειλε...

πολύ...

Ποιός είναι όμως αυτός ο Γόρδιος δεσμός 

τού Θηραϊκού χάους ;

Μετά από 23 φορές 

πού έχουμε ταξιδέψει το όνειρο μας 

στη Σαντορίνη, 

μπορούμε τα το πούμε.

Είναι το ότι,

από ευεργετικά καθαρτήριο και αναζωογονητικό Βαπτιστήριο φωτός, 

ανέμου, καί θάλασσας, το Νησί,

κατήντησε μιά  σύγχρονη Πομπηΐα, 

έξω από ότι αυθεντικό έχει να προσφέρει 

το κάθε Ελληνικό νησί.

Οι φίλοι μας, 

φίλοι δεκαετιών, 

γέννημα θρέμμα Σαντορινιοί, 

επαγγελματικά 

καί κοινωνικά δραστήριοι,

χρόνια τώρα μάς μιλούσαν, 

γι'αυτά που κι εμείς είχαμε εντοπίσει : 

Αλλοίωση τής ταυτότητας 

τού Θηραϊκού λαού 

από τόν σε λάθος δομές και φιλοσοφία ανεξέλεγκτο τουρισμό, άγχος,

σκλαβιά και λατρεία τού κέρδους, 

πανάκριβες τιμές, 

ανεξέλεγκτη πολεοδομική δόμηση, 

καί άλλα ... καί άλλα ...

καί κυρίως, το ότι έπαψαν να χαίρονται 

τη χαρά τού νησιού τους, 

-την ίδια τη ζωή-

οι ίδιοι, 

μέσα σ'αυτήν την λάθος φιλοσοφία κ στάση ζωής, 

στην οποία 

περίσσεψε πιά το λάθος .

Καί στη Σαντορίνη καί παντού.

Τα είδαμε και το καλοκαίρι τού 2023, που ταξιδέψαμε και πάλι στην Σαντορίνη, 

σαν στο απόγειο δύναμης κι ομορφιάς τής άλλης υγρής πλευράς μας, τού Αιγαίου, 

πριν βέβαια επιστρέψουμε στην Κεφαλλωνιά.

Βλέπουμε τώρα να γράφουν...

"Ο Θεός να βάλει το χέρι του..."

(γιά τη Σαντορίνη),

καί σκεπτόμαστε,

ότι αυτό ακριβώς ο Θεός, 

αυτήν την στιγμή κάνει :

Βάζει το χέρι Του !

Και αυτό που συμβαίνει σε μικρογραφία 

στην Σαντορίνη, 

θα συμβεί σε όλον τον πλανήτη.

Πόνοι γέννας

θά'ναι...

πρωτίστως πνευματικής...

καί έπεται η εύφορη και αληθινά ευεργετική υλική...

Υστερόγραφο : 

Η αλήθεια είναι, ότι ως Κεφαλλωνίτες, 

διευκολυνώμεθα στο να φέρουμε στην ψυχοσύνθεση μας την φιλοσοφία τού σεισμού, μιά που το Νησί μας σείεται σεισμικά συνέχεια, 

μικροσεισμοί συμβαίνουν επάνω του σχεδόν κάθε μέρα, καθώς περιμένουμε στωικά τούς μεγάλους.

Η φιλοσοφία τού σεισμού 

έγκειται στο ότι μάς διδάσκει το εφήμερον, προσδίδοντάς μας μιά χρήσιμη κ χρηστική σοφία ζωής.

Με αυτό το πλεονέκτημα υπέρ μας, 

παίρνουμε το θάρρος και λέμε αυτά.

Αλήθεια επίσης είναι, ότι έχουμε στον υπερθετικό βαθμό, μεγίστη και απόλυτη, παθολογική αγάπη στην Κεφαλλωνιά, 

που δεν την αλλάζουμε με τίποτα•

οφείλουμε όμως και να πούμε, 

ότι θαλασσινή γεωμορφολογική δημιουργία τού Θεού σαν την Σαντορίνη, δεν υπάρχει πουθενά...

...κάπως λοιπόν έπρεπε να φροντισθεί 

όλη αυτή η ομορφιά...

και όχι να χάνεται μέσα στα θορυβώδη χνώτα, ενός ατάλαντου κι ανερμάτιστου λαϊκισμού

μιάς Πομπηΐας 

πού περιμένει μοιραία 

να εκραγεί ο Βεζούβιος .

 

 Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος 

Τα τελευταία λόγια

@dr.dis 

Είναι σωστή η φράση, στον άλλο κόσμο που θα πας;

 

Όπως είναι γνωστό, δύο κόσμοι υπάρχουν ο υλικός και ο πνευματικός. Ο άνθρωπος, όπως πάλι είναι γνωστό, με το σώμα του μετέχει στον υλικό κόσμο και με το πνεύμα του στον πνευματικό. Επειδή όμως σώμα και πνεύμα  ο Θεός τα έχει αρμονικά ενωμένα, ο άνθρωπος  συνδέει την ύλη με το πνεύμα  όταν βεβαίως  ζει επί της γης. Όταν όμως επέλθει ο θάνατος, τότε το υλικό μένει στον υλικό κόσμο και το πνευματικό μένει στον πνευματικό κόσμο στον οποίον ανήκει.  Ούτε η ύλη πάει σε άλλο κοασμό ούτε το πνεύμα.

Αλλά ας μείνουμε στην  παραπάνω φράση, αν είναι σωστή.     

Όχι γιατί, για να βρεθεί κανείς στον άλλο κόσμο, δε χρειάζεται να πάει και να περπατήσει, πράγμα το οποίο απαιτεί κάποιο διάστημα και κάποιον χρόνο. Στον άλλο κόσμο ο άνθρωπος, σύμφωνα και με τα λόγια του Ιωάννη δεν πάει, αλλά μεταβαίνει ή ακριβέστερα έχει μεταβεί, « ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι μεταβεβήκαμεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, ὅτι ἀγαπῶμεν τοὺς ἀδελφούς »( Α’ Ιω. γ’, 14).

Ο Κύριος στο ληστή δεν του είπε, όταν πας στον παράδεισο θα με συναντήσεις εκεί και θα είμαστε μαζί, αλλά, « Ἀμήν λέγω σοι, σήμερον μετ' ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ »( Λουκ. κγ’, 43). Αυτό το σήμερον δηλώνει την άμεση μετάβαση και μεταβίβαση.

Ακόμη δε αξιοπρόσεκτο είναι το ότι ο Χριστός είπε για τον Εαυτό Του, « · Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή » (Ιω. ιδ’, 6). Άρα η αρχή και το τέλος αυτής της οδού ταυτίζονται, γιατί, « Ἐγώ εἰμι τὸ Α καὶ τὸ Ω, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ » ( Απ. α’, 8).

 Έτσι όποιος έχει το Χριστό, έχει τα πάντα, γιατί ο Χριστός έχει τα πάντα, και συνεπώς έχει και όλα όσα έχει ανάγκη ο άνθρωπος. Όποιος έχει το Χριστό είναι στον παράδεισο, γιατί παράδεισος χωρίς το Χριστό, δεν είναι παράδεισος.

 Ύστερα από τις διευκρινήσεις αυτές, ας σημειωθεί ότι δεν είναι και μεγάλο λάθος να πει κανείς για κάποιον που έχει πεθάνει ότι πήγε στον άλλο κόσμο, αρκεί να μη νομίζει ότι περπατάει και χρειάζεται δρόμο και χρόνο για να φτάσει. Η οδός είναι ο Χριστός.

Ιωάννης Χ. Δήμος  πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.

Την τροφήν αυτών

 

στον γέροντα Παΐσιο

Μέρα γεμάτη γλυκασμό αγιορείτικο
κι αδρή αφή σε κομποσχοίνι μάλλινο
Όλ΄η πλαγιά ησύχαζε κάτω απ ΄τον ήλιο.
Μπορούσες να διακρίνεις με κλειστά μάτια
ακόμη κι ένα φύλλο τής λεφτοκαρυάς αν έπεφτε,
ή του φιδιού το πέρασμα επάνω στη φρυγμένη
πέτρα ή ανάμεσα στα κίτρινα χορτάρια.
Ο Γέροντας μάς είδε πριν να φτάσουμε
κ΄είπε τα ονόματα μας δίχως να μάς ξέρει.
Καθήσαμε στον ήσκιο ενός δέντρου
και θαμπωμένοι τον κοιτούσαμε.
Μιλούσε ήρεμα κι απλά.Η αγιότητα
γλύκαινε κάθε λόγο του πριν έρθει
να κατοικήσει μέσα μας. Και όταν
άρχισαν να έρχονται στα πόδια και στα χέρια του
ζητώντας του τροφή ένας αητός, μια γάτα , ένα φίδι,
τούς είπε ήσυχα: «πηγαίνετε Αβεσσαλώμ και Μάρθα,
κι εσύ Αρμαγεδδών τώρα έχουμε φίλους.
Σε λίγο , σαν τελειώσουμε, θα σάς φωνάξω».
Όταν ο υποτακτικός μάς έφερε το κέρασμα
κ ΄είπε πως θα ΄ναι ώρα εσπερινού σε λίγο,
ο γέροντας πήρε να ψάλλει: «πάντα
προς σε προσδοκώσι δούναι
την τροφήν αυτών, δόντος σου αυτοίς συλλέξουσι».
Και αμέσως έφτασαν
ο Αβεσσαλώμ, η Μάρθα, κι ο Αρμαγεδδών
να εκζητήσουν απ ΄το άγιο χέρι την τροφή τους,
ενώ εμείς ετοιμαζόμασταν να ψάλουμε
τ΄Ανοιξαντάρια και το Κύριε εκέκραξα…

(Π.Πάσχος-Πικρό Ψαλτήρι, εκδ.Ακρίτας , Αθήνα 1983, σσ 68-69)

Ο Μητροπολίτης Κένυας Μακάριος

@ocyakenya Syndesmos Day was a success #ocyak #orthodox #orthodoxchristian #orthodoxy ♬ original sound - ORTHODOX AFRICA TV

Η Εκκλησία είναι όπως το καράβι.

 Η Εκκλησία είναι όπως το καράβι. Άλλος κοιμάται, άλλος χαζεύει. Αυτό τραβά το δρόμο του. Άλλος πάλι αγωνίζεται, παλεύει πάνω με τα κύματα. Όλοι μαζί προχωρούν. Φθάνει να είσαι μέσα στην Εκκλησία. Γι’ αυτό να φροντίζετε να είστε πάντα στις ακολουθίες. Να μη λείπετε ~ Αγίου Παϊσίου

 https://x.com/jimmyrodis

Εκδήλωση-ομιλία: «Πώς θα μιλήσω στο παιδί μου για κρίσιμα θέματα;»

 
Οι εκδόσεις Έαρ σε συνεργασία με την Γ.Ε.Χ.Α Λαρίσης, στην
προσπάθειά τους να συμπαρασταθούν στο δύσκολο έργο της
αγωγής των παιδιών, προσκαλούν νέους γονείς στην
ενδιαφέρουσα εκδήλωση που θα γίνει στο πνευματικό κέντρο
της ΓΕΧΑ (Μανδηλαρά 14) την Κυριακή 26 Ιανουαρίου στις
11.30 π.μ.

Ο κ. Θωμάς Μαυρομάτης, παιδοψυχίατρος-συγγραφέας και η
κ. Νίκη Κατσιάπη, εκπαιδευτικός Med, PhD και συγγραφέας
του βιβλίου OXI BEBAIA θα μιλήσουν και θα συζητήσουν με
θέμα: Πώς θα μιλήσω στο παιδί μου για κρίσιμα
θέματα; (σχολικό εκφοβισμό, απαγωγές, σεξουαλική
παρενόχληση/ κακοποίηση, διαδικτυακές απάτες).
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας τα μικρά παιδιά θα
απασχοληθούν χαρούμενα και δημιουργικά.

 

Άγιος Παΐσιος - Από τα Φάρασα στον Ουρανό Β’ κύκλος

@megatvcom Άγιος Παΐσιος - Από τα Φάρασα στον Ουρανό Β’ κύκλος ➡️ Πρεμιέρα την Παρασκεύη 24/01 στις 21:50 

Ο Χριστός για τη φρονιμάδα και τη μωρία των ανθρώπων.

  Αυτές οι δύο αντίθετες λέξεις παραπέμπουν στην παραβολή των δέκα παρθένων εκ των οποίων, « πέντε δὲ ἦσαν ἐξ αὐτῶν φρόνιμοι καὶ αἱ πέντε μωραί. αἵτινες μωραὶ λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν οὐκ ἔλαβον μεθ᾿ ἑαυτῶν ἔλαιον· αἱ δὲ φρόνιμοι ἔλαβον ἔλαιον ἐν τοῖς ἀγγείοις αὐτῶν μετὰ τῶν λαμπάδων αὐτῶν. » ( Ματ. κε’, 2- 4). 

Στην προκειμένη περίπτωση μωρία είναι το ότι οι πέντε πήραν τις λαμπάδες τους χωρίς λάδι και φρονιμάδα είναι το ότι οι άλλες πέντε πήραν τις λαμπάδες τους αλλά και λάδι στα δοχεία τους. Το αποτέλεσμα της φρονιμάδας των μεν και της μωρίας των δε είναι γνωστό. Όμως οι δύο αυτές αντίθετες λέξεις παραπέμπουν και αλλού. 

 Είπε ο Κύριος, «Πᾶς οὖν ὅστις ἀκούει μου τοὺς λόγους τούτους καὶ ποιεῖ αὐτούς, ὁμοιώσω αὐτὸν ἀνδρὶ φρονίμῳ, ὅστις ᾠκοδόμησε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν πέτραν· καὶ κατέβη ἡ βροχὴ καὶ ἦλθον οἱ ποταμοὶ καὶ ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι καὶ προσέπεσον τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἔπεσε· τεθεμελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν. ( Ματ. ζ’, 24 - 25). « καὶ πᾶς ὁ ἀκούων μου τοὺς λόγους τούτους καὶ μὴ ποιῶν αὐτοὺς ὁμοιωθήσεται ἀνδρὶ μωρῷ, ὅστις ᾠκοδόμησε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν ἄμμον· καὶ κατέβη ἡ βροχὴ καὶ ἦλθον οἱ ποταμοὶ καὶ ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι καὶ προσέκοψαν τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ ἔπεσε, καὶ ἦν ἡ πτῶσις αὐτῆς μεγάλη. ( Ματ. ζ’, 26 - 27). 

Και στην προκειμένη περίπτωση φρονιμάδα είναι αυτό που έκανε ο φρόνιμος άνδρας και μωρία είναι αυτό που έκανε ο μωρός. Ο φρόνιμος παραπέμπει στις παραπάνω φρόνιμες και ο μωρός στις παραπάνω μωρές. 

Τη φρονιμάδα την προτιμούν πολλοί τη μωρία όμως κανείς, γιατί κανείς δε θέλει να είναι μωρός. Το ποιος όμως είναι φρόνιμος και ποιος μωρός, σύμφωνα με τα παραπάνω, το γνωρίζει και το διδάσκει μόνο ο Χριστός. 

 

 Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΣΩΖΕΙ

 

Για το ότι το Βάπτισμα σώζει, τα παρακάτω αποτρέπουν και δεν επιτρέπουν καμία αμφιβολία και αντίρρηση:

α) Ο Κύριος είπε στους Μαθητές Του, « ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται »(Μαρκ. ιστ,16 ).

β) Ο Απόστολος Πέτρος είπε, « ὃ ἀντίτυπον νῦν καὶ ὑμᾶς σῴζει βάπτισμα »( Α’ Πέτρ. γ’,21 ).

γ) Ο Απόστολος Παύλος είπε, « ἢ ἀγνοεῖτε ὅτι ὅσοι ἐβαπτίσθημεν εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν, εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν; συνετάφημεν οὖν αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος εἰς τὸν θάνατον, ἵνα ὥσπερ ἠγέρθη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν διὰ τῆς δόξης τοῦ πατρός, οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν » ( Ρω. στ’, 3-4).

δ) Ο Απόστολος Παύλος είπε, «εἰς τοῦτο γὰρ καὶ κοπιῶμεν καὶ ὀνειδιζόμεθα, ὅτι ἠλπίκαμεν ἐπὶ Θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστι σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, μάλιστα πιστῶν »( Α’ Τιμ. δ’,10 ). Το «μάλιστα πιστῶν» προφανώς αναφέρεται στους βαπτισθέντες.

ε) Αυτά και μόνο είναι αρκετά για να πεισθεί κάθε καλοπροαίρετος για την αξία, σημασία και αναγκαιότητα του Βαπτίσματος. Ύστερα  από τα παραπάνω,  αν προκύπτει κάποια  συγκεκριμένη και καλοπροαίρετη ερώτηση, υπάρχει ανάλογη απάντηση αλλά δεν είναι   του παρόντος.

Ιωάννης Χ. Δήμος  πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η τροφή των Πρωτοπλάστων

 

Ερώτηση 1η Ο Θεός μέσα στον παράδεισο είπε στους πρωτόπλαστους να μην τρώνε και να κάνουν αυστηρή νηστεία;

Απάντηση: Αυτά τα λόγια, με άλλα λόγια βεβαίως, τα είπε ο διάβολος στην Εύα συκοφαντώντας το Θεό. Συγκεκριμένα της είπε, «τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεός, οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ παραδείσου;». (Γεν. γ’, 1). Τότε η Εύα του απάντησε αρνητικά με τα εξής λόγια, « ἀπὸ καρποῦ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγούμεθα ».

Πράγματι ο Θεός είχε πει στον Αδάμ, « ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ »( Γεν β’, 16). Αφού λοιπόν ο Θεός είπε να τρώνε και αφού η Εύα αυτό το ομολογεί, είναι δυνατό να πιστέψει κανείς το σατανά και όχι το Θεό; Άρα τους είπε να τρώνε και όχι να μη τρώνε.

Ερώτηση 2η Ναι, αλλά τους έδωσε και τη συγκεκριμένη εντολή « ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε» (Γεν. β’, 17). Πώς συμβιβάζεται αυτό με τα προηγούμενα;

Απάντηση: Τα προηγούμενα από τα οποία τους είπε να τρώνε ήταν φαγώσιμα, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, « καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν πάντα χόρτον σπόριμον σπεῖρον σπέρμα, ὅ ἐστιν ἐπάνω πάσης τῆς γῆς, καὶ πᾶν ξύλον, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ καρπὸν σπέρματος σπορίμου, ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν »( Γεν. α’, 29). Αυτό το, « ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν», προφανως δηλώνει ότι για σας είναι κατάλληλο να το τρώτε, δηλαδή είναι φαγώσιμο. Ο απαγορευμένος όμως καρπός δεν ήταν «εἰς βρῶσιν », αλλά προς θάνατον σύμφωνα με το, « ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε ». Άρα δεν τους στέρησε κάποιο φαγώσιμο, αλλά τους προειδοποίησε για να μη φάνε από αυτό που, όταν το έτρωγαν θα πέθαιναν.

Ερώτηση 3η Αυτή η εντολή όμως δε θυμίζει κάπως τη νηστεία;

Απάντηση: Βεβαίως τη θυμίζει γιατί, αν και δεν ήταν αυτός ο καρπός «εἰς βρῶσιν », αλλά προς θάνατον, στα μάτια της Εύας φάνηκε κατάλληλος προς βρώσιν σύμφωνα με το, « καὶ εἶδεν ἡ γυνή, ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν καὶ ὡραῖόν ἐστι τοῦ κατανοῆσαι, καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγε· καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐς μεταὐτῆς, καὶ ἔφαγον »( Γεν. γ’,6 ).

Αφού λοιπόν πίστεψε στα λόγια του σατανά και θεώρησε « καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν», δηλαδή φαγώσιμο και το έφαγε, αυτό δηλώνει παράβαση εντολής νηστείας την οποία όμως η ίδια κατασκεύασε και όχι ο Θεός που τους είχε προειδοποιήσει ότι αυτό δεν ήταν για να το τρώνε όπως τα άλλα.

Η Εύα εδώ έκανε διπλή αμαρτία. Πρώτον δεν εμπιστεύτηκε το Θεό έμπρακτα με το να παραβεί την εντολή Του. Δεύτερον  έφαγε από τον καρπό τον οποίον αυτή τον θεώρησε φαγώσιμο, αν και δεν ήταν. Επειδή όμως κατά την ίδια ήταν φαγώσιμο, το ότι έφαγε, κατέλυσε νηστεία. Ο Μέγας Βασίλειος κάνει λόγο για νηστεία στον παράδεισο.

Αυτό μοιάζει με το να φάει  κανείς ένα όμορφο μανιτάρι επειδή του φαίνεται  ότι τρώγεται, παρακούοντας την εντολή του ειδικού που του έχει πει ότι είναι επικίνδυνο. Προφανώς ο ειδικός αυτός δεν του στέρησε κάποιο φαγητό ώστε να θεωρηθεί ότι του επέβαλε νηστεία, αλλά τον ενημέρωσε για τον επερχόμενο κίνδυνο, εάν το φάει. 

Ιωάννης Χ. Δήμος  πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.