̒Ο Μεγάλος Κανόνας

̒Ο Μεγάλος Κανόνας   πέμπτη ἑβδομάς τῶν Νηστειῶν εἶναι τό λειτουργικό ἀποκορύφωμα τῆς Τεσσαρακοστῆς. Οἱ ἀκολουθίες εἶναι μακρότερες καί ἐκλεκτότερες. Στή συνήθη ἀκολουθία τῶν λοιπῶν ἑβδομάδων θά προστεθοῦν δύο νέες ἐκτενεῖς ἀκολουθίες·τήν Πέμπτη ὁ Μέγας Κανών καί τό Σάββατο ὁ Ἀκάθιστος ὕμνος. Κανονικά τό ἀποκορύφωμα αὐτό θά ἔπρεπε νά ἀναζητηθῇ στήν ἑπομένη, στήν ἕκτη ἑβδομάδα τῶν Νηστειῶν, πού εἶναι καί ἡ τελευταία τῆς περιόδου αὐτῆς. Ἀλλά ὅλα στή λατρεία μας ἔχουν τακτοποιηθῆ ἀπό τούς Πατέρας μέ πολλή μελέτη καί περίσκεψι. Μέ «διάκρισι», κατά τήν ἐκκλησιαστική ἔκφρασι. Μετά ἀπό τήν τελευταία ἑβδομάδα ἀκολουθεῖ ἡ Μεγάλη Ἑβδομάς, μέ πυκνές καί μακρές ἀκολουθίες, ἀνάλογες πρός τά μεγάλα ἑορτολογικά της θέματα. Μεταξύ αὐτῆς καί τοῦ ἀποκορυφώματος τῆς Τεσσαρακοστῆς ἔπρεπε νά μεσολαβήσῃ μία περίοδος σχετικῆς ἀναπαύσεως, μία μικρά ἀνάπαυλα. Τό τόσο λοιπόν ἀνθρωπίνως ἀναγκαῖο μεσοδιάστημα εἶναι ἡ τελευταία ἑβδομάς καί τήν ἔξαρσι τοῦ τέλους βαστάζει ἡ προτελευταία. Τίς δύο θαυμαστές ἀκολουθίες τῆς πέμπτης ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν, τόν Μέγα Κανόνα καί τόν Ἀκάθιστο ὕμνο, θά σταθοῦμε καί θά τίς ἐξετάσουμε. Ὁ Μέγας Κανών ψάλλεται τμηματικῶς στά Ἀπόδειπνα τῶν τεσσάρων πρώτων ἡμερῶν τῆς Α' ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν καί ὁλόκληρος στήν ἀκολουθία τοῦ ὄρθρου τῆς Πέμπτης τῆς Ε' ἑβδομάδος. Στίς ἐνορίες συνήθως ψάλλεται ἀνεξαρτήτως ἀπό τόν Ὄρθρο, ἐν εἴδει μικρᾶς ἀγρυπνίας, τό βράδυ τῆς Τετάρτης μαζί μέ τήν ἀκολουθία τοῦ ἀποδείπνου. Κατά τόν τρόπο αὐτό διευκολύνονται περισσότερο οἱ χριστιανοί στήν παρακολούθησί του. Μπορεῖ νά τόν εὕρῃ κανείς μέσα στό λειτουργικό βιβλίο πού περιέχει τίς ἀκολουθίες τῆς Τεσσαρακοστῆς, στό Τριῴδιο, καθώς καί σέ μικρά αὐτοτελῆ φυλλάδια. Ἡ παρακολούθησις τοῦ Κανόνος αὐτοῦ κατά τήν ὥρα τῆς ψαλμῳδίας του εἶναι δύσκολη, γιατί τά νοήματα εἶναι πυκνά καί ταχύς ὁ ρυθμός τῆς ψαλμῳδίας του. Γιά τούς λόγους αὐτούς τά ἐγκόλπια αὐτά εἶναι ἰδιαιτέρως ἀπαραίτητα γιά ὅσους θέλουν νά γνωρίσουν καλλίτερα τόν ὕμνο αὐτόν. Τά κατωτέρω ἄς ἀποτελέσουν μία σύντομο εἰσαγωγή καί βοήθεια γιά τήν κατανόησί του καί μιά παρακίνησι γιά τήν παρακολούθησι τῆς ψαλμῳδίας τοῦ ἐκλεκτοῦ αὐτοῦ λειτουργικοῦ κειμένου. Καί πρῶτα δυό λόγια γιά τόν ποιητή του. Τόν Μέγα Κανόνα συνέθεσε ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Ἱεροσολυμίτης. Μοναχός κατ᾿ ἀρχάς στήν Μονή τοῦ Ἁγίου Σάββα στά Ἱεροσόλυμα, ἦλθε στήν Κωνσταντινούπολη γιά ἐκκλησιαστική ἀποστολή. Ἐκεῖ παρέμεινε καί ἀνέλαβε διάφορα ἐκκλησιαστικά ὑπουργήματα καί τέλος ἀνεδείχθη ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης. Ἀπέθανε γύρω στά 740 μ.Χ. στήν Ἐρεσό τῆς Λέσβου, εἴτε ἐπιστρέφοντας στήν Κρήτη, κατά ἕνα ταξείδι του στήν Κωνσταντινούπολι, εἴτε καί ἐξόριστος ἐκεῖ -ἦταν ὑποστηρικτής τῶν ἁγίων εἰκόνων. Στήν παραλία τῆς Ἐρεσοῦ τιμᾶται μέχρι σήμερα ὁ τάφος του, μία μεγάλη σαρκοφάγος, πού βρίσκεται πίσω ἀπό τό ἅγιο Βῆμα τῆς ἐρειπωμένης Βασιλικῆς τῆς ἁγίας Ἀναστασίας, ὅπου κατά τούς βιογράφους του εἶχε ταφῆ. Ὁ Ἀνδρέας ἦταν λόγιος κληρικός καί ὑμνογράφος. Ἡ φιλολογική καί ὑμνολογική του παραγωγή εἶναι ἀξιόλογος. Τό σπουδαιότερο ὅμως ὑμνογραφικό του ἔργο εἶναι ὁ Μέγας Κανών. Τόν ἔγραψε, ὅπως φαίνεται ἀπό διάφορες ἐνδείξεις, περί τό τέλος τῆς ζωῆς του, κατά δέ τήν μαρτυρία ἑνός Συναξαρίου, στήν Ἐρεσό, λίγο πρίν πεθάνῃ. Ἄν ἡ πληροφορία αὐτή εἶναι ἀληθινή, ὁ Μέγας Κανών εἶναι τό κύκνειο ᾆσμα τοῦ ὑμνογράφου μας. Γιά νά καταλάβουμε τήν ποιητική του δομή πρέπει νά κάμωμε μία μικρή παρέκβασι. Τό ἔργο αὐτό ἀνήκει στό ποιητικό εἶδος τῶν Κανόνων, πού κατά πολλούς ἔχει τήν ἀρχή του σ᾿ αὐτόν τόν ἴδιο τόν Ἀνδρέα. Εἶναι δέ οἱ Κανόνες ἕνα σύστημα τροπαρίων, πού ἐγράφοντο γιά ἕνα ὡρισμένο λειτουργικό σκοπό: Νά διακοσμήσουν τήν ψαλμῳδία τῶν ἐννέα ᾠδῶν τοῦ Ψαλτηρίου, πού ἐστιχολογοῦντο στόν Ὀρθρο. Ἔψαλλαν τίς ἐννέα ᾠδές καί στούς τελευταίους στίχους τῆς κάθε μιᾶς παρενέβαλλαν τά τροπάρια, ὅπως γίνεται μέχρι σήμερα στούς Ναούς μας κατά τήν ψαλμῳδία τοῦ «Κύριε ἐκέκραξα» στόν ἑσπερινό καί τῶν ψαλμῶν τῶν Αἴνων στόν ὄρθρο. Ἐννέα ἦσαν οἱ ᾠδές τοῦ Ψαλτηρίου, ἐννέα καί οἱ ὁμάδες τροπαρίων πού ἀποτελοῦσαν τόν κανόνα. Ὅλος ὁ κανών ψάλλεται σέ ἕνα ἦχο. Κάθε ὅμως ᾠδή παρουσιάζει μιά μικρή παραλλαγή στήν ψαλμῳδία κατά τρόπο, πού νά διατηρεῖται μέν ἡ μουσική ἑνότης στόν ὅλο Κανόνα, ἀφοῦ ὅλος ψάλλεται στόν ἴδιο ἦχο, ἀλλά καί νά θραύεται καί ἡ μονοτονία μέ τίς παραλλαγές στήν ψαλμῳδία πού παρουσιάζει κάθε μιά ᾠδή. Τόν Κανόνα αὐτόν τῆς συνθέσεως τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ αὐτοῦ ποιητικοῦ εἴδους ἀκολουθεῖ καί ὁ Μέγας Κανών. Ἔχει ἐννέα ᾠδές·ὅλες ψάλλονται σέ ἦχο πλ. β', κάθε ὅμως ᾠδή ἔχει τό δικό της «εἱρμό», βάσει τοῦ ὁποίου ἔχουν συνταχθῆ καί ψάλλονται τά τροπάριά της. Ὁ Μέγας ὅμως Κανών στήν μορφή του ἔχει μιά χαρακτηριστική ἰδιορρυθμία. Ἡ ἰδιορρυθμία του συνίσταται στό ὅτι, συγκρινόμενος πρός τούς ἄλλους ὁμοίους του Κανόνες, εἶναι «μέγας». Μέγας στήν ἀπόλυτό του ἔννοια. Μεγαλύτερος δέν μποροῦσε νά ὑπάρξῃ καί τοῦτο γιατί ὁ ποιητής θέλησε νά συνθέσῃ ὄχι τρία ἤ τέσσερα τροπάρια γιά τήν κάθε ᾠδή, ὅπως συνήθως ἔχουν οἱ ἄλλοι Κανόνες, ἀλλά πολύ περισσότερα: Τόσα, ὅσα εἶναι καί οἱ ἄλλοι στίχοι τῶν ᾠδῶν, οὕτως ὥστε στόν καθένα στίχο νά ἀντιστοιχῇ καί νά παρεμβάλλεται κατά τήν ψαλμῳδία ἀπό ἕνα τροπάριο. 250 εἶναι οἱ στίχοι τῶν ᾠδῶν, 250 καί τά τροπάρια τοῦ Μεγάλου Κανόνος, ἐνῷ οἱ συνήθεις Κανόνες ἔχουν γύρω στά 30. Σήμερα τά τροπάρια τοῦ Μεγάλου Κανόνος εἶναι κατά τριάντα περίπου περισσότερα ἀπό τά ἀρχικά. Μεταγενέστεροι ὑμνογράφοι προσέθεσαν τροπάρια γιά τήν ὁσία Μαρία τήν Αἰγυπτία καί γιά τόν ἴδιο τόν ἅγιο Ἀνδρέα. Καί ἐρχόμεθα στό περιεχόμενο τοῦ μεγάλου Κανόνος. Δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά ἕνα κύκνειο ᾆσμα, ἕνας θρῆνος προθανάτιος, ἕνας θρηνητικός μονόλογος. Ὁ ποιητής βρίσκεται στό τέλος τῆς ζωῆς του. Αἰσθάνεται ὅτι οἱ ἡμέρες του εἶναι πιά ὀλίγες, ὁ βίος του ἔχει περάσει. Ἀναλογίζεται τόν θάνατο καί τήν κρίσι τοῦ δικαίου Κριτοῦ, πού τόν ἀναμένει. Καί ἔρχεται νά κάμῃ μία ἀναδρομή, μία ἀνασκόπησι τοῦ πνευματικοῦ του κόσμου. Κάθεται νά συζητήσῃ μέ τήν ψυχή του. Ὁ ἀπολογισμός ὅμως δέν εἶναι ἐνθαρρυντικός. Ὁ βαρύς κλοιός τῆς ἁμαρτίας τόν συμπνίγει. Ἡ συνείδησις τόν ἐλέγχει. Καί ὁ ποιητής θρηνεῖ διαρκῶς γιά τήν ἄβυσσο τῶν κακῶν του πράξεων.Στόν θρῆνο αὐτό συμπλέκεται ἡ ἀναδρομή στήν Ἁγία Γραφή. Αὐτό κυρίως δίδει τήν μεγάλη ἔκταση στό ποίημα. Ὁ σύνδεσμος ὅμως τοῦ θρήνου μέ τήν Ἁγία Γραφή εἶναι πολύ φυσικός. Σάν ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ὁ ποιητής ἀνοίγει τό βιβλίο τοῦ Θεοῦ γιά νά ἀξιολογήσῃ τά πεπραγμένα του. Ἐξετάζει ἕνα πρός ἕνα τά παραδείγματα τοῦ ἱεροῦ βιβλίου. Τό ἀποτέλεσμα τῆς συγκρίσεως εἶναι κάθε φορά τρομερό καί αἰτία νέων θρήνων. Ἔχει μιμηθῆ ὅλες τίς κακές πράξεις τῶν ἡρώων τῆς ἱερᾶς ἱστορίας, ὄχι ὅμως καί τίς καλές πράξεις τῶν Ἁγίων. Δέν τοῦ μένει παρά ἡ μετάνοια, ἡ συντριβή καί ἡ καταφυγή στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Καί ἀνοίγει ἡ αἰσιόδοξος προοπτική τοῦ ποιητοῦ. Βρῆκε τήν θύρα τοῦ Παραδείσου, τήν μετάνοια. Καρπούς μετανοίας δέν ἔχει νά παρουσιάσῃ·προσφέρει ὅμως στόν Θεό τή συντετριμένη του καρδιά καί τήν πνευματική του πτωχεία. Τά βιβλικά παραδείγματα τοῦ Δαυίδ, τοῦ τελώνου, τῆς πόρνης καί τοῦ ληστοῦ τόν ἐνθαρρύνουν, Ὁ Κριτής θά εὐσπλαγχνισθῇ καί αὐτόν, πού ἁμάρτησε πιό πολύ ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους. ᾨδή α' «Πόθεν ἄρξομαι θρηνεῖν τάς τοῦ ἀθλίου μου βίου πράξεις; ποίαν ἀπαρχή ἐπιθήσω, Χριστέ, τῇ νῦν θρηνῳδίᾳ; ἀλλ᾿ ὡς εὔσπλαγχνος μοι δός παραπτωμάτων ἄφεσιν». ᾨδή β' «Πρόσεχε, οὐρανέ, καί λαλήσω· γῆ ἐνωτίζου φωνῆς μετανοούσης Θεῷ καί ἀνυμνούσης αὐτόν».. «Ἴδετε, ἴδετε, ὅτι ἐγώ εἰμι Θεός· ἐνωτίζου ψυχή μου, τοῦ Κυρίου βοῶντος καί ἀποσπάσθητι τῆς πρώτης ἁμαρτίας καί φοβοῦ ὡς δικαστήν καί ὡς κριτήν καί Θεόν». ᾨδή γ' «Πῦρ παρά Κυρίου, ψυχή, Κύριος ἐπιβρέξας, τήν γῆν Σοδόμων πρίν κατέφλεξεν». «Πηγήν ζωῆς κέκτημαι σέ τοῦ θανάτου τόν καθαιρέτην καί βοῶ σοι ἐκ καρδίας μου πρό τοῦ τέλους· Ἥμαρτον, ἱλάσθητι, σῶσον με».. Μέσα στό πλαίσιο τῆς κατανυκτικῆς περιόδου τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς «ὁ κατανύξεως μεστός» Μέγας Κανών προσφέρει ἕνα συγκλονιστικό βίωμα. Μπαίνει στό στόμα τοῦ πιστοῦ σάν φωνή, σάν ἐγερτήριο, σάν ἀφυπνιστικός σεισμός. Σάν ἀποστροφή στήν κοιμωμένη καί ραθυμοῦσα ψυχή του. Τοῦτο ἀνακεφαλαιώνει τό θαυμαστό προοίμιο τοῦ κοντακίου τοῦ Ρωμανοῦ τοῦ Μελωδοῦ, πού συμψάλλεται μέ τόν Μέγα Κανόνα: «Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα, τί καθεύδεις τό τέλος ἐγγίζει καί μέλλεις θορυβεῖσθαι· ἀνάνηψον οὖν, ἵνα φείσηταί σου Χριστός ὁ Θεός, ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν». (Ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἰ. Μ. Φουντούλη: ΛΟΓΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ, ἐκδ. Ἀ. Δ.).

 http://www.imkby.gr/greek/sarakosti/akol/mkanon1.htm

Ο Παπαδιαμάντης και ο Μέγας Kανών

Σ’ ένα δρόμο της συνοικίας “Ράχη” στην Πορταριά έχει δοθεί το όνομα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.

Ήταν τόσο μεγάλη η προσωπικότητα του Παπαδιαμάντη στο χώρο της Ελληνικής Λογοτεχνίας, ώστε αρκούσε αυτό και μόνο να εξηγήσει την ονοματοδοσία αυτή. Η αφορμή όμως στο να δοθεί το όνομα του Παπαδιαμάντη σ’ αυτό το δρόμο ήτανε η παρακάτω:

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης είχε έναν αδελφό, το Γιώργη, που είχε παντρευτεί στην Πορταριά και σ’ αυτή εγκαταστάθηκε. Διετέλεσε επί πολλά χρόνια γραμματέας της Κοινότητας Πορταριάς, τότε Δήμου Ορμινίου. Το σπίτι που καθότανε ήταν στην μικρή πλατεία, όπου η θολωτή βρύση και ο μεγάλος πλάτανος της “Ράχης”, απέναντι από το αρχοντικό του Τσοποτού, τώρα ξενοδοχείο “Δεσποτικό”. Έτσι ο εκφραστής του ταπεινού, του αυθεντικού και αδιάφθορου ελληνικού κόσμου, ο κοσμοκαλόγερος Αλ. Παπαδιαμάντης, είχε επισκεφθεί πολλές φορές την Πορταριά, για να δει τον αδελφό και τα ανήψια του.

Με την ευκαιρία αυτή αξίζει να σας διηγηθώ ένα ανέκδοτο για τον Αλ. Παπαδιαμάντη, που ο παππούς μου ο παπα Αντώνης, παπάς στον Ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων Πορταριάς, από το 1890 έως το 1942, μας είχε διηγηθεί.

Ποια χρονιά ακριβώς συνέβη, δεν το ξέρω. Το παραθέτω όπως μας το διηγήθηκε ο παππούς μου.

Ήτανε Μεγάλη Σαρακοστή, ημέρα Τετάρτη, που διαβάζεται στην Εκκλησία, στον Εσπερινό, ο Μεγάλος Κανόνας του Αγίου Ανδρέου Κρήτης. Βγήκε στην Ωραία Πύλη ο παππούς μου με το βιβλίο στο χέρι, που περιείχε το Μεγάλο Κανόνα, και με το φως της λαμπάδας άρχισε να διαβάζει τα τροπάρια. Ψάλτη δεν είχε και τα τροπάρια έπρεπε να τα διαβάσει μόνος του. Και ήτανε πάρα πολλά.

Διάβασε το πρώτο και πήρε μια βαθειά ανάσα, έτοιμος ν’ αρχίσει το δεύτερο, όταν κάποιος, που στεκότανε όρθιος από το δεξιό μέρος, μπροστά στην κολόνα της εκκλησίας, άρχισε να ψάλλει το δεύτερο τροπάριο. Ο παππούς μου ξαφνιάστηκε λίγο και προχώρησε στο τρίτο. Ο άγνωστος απήγγειλε από στήθους το τέταρτο. Ο παππούς μου, με αγωνία που αυξανόταν, διάβασε την πέμπτη στροφή και ο άγνωστος απήγγειλε από στήθους την έκτη, και ούτω καθεξής, μέχρι το τέλος του μακρού Μεγάλου Κανόνα. Ο παππούς μου διαβάζοντας από το βιβλίο και ο άγνωστος απ’ έξω, χωρίς βιβλίο. Κρύος ιδρώτας περιέλουσε τον παππού μου. Αυτός μετά δυσκολίας, κάτω από το ισχνό φως της λαμπάδας, κατόρθωνε να αναγνώσει τα τροπάρια, ενώ ο άγνωστος δεν εκόμπιαζε καθόλου και τα απήγγελλε μεστά περιεχομένου. Ο φόβος του έβαλε την ιδέα ότι ο ξένος ήταν άγγελος Κυρίου, σταλμένος από το Θεό να ελέγξει αν επιτελεί σωστά το έργο του. Και πρόσθετε ο παππούς μου : «Ήμουν και νέος παπάς…».

Τελείωσε ο Μεγάλος Κανόνας, μπήκε ο παππούς μου μέσα στο Ιερό να βγάλει το πετραχήλι και έως ότου βγει έξω ο άγνωστος είχε εξαφανιστεί. Πράγμα που εμπέδωσε, στη αρχή, την υποψία του αγνού ιερέα για την εξ ουρανών προέλευση του αγνώστου. Το μόνο που, μέσα στην ταραχή του, μπόρεσε να κρατήσει ήτανε το φτωχικό ντύσιμο του απόκοσμου ξένου. Ρώτησε και έμαθε στη συνέχεια ότι αυτός ο άγνωστος, που τόσο συντάραξε τον παππού μου με τις γνώσεις και το παρουσιαστικό του, ήταν ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο αδελφός του Γιώργη, του γραμματέα της Κοινότητας. Πήγε την άλλη μέρα στο σπίτι του αδελφού του για να τον γνωρίσει και είχε να το λέει για την απλότητα του, την ταπεινοφροσύνη του και τη σοφία του.

Να λοιπόν που το χωριό  συνδέεται με δεσμούς αίματος με τον μεγάλο Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και πολύ σωστά δόθηκε το όνομα σε ένα δρόμο της συνοικίας που έμενε ο αδελφός του Γιώργης

Γιώργος Δ. Τσιμπανούλης

Δικηγόρος

Φύλλο υπ’ αρ. 4 της έκδοσης ΠΟΡΤΑΡΙΑ, 1999.

http://www.novafm106.gr/articles/education-ecclesia/753-papadiamantis-and-megas-kanon

 

Ὅποιος θέλει νὰ ζήσει εἰρηνικά, πρέπει νὰ προσέξη ἰδιαίτερα τὶς σχέσεις του μὲ συγγενεῖς καὶ φίλους.Γερ Παισιος

Ὅποιος θέλει νὰ ζήσει εἰρηνικά, πρέπει νὰ προσέξη ἰδιαίτερα τὶς σχέσεις του μὲ συγγενεῖς καὶ φίλους. Νὰ μὴν ξεγελιέται ἀπὸ τὴν εὐγένεια ποὺ ἴσως συναντᾶ. Ἡ κοσμικὴ εὐγένεια μπροεὶ νὰ κάνη πολὺ κακό, γιατὶ ἔχει ὑποκρισία. Ἡ ἐξωτερικὴ συμπεριφορὰ μπορεῖ νὰ παρουσιάζη ἕναν τέλειο ἅγιο, ἀλλά, ὅταν ἀποκαλυφθῆ ὁ ἐσωτερικός του κόσμος, νὰ εἶναι τελείως τὸ ἀντίθετο.

-Ὅταν, Γέροντα, νιώθη κανεὶς τὴν καλωσύνη τοῦ ἄλλου, εἶναι σωστὸ νὰ ἐκφράζεται γι’ αὐτὴν;
-Ἄν εἶναι πολὺ δικός του ἄνθρωπος δὲν χρειάζεται, γιατὶ καὶ αὐτὸς κάποτε θὰ τὸν εἶχε ἐξυπηρετήσει, ἀλλὰ καὶ νιώθει τὴν ἐσωτερικὴ εὐγνωμοσύνη ποὺ ὑπάρχει.
Ἅν ὅμως δὲν εἶναι δικός του ἄνθρωπος, τότε, μὲ ὅποιον τρόπο μπορεῖ, ἄς ἐκφράση τὴν εὐγνωμοσύνη του.
Στοὺς ξένους λέμε «εὐχαριστῶ». Ἐὰν θελήση λ.χ. ἕνα παιδὶ νὰ ἐκφράση τὴν εὐγνωμοσύνη του στοὺς γονεῖς του, δὲν πρέπει νὰ κάνη ἄλλη δουλειὰ ἀπὸ τὸ νὰ τοὺς λέη συνέχεια, μέρα-νύχτα, «εὐχαριστῶ» γιὰ ὅσα κάνουν γι’ αὐτό



ΓΕΡΟΝΤΑΣ  ΠΑΙΣΙΟΣ !!!1 ΤΗΝ  ΑΓΙΑ ΤΟΥ  ΕΥΧΗ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ  !!

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ    25 ΜΑΡ  2012 

ΚΑΝΩΝ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ

Χορωδία της Μονής του Ευαγγελισμού Ορμυλίας (Χαλκιδική Ελλάδα)

Το κάθε πράγμα μπορείς νά το δής άπό τήν καλή του πλευρά ή άπό τήν κακή του πλευρά.Γερ Παισιος !

Γέροντα, πώς γίνεται το ίδιο πράγμα νά το βλέπουν διαφορετικά δύο άνθρωποι;
-Όλα τά μάτια βλέπουν το ϊδιο καθαρά; Γιά νά δή κανείς καθαρά, πρέπει νά εχη τά μάτια της ψυχής του υγιέστατα, γιατί τότε έχει την εσωτερική καθαρότητα. -Γιατί, Γέροντα, μερικές φορές, το ϊδιο περιστατικό ένας το θεωρεί ευλογία και άλλος δυστυχία;
-Καθένας το ερμηνεύει ανάλογα με τον λογισμό του.
Το κάθε πράγμα μπορείς νά το δής άπό τήν καλή του πλευρά ή άπό τήν κακή του πλευρά. Είχα ακούσει το έξης περιστατικό: Σέ ένα μοναστήρι πού βρισκόταν σέ κατοικημένη περιοχή είχαν τυπικό νά κάνουν εσπερινό και όρθρο τά μεσάνυχτα και πήγαιναν και κοσμικοί, γιατί το μοναστήρι ήταν περιτριγυρισμένο άπό σπίτια πού σιγά-σιγά είχαν χτισθή έκεΐ κοντά. Μιά φορά ένας αρχάριος νέος μοναχός ξέχασε το κελλί του ανοιχτό και μπήκε μέσα μιά γυναίκα. Όταν το έμαθε, στενοχώρια, κακό! Ώ, μολύν- θηκε το κελλί! Τρομερό, χάθηκε ό κόσμος! Παίρνει οινόπνευμα, ρίχνει στο πάτωμα και βάζει φωτιά, γιά νά το άπολυμάνη! Παραλίγο νά κάψη το μοναστήρι. Το πάτωμα τού κελλιού του το έκαψε, τόν λογισμό του όμως δεν τον έκαψε.
Εκείνον έπρεπε νά κάψη, γιατί τό κακό στον λογισμό του βρισκόταν.
Αν έφερνε καλό λογισμό και έλεγε ότιή γυναίκα μπήκε στο κελλί από ευλάβεια, για νά ώφεληθή, γιά νά πάρη χάρη και νά άγωνισθή και αύτη στο σπίτι της, θά αλλοιωνόταν πνευματικά και θά δόξαζε τον Θεό
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ      !!!!ΤΗΝ ΑΓΙΑ  ΤΟΥ ΕΥΧΗ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ  !!!!

ΗΛΙΑΣ ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ    24 ΜΑΡ 2012

Όποιος μελετά σωστά τον εαυτό του δεν τον δικαιολογεί.»Γερ Παισιος!

Όποιος μελετά σωστά τον εαυτό του δεν τον δικαιολογεί.»

- Γέροντα, πώς γίνεται, ενώ νιώθω τήν αδυναμία μου, νά δικαιολογούμαι;
- Δέν ένιωσες τήν αδυναμία σου, γι’ αυτό δικαιολογείσαι. Άν τήν είχες νιώσει, δέν θά δικαιολογούσες τον εαυτό σου. Αγαπούμε τον εαυτό μας· δέν θέλουμε νά δυσκολευτούμε· δέν αγαπούμε τον κόπο. Θέλουμε πολλές φορές χωρίς κόπο νά αποκτήσουμε περιουσία.
Τουλάχιστον νά αναγνωρίσουμε ότι, έτσι όπως αντιμετωπίζουμε τά πράγματα, δέν πάμε καλά πνευματικά καί νά ταπεινωθούμε. Άλλα ούτε κόπος ούτε αναγνώριση υπάρχει.
- Μπορεί κάποιος νά μελέτα, νά εξετάζη τον εαυτό του καί νά τον δικαιολογή;
- Όποιος μελετά σωστά τον εαυτό του δέν τον δικαιολογεί. Καί βλέπεις, είναι μερικοί έξυπνοι, τετραπέρατοι, πού κάνουν τελικά τις μεγαλύτερες ανοησίες.
Γιατί είναι καί το βόλεμα. «Πώς μέ βολεύει, πώς με εξυπηρετεί εμένα».
- Γέροντα, αυτός πού δικαιολογείται δεν βλέπει τις πτώσεις του στον αγώνα;
- Ο,τι και αν κάνη, τον ξεγελά ο διάβολος και τα δικαιολογεί όλα, το θέλημα, τό πείσμα, τον εγωισμό, το ψέμα.
- Δεν θα τον βοηθούσε να καθρεφτίζη τόν εαυτό του στα Πατερικά βιβλία, και κυρίως στην Αγία Γραφή;
- Γιά έναν πού σκέφτεται σωστά, πνευματικά, λύνονται όλα τα προβλήματα μέσα από την Αγία Γραφή και τα Πατερικά βιβλία. Τά βλέπει μέσα εκεί ξεκάθαρα. Έναν όμως πού δεν κάνει εργασία πνευματική και ή ψυχή του δέν είναι εξαγνισμένη, δεν τόν βοηθάει ούτε ή Αγία Γραφή, γιατί όλα τά ερμηνεύει ανάποδα. Καλύτερα είναι νά λέη τόν λογισμό του στον πνευματικό του καί νά μήν ερμηνεύη μόνος του αυτά πού διαβάζει.
Αν διάβαση λ.χ. Παλαιά Διαθήκη, μπορεί νά έρμηνεύση πονηρά αυτά πού θά διάβαση και νά μολυνθή. Έχω προσέξει, μερικοί παίρνουν κάτι άπό τά πνευματικά πού διαβάζουν καί τό ερμηνεύουν όπως τους βολεύει. Δέν είναι ότι δέν τους κόβει ή δέν καταλαβαίνουν αυτά πού διαβάζουν, τά ερμηνεύουν όμως έτσι, γιά νά δικαιολογήσουν τόν εαυτό τους. Φοβερό πράγμα!
Αλλά καί τά πνευματικά πού ακούν, έχω καταλάβει, σπάνια τά πιάνουν σωστά. Λέω, ας υποθέσουμε, ένα περιστατικό, γιά νά τονίσω κάτι. Ενώ εγώ άλλο θέλω νά τονίσω, μερικοί ψάχνουν νά βρουν κάτι από όλο τό περιστατικό, γιά νά πιαστούν καί νά δικαιολογήσουν ένα κουσούρι, ένα σφάλμα τους, γιά νά αναπαύσουν δηλαδή τά πάθη τους.
Δέν σκέφτονται ότι αυτός, γιά τόν όποιο κάτι ανέφερα, δέν πρόσεξε καί κατέληξε εκεί πού κατέληξε, άλλα λένε: «αφού υπάρχουν άνθρωποι σέ τόσο άσχημη κατάσταση, τότε εμείς είμαστε πολύ καλά», καί έτσι δικαιολογούν τόν εαυτό τους. Άπό δικαιολογίες ο διάβολος βρίσκει ένα σωρο !!

ΓΕΡΟΝΤΑΣ  ΠΑΙΣΙΟΣ!!  ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΟΥ  ΕΥΧΗ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ !!!


!!!ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  24 ΜΑΡ  2012 !!

Άγιον Όρος από Λήμνο

http://anagnostikon.blogspot.com/

Καλοκαίρι. Αργά το απόγευμα, στο κάστρο της Μύρινας, στη Λήμνο. Ο ήλιος δύει απέναντι στον Άθωνα. Το σκοτάδι πέφτει, οι προσευχές ανάβουν.
  

 

 

 

 

 

 

Έλληνας από το Κιλκίς είναι σύμβουλος της Μέρκελ σε θέματα παιδείας!

http://www.katoci.com

Έλληνας από το Κιλκίς, ο καθηγητής Βασίλης Φθενάκης είναι ειδικός σύμβουλος για θέματα Παιδείας και Οικογένειας στη Γερμανία για τριάντα και πλέον χρόνια. Λόγω των γνώσεών του, τον συμβουλεύεται στον τομέα αυτό και η Μέρκελ. Αφηγείται ο ίδιος πως, όλως τυχαίως, 
πήγε στη Γερμανία: "Ξεκίνησα τις σπουδές μου από την παιδαγωγική ακαδημία Ηρακλείου. Ένα καλοκαίρι, εντελώς συμπτωματικά, δύο Γερμανοί τουρίστες στον δρόμο μου ζήτησαν να τους βοηθήσω να βρουν το ξενοδοχείο τους. Εκείνος γνωρίζοντας γερμανικά τους έπιασε τη κουβέντα και συνομίλησε μαζί τους. Οι τουρίστες ήταν καθηγητές πανεπιστημίου. Τους είπα για τα βιώματά μου με τους Γερμανούς κατά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο και για τη γνώμη μου γι' αυτούς και μου είπαν πως αν έχω αυτή την προκατάληψη πρέπει να πάω στη Γερμανία για να δω ότι έχουν αλλάξει. Έτσι ταξίδεψα στη Γερμανία κι έμεινα εκεί».

Εικοσιεφτά παππούδες

http://anagnostikon.blogspot.com/2012/03/75.html#more

 

Συζήτηση μεταξύ Ελλήνων φίλων στις Βρυξέλλες, αφού έχουμε διαβάσει όλες τις ελληνικές εφημερίδες με την τρέχουσα επικαιρότητα και κάνουμε συνέχεια τσ, τσ,  κουνώντας το κεφάλι απαξιωτικά. 

- Είμαστε άραγε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων;

- Γιατί όχι;

- Να, έχουν περάσει τόσα χρόνια... Χιλιετίες, τι έχει απομείνει απ' αυτούς;

- Ξέρεις ότι παλαιότερα για να υποδηλώσουν το πέρασμα του χρόνου μετρούσαν παππούδες;

- Παππούδες;

- Ναι, παππούδες. Κάθε παππούς συμβολίζει τρεις γενιές. Είναι τριάντα χρονών και κάνει ένα παιδί. Το παιδί του μεγαλώνει και στα τριάντα του γίνεται κι αυτός πατέρας.  Όταν ο παππούς αυτός θα είναι ενενήντα χρονών, ο γιος του θα είναι εξήντα, το εγγόνι του θα είναι τριάντα και θα ετοιμάζεται να κάνει κι αυτός ένα παιδί. Όλοι αυτοί ζούσαν παλαιότερα στο ίδιο σπίτι, έτσι δεν είναι;

- Ναι.

- Ας πάρουμε τώρα τον Λεωνίδα της μάχης των Θερμοπυλών. Ο Λεωνίδας με τη γυναίκα του Γοργώ απέκτησαν ένα γιο, τον Πλείσταρχο, γεγονός που τον καθιστούσε ισότιμο με τους τριακόσιους, οι οποίοι επιλέχθηκαν να τον συνοδέψουν στις Θερμοπύλες εν μέρει επειδή είχαν όλοι τους γιο. Οι Σπαρτιάτες με αυτό τον τρόπο επέλεξαν πως όποιοι μαχητές θα πήγαιναν να πολεμήσουν έπρεπε να είχαν τουλάχιστον ένα γιο, ώστε να διατηρηθεί η γενιά τους. Το ήξερες;

- Όχι!

- Πότε πέθανε ο Λεωνίδας;

- Εεε...

- Το 480 προ Χριστού. Τώρα έχουμε 2012. Πόσοι τέτοιοι παππούδες χωράνε σ' αυτό το διάστημα;

- Πόσοι;

- Εικοσιεφτά.

- Εικοσιεφτά; Μόνο;

- Βέβαια. 2012 χρόνια μετά Χριστόν και 480 προ Χριστού κάνουν 2492 χρόνια. Δια 90 χρόνια που συμβολίζει κάθε τέτοιος παππούς δίνει 27 και κάτι. Τώρα βάλε στη σειρά αυτούς τους εικοσιεφτά παππούδες. Φαντάσου το λίγο. Δεν είναι και πολλοί, έτσι δεν είναι; Σχηματίζουν μια σειρά μερικών μέτρων.

 

- Δηλαδή, εικοσιεφτά παππούδες μόλις με χωρίζουν από τον Λεωνίδα της Σπάρτης;

- Ακριβώς. Σκέψου τώρα λίγο εκείνον τον αρχαίο βασιλιά. Είναι λίγο πριν την τελική μάχη. Το τέλος, το ξέρει, είναι σήμερα, πλησιάζει. Στέκεται και κοιτάζει προς το νότο. Δεν ξέρει το μέλλον, όπως το ξέρουμε εμείς σήμερα. Αναλογίζεται με λύπη τη γυναίκα του και το παιδί του που θα μείνουν πίσω. Άραγε η Γοργώ, η γυναίκα του, θα ζήσει, ο Πλείσταρχος, το παιδί του, θα ζήσει; Θα διατηρηθεί άραγε η γενιά του; Και τι απαντάς εσύ, ω καρεκλοκένταυρε των Βρυξέλλων, μετά από εικοσιεφτά παππούδες; Θα ζήσει η γενιά του;

Πρέπει νά σταυρώσεις τά πάθη σου καί τίς κακές σου ἐπιθυμίες, γιά νά ἔρθει μέσα στήν ψυχή σου ἡ χάρη Του

Ὅποιος περιφρονεῖ τήν ἀνθρώπινη δόξα, αὐτός θ΄ ἀξιωθεῖ ν΄ ἀπολαύσει τήν δόξα τοῦ Θεοῦ. Γιά νά φτάσει ὅμως κανείς σ΄ αὐτήν τήν κατάσταση, πρέπει νά καθαρίζει συνέχεια τήν ψυχή του ἀπό κάθε σαρκική ἐπιθυμία.
Γιά νά προκόψεις στήν ἀρετή, χρειάζεται νά γνωρίσεις τόν Θεό καί νά Τόν ἀγαπήσεις. Καί θά Τόν γνωρίζεις καλύτερα ὅσο περισσότερο Τόν ἀγαπᾶς. Πρέπει νά σταυρώσεις τά πάθη σου καί τίς

κακές σου ἐπιθυμίες, γιά νά ἔρθει μέσα στήν ψυχή σου ἡ χάρη Του
 

ΤΟΥ ΑΒΑΑ     ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΥ

ΗΛΙΑΣ ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  23 ΜΑΡ 2012

στην πνευματική ζωή δεν υπάρχει μία συνταγή, ένας κανόνας. Η κάθε ψυχή έχει την δική της μοναδικότητα, ποιότητα, και δεκτικότητα

Όταν ο άνθρωπος δεν παρακολουθεί τον εαυτό του και δεν ξεσκονίζει την συνείδηση του, η συνείδησή του πιάνει πουρί και γίνεται αναίσθητος.Αμαρτάνει και είναι σαν να μην συμβαίνει τίποτα
.
                            Γέροντας Παΐσιος

στην πνευματική ζωή δεν υπάρχει μία συνταγή, ένας κανόνας. Η κάθε ψυχή έχει την δική της μοναδικότητα, ποιότητα, και δεκτικότητα. Να μη θέλουμε να βάλουμε όλον τον κόσμο στο δικό μας καλούπι.
Γέροντας Παΐσιος
* * * * * * * * * * * * * *
Να έχετε διαφάνεια. Να είσθε ειλικρινείς. Πέρα για πέρα. Το ναι να είναι ναι. Και το όχι, όχι. Μη ξεχνάτε ποτέ τούτο: Ό,τι έχετε στην καρδιά, δεν υποχρεούστε να το έχετε και στα χείλη. Μα, ό,τι έχετε στα χείλη, είναι απαραίτητο να το έχετε και στην καρδιά.
Γέροντας Ιωήλ
* * * * * * * * * * * * * * *
Να αρκείστε σ' αυτά πού σας λέγουν. Μη προσπαθείτε, να αποσπάσετε με πλάγιους τρόπους από τον άλλο κάτι πού δεν θέλει να σας το είπε από μόνος του.
Γέροντας Ιωήλ

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  22ΜΑΡ 2012

Ξέσπασμα Ιερώνυμου για την απόρριψη των φωτοβολταϊκών

Βολές εξαπέλυσε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος για το ζήτημα της αξιοποίησης της εκκλησιασιακής περιουσίας, μία ημέρα μετά την απόρριψη από τον υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιώργο Παπακωνσταντίου τροπολογίας για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκού πάρκου στην Πεντέλη.

Μεταξύ άλλων, ο κ. Ιερώνυμος κάνει λόγο για διαρκή παρεμπόδιση της αξιοποίησης της εκκλησιαστικής περιουσίας «από πρόσωπα των οποίων η κοινωνική προσφορά και αλληλεγγύη περιορίζεται απλά και μόνο σε βαρύγδουπες, δακρύβρεχτες και δήθεν ιδεολογικά φορτισμένες διακηρύξεις».

Σημειώνει μάλιστα πως «ούτε ο λαός μας, που έχει βυθιστεί στη φτώχεια και την ανασφάλεια ανακουφίζεται με λόγια, ούτε τα πολυάριθμα εκκλησιαστικά ιδρύματα κοινωνικού χαρακτήρα, τα οποία κάθε μέρα όλο και περισσότερο εγκαταλείπονται από το κράτος πρόνοιας, συντηρούνται με δηλώσεις, ούτε οι λειτουργικές ανάγκες της Εκκλησίας αντιμετωπίζονται με ευχολόγια».

Ο Αρχιεπίσκοπος τονίζει πάντως πως η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και η Εκκλησία της Ελλάδος «εμμένουν στην απόφασή τους για την αξιοποίηση με κάθε νόμιμο τρόπο της περιουσίας τους».

Καταλήγοντας μιλάει για καταλήστευση της περιουσίας των ασφαλιστικών Ταμείων και εύχεται να δοθεί η δυνατότητα και σε άλλους φορείς, όπως π.χ. τα Ταμεία, να την αξιοποιήσουν «προκειμένου να μπορέσουν οι ηλικιωμένοι μας να αντεπεξέλθουν με αξιοπρέπεια στο βάρος των γηρατειών τους».

Στη Βουλή, ο υπουργός Περιβάλλοντος, εξήγησε το σκεπτικό της απόρριψης της επίμαχης τροπολογίας, σημειώνοντας πως στην παρούσα φάση δεν μπορεί να κάνει αποδεκτή τη διακομματική τροπολογία, των κ.κ. Γιώργου Χαραλαμπόπουλου και Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη γιατί δεν είναι ώριμη η επένδυση και δεν έχει προηγηθεί περιβαλλοντική μελέτη.
Όπως ανέφερε, «υπάρχει και το ιδιοκτησιακό ζήτημα καθώς το δημόσιο θεωρεί ότι έχει την κυριότητα των εκτάσεων» και ακόμη ότι «εκκρεμεί απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με τη δυνατότητα εγκατάστασης φωτοβολταϊκών σταθμών σε αναδασωτέες περιοχές». Ο κ. Παπακωνσταντίνου επισήμανε και την ανησυχία των δήμων για την προώθηση του έργου αυτού, υπογράμμισε πάντως ότι η τροπολογία επιχειρεί να κάνει ένα βήμα μπροστά σε ένα ενδιαφέρον και φιλόδοξο πρόγραμμα για την αναδάσωση 20.000 στρεμμάτων, το οποίο κυβέρνηση και κόμματα έχουν συζητήσει με τον Αρχιεπίσκοπο.

Ολόκληρη η δήλωση του κ. Ιερώνυμου:

«Είναι απορίας άξιον πως κάθε φορά που η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και εν γένει η Εκκλησία της Ελλάδος επιχειρούν να αξιοποιήσουν νομίμως την περιουσία τους, προς όφελος του ελληνικού λαού που δοκιμάζεται σκληρά, παρουσιάζονται αίφνης πάσης φύσεως προσκόμματα, ενδεδυμένα με τον μανδύα κάθε είδους ευαισθησιών, από πρόσωπα των οποίων η κοινωνική προσφορά και αλληλεγγύη περιορίζεται απλά και μόνο σε βαρύγδουπες, δακρύβρεχτες και δήθεν ιδεολογικά φορτισμένες διακηρύξεις.

Ούτε ο λαός μας, που έχει βυθιστεί στη φτώχεια και την ανασφάλεια ανακουφίζεται με λόγια, ούτε τα πολυάριθμα εκκλησιαστικά ιδρύματα κοινωνικού χαρακτήρα, τα οποία κάθε μέρα όλο και περισσότερο εγκαταλείπονται από το κράτος πρόνοιας, συντηρούνται με δηλώσεις, ούτε οι λειτουργικές ανάγκες της Εκκλησίας αντιμετωπίζονται με ευχολόγια.

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και η Εκκλησία της Ελλάδος, έχοντας συναίσθηση της ευθύνης τους απέναντι στην πατρίδα και επίγνωση της αποστολής τους σε ώρες εξαιρετικά κρίσιμες για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και ειρήνης, εμμένουν στην απόφασή τους για την αξιοποίηση με κάθε νόμιμο τρόπο της περιουσίας τους. Και θέλουν να πιστεύουν πως η Πολιτεία θα αντιληφθεί ότι παραμένουν αρωγοί στον κοινό σκοπό και όχι κατ' επίφαση συνεργάτες ή αντίπαλοι.

Περαιτέρω η Εκκλησία μας θα ευχόταν να δοθεί η δυνατότητα και σε άλλους φορείς, όπως π.χ. τα Ασφαλιστικά Ταμεία, για την αξιοποίηση της περιουσίας τους, που μέχρι σήμερα έχει καταληστευθεί, προκειμένου να μπορέσουν οι ηλικιωμένοι μας να ανταπεξέλθουν με αξιοπρέπεια στο βάρος των γηρατειών τους».

 http://www.hbnews.gr/permalink/126853.html

Η «Ελλάδα» πρωταγωνιστεί στη Νέα Υόρκη!

 

Σήμερα ξεκίνησε στη Νέα Υόρκη η μεγάλη καμπάνια για την προώθηση τoυ ελληνικού τουρισμού.
Το project «UP Greek Tourism» αποτελεί μια έξυπνη πρωτοβουλία τριών Ελλήνων, του Γιώργου Κλειβοκιώτη, του Στάθη Χαϊκάλη και του Ονίκ Παλαντζιάν οι οποίοι εδώ και δύο μήνες, με τη βοήθεια φυσικά πολλών ακόμα, σχεδιάζουν το μηχανισμό με τον οποίο θα διαφημιστεί όσο το δυνατόν καλύτερα η χώρα μας.

Σήμερα θα στηθεί στην πλατεία της Νέας Υόρκης μια μεγάλη οθόνη στην οποία για ένα διάστημα περίπου 1-2 μηνών, ο Ελληνικός Τουρισμός θα προβάλλεται σε διαφημιστικά σποτ των 60΄΄, 4 φορές την ώρα, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο! Για να γίνει αυτό βοήθησαν οικονομικά με μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό πάνω από 300 άτομα. Το 50% των δωρεών προήλθαν από την Ελλάδα, ενώ το υπόλοιπο προήλθε από Αυστραλία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Κύπρο, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία, Κατάρ, Ρωσία, Σιγκαπούρη, Ισπανία, Ελβετία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Η.Π.Α. Το μήνυμα διαδόθηκε γρήγορα μέσω των κοινωνικών δικτύων, Facebook και Twitter. Τις εκπλητκτικές φωτογραφίες της καμπάνιες έφτιαξε ο Ελληνοαμερικανός Χάρης Τσέβης, γνωστός και για τα διάσημα πορτραίτα του Steve Jobs που είχε φτιάξει με προϊόντα της Apple.

malia-2012.blogspot.com

Τη σύσταση αυτόνομου φορέα που θα εγκρίνει περιβαλλοντικά έργα, ζητά η διοίκηση του Αγίου Όρους

Ονομάζεται Επιτροπή Φυσικού Περιβάλλοντος και φιλοδοξεί να διαχειρίζεται τα κοινοτικά και κρατικά κονδύλια που αφορούν στο φυσικό περιβάλλον του Αγίου Όρους. Η Επιτροπή Φυσικού Περιβάλλοντος του ιδίου του Αγίου Όρους ζητά από το αρμόδιο υπουργείο ΥΠΕΚΑ να της δοθεί η δυνατότητα να προεγκρίνει και να εγκρίνει μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και αδειοδοτήσεων στις εκτάσεις που αφορούν στο Άγιο Όρος. Μέχρι σήμερα η αρμοδιότητα και ο έλεγχος αυτός ήταν της ΚΕΔΑΚ (Κέντρο Διαφύλαξης Αγιορείτικης Κληρονομιάς) κάτι που όπως φαίνεται δεν βρίσκει σύμφωνη την διοίκηση του Αγίου Όρους.
Με λίγα λόγια μετά το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που εξέφρασαν οι μοναχοί τον τελευταίο χρόνο για την κατασκευή φωτοβολταικών στο Άγιο Όρος η ΚΕΔΑΚ που έχει αρμοδιότητα να ελέγχει ο,τιδήποτε αφορά την αγιορείτικη κληρονομιά- με δική της πρωτοβουλία αποφάσισε να δημιουργήσει μια 7μελη επιτροπή επιστημόνων, ώστε ο οποιοσδήποτε σχεδιασμός γίνει να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τους περιβαλλοντικούς όρους (η περιοχή εντάσσεται στο πρόγραμμα Natura 2000). Η έρευνα της επιτροπής διήρκεσε σχεδόν ένα χρόνο και ο σχεδιασμός ανέφερε εμμέσως πλην σαφώς ότι πρέπει να τηρηθούν αυστηρά όλοι οι περιβαλλοντικοί κανονισμοί και οι ευρωπαϊκές οδηγίες ώστε να μην καταστραφεί το φυσικό τοπίο. Επίσης η συγκεκριμένη επιτροπή ζήτησε να επισκεφθεί τα 300 σημεία σε όλο το Άγιο Όρος όπου είχε προτείνει η διοίκηση να τοποθετηθούν τα φωτοβολταικά ώστε αν ελέγξουν με ακρίβεια και να αποφασίσουν αν επιτρέπεται ή όχι.

Να σημειωθεί τα φωτοβολταικά θα κοστίσουν περίπου 19 εκ ευρώ και θα χρηματοδοτηθούν από το ΕΠΠΕΡΑ (Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «περιβάλλον και αειφόρος ανάπτυξη») δηλαδή από κοινοτικά κονδύλια. Δηλαδή η διοίκηση του Αγίου όρους ζητά από το ΥΠΕΚΑ να μπορέσει να διαχειρίζεται από τώρα και στο εξής τα κοινοτικά κονδύλια που της αντιστοιχούν με μια δική της επιτροπή.

Φαίνεται πως όλη αυτή η καθυστέρηση ενόχλησε την διοίκηση του Άγιου Όρους με αποτέλεσμα να ζητά με κανονιστική διάταξη από το αρμόδιο υπουργείο να συσταθεί η Ε.ΦΥ.ΠΕΡ ώστε να μπορεί αυτοδιοίκητα να εγκρίνει περιβαλλοντικές μελέτες και να πραγματοποιεί έργα χωρίς να βρίσκει εμπόδια.

Να σημειωθεί ότι το πράσινο φως για την κατασκευή φωτοβολταικων στην περιοχή είχε δώσει η πρωην υπουργός Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη με νόμο που διευκρινίζει ότι η κατασκευή φωτοβολταικού πάρκου μπορεί να γίνει στο Άγιο Όρος με την προϋπόθεση ότι θα τηρηθούν οι περιβαλλοντικοί όροι και με την δέσμευση ότι απαγορεύεται η πώληση και η εκμετάλλευση της ενέργειας.

Η κανονιστική διάταξη με τίτλο «Περί της επιστημονικής εκμεταλλεύσεως και εξασφαλίσεως των Δασών της Χερσονήσου του Αγίου Όρους και προστασίας Οικοτόπων ενδιαιτημάτων» έχει σταλεί στο αρμόδιο υπουργείο αλλά και στις υπηρεσίες και αναμένονται οι παρατηρήσεις.thestival.gr

Λόγια της Αγίας Σοφίας της δια Χριστό σαλής

Αχ, αν κάνουμε ένα καλό, λέμε κάναμε έναν καλόν. Με ποια δύναμη κάναμε το καλό; Με την δύναμη του Θεού· έδωσέ σε ο Θεός ευλογία και έκανες το καλό.

Πρώτα τον Θεόν να τιμάτε, ύστερα την Παναγίαν, ύστερα τους Αγγέλους, ύστερα του Αποστόλους, ύστερα τους Αγίους. Οι Απόστολοι όλοι εσταυρώθηκαν όπως ο Χριστός.

Οι Άγγελοι μιλάνε κάθε μέρα. Ο Θεός στέλνει τους Αγγέλους, για να δουν αν ο κόσμος μετανοεί. Οι Άγγελοι γέμισαν το σύννεφο.

Μικροί μεγάλοι να έρθουν στην μετάνοια, να μετανοούν. Να γνωρίζουν ότι ο Θεός είναι επάνω. Αυτοί δεν το γνωρίζουν , σαν τα άλογα ζώα τρώνε την Παρασκευή.Παρακαλώ τον Θεό να μετανοούν, αυτί δεν μετανοούν.

Σας παρακαλώ, όποιος κάνει υ υπομονή , χαρά σ' αυτόν. Όποιος κάνει υπομονή, σαν τον ήλιο θα λάμψει. Πολλή υπομονή να κάνετε.

Το στόμα το χρυσό εμίλησε και είπε: Οι πεθεράδες να σκεπάζουν , οι γεροντάδες να σκεπάζουν. Οι νέοι να φυλάγουν τα λόγια του Θεού· τριαντάφυλλα στο στόμα, χρυσό κρασάκι στο στόμα(=η Θεία Κοινωνία), να είναι πα΄ντα με τον Θεό.

Και οι νέοι να βάλουν στο νου τους τα παντάψηλα του Θεού λόγια. Τα λόγια του Θεού σαν τριαντάφυλλα να είναι μέσα εις την καρδίαν.

Το στόμα να γίνει βασιλικός και τριαντάφυλλον.

Εγώ χορτάτη είμαι απ' όλα· μόνον θυμίαμα δεν χορταίνω , καντήλια, -πως να στο πω;-κεριά δεν χορταίνω.

Όταν δίνετε να μη λέτε έδωσα, έχασα, τάισα. Ο Θεός σας έδωσε τα υπάρχοτα, ο Θεός έδωσε ευλογία, για να δίνετε· όταν έρχονται από μακριά, να φιλοξενείτε και να τα δίνετε όλα.

Δώστε στους φτωχούς. Εμείς  είμαστε αχόρταγοι, ανόητοι , βλάσφημοι, λαίμαργοι.

Εγώ θα φύγω , αλλά να ξέρετε· η λαιμαργία θα χάσει τον κόσμον, η λαιμαργία και η υπερηφάνεια.

Ο Θεός περιμένει, περιμένει

Η Παναγία κλαίει, κάθε μέρα κλαίει.Λέει στον Υιόν της:"Υιέ μου και Θεέ μου, δώσε στον κόσμον σοφία.Συγχώρεσε τον κόσμον." Παναγία μου, προσκυνώ  την χάρη σου. Ο  Κύριος λέει:"Εγώ κατέβηκα , σταυρώθηκα, καρφώθηκα και αυτοί δεν πιστεύουν." Αναμένει ο Θεός, αναμένει.Κάνει υπομονή.
Έδειξαν με τα δαιμόνια και είπαν με, θα ρθει πολύ μίσος.

Πολλά υπομονή· πολλά υπομονή.

Τα μάτια κλειστά, το στόμα κλειστό, τα αυτιά κλεισ΄τα, για να κερδίσουμε. Ο κόσμος τι κάνει, τι είδες, τι ξέρεις; Δεν είδα τίποτα, δεν ξέρω, χαμπάρ κι έχω(=δεν έχω χαμπέρι, δεν παίρνω είδηση). Δεν ακούω , δεν βλέπω/

Μυρίζω χώμα, το χώμα μας έπλασε, στο χώμα θα πάμε. Ελάτε εσείς που είστε καλοί, θα αγιάσετε το χώμα.
Το καλόν το σώμα θα αγιάσετε το χώμα, το σώμα το κακόν θα βρωμίσει το χώμα. Να μετανοήσετε , να πάρετε τον δρόμο του Θεού.

Φόβος Θεού , αρχή σοφίας στον άνθρωπο.

Άμα  τα πράγματα τα αφήκεις στον Θεό, έρχονται μονάχα. Μην προσπαθείς να βγάλεις , άμα δεν σε δώσει ο Θεός.  Όσο τρέχεις , τόσο λίγο βγάζεις.
Μετανοήστε, γιατί τα σύννεφα της οργής του Θεούς σίμωσαν στη γη. Μεγάλο κακό έρχεται , από την πολλή αμαρτία.

Να σκεπάζετε , να σας σκεπάζει ο Θεός.

Αν κάποιος θυμώσει, να πάει αμέσως να μιλήσει, να λέει δώσε μου ένα κάτι, και να μιλήσει. Θυμόν να μην κρατούμε. Ο θυμός είναι κακόν πρ΄άγμα. Όποιος είναι θυμωμένος και αντίδωρο δεν πρέπει να παίρνει.

Να μην κάνετε χρέη, να είστε ελεύθεροι, η ψυχή να φύγει απάνω.

Ο πατέρας κάνει την αμαρτίαν Τετάρτη και Παρασκευή και Κυριακή και το παίδι γεννιέται άρρωστο , αμαρτωλό.

Την Κυριακή να μην κάνεις ούτε πίττες ούτε τίποτα, μόνο τις πιο αναγκαίες δουλειές. Η Κυριακή είναι μέρα του Θεού.

Το  καντίλι να το ανάβεις καθαρή και να βάζεις καθαρό λάδι

Εκάκινεν ο κόσμος.Θα ρθεί καιρός που θα τρών ανθρώπους,

Όχι να παινεύκεστε.Με το "κύριε" και "κυρία" φουσκώνει ο άνθρωπος. "Αδελφέ" και "αδελφή " να λέτε.

Πολλά λόγια να μη λέτε, λίγα και ευλογημένα. Να αγαπάτε τον Θεόν και η καρδιά σας να λάμπει ωσάν τον ήλιον.

Να ψάχνετε να βρίσκετε τους φτωχούς και να μαζεύετε να πάτε να τους βοηθάτε.Αυτά θέλει ο Θεός, όχι να πηγαίνετε τάχα να προσεύχεστε στην εκκλησία.

Πρώτα τον δικό σου τον μπαχτσέ να ποτίσεις.Αν μπορείς και τον ξένο.

Η ελεημοσύνη κρυφή να είναι, μόνον ο Θεός να ξέρει.

Οι ταπεινοί θα κερδίσουν τον Παράδεισο


ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΣΟΦΙΑ Η ΑΣΚΗΤΙΣΣΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ"
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΓΕΝΕΘΛΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ


 

 

Ό,τι και να κάνουμε, ταπείνωση-αγάπη-αρχοντιά χρειάζεται. Τα πράγματα είναι απλά. Εμείς τα κάνουμε δύσκολα. Όσο μπορούμε, να κάνουμε ό,τι είναι δύσκολο στον διάβολο και εύκολο στον άνθρωπο

Η ταπείνωση διαλύει τον διάβολο”

“Η ταπείνωση έχει μεγάλη δύναμη και διαλύει τον διάβολο. Είναι το
πιο δυνατό σόκ για τον διάβολο. Όπου υπάρχει ταπείνωση, δεν έχει θέση ο διάβολος. Και όπου δεν υπάρχει διάβολος, επόμενο είναι να μην υπάρχουν πειρασμοί. Μια φορά ένας ασκητής ζόρισε ένα ταγκαλάκι να πή το “Άγιος ο Θεός…” Είπε το ταγκαλάκι “Άγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός, άγιος αθάνατος”, “ελέησον ημάς” δεν έλεγε. Πές: “ελέησον ημάς”! Τίποτε! Αν το έλεγε, θα γινόταν Άγγελος. Όλα τα λέει το ταγκαλάκι, το “ελέησόν με” δεν το λέει, γιατί χρειάζεται ταπείνωση. Το “ελέησον με” έχει ταπείνωση, και δέχεται η ψυχή το μεγάλο έλεος του Θεού που ζητάει.

. Η αγάπη και η ταπείνωση είναι δύσκολες στον διάβολο και εύκολες στον άνθρωπο. Και ένας φιλάσθενος που δεν μπορεί να κάνει άσκηση, μπορεί να νικήση τον διάβολο με την ταπείνωση. Σε ένα λεπτό μέσα μπορεί ο άνθρωπος να γίνη Άγγελος ή ταγκαλάκι. Πώς; Με την ταπείνωση ή την υπερηφάνεια. Τι, μήπως χρειάσθηκαν ώρες γι ανα γίνη ο Εωσφόρος από Άγγελος διάβολος; Μέσα σε δευτερόλεπτα έγινε. Ο ευκολώτερος τρόπος για να σωθούμε, είναι η αγάπη και η ταπείνωση. Γι΄αυτό από την αγάπη και τηνταπείνωση να αρχίσουμε και μετά να προχωρήσουμε στα άλλα.

Να εύχεσθε να δίνουμε συνέχεια χαρά στον Χριστό και στενοχώρια στο ταγκαλάκι, μια που του αρέσει η κόλαση και δεν θέλει να μετανοήση”.


ΓΕΡΟΝΤΑΣ  ΠΑΙΣΙΟΣ 

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ   22 ΜΑΡ 2012

Το μόνο που έχει ο άνθρωπος είναι μια διάθεση και ανάλογα με αυτήν τον βοηθάει ο Θεός

Το μόνο που έχει ο άνθρωπος είναι μια διάθεση και ανάλογα με αυτήν τον βοηθάει ο Θεός
. Για αυτό λέω, όσα αγαθά έχουμε είναι δώρα του Θεού.
Τα έργα μας είναι μηδέν και οι αρετές μας είναι μια συνέχεια από μηδενικά.
Εμείς θα προσπαθούμε να προσθέτουμε συνέχεια μηδενικά και να παρακαλούμε τον Χριστό να βάλη την μονάδα στην αρχή, για να γίνουμε πλούσιοι.
Εάν δεν βάλη τη μονάδα ο Χριστός στην αρχή, χαμένος ο κόπos

Γεροντας Παισιος

ΗΛΙΑΣ ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  22 ΜΑΡ 2012

Ο ευκολώτερος τρόπος για να σωθούμε, είναι η αγάπη και η ταπείνωση

Ο ευκολώτερος τρόπος για να σωθούμε, είναι η αγάπη και η ταπείνωση.

  Γι΄αυτό από την αγάπη και τηνταπείνωση να αρχίσουμε και μετά να προχωρήσουμε στα άλλα.

 Να εύχεσθε να δίνουμε συνέχεια χαρά στον Χριστό και στενοχώρια στο ταγκαλάκι, μια που του αρέσει η κόλαση και δεν θέλει να μετανοήση”
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  22 ΜΑΡ 2012

ΓΙΑΤΙ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΟΥΜΕ

ΓΙΑΤΙ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΟΥΜΕ;

Ίσως διότι αμαρτάνουμε. Αυτό το λέγει η Αγία Γραφή. Λέγει: "Ο αμαρτάνων έναντι του ποιήσαντος αυτόν εμπέσοι εις χείρας ιατρού" (Σοφ. Σειράχ 38, 15). Όποιος αμαρτάνει θα αρρωστήσει και θα πέσει στα χέρια των γιατρών. Πολλές είναι οι αρρώστιες που προέρχονται από τις αμαρτίες. Πολλές. Όχι όλες. Αυτό παρατηρεί ο ιερός Χρυσόστομος. Γράφει: "Πάντα τα νοσήματα εξ αμαρτημάτων; Ου πάντα μεν, αλλά τα πλείονα". Στην περίπτωση αυτή το φάρμακο το ξέρουμε. Το είπε ο Κύριος στον παραλυτικό της Βηθεσδά. Θυμηθείτε τα λόγια του: "Ίδε υγιής γέγονας μηκέτι αμάρτανε, ίνα μη χείρον σοι τι γένηται" (Ιωάν ε΄14). 'Aρρωστοι, που γίνατε καλά, μη ξαναμαρτάνετε για να μη σας συμβούν χειρότερα, μας το λέγει ο Χριστός.

Ίσως για να θυμόμαστε τον Θεό. Κάποιος πήγε να επισκεφθεί έναν άρρωστο. Ο επισκέπτης εξέφρασε όλη του τη συμπάθεια και τη λύπη για την αρρώστια του. Αλλά ο άρρωστος του είπε κάτι που του έκανε εντύπωση και που το θυμόταν σε όλη του την ζωή. Είπε ο άρρωστος στον επισκέπτη του. "Ξέρεις γιατί ο Θεός μας αφήνει, πολλές φορές, να πέσουμε στην πλάτη; Για να κοιτάξουμε λίγο και προς τα άνω!...". Έτσι είναι. Στην ανάγκη, στην αρρώστια, θυμόμαστε το Θεό. Ο Δαβίδ, έλεγε συχνά: "Εν ημέρα θλίψεώς μου τον Θεόν εξεζήτησα" (Ψαλμ.76,3). Στη θλίψη μου θυμήθηκα και ζήτησα το Θε

Την χαρά της θυσίας δεν την γεύονται σήμερα οι άνθρωποι, γι αυτό είναι βασανισμένοι. Δεν έχουν ιδανικά μέσα τους. Βαριούνται που ζουν.

Για την πνευματική αντιμετώπιση της αρρώστιας και του πόνου αλλά και για την θυσία μας προς τον συνάνθρωπο ο μακαριστός Αγιορείτης γέροντας Παΐσιος μας προτρέπει:
"... Την χαρά της θυσίας δεν την γεύονται σήμερα οι άνθρωποι, γι αυτό είναι βασανισμένοι. Δεν έχουν ιδανικά μέσα τους. Βαριούνται που ζουν. Η λεβεντιά, η αυταπάρνηση είναι η κινητήρια δύναμη στον άνθρωπο. Έχει χάσει πια τον έλεγχο ο κόσμος. Έχει φύγει το φιλότιμο, η θυσία από τους ανθρώπους...".
"...Το θαύμα γίνεται, όταν συμμετέχει κανείς στον πόνο του άλλου. Όλη η βάση είναι τον άλλο να τον νιώσεις αδελφό και να τον πονέσεις. Αυτό ο πόνος συγκινεί τον Θεό και κάνει το θαύμα. Γιατί δεν υπάρχει τίποτε άλλο που να συγκινεί τον Θεό όσο η αρχοντιά, δηλαδή η θυσία..., που σπανίζει στην εποχή μας, γιατί στη θέση της μπήκε η φιλαυτία, το συμφέρον.
Το καλό είναι καλό μόνον όταν αυτός που το κάνει θυσιάζει κάτι από τον εαυτό του ύπνο, ανάπαυση κ.λ.π. "εκ του υστερήματος.
Όταν είμαι ξεκούραστος και κάνω το καλό, αυτό δεν έχει αξία... Ενώ, όταν είμαι κουρασμένος και κάνω μια θυσία, για να βοηθήσω τον άλλον, αισθάνομαι παραδεισένια χαρά. Τότε η ευλογία του Θεού με βομβαρδίζει..."
"... Στον εαυτό του ο Χριστός δεν χρησιμοποίησε καθόλου την θεϊκή του δύναμη και υπέφερε τον πολύ πόνο στο ευαίσθητο Σώμα του από την πολλή αγάπη προς το πλάσμα Του.
Αυτήν την αγάπη του Χριστού εάν αισθανθεί κανείς, τότε μόνο θα είναι και εσωτερικά πραγματικά άνθρωπος. Αλλιώς θα είναι πιο αναίσθητος και από τα δημιουργήματα του Θεού. Αφού ο ήλιος αισθάνθηκε το πάθος του Κυρίου και σκοτείνιασε γιατί δεν άντεχε να το βλέπει. Η γη, και αυτή τρόμαξε όταν το είδε. Οι πέτρες, και αυτές κομματιάστηκαν. Οι τάφοι και αυτοί σείσθηκαν τόσο δυνατά, που ξύπνησαν πολλούς κεκοιμημένους από χρόνια και τους έβγαλαν έξω να διαμαρτυρηθούν για την αχάριστη αυτή συμπεριφορά των ανθρώπων προς τον Ευεργέτη και Λυτρωτή τους Θεό..."
"... Εγώ όσο πιο πολύ πονώ τον κόσμο, τόσο περισσότερο προσεύχομαι και χαίρομαι πνευματικά, γιατί τα λέω όλα στον Χριστό και Εκείνος τα τακτοποιεί. Και βλέπω ότι όσο περνάει ο καιρός, ενώ το σωματικό κουράγιο ελαττώνεται, το ψυχικό αυξάνει, γιατί η αγάπη, η θυσία, ο πόνος για τον άλλο δίνουν πολλή ψυχική δύναμη.
Στην πνευματική αντιμετώπιση δεν υπάρχει θλίψη. Με τον κόσμο τώρα πόσο πόνο πέρασα! Δεν τα περνούσα έτσι τα θέματά τους. Πονούσα αναστέναζα, αλλά σε κάθε αναστεναγμό, άφηνα το θέμα στο Θεό, και στον πόνο που ένιωθα για τον άλλο έδινε ο Θεός παρηγορία. Δηλαδή με την πνευματική αντιμετώπιση ερχόταν θεία παρηγοριά, γιατί ο πόνος που έχει μέσα την ελπίδα στον Θεό έχει θεία παρηγοριά. Αλλιώς πως να αντέξει κανείς!
Πως θα μπορούσα διαφορετικά να τα βγάλω πέρα με τόσα που ακούω; Πονάω, αλλά σκέφτομαι και την θεία ανταμοιβή στους πονεμένους. Είμαστε στα χέρια του Θεού.
Ο άνθρωπος, όταν αντιμετωπίζει το κάθε πρόβλημα πνευματικά, δεν καταβάλλεται. Στην αρχή πικραίνεται, όταν ακούει ότι κάποιος υποφέρει, αλλά μετά έρχεται ως ανταμοιβή η θεία παρηγοριά και δεν καταστρέφεται ο οργανισμός του. Ενώ η πίκρα από την κοσμική στενοχώρια φέρνει γαστρορραγία κλπ., αυτή δεν βλάπτει τον οργανισμό, γιατί έχει θείο βάλσαμο...".
                           

                        

   
                             ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, Λόγοι Β', "Πνευματική Αφύπνιση

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ  22 ΜΑΡ  2012