Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

Όταν προσευχόμαστε, έχουμε χρέος νααφιερώνουμε συστηματικά ένα μέρος της προσευχής μας για τους άλλους


Φωτογραφία: «Όταν προσευχόμαστε, δεν έχουμε χρέος να αφιερώ¬νουμε συστηματικά ένα μέρος της προσευχής μας για τους άλλους;»
Ασφαλώς! Είναι καθήκον μας. Άλλωστε καί οί προ¬σευχές της Εκκλησίας μας αναφέρονται πολύ συχνά στους άλλους. .

Ό αείμνηστος ησυχαστής Ιωσήφ, όταν κάποιο πρό¬σωπο είχε ειδική ανάγκη, έδινε όλο τον εαυτό του στην προσευχή, αλλά καί στη νηστεία. Δεν εύρισκε ανάπαυ¬ση ή ψυχή του, μέχρις ότου πληροφορηθεί εκ Θεού μέ¬σα του ότι εισακούσθηκε ή δέηση του
. Στο βιβλίο "Ιε¬ρομόναχος Χαράλαμπος Διονυσιάτης" αναφέρεται ότι ό άγιος αυτός Γέροντας, με την επιμονή στη νηστεία καί την προσευχή, «έβγαλε ψυχή από την κόλαση». .
Άλλου πάλι, στις επιστολές του, ομολογεί ότι για τον καθένα που προσευχόταν ολόψυχα, σχετικά με έναν πειρασμό πού είχε, γευόταν ό ίδιος τον πειρασμό του. Καί υπάρχουν πειρασμοί μικροί, υπάρχουν καί με¬γάλοι, υπάρχουν όμως καί ασήκωτοι. Κάποτε ό παπα-Χαράλαμπος μας διηγήθηκε το έξης περιστατικό:
«Όταν πρωτοήλθα στο "Αγιον Όρος, γνώρισα έναν μοναχό πού ή ζωή του δεν ήταν καλή. Εξέκλινε δηλα¬δή στην αμαρτία. Δυστυχώς, ό μοναχός αυτός πέθανε αμετανόητος καί ανεξομολόγητος. Εγώ, από λύπη καί συμπάθεια, άρχισα κάθε βράδυ να προσεύχομαι θερμά για την ψυχή του. Όμως από την πρώτη βραδιά ό σα¬τανάς με πολεμούσε τόσο, πού έφθασα πια στο σημείο να σηκώσω τα χέρια. Ξέρεις Τι θα πει να βλέπεις φα¬νερά τον διάβολο να σου αγριεύει καί να σε απειλεί ουρλιάζοντας: «Τι δουλειά έχεις εσύ με αυτόν εδώ; Αυτός είναι δικός μου!» Καί μόνο ή όψη του είναι Ικανή να σε τρομοκρατήσει. Αναγκάστηκα να τρέξω στον Γέροντα, για να το εξομολογηθώ. Άλλα ό Γέροντας γνώριζε πριν του μιλήσω καί μου λέει:
- Ώστε προσεύχεσαι για τον μοναχό Χ.
- Ναι, Γέροντα, προσεύχομαι, αλλά βρήκα μεγάλο πειρασμό.
Τότε μου απαντάει:
- Ό μοναχός αυτός κολάστηκε. Έχει μεγάλη εξου¬σία επάνω του ό σατανάς. Αφήνει εσένα να τον πάρεις από τα χέρια του;
- Καί Τι θα κάνουμε, Γέροντα, γι' αυτόν τον ταλαί¬πωρο άνθρωπο;
- Εσύ θα τον μνημονεύεις κάθε μέρα στην προσκο¬μιδή. Για προσευχή, άστο σε μένα. Εσύ ακόμα είσαι αδύνατος δεν μπορείς να τον σηκώσεις.
Έτσι, αν καί πολύ τον λυπόμουν, έκαμα υπακοή  στον Γέροντα μου».
Αργότερα, όταν διαπίστωσε πρόοδο στην προσευχή καί γενικά στην πνευματική ζωή του παπα-Χαράλαμπου, ό Γέροντας από μόνος του τον προέτρεπε:
- Παπά, θέλω να προσευχηθείς, όσο μπορείς, γι' αυτό το ζήτημα. Είναι μεγάλη ανάγκη

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΟΥ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΔΑΧΗ ΠΑΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ«Όταν προσευχόμαστε, δεν έχουμε χρέος να αφιερώνουμε συστηματικά ένα μέρος της προσευχής μας για τους άλλους;»
Ασφαλώς! Είναι καθήκον μας. Άλλωστε καί οί προ¬σευχές της Εκκλησίας μας αναφέρονται πολύ συχνά στους άλλους. .
Ό αείμνηστος ησυ

χαστής Ιωσήφ, όταν κάποιο πρό¬σωπο είχε ειδική ανάγκη, έδινε όλο τον εαυτό του στην προσευχή, αλλά καί στη νηστεία. Δεν εύρισκε ανάπαυ¬ση ή ψυχή του, μέχρις ότου πληροφορηθεί εκ Θεού μέ¬σα του ότι εισακούσθηκε ή δέηση του
. Στο βιβλίο "Ιε¬ρομόναχος Χαράλαμπος Διονυσιάτης" αναφέρεται ότι ό άγιος αυτός Γέροντας, με την επιμονή στη νηστεία καί την προσευχή, «έβγαλε ψυχή από την κόλαση». .
Άλλου πάλι, στις επιστολές του, ομολογεί ότι για τον καθένα που προσευχόταν ολόψυχα, σχετικά με έναν πειρασμό πού είχε, γευόταν ό ίδιος τον πειρασμό του. Καί υπάρχουν πειρασμοί μικροί, υπάρχουν καί με¬γάλοι, υπάρχουν όμως καί ασήκωτοι. Κάποτε ό παπα-Χαράλαμπος μας διηγήθηκε το έξης περιστατικό:
«Όταν πρωτοήλθα στο "Αγιον Όρος, γνώρισα έναν μοναχό πού ή ζωή του δεν ήταν καλή. Εξέκλινε δηλα¬δή στην αμαρτία. Δυστυχώς, ό μοναχός αυτός πέθανε αμετανόητος καί ανεξομολόγητος. Εγώ, από λύπη καί συμπάθεια, άρχισα κάθε βράδυ να προσεύχομαι θερμά για την ψυχή του. Όμως από την πρώτη βραδιά ό σα¬τανάς με πολεμούσε τόσο, πού έφθασα πια στο σημείο να σηκώσω τα χέρια. Ξέρεις Τι θα πει να βλέπεις φα¬νερά τον διάβολο να σου αγριεύει καί να σε απειλεί ουρλιάζοντας: «Τι δουλειά έχεις εσύ με αυτόν εδώ; Αυτός είναι δικός μου!» Καί μόνο ή όψη του είναι Ικανή να σε τρομοκρατήσει. Αναγκάστηκα να τρέξω στον Γέροντα, για να το εξομολογηθώ. Άλλα ό Γέροντας γνώριζε πριν του μιλήσω καί μου λέει:
- Ώστε προσεύχεσαι για τον μοναχό Χ.
- Ναι, Γέροντα, προσεύχομαι, αλλά βρήκα μεγάλο πειρασμό.
Τότε μου απαντάει:
- Ό μοναχός αυτός κολάστηκε. Έχει μεγάλη εξου¬σία επάνω του ό σατανάς. Αφήνει εσένα να τον πάρεις από τα χέρια του;
- Καί Τι θα κάνουμε, Γέροντα, γι' αυτόν τον ταλαί¬πωρο άνθρωπο;
- Εσύ θα τον μνημονεύεις κάθε μέρα στην προσκο¬μιδή. Για προσευχή, άστο σε μένα. Εσύ ακόμα είσαι αδύνατος δεν μπορείς να τον σηκώσεις.
Έτσι, αν καί πολύ τον λυπόμουν, έκαμα υπακοή στον Γέροντα μου».
Αργότερα, όταν διαπίστωσε πρόοδο στην προσευχή καί γενικά στην πνευματική ζωή του παπα-Χαράλαμπου, ό Γέροντας από μόνος του τον προέτρεπε:
- Παπά, θέλω να προσευχηθείς, όσο μπορείς, γι' αυτό το ζήτημα. Είναι μεγάλη ανάγκη

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΟΥ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΔΑΧΗ ΠΑΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ
 ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΤΗΣ   17 ΣΕΠ 2012 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...