Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

KYΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ


Η Εκκλησία μας κατά την ημέραν αυτήν μας καλεί να ψάλωμεν προς τον Ουράνιον Πατέρα:
«Της πατρώας δόξης σου αποσκιρτήσας αφρόνως,εν κακοίς εσκόρπισα ον μοι παρέδωκας πλούτον.Όθεν σοι την του ασώτου φωνήν κραυγάζω` Ήμαρτον ενώπιον σου,Πάτερ οικτίρμον ` δέξαι με μετανοούντα και ποίησόν με ως ένα των μισθίων σου».
Δηλαδή:
Αφού,όλως απερισκέπτως,έφυγα μακράν από την πατρικήν Σου δόξαν,εσκόρπισα και κατεσπατάλησα εις κακάς πράξεις τον πλούτον που μου παρέδωσες.Δι αυτό και εγώ επαναλαμβάνω την κραυγήν που είπε προς τον πατέρα του ο Άσωτος Υιός: Ημάρτησα ενώπιον Σου,ω εύσπλαγχνε Πάτερ.Δέξαι με,ερχόμενον πάλιν πλησίον Σου εν μετανοία,καιέχε με πλέον όχι ως υιόν Σου – διότι είμαι ανάξιος αυτής της τιμής -,αλλ` ως ένα από τους μισθωτούς υπηρέτας Σου.
Η παραβολή του Ασώτου είναι ανεξάντλητος εις νοήματα.Δεν θα ήτο υπερβολή αν ελέγομεν ότι ολόκληρον το έργον της Θείας Οικονομίας ευρίσκεται μέσα εις αυτήν.
Αδελφοί μου!
Την ημέραν της Κυριακής του Ασώτου εορτάζομεν ΟΛΟΙ. Όλοι έχομεν την εορτήν μας.Όλοι ανεξαιρέτως! Όλοι είμεθα άσωτοι υιοί,απομακρυθέντες από τον Οίκον του Ουρανίου Πατρός μας και κατασπαταλήσαντες εις την αμαρτίαν τα δώρα Του.Ας επιστρέψωμεν μετανοημένοι εις τας Θείας Αγκάλας του Πατρός μας και ας κραυγάσωμεν:
« Πάτερ αγαθέ,εμακρύνθην από σου` μη εγκαταλείπης με,μηδέ αχρείον δείξης της βασιλείας σου` ο εχθρός ο παμπόνηρος εγύμνωσέ με και ηρέ μου τον πλούτον` της ψυχής τα χαρίσματα ασώτως διερσκόρπισα.Αναστάς ουν,επιστρέψας προς σε, εκβοώ` Ποίησόν με ως ένα των μισθίων σου,ο δι εμέ εν Σταυρώ τας αχράντους σου χείρας άπλωσας,ίνα του δεινού θηρός αφαρπάσης με και την πρώτην καταστολήν επενδύσης με,ως μόνος πολυέλεος».
Δηλαδή:
Ω αγαθέ Πάτερ,εγώ έφυγον μακράν από Σε` Συ όμως μη με αφήσης εγκαταλελειμένον,ούτε να με θεωρήσης άχρηστον διά την Βασιλείαν Σου.Αναγνωρίζω ότι ο παμπόνηρος εχθρός,ο Διάβολος,με εγύμνωσε από πάσαν αρετήν και μου αφήρεσε τον πλούτον των δώρων Σου,αναγνωρίζω ότι διερσκόρπισα ασώτως τα χαρίσματα της ψυχής.
Ναι,Κύριε,αναγνωρίζω όλα αυτά!Αλλά τώρα έχω σηκωθή από την πτώσιν μου,έχω επιστρέψει εν μετανοία προς Σε και αναφωνώ: Κύριέ μου,δέξαί με ως ένα των μισθωτών υπηρετών Σου,Συ που από άπειρον ευσπλαγχνίαν ήπλωσες εις τον Σταυρόν τας αναμαρτήτους χειράς Σου δι` εμέ,διά να με αρπάσης από το στόμα του φοβερού θηρίου,του Διαβόλου,και να με ενδύσης πάλιν με την πρώτην ένδοξον στολήν.
EΠΙΦΑΝΙΟΥ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...