Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Ασκητές στον κόσμο.

Ο Αββάς Παφνούτιος , ασκητής με μεγάλα χαρίσματα, κάποτε προσευχήθκε στον Θεό και είπε:
-Θεέ μου, με ποιόν με έχεις κατατάξει; Με ποιόν είμαι ίσιος, με ίδιο μέτρο στην αρετή;
Κι ακούει φωνή που του λέει:
-Κάτω στην Αλεξάνδρεια υπάρχει ένας φτωχός άνθρωπος, ένας τσαγκάρης μέσα σ' ένα υπόγειο. Μ' αυτόν είσαι στο ίδιο μέτρο αρετής.
-Εγώ ασκητής , απο παιδί στην έρημο, είμαι ίσος μ' εναν λαϊκό άνθρωπο, μ' ένα παντρεμένο;
-Ναι μ' αυτόν είσαι ίσος.
Την άλλη μέρα ο άγιος παίρνει το ραβδάκι του, το τορβαδάκι του, βάζει λίγο παξιμάδι και τραβάει για την Αλεξάνδρεια. Κατεβαίενι στην πολη, πάει και βρίσκει τον κοσμικό και του λέει:
-Χριστιανέ μου, τι κάνεις εδώ;
-Τι να κάνω Πάτερ, αμαρτωλός άνθρωπος είμαι. Είμαι ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου.
-Μπορούμε να μιλήσουμε;
-Μπορούμε.
-Ποιά είαι η αρετή σου, που εργάζεται;
-Εγώ αρετή; Με βλέπεις πως είμαι. Μέσα στον κόσμο ζω και συμφύρομαι. Εσείς μάλιστα, έχετε αρετές.
-Όχι, κάτι κάνεις εσύ.
-Δεν κάνω τίποτα.
-Εμένα μου το έδειξε ο Θεός και δεν μπορείςνα που πείς ψέματα. Προσευχήθκα και μου είπε ότι είμαστε στο ίδιο μέτρο της αρετής. Δεν μπορεί να είσαι τυχαίος.
-Με συγχωρείτε, Πάτερ· εάν τούτο που γίνεται, θεωρείται ότι είναι κάτι, θα σου το πω. Εγώ παντρεύτηκα· κι απο τη στιγμή που έβαλα το στεφάνι, είπα στη γυναίκα μου:"Αν μ' αγαπάς, να ζήσουμε εν παρθενία, να ζήσουμε σαν αδέλφια, για να αγωνισθούμε για τον αγιασμο της ψυχής μας" ."Στέργεις;". "Στέργω". Και έκτοτε ζούμε εν αγνότητι και παθενία.


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...